آگماتین سولفات یک آمین بیوژنیک است که از مشتقات آمینو اسید آرژنین محسوب می شود. آگماتین طی فرایندی به نام دیکربوکسیلاسیون با جدا شدن گروه کربوکسیلیک اسید از آن تبدیل به آگماتین سولفات می شود. آگماتین سولفات حاصل شده از این فرایند در نورون های مغزی ذخیره شده و هنگام فعال شدن این نورون ها آگماتین سولفات آزاد خواهد شد.
به واسطه ی این فرایند جالب و مکانیسم ذخیره سازی آگماتین سولفات وظایف و عمل‌های بسیار متفاوت تر نسبت به ریشه خود یعنی آرژنین انجام می دهد. مصرف این مکمل باعث بهبود درد های عصبی, مراقبت در برابر سکته مغزی و بهبود وضیت سلامت کلی بدن می شود. اصلی ترین روش آگماتین برای تاثیر گذاری در بدن به واسطه عبور از سد خونی – مغزی و ورود به سیستم عصبی مرکزی است. در آنجا آگماتین با گیرنده های گلوتامیک اسید پیوند برقرار میکند. از آنجا که گلوتامیک اسید یک نورون انتقالی اصلی است که با پیوند با آگماتین در شکل پذیری سیناپسی و نحوه فعالیت حافظه تغییر ایجاد خواهد کرد از این رو این فرایند را عامل مزیت های ایجاد شده توسط این مکمل می دانند.
این مکمل همچنین باعث ایجاد تعادل در سطح نیتریک اکسید در بدن میشود. این موضوع هنگامی از اهمیت زیادی برخوردار خواهد بود که سآگماتین با آزاد سازی مواد شیمیایی شبه مخدر طبیعی و اندورفین در بدن باعث کاهش درد در بدن میشود. همچنین این مکمل قادر به بهبود تاثیر مورفین و فنتانیل و کاهش اعتیاد ناشی از مصرف آنها می شود.

مزایای استفاده از آگماتین سولفات :
مصرف این مکمل دارای مزایای بسیار خوبی است. در حقیقت نحوه تاثیر گذاری آن تا حدودی شبیه آرژنین است اما در مقیاسی بسیار بزرگتر و با قدرت بیشتر. این مکمل باعث افزایش تمرکز روانی فرد چه در داخل و چه در خارج باشگاه می شود. همچنین این مکمل باعث ثبات روحیه و سلامت روانی میشود و خاصیت ضد اضطراب دارد.
آگماتین سولفات همچنین دارای خاصیت آنتی اکسیدان نیز است. بخشی از این خاصیت به محدود کردن فعالیت گلوتامیک اسید و جلوگیری از تحریکات بیش از حد مغز می شود. پاکسازی بدن از رادیکال های آزاد و مواد سمی باعث می شود نه تنها مغز بلکه کل بدن در وضیت سلامتی بهتری قرار بگیرد.
در مورد بهبود های ایجاد شده توسط این مکمل برای ورزشکاران نیز باید چند مورد را بیان کنیم. یکی از این مزیت ها بهبود پاسخ بدن به انسولین است. این موضوع سالهاست که به عنوان اصلیترین کلید یک عضله سازی مناسب است. به علاوه مصرف این مکمل باعث افزایش تولید هورمون های (GH) و (LH) می شود که این هورمون ها خود در شکل گیری فیزیک بدنی فرد نقش بسیار مثبتی را ایفا می کنند. به واسطه ایجاد تعادل نیتریک اکسید در بدن به وسیله مصرف آگماتین سولفات عضله سازی بسیار بهتری در تمرینات با وزنه به دست خواهد آمد. یکی دیگر از مزایایی که باید در مورد آن صحبت کنیم خاصیت مسکن بودن این مکمل است. این خاصیت در هنگام درد میتواند بسیار کمک کنند باشد. در تحقیقات مشاهده شده است که آگماتین میتواند انواع مختلفی از اندورفین ها و مواد شبه مخدر طبیعی را در مغز آزاد سازی کند.

دوز های مصرفی آگماتین سولفات به ادعای سازندگانش:
دوز مصرفی روز‌انه قابل قبول برای آگماتین سولفات چیزی بین ۲۵۰ میلیگرم تا ۲.۵ گرم در روز است. به هر حال در دوز های بسیار بالا باید موارد احتیاطی را نیز در نظر بگیرید. بهترین راه استفاده از این مکمل ۳۰-۴۵ دقیقه قبل از تمرین است. برای کسانی که تنها از این مکمل به قصد خاصیت ضد درد یا تاثیرات مثبت آن روی مغز استفاده می کنند. میتوانند دوز های خود را به قسمت های کوچکتر تقسیم کرده و در طول روز از آنها استفاده کنند.

اثرات جانبی آگماتین سولفات به ادعای سازندگان :
بر اساس چندین تحقیق مشاهده شده است که مصرف آگماین سولفات حتی در دوز های به نسبت بالا نیز ایمن است. گرچه تحقیقات انجام شده روی این مکمل آنچنان زیاد نیست اما تا اینجای کار هیچگونه اثرات جانبی در مورد این مکمل مشاهده نشده است. البته این موضوع به این معنی نیست که شما می توانید با بیشترین مقادیر ممکن از این مکمل استفاده کنید. دوز های شما باید از همان اول بر اساس هدف گذاری شما تعیین شود.
برای کسانی که قصد دارند تنها از مزایای مربوط به تقویت ذهن و حافظ و هوشیاری و تمرکز آن استفاده کنند حدود ۵۰۰-۷۵۰ میلیگرم در روز کفایت می کند. کسانی که به قصد خاصیت ضد درد بودن این مکمل استفاده میکنند می توانند کمی دوز مصرفی خود را افزایش دهند. برای بدن سازان و دیگر ورزشکاران نیز همین محدوده توصیه می شود.

منبع : سایت مکمل ها

فرزین جباری هیچگونه تائیدی بر تاثیرات مثبت این دارو ها و محصولات ندارد و این مطالب از سایت های خارجی ترجمه شده است. شرکت های سازنده پاسخگوی سوالات ما در مورد دوپینگ تست آن و عوارض بر روی بدن انسان نبوده اند و این مطالب فقط در جهت مطالعه و تحقیق می باشند.

مگنوم لیمیتلس
محتویاتی که در مگنوم لیمیتلس وجود دارد باعث بهبود این موارد می شود:
– شدت و انرژی بیشتر در طول مدت تمرین
– استقامت بدنی
– انگیزش و تحرک
– پمپ عضلانی
– ریکاوری و بهبود بدنی

یک محصول و مکمل پیش از تمرین با درجه دارویی عالی که این نتایج را برای شما به ارمغان می آورد:
– پمپ عضلانی بی نظیر
– انرژی بی حد و مرز
– افزایش چشمگیر استقامت بدنی
– قدرت باورنکردنی و شدت بسیار بالا در طول تمرین
– تمرکز ذهنی ماورایی

چرا مگنوم لیمیتلس با درجه دارویی بهترین انتخاب بعنوان یک مکمل پیش از تمرین است؟
– حاوی محتویات با درجه دارویی 100درصدی برای نتایج بهتر و سریع تر
– بی رقیب؛ زمانی که صحبت از استقامت، قدرت و پمپ عضلانی می شود
– سیستم طمع دهنده دولایه که باعث طعم بی نظیر می شود
– تحقیقات دانشگاهی و آزمایش های کلینیکی تاثیر محتویات را ثابت کرده

مگنوم لیمیتلس دارای بالاترین دوز دارویی ال سیترولین در یک وعده مصرف در بین تمامی مکمل های موجود و تمامی برند ها است. بعضی محصولات و مکمل ها از سیترولین مالات استفاده می کنند که با ال سیترولین متفاوت است. اما واقعیت این است آن چه اهمیت دارد نه سیترولین مالات که ال سیترولین است و هرچقدر شما ال سیترولین فعال بیشتری دریافت کنید، این آمینو بطور موثرتری در پمپ های عضلانی بزرگ، تولید جی اچ و ریکاوری بهتر پس از تمرین مشارکت می کند. زمانی که این آمینو با مالیک اسید ترکیب شود، شما ال سیترولین فعال کمتری را به ازای هر گرم جذب خواهید کرد. بنابراین به عنوان مثال اگر شما محصولی با 6 گرم سیترولیم مالات داشته باشید، مقدار واقعی ال سیترولین 4 گرم خواهد بود. مگنوم لیمیتلس حاوی 5 گرم ال سیترولین است که برابر است با 7.5 گرم سیترولین مالات. از تاثیرات ال سیترولین در بدن می توان به افزایش انرژی ماهیچه ای، بالا بردن استقامت و مقاومت در برابر خستگی، بهبود روند ریکاوری، افزایش گردش خون، و افزایش مقدار آمینو اسید دریافتی ماهیچه های اسکلتی که منتج به افزایش سنتز پروتئین (رشد عضلانی) می شود، اشاره کرد. ال سیترولین همچنین پاکسازی آمونیاک را تسریع میکند که این موضوع باعث تاخیر در کاهش یافتن pH عضلات که در هنگام تمرینات سنگین و شدید اتفاق می افتد، می شود. زمانی که pH کاهش می یابد، ماهیچه بیشتر اسیدی شده و خستگی به سرعت به سراغ بدن می آید.
مکمل های پیش از تمرین در گذشته حاوی مقادیر بالایی ال آرژنین بودند اما با گذشت زمان و انجام تحقیق های گسترده مشخص شد که ال سیترولین همان فواید ال آرژنین را داراست و حتی در نواحی که ال آرژنین توان نفوذ و تولید ندارد میتواند نفوذ کرده و در تقویت سنتز پروتئین و ریکاوری سریعتر بهتر از ال آرژنین عمل کند. چرا؟ به این دلیل که ال سیترولین در افزایش سطح آرژنین پلاسما بسیار موثرتر از دیگر مکمل ها عمل می کند.

چه کسانی به مگنوم لیمیتلس احتیاج دارند؟
– هرکسی که خواهان سطوح انرژی خارق العاده است
– هر کس که خواهان پمپ عضلانی در هنگام تمرین است
– هر کسی که می خواهد وزنه ی بسیار سنگینتری از حد تصور خود جابجا کند
– هر کسی که می خواهد بیشتر از یک تکرار اضافه در هر ست انجام دهد.
– هرکسی که خواهان ساختن توده عضلانی در قسمت های نامتعادل بدن خود است
– هر کسی که توان و قدرت خود را پیش از اتمام جلسه تمرینی از دست می دهد

مگنوم لیمیتلس برای دستیابی به سه هدف مشخص ساخته شده است:
1. فراهم آوردن قوی ترین محتویات و محرک ها جهت پمپ فعال و استقامت بالا
2. به ورزشکاران کمک شود تا سطح تحرک، انرژی و استقامت خود را در جلسه تمرین بالا ببرند
3. بالا بردن سرعت رسیدن شما به اهداف فیزیکی و بدنی تان با بالا بردن سطح تمرین و قدرت در نتیجه شما هر جلسه بعد از مصرف مگنوم لیمیتلس با قدرت بیشتری به سراغ تمرین می روید.

دانش محصول
تاثیر 28 روزه بتا آلانین و کراتین
کارنوسین بتا آلانین
این ماده با حذف فاکتورهایی که باعث خستگی و درد هستند، استقامت بدنی را افزایش می دهد. همچنین شواهدی وجود دارد که مکمل بتا آلانین باعث می شود ماهیچه ها قوی تر شوند. تاثیر دوگانه این مکمل آن را برای افرادی که به دنبال افزایش قدرت و در عین حال بالا رفتن استقامت هستند به انتخابی ایده آل تبدیل کرده است. یک تحقیق 28 روزه در این مورد، افزایش 16.9 درصد در ظرفیت کار فیزیکی برای مردان و 12 درصد در ظرفیت کار فیزیکی زنان را نشان داد.
مکمل بتائین ظرفیت هوازی را بهبود بخشیده و باعث واکنش سریعتر بدن به جلسه تمرینی فشرده و سخت می شود.
مگنوم لیمیتلس حاوی عناصر کلیدی مانند تری متیل گلیسین است که اعتبارش بصورت علمی ثابت شده است. تعداد زیادی از مطالعات دانشگاهی به این نتیجه رسیده اند که بتائین می تواند استقامت و قدرت بدن را افزایش دهد. در یکی از این مطالعات در کالج اسپرینگ فیلد در ماساچوست دو گروه از بدنسازان مرد یک دوره متناوب بدنسازی را برای مدت 6 هفته دنبال کردند. گروه اول مقدار 1.25 گرم از مکمل بتائین را دو بار در روز مصرف کردند در حالی که به گروه دوم به همین مقدار دارونما داده شد. نتایج این تحقیق که در “مجله بین المللی جامعه تغذیه ورزشی” انتشار یافت نشان می داد گروهی که از مکمل بتائین استفاده کرده بودند با افزایش حجم عضلانی به مقدار 1.8 کیلو، افزایش 10 درصدی اندازه بازو و کاهش 7 درصدی چربی بدن مواجه شدند. در طرف دیگر گروهی که دارونما مصرف کرده بودند هیچگونه افزایشی در بافت ماهیچه ای یا حجم بازو و کاهش در چربی بدن نداشتند.

عصاره پوست صنوبر، دیواره سلولی سرخرگ ها را تحریک میکند که این موضوع باعث انبساط رگ های خونی تا 78 درصد خواهد شد. عصاره پوست صنوبر بطور چشمگیری گردش خون و انتقال اکسیژن به ماهیچه ها را بهبود می بخشد که این موضوع باعث پمپ های عضلانی عظیم و نامحدود می شود.
مگنوم لیمیتلس یک مکمل پیش از تمرین بی نظیر است. شخصا آن را امتحان کنید تا متوجه شوید که این همه هیجان برای چیست.

در ترکیب لیمیتلس از 4 نوع مختلف کراتین استفاده شده است. این موضوع باعث می شود که بیشترین مقدار قدرت، استقامت و ریکاوری عضلانی با حداقل مقدار ذخیره آب تضمین شود. کراتین پیرویت به دلیل اینکه سریعتر از بقیه جذب می شود یکی از کراتین های بسیار مهم و کلیدی است. در واقع کراتین پیرویت از کراتین به تنهایی قابلیت حل پذیری بسیار بیشتری دارد و بسیار زودتر به نتیجه می رسد. پیرویت به تنهایی به تحریک انتقال گلوکوز از خون و به سمت ماهیچه ها در طول زمان تمرین و همینطور استراحت کمک می کند. به این ترتیب ماهیچه ها با کربوهیدرات ها که برای رسیدن به استقامت ضروری هستند، تغذیه می شوند.
کراتین پیرویت ترکیبی از کراتین و پیرویت است. هر دوی این مواد تولید کننده های انرژی بسیار موثری هستند و برای ساخت عضله و کاهش چربی بدن مشهور هستند. کراتین انرژی اولیه را بازتولید کرده و برای انقباض های کوتاه و شدید در اختیار ماهیچه ها قرار می دهد. کراتین همچنین می تواند به عنوان میانجی عمل کند و زمانی که اسید لاکتیک باعث خستگی عضلات و ناراحتی می شود را به تاخیر می اندازد. افزایش در مقدار کراتین به عضلات انرژی داده تا برای استقامت بیشتر در تمرین های طولانی و خروجی بهینه در فعالیت هایی مثل وزنه زدن و یا انواع دوی سرعت آماده باشند. در تحقیقات بالینی، پیرویت ذخیره شدن چربی در بدن را بدون تغییر در مقدار پروتئین عضلات کاهش می دهد و این فاکتور بسیار مهمی برای افزایش توده ی عضلانی در افراد لاغر به شمار می رود.
استفاده از کراتین پیرویت بعنوان مکمل باعث تکمیل تغذیه ای ماهیچه ها شده و عملکرد حداکثری و استقامت بالای عضلات در برنامه های تمرینی شدید را فراهم می آورد.

مگنوم لیمیتلس حاوی یک محرک ذهنی قوی به نام عصاره باکوپا مونیری. 30:1 (50 درصد باکوساید)
این گیاه یکی از مهم ترین گیاهان دارویی است که در آیورویدا (داروی مشهور هندو ها) برای بهبود عملکرد های شناختی و کاهش استرس استفاده شده است. ترکیب های فعال در باکوپا، باکوساید نام دارند. این ترکیب ها سروتونین و دوپامین؛ که با تمرکز و قدرت و انرژی ذهنی ارتباط دارد را تنظیم می کند.

عصاره میریستیکا فراگرانس 10:1 جواهری پنهان در مگنوم لیمیتلس
این ماده از یک گونه از درخت همیشه سبز بومی اندونزی بدست می آید و از اجزای مهم ادویه جوز به شمار می رود. این ماده از غدد فوق کلیوی حمایت کرده و با این کار باعث افزایش نشاط و سرزندگی شده و به بدن توانایی مقابله بیشتر با استرس را می دهد. علاوه بر این، میریستیکا گردش خون را بهبود بخشیده که می تواند باعث بهبود عملکرد ماهیچه ها و مفاصل شود. همچنین باعث بهبود تمرکز و هوشیاری شده و تمرکز ذهنی و احساس سرزندگی را افزایش می دهد.

نحوه مصرف به ادعای شرکت سازنده :
یک اسکوپ در 350 تا 500 میلی لیتر آب حل کرده و 20 دقیقه پیش از تمرین مصرف کنید.

ترجمه از :
سایت مگنوم

کپی برداری با درج لینک مجیک بادی مجاز است.

فرزین جباری هیچگونه تائیدی بر تاثیرات مثبت این دارو ها و محصولات ندارد و این مطالب از سایت های خارجی ترجمه شده است. شرکت های سازنده پاسخگوی سوالات ما در مورد دوپینگ تست آن و عوارض بر روی بدن انسان نبوده اند و این مطالب فقط در جهت مطالعه و تحقیق می باشند.

همیشه گرسنه هستید؟ ممکن است مقصر نمک باشد!
همه می دانند که غذاهای شور شما را تشنه می کنند اما در یک تحقیق جدید مشخص شده وقتی که افراد میزان سدیم دریافتی خود را در بلند مدت افزایش می دهند، در عمل آب کمتری خواهند نوشید. و این تنها یافته غافلگیر کننده در این تحقیق نیست. به گفته محققان، سطوح بالای سدیم می تواند احساس گرسنگی را تشدید کند. این موضوع باعث تقویت این احتمال شده که رژیم های با سدیم بالا با اضافه وزن و چاقی ارتباط دارند.
این کشف غیر معمول که مصرف نمک اشتها را تقویت و تشنگی را کاهش می دهد به بیش از صد سال باورهای علمی و عرفی در این زمینه پایان می دهد. این یافته ها هفته گذشته بصورت مجموعه ای از دو مقاله در مجله تحقیقات پزشکی به چاپ رسیده است.
در مقاله اول محققان آلمانی و آمریکایی بر روی 10 فضانورد روسی که به مدت 2 سال در برنامه های شبیه ساز پرواز شرکت کرده بودند تحقیقاتی انجام دادند. این افراد برای ماه ها در یک محیط کنترل شده زندگی کرده بودند و بنابراین برای تحقیقات متابولیک و تغذیه ای بسیار ایده آل بشمار می رفتند. محققان می خواستند آزمایش کنند که اگر میزان نمک مصرفی فضانوردان را از 12 گرم در روز (مشابه رژیم غذایی معمول در روسیه) به 6 گرم در روز (مقدار توصیه شده توسط متخصصان حوزه سلامت) برسانند چه اتفاقی خواهد افتاد. اطلاعات پیشین در این زمینه نتیجه گیری می کرد که با کاهش سطح سدیم، افراد کمتر تشنه شده و آب کمتری می نوشند. اما این چیزی نبود که در عمل اتفاق افتاد. درعوض فضانوردان زمانی که در رژیم با نمک بالا بودند آب کمتری می نوشیدند که نشان از این داشت که در آن زمان ها بدن آنها آب بیشتری را تولید و ذخیره می کرده است. این موضوع با باور پیشین که تصور میشد بدن آب بیشتری را برای دفع نمک از دست می دهد تناقض داشت.
طبق گفته های دکتر جینز تیتزه استاد پزشکی و فیزیولوژی مولکولی و زیست فیزیک دانشگاه وندربیلت و محقق ارشد در این مقاله، این یافته ها اگرچه غیرمنتظره بوده اما چندان هم عجیب نیست. اینکه بدن انسان در رژیم های پرنمک می خواهد از اتلاف آب جلوگیری کند کاملا قابل تصور است بنابراین کلیه ها باید راهی برای افزایش حجم آب پیدا کنند و در این حالت با افزایش حجم آب در بدن، شما کمتر تشنه خواهید شد.
نکته عجیب دیگری که در این تحقیق مشخص شد این بود که زمانی که سطح نمک در بدن فضانوردان بالا می رفت احساس گرسنگی هم تقویت می شد، حتی با وجود اینکه مقدار مشابهی کالری و مواد غذایی به آنها داده شده بود. دکتر تیتزه توضیح می دهد که این امر ممکن است بخاطر انرژی بیشتری باشد که بدن برای نگهداری و ذخیره آب نیاز دارد. وی اضافه می کند: “به باور من اگر ما غذای بیشتری به فضانوردان می دادیم آنها شروع به پرخوری کرده و نهایتا دچار اضافه وزن می شدند.”
در مقاله دوم، محققان به نتایج مشابهی اما این بار با آزمایش بر روی موش ها دست یافتند. در این آزمایش ها آنها متوجه شدند موش های با رژیم پر نمک غذای بیشتری نسبت به موش هایی که رژیم کم نمک داشتند می خوردند. آنها همچنین متوجه شدند که رژیم پرنمک با شکست و تجزیه پروتئین در بافت های ماهیچه ای ارتباط دارد. در این حالت پروتئین تبدیل به اوره می شود؛ ماده ای که به کلیه در جذب مجدد مایعات و جلوگیری از اتلاف آب در هنگام دفع نمک کمک می کند. این شکست و تجزیه با افزایش در مقدار گلیکوکورتیزویدها اتفاق می افتد، ترکیب هایی که با پیشرفت بیماری هایی مانند دیابت، چاقی، بیماری های قلبی و پوکی استخوان ارتباط دارند. این موضوع بسیار مهم است زیرا دانشمندان تا به امروز بیشتر روی نقش و تاثیر نمک بر فشار خون بالا تمرکز کرده بودند اما این یافته ها نشان داد که خطرات بیشتری وجود دارد. اگر رژیم پرنمک باعث افزایش در مقدار گلیکوکورتیزویدها شود (و حتی در صورت عدم تغییر در فشار خون) می تواند فرد را مستعد مشکلات حاد سلامتی کند و همینطور ریسک ابتلا به ناهنجاری های سوخت و ساز را افزایش می دهد، ترکیبی خطرناک از فاکتورهای ریسک ابتلا به بیماری های قلبی و دیابت.
هنگامی که صحبت از تاثیرات کوتاه مدت غذاهای پرنمک می شود، باورهای پیشین هنوز صادق هستند. اگر شما یه ظرف بادام زمینی شور را جلوی فردی بگذارید، او احتمالا بعد از خوردن آن نوشیدنی طلب می کند، اما طبق یافته های این تحقیقات، افراد با رژیم های غذایی شور در طی چند ماه و یا حتی در 24 ساعت آب بیشتری ذخیره کرده و کمتر خواهند نوشید.

در یک گزارش تفسیری ضمیمه، دکتر مایک رندل استاد پزشکی دانشگاه هاروارد می نویسد که تحقیقات جدید باورهای عمومی در مورد اینکه چطور سدیم و سطح مایعات بر روی هم تاثیر دارند را به چالش کشیده است. او همچنین خاطرنشان می کند که تغییر در میزان نمک مصرفی، سوخت و ساز پروتئین و چربی را تغییر داده و عادت های خوردن و نوشیدن ما را عوض خواهد کرد. هرچقدر بیشتر درباره این تغییرات اطلاعات وجود داشته باشد به دانشمندان برای پیدا کردن درمان هایی برای بیماریهای مرتبط مثل فشار خون بالا و حملات قلبی کمک بیشتری خواهد شد.
دکتر تیتزه اعتقاد دارد این موضوع ممکن است به پزشکان در کشف ارتباط بین نمک و اضافه وزن کمک کند. البته این موضوع هم حائز اهمیت است که بیشترین سدیم مصرفی در رژیم های غذایی از نمکدان روی سفره ناشی نمی شود، بلکه از غذاهای آماده و فراوری شده به بدن وارد می شود که همچنین حاوی مقادیر بالایی شکر، چربی اشباع شده و کربوهیدرات های ساده هستند. بنابراین با وجود اینکه دلایل زیادی برای کنار گذاشتن این غذاها از رژیم غذایی روزانه وجود دارد این تحقیقات حتی یک دلیل دیگر نیز به دلایل پیشین اضافه می کند. بنابراین کاهش سدیم دریافتی که از طریق غذاهای بسته بندی شده و صنعتی و غذاهای آماده وارد بدن می شود می تواند از تغییرات مضر بر روی متابولیسم و اشتها جلوگیری کند.
در انتها دکتر تیتزه یه راهکار کلی در مورد کاهش مصرف سدیم و مدیریت وزن بدن ارائه می کند: “اگر شما از هر چیزی مقداری کمتر بخورید، بصورت خودکار مقدار کمتری سدیم وارد بدن شما می شود. بنابراین توصیه من این است که درکل کمی بیشتر ورزش کنید و کمی کمتر بخورید.”

نمک غذای شما 6 برابر بیشتر از آن چیزی است که تصور می کنید
چه مقدار نمک در نهار شما بوده؟ هر حدسی که بزنید، به مقدار بسیار زیادی از واقعیت فاصله خواهد داشت. در یک مطالعه جدید که در مجله Appetite منتشر شده، مطالعه گر ها بیرون چندین رستوران فست فود از مشتریان خواسته اند حدس بزنند که چه مقدار سدیم در وعده غذایی شان مصرف کرده اند. نتیجه این مطالعه بیشتر محققان را دچار شگفتی کرد، پاسخ ها تقریبا همیشه 6 برابر کمتر از مقدار واقعی بود.
این موضوع ممکن است به این دلیل باشد که افراد تمایل ندارند که از نمک زیاد در هنگام آشپزی در خانه استفاده کنند، اما رستوران ها از مقدار بسیار زیادی نمک برای بهبود طعم غذای خودشان استفاده می کنند. آن ها همچنین از نمک به عنوان ماده نگهدارنده جهت بالا بردن مدت زمانی که غذا قابل مصرف است استفاده می کنند، بنابراین حتی غذاهایی که شور نیستند مثل کلوچه ها ، دونات ها و نان می توانند حاوی مقدار زیادی نمک باشند. در نتیجه افراد نمی توانند تخمین صحیحی از مقدار نمک موجود در غذا های آماده و فست فود داشته باشند.
نتایج این تحقیق همچنین نشان داد که افراد بیش از حد نمک مصرف می کنند. طبق توصیه سازمان های بهداشتی در ایالات متحده هر فرد نباید بیشتر از 2300 میلی گرم سدیم در روز مصرف کند، یعنی چیزی در حدود یک قاشق چایی خوری. اما مطالعات نشان می دهند افراد بطور متوسط 3600 میلی گرم سدیم در روز مصرف می کنند. مصرف بیش از اندازه نمک باعث می شود که بدن آب بیشتری ذخیره کند که این موضوع باعث بالا رفتن فشار خون شده و می تواند روی کارکرد قلب، رگ های خونی، مغز و کلیه تاثیر منفی بگذارد. طبق مطالعاتی که توسط دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد انجام شده، مصرف بیش از حد سدیم می تواند منجر به بیماری فشار خون، حمله ی قلبی و سکته شود.
برای فهمیدن این موضوع که افراد به چه میزان از سدیم دریافتی خودشان اطلاع دارند، محققان در چندیدن رستوران فست فود مستقر شده و از مشتری های نوجوان و بزرگسال سوالاتی درباره مقدار سدیم مصرفی در آن وعده غذایی مطرح کردند. رستوران ها شامل مک دونالد، برگر کینگ، ساب وی، مرغ بریان کنتاکی و دانکین دونات می شد. محققان در هنگام ورود به رستوران از مشتری ها می خواستند که رسید غذای خود را نگه دارند و در هنگام خروج درخواست می کردند که مقدار سدیم مصرفی آن غذا را تخمین بزنند.
با برسی غذاهای این رستوران ها مشخص شد که یک وعده غذایی برای افراد بزرگسال حاوی بیش از 1300 میلی گرم سدیم است، یعنی از نصف بیشترین مقدار مصرفی پیشنهادی در طی روز بیشتر است. اما تخمین افراد بطور متوسط 200 میلی گرم بود و این یعنی 650 درصد کمتر. ولی این تمام ماجرا نیست. 25 درصد از افراد در نهایت موفق به هیچ حدسی نشدند. یعنی درواقع هیچ ایده ای از اینکه چه مقدار نمک در غذایشان بوده و یا اصلا چقدر نمک در هر وعده مصرف میکنند نداشتند.
در حال حاضر قانونی وجود ندارد که رستوران ها میزان نمک استفاده شده در غذاها را به مشتریان اعلام کنند، اما به تازگی و در شهر نیویورک، چنانچه میزان سدیم از 2300 میلی گرم بیشتر باشد رستوران ها موظفند در منو این موضوع را کنار غذا بنویسند. با اینکه اطلاع رسانی در مورد نمک خوراکی ها در حال حاضر فقط در این شهر وجود دارد ولی فعالان حوزه سلامت امیدوارند مثل زمانی که مقدار کالری غذاهای فست فود مورد توجه قرار گرفت، در مورد سدیم هم این اتفاق بیفتد و در نهایت به موضوعی فراگیر تبدیل شود.

منبع :
ترجمه از سایت هلث
ترجمه از سایت تایم