هورمون رشد

هورمون رشد یک هورمون پپتاید است که بصورت طبیعی در بدن انسان بوسیله غده هیپوفیز قدامی ترشح می شود. این هورمون نقش بسیار مهمی را در شکل دهی و حفظ ترکیب و فرم بدن، عملکرد فیزیکی، و سلامت قلبی عروقی هم در بزرگسالان و هم در کودکان بازی می کند. این ویژگی ها باعث شده تا ورزشکاران حرفه ای زیادی برای بهبود عملکرد ورزشی خود به استفاده از آن روی بیاورند. علیرغم مزایا و استفاده های گسترده ای که در ظاهر برای هورمون رشد متصور است، تا کنون شواهد و مدارک علمی چندانی در تایید نقش این هورمون در بهبود چشمگیر عملکرد ورزشکاران کشف نشده است و مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته شمار زیادی ندارند، با این حال مطالعاتی که اخیرا انجام گرفته تائید کرده است که هورمون رشد هر دو عامل استقامت و ظرفیت قدرتی در ورزشکاران را افزایش می دهد.
استفاده از هورمون رشد به عنوان دوپینگ
در سال 1989 میلادی کمیته بازی های المپیک علیرغم عدم وجود تست های تشخیصی مناسب و مطمئن، نام هورمون رشد را در لیست مواد ممنوعه برای استفاده ورزشکاران زن و مرد در یک کلاس جدید به نام هورمون های پپتاید قرار داد. اما بنظر نمی رسید که این ممنوعیت بتواند جلوی سوء مصرف گسترده از این هورمون را در بین ورزشکاران رشته های مختلف بگیرد. پس از اعتراف چند ورزشکار از جمله بن جانسون به استفاده از هورمون رشد برای تقویت عملکرد بدنی خود، تحقیقات گسترده ای برای تعیین میزان محبوبیت سوء استفاده از هورمون رشد در بین ورزشکاران آغاز شد. نتیجه این تحقیقات به این صورت منتشر شد که مقررات سخت گیرانه مانع سوء مصرف گسترده از هورمون رشد در بین ورزشکاران برای افزایش کارایی بدن نشده است و ورزشکاران زیادی درپی بیشتر شدن محبوبیت این ماده، شروع به استفاده از ان می کردند. حتی بعضی از ورزشکاران اسم بازی های المپیک 1996 آتلانتا را بازی های هورمون رشد نامیدند.

مزایای هورمون رشد در عملکرد ورزشکاران
بسیاری از ورزشکاران بر این باور هستند که هورمون رشد عملکرد ورزشی آن ها را بصورت محسوسی بهبود می بخشد، با این حال تا کنون شواهد و مدارک اندکی در تائید چنین ادعاهایی که در بین ورزشکاران جوان طرفداران بسیاری دارند منتشر شده است. بخش بزرگی از شواهد منتشر شده در مورد مطالعاتی است که بر روی استفاده از هورمون رشد در بزرگسالانی که دچار اختلال ترشح این هورمون بودند انجام گرفته است.
ورزشکاران اغلب از هورمون رشد در ترکیب با استروئیدهای آنابولیک و دیگر بهبود دهنده های عملکردی با غلظت های متفاوت و در ترکیب با رژیم های غذایی و برنامه های تمرینی متفاوتی استفاده می کنند. هر گونه تغییر در عملکرد ورزشی فرد می تواند ناشی از تاثیر متقابل هرکدام از عوامل بالا باشد. این سناریو بسیار پیچیده بوده و شبیه سازی آن در محیط آزمایشگاهی تقریبا غیرممکن است، بنابراین بنظر می رسد که خود ورزشکار تنها فردی باشد که صلاحیت پاسخ به این پرسش که آیا هورمون رشد باعث بهبود عملکرد ورزشی می شود یا خیر را دارد.

اثرات استفاده از هورمون رشد
ترکیب و فرم بدن
هورمون رشد نقش کلیدی در تعیین و شکل دهی به فرم و ترکیب بدنی فرد بازی می کند. مطالعات مختلف نشان داده است که استفاده از هورمون رشد در افرادی که دچار کمبود این هورمون هستند بطور چشمگیری باعث کاهش توده چربی بدنی و افزایش توده عضلانی خواهد شد. در جدیدترین مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته مشخص شده است که استفاده از هورمون رشد متوسط توده عضلانی را در افراد سالم به اندازه 1.8 کیلوگرم افزایش خواهد داد.

سنتز پروتئین و افزایش قدرت ماهیچه ها
یکی از مورد توجه واقع شده ترین جنبه های هورمون رشد، تاثیرش بر روی ساخت عضلات و ماهیچه ها است. زمانی که ترشح هورمون رشد به اندازه کافی نباشد، توده عضلانی در بدن رشد کافی را نداشته و ساخت پروتئین کاهش خواهد یافت. هورمون رشد موجب جذب گلوکوز و آمینو اسید ها شده و باعث تحریک برای ساخت و سنتز پروتئین خواهد شد. اما هورمون رشد درست برخلاف انسولین نقش چندانی در جلوگیری از تحلیل عضلات ندارد و دقیقا به همین دلیل است که برخی از ورزشکاران از ترکیب این دو باهم و همزمان استفاده می کنند.

عوارض جانبی استفاده ناصحیح از هورمون رشد انسانی
در صورت استفاده ناصحیح و غیر تخصصی از هورمون رشد و در صورتی که بدن شما احتیاجی به هورمون رشد اضافی نداشته باشد، ممکن است عوارض جانبی و مشکلاتی را برای فرد در پی داشته باشد. از جمله این مشکلات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– نشانگان مجرای مچ دستی یا سندرم تونل کارپ
شایعترین نوروپاتی به دام افتادن عصب می‌باشد که در نتیجه فشردگی عصب میانی در ناحیه تونل کارپال ایجاد می‌شود. عصب مدیان (عصب میانی) Median Nerve در ناحیه مچ دست از زیر بافت همبندی مچ دست (لیگامان عرضی مچ یا فلکسور رتیناکولوم) و از روی استخوانهای مچ عبور می‌کنند، اگر به هر دلیلی این فضا تنگ شده باشد به این عصب فشار وارد شده و اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست بروز می‌کند که به این بیماری سندرم کارپال تونل گفته می‌شود.

در این فضا (تونل کارپال) هشت تاندون سطحی و عمقی دست و تاندون بلند شست به همراه عصب مدین عبور می‌کنند. هر عاملی که باعث کاهش اندازه تونل یا افزایش حجم بافتهای داخل تونل شود علائم بیماری را ایجاد می‌کند.

– افزایش مقاومت به انسولین
اتفاقی که در این وضعیت می افتد این است که سلول‌های بدن پاسخ مناسبی به انسولین نمی‌ دهند و به دنبال آن جذب گلوکز دچار اختلال شده و به طور ثانویه باعث افزایش قند خون می‌شود. در این حالت مقدار انسولین تولید شده در بدن طبیعی و حتی در مواردی بیشتر از مقدار طبیعی است اما مشکل موجود در پاسخ سلول‌ها به انسولین است. مقاومت به انسولین اگر به موقع کشف و درمان نشود می تواند منجر به بروز دیابت نوع دوم ‌شود.

– ورم دست ها و پاها
ورم قسمت های مختلف بدن که به نام های ادیما و دراپسی نیز شناخته می شود نتیجه تجمع بیش از اندازه و غیر طبیعی آب و دیگر مایع های میان بافتی پلاسما در فضاهای اندام بویژه فضای زیر پوستی است.

– درد عضلات و مفاصل

– بزرگ شدن بافت سینه (برای مردان)
بزرگ شدن اندام سینه در مردان یا ژنیکوماستی نوعی رشد غیرطبیعی ولی خوش خیم پستان در مردان می باشد که می تواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد. این افزایش و برجستگی می تواند صرفا به دلیل حجیم شدن بافت پستان، تجمع چربی و یا هردو باهم باشد. علل شایع این اتفاق هنوز کاملا شناخته شده نیستند اما طبق مطالعات صورت گرفته به هم خوردن تعادل هورمونی بیشترین نقش را در این زمینه دارد. این بیماری اغلب به دلیل اختلال هورمونهای جنسی است هرچند می‌تواند ناشی از مصرف برخی داروها مانند داروهای آنتی آندروژن و دیگوکسین و افزایش ترشح پرولاکتین نیز باشد.

به دلیل اینکه مطالعاتی که بر روی عوارض و اثرات جانبی مصرف هورمون رشد انسانی صورت گرفته اغلب به صورت کوتاه مدت بوده اند، بطور دقیق مشخص نیست که آیا این عوارض به مرور زمان کاهش خواهند یافت و یا بدتر می شوند. به همین دلیل باید تا حد ممکن نشانه ها و عوارض جدی گرفته شود تا از تبدیل شدن آن ها به وضعیت های خطرناکی مثل دیابت نوع دوم و بیماری های قلبی عروقی تا حد امکان جلوگیری کرد.

جایگزینهای طبیعی هورمون رشد

جایگزین های هورمون رشد

تقویت اثربخشی و شبیه سازی عملکرد هورمون رشد با اورنیتین و او کی جی
اورنیتین یک آمینو اسید غیر ضروری است، به این معنی که بدن ما می تواند آن را با استفاده از سایر منابع غذایی تولید کند. اهمیت این آمینو اسید آنجایی است که باعث ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز می شود. تحقیقات در این زمینه نشان داده است که یک دوز از این آمینو اسید بویژه در ترکیب با آمینو اسید های دیگر، یک ساعت پیش از جلسه تمرین با وزنه، عضله سازی و چربی سوزی فرد را شدت می بخشد. در مطالعاتی که بر روی اورنیتین انجام گرفته مشخص شده است که این آمینو اسید علاوه بر تحریک بیشتر ترشح هورمون رشد انسانی، باعث ترمیم و بازسازی بافت کبد نیز می شود.

دوز مصرفی
اگر بر اساس وزن آمینو اسید ها مقایسه ای انجام دهیم، هر گرم اورنیتین تقریبا تاثیری دوبرابر بیشتر از همین مقدار آرژنین دارد. (آرژنین از نظر ساختار و کارکرد نزدیکترین آمینو اسید به اورنیتین است). بنابراین 2.5 تا 5 گرم از اورنیتین باعث آزادسازی همان مقدار هورمون رشد خواهد شد که 5 تا 10 گرم آرژنین.
مانند دیگر آمینو اسید ها، اورنیتین نیز بیشترین اثر بخشی خود را در افراد با پایین ترین میزان چربی بدنی و بالاترین ظرفیت ایروبیک دارد. هرچه آمادگی بدنی شما افزایش پیدا کند، اورنیتین در بدن شما بهتر عمل خواهد کرد، بنابراین آزادسازی هورمون رشد که در اثر مصرف و ساخته شدن اورنیتین در بدن اتفاق می افتد در بازه های طولانی حتی بهبود نیز خواهد یافت.
اگر می خواهید اورنیتین را به صورت مکمل مصرف کنید، برای شروع بین 1 تا 3 گرم را با شکم خالی یک ساعت پیش از تمرین و یک ساعت پیش از خواب مصرف کنید. عوارض جانبی ممکن است شامل ناراحتی معده، تهوع و اسهال شود. اما اگر با پایین ترین دوز مصرفی شروع کنید (1 گرم) این عوارض به حداقل میزان ممکن خواهند رسید. دوز مصرفی را می توان به تدریج افزایش داد تا به مقدار مناسب برسد.

بهبود عملکرد ورزشی در ترکیب اورنیتین با آمینو اسید های اضافی
بدنسازان حرفه ای از ترکیب اورنیتین با دیگر آمینو اسیدها مانند آرژنین، لیسین، و گلوتامین به نتایج بسیار بهتری دست پیدا می کنند. نام این عمل “استکینگ” یا پشته سازی است. این آمینو اسیدها هنگامی که همزمان با هم مصرف شوند، تاثیری سینرژیک و مضاعف بر روی ترشح هورمون رشد خواهند داشت.
یک ترکیب مناسب از این آمینو اسیدها برای یک فرد تازه کار می تواند شامل دو گرم از آمینو اسیدهای اورنیتین و آرژنین و یک گرم از لیسین و گلوتامین باشد. ترکیبی که ورزشکاران حرفه ای استفاده می کنند اغلب شامل مقدار 2 گرم از هر کدام از این 4 آمینو اسید خواهد بود.
سه گانه آرژنین – لیسین – گلوتامین بویژه به این دلیل که باعث تحریک و افزایش سطح انسولین حتی در حالت معده خالی می شود از اهمیت خاصی برخوردار است. ترکیب هورمون رشد و انسولین در غیاب غذا، باعث ورود و اتصال آمینو اسیدها به درون ماهیچه ها خواهد شد. اگر این ترکیب را پیش از خواب مصرف کنیم، باعث توقف روند تحلیل عضلات طی خواب خواهد شد و در نتیجه بدن مقدار بسیار کمتری از بافت عضلانی را نسبت به حالت طبیعی شکسته و تحلیل و شکست ماهیچه ها کاهش خواهد یافت.

او کی جی: اورنیتین آلفا کتوگلوتارات
او کی جی یک ماده مغذی شامل یک مولکول اورنیتین است که با دو مولکول آلفا کتوگلوتارات پیوند برقرار کرده است. آلفا کتوگلوتارات یک متابولیت سلولی شناخته شده است که همچنین ماده متشکله و یا پیش ماده گلوتامین نیز به شمار می رود. او کی جی سطح و اثربخشی گلوتامین را حتی بیشتر از خود گلوتامین افزایش خواهد داد. امروزه بیشتر مکمل های تقویت کننده هورمون رشد حاوی او کی جی نیز هستند و در برخی موارد جایگزین اورنیتین شده است. با وجود اینکه هنوز مطالعات کمی بر روی این ماده صورت گرفته اما همین مطالعات نشانگر اثربخشی شگفت انگیز این ترکیب مولکولی هستند. مقدار 10 گرم یا بیشتر از مولکول او کی جی تاثیری معادل مقدار چندین برابری از اورنیتین و آلفا کتوگلوتارات به تنهایی در افزایش سطح هورمون رشد دارد.

منابع غذایی اورنیتین
اورنیتین یک اسید آمینه غیر ضروری است یعنی بدن قادر به تولید آن می باشد. شما همچنین می توانید اورنیتین را از رژیم غذایی مانند گوشت، ماهی، محصولات لبنی و تخم مرغ دریافت کنید .

اریتروپوئیتین یا ای پی او
اریتروپوئیتین یا ای پی او یک هورمون گلیکوپروتئینی طبیعی است که به عنوان یک محرک وظیفه تولید سلول های قرمز خونی را بر عهده دارد. اریتروپوئیتین هورمونی است که در کلیه ها تولید می شود و شامل 165 ساختار آمینو اسیدی است. بیشتر اریتروپوئیتین توسط برون بخش کلیه تولید می شود اما بخش کمی از آن نیز توسط کبد، مغز و رحم تولید می شود.

چرا این هورمون اهمیت دارد؟
هنگامی که سطح اکسیژن در مدیای درون سلولی کاهش می یابد، باعث تحریک بخشی از کلیه شده واین بخش که مسئولیت این کار را به عهده دارد اقدام به تولید اریتروپوئیتین می کند. پس از اینکه اریتروپوئیتین در کلیه ها تولید شد، به طرف مغز استخوان حرکت می کند، جایی که در آنجا باعث تحریک تولید گلوبولهای قرمز خون خواهد شد. اریتروپوئیتین باعث افزایش ظرفیت حمل اکسیژن خون می شود اما این افزایش تنها تا یک نقطه مشخص ادامه خواهد داشت. مقدار اضافی این هورمون ممکن است سلامت فرد را به خطر انداخته و باعث اخلال در جریان خونی شود. در صورت عدم وجود اریتروپوئیتین ، تنها مقدار کمی از گلوبول های قرمز توسط مغز استخوان تولید خواهد شد.

چرا گلبول های قرمز اهمیت دارند؟
سلول های گولبول قرمز هموگلوبین غنی از آهن را برای مدت 120 روز حمل کرده و سپس می میرند. در صورتی که آهن، ویتامین ب 12، ویتامین سی، و فولیک اسید بطور دائمی تامین نشوند کم خونی اتفاق افتاده و ظرفیت حمل اکسیژن خون کاهش پیدا خواهد کرد. این اتفاق به دو صورت رخ خواهد داد: 1.کم شدن تعداد گولبول های قرمز خون 2. سلول های قرمز خونی معیوب

چگونه می توان ظرفیت حمل اکسیژن خون را افزایش داد؟
یک اختلاف اساسی و بزرگ بین متدهای خطرناک و غیراصولی دوپینگ بر اساس اریتروپوئیتین خون و روش های تغذیه ای که بطور موثر و ایمن ظرفیت حمل اکسیژن خونی فرد را افزایش می دهند وجود دارد. یک فرد می تواند ظرفیت حمل اکسیژن خونی خود را از طریق مواردی مشابه اریتروپوئیتین افزایش داده و سلامت خود را بهبود ببخشد بدون اینکه خود را در معرض خطر جدی قرار دهد. بالا بردن سطح اریتروپوئیتین تا 48 درصد می تواند بطور ایمن عملکرد ورزشی مردان ورزشکار را افزایش دهد، اما بیشتر این حد افزایش می تواند سلامت فرد را در خطر جدی قرار دهد.

دیگر جایگزین هورمون رشد گلیسین یا گلایسین است که در این باره می توانید مفصلا در صفحه دیگری از مجیک بادی بخوانید.
در مورد اسید آمینه گلیسین بدانید

منابع ترجمه :

https://www.hammernutrition.com/knowledge/endurance-library/diet-for-increasing-natural-epo/
https://herbscientist.com/personal-fitness-research/boost-human-growth-hormone/
https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/healthy-aging/in-depth/growth-hormone/art-20045735?pg=2
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3781888/
ام آر- تی MR-T چیست؟ ام آر-تی

ام آر-تی MR-T تنها تقویت کننده تستسترون است که دارای گواهی عدم وجود ترکیبات و آلاینده های ممنوع است.

موارد استفاده ام آر-تی :
• کمک به بهبود و تقویت سیستم تولید تستسترون در مردان
• کمک به حفاظت از سیستم ایمنی بدن
• کمک به سوخت و ساز کربوهیدرات ها، چربی و پروتئین در بدن
• کمک به افزایش مقاومت در برابر اضطراب و استرس در افرادی با سابقه استرس مزمن و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی فرد به عنوان یک مکمل ورزشی

مقدار مصرف پیشنهادی (مردان بزرگسال):
3 کپسول در روز و در هنگام صبح یا پیش از تمرین. اگر از داروهای دیگری نیز استفاده می کنید، این مکمل را چند ساعت قبل یا بعد از مصرف داروها استفاده کنید.

هشدارهای احتیاطی در رابطه با مصرف ام آر-تی:
• مصرف این محصول به همراه الکل، داروهای دیگر، و یا محصولاتی که خاصیت مسکن دارند توصیه نمی شود.
• در صورتی که شما به دیابت مبتلا هستید، و یا مشکلات مرتبط با پروستات را تجربه می کنید، پیش از استفاده از این محصول با پزشک یا متخصص سلامت مشورت کنید.
• اگر نشانه های بروز حساسیت در شما ظاهر شد و یرای مدت طولانی باقی ماند، به پزشک یا متخصص سلامت مراجعه کنید.
• اگر شما از هر نوع دارو یا محصولی که خاصیت رقیق کننده خون دارد استفاده می کنید، پیش از مصرف با پزشک یا متخصص سلامت مشورت کنید.
• اگر شما به بیماری های مرتبط با کبد دچار هستید، پیش از مصرف با پزشک یا متخصص سلامت مشورت کنید.
• اگر نشانه های مرتبط با نارسایی کبد در شما پیشرفت کرد (مانند درد شکم و زردی)، مصرف محصول را قطع کرده و به پزشک مراجعه کنید.
• در صورتی که هرنوع واکنش حساسیتی یا آلرژی در شما اتفاق افتاد، مصرف محصول را قطع کنید.

محتویات ام آر-تی :

آشواگاندا KSM 66
KM66 در حال حاضر بالاترین غلظت را در بین تمامی محصولات موجود در بازار از عصاره ریشه گیاه آشواگاندا دارد. این محصول بوسیله روش شیمی سبز و بدون استفاده از الکل و یا هرنوع حلال شیمیایی تولید شده است. آشواگاندا یک آداپاتوژن طبیعی با خواص و ویژگی های سودمند فراوان، شامل جلوگیری از اضطراب، درمان بی خوابی، و کاهش چشمگیر سطح کورتیزول. مطالعاتی که اخیرا انجام گرفته نشان می دهد که KSM66 می تواند سطح تستسترون را در مردان سالم به اندازه 17 درصد بالا ببرد.

دی آسپارتیک اسید
دی آسپارتیک اسید در سال 1827 و با مشتق شدن از آسپارژین کشف شد، این ماده برای اولین بار از آب مارچوبه استخراج شد. دی آسپارتیک اسید آمینو اسیدی است که سنتز و تولید تستسترون را افزایش می دهد. مطالعات بسیاری که در این زمینه انجام گرفته به خوبی نشان می دهد که دی آسپارتیک اسید می تواند به باروری مردان کمک کند و سطح تستسترون را در مردان سالم بالا ببرد.

شنبلیله
شنبلیله که در مناطق عرب نشین کشف شده است، از دیرباز برای خواصش در افزایش و بهبود میل جنسی و همچنین خواص ضد دیابت مورد استفاده قرار می گرفته است. تحقیقات نشان داده است که شنبلیله همزمان با کنترل سوخت و ساز گلوکوز، سطح تستسترون را نیز بهبود می بخشد.

DIM دیندولیل متان
DIM در بدن با استفاده از گیاهانی مانند کلم بروکلی، گل کلم، و جلبک سبز آبی شکل می گیرد. علاوه بر خواص بالقوه بسیار زیاد ضد سرطانی که دارد، اثبات شده که DIM خاصیت مسدود کننده آنزیم های آرومتاز را داراست و به همین دلیل در MR-T گنجانده شده است. آنزیم های آرومتاز مستقیما در تبدیل تستسترون به استروژن نقش دارند. مسدود کردن آنزیم های آرومتاز بطور چشمگیری سطح استروژن را کاهش داده و همزمان سطح تستسترون های آزاد را افزایش می دهد.

زینک
نشان داده شده است که زینک در تنظیم آنزیم های بسیاری از جمله آنزیم های آرومتاز و در نتیجه پایین آوردن سطح استروژن نقش دارد. زینک یک آنتی اکسیدان است که در اصل برای بهبود کیفیت سیستم ایمنی و افزایش سطح تستسترون استفاده می شود.

علف بز
نامگذاری این علف بخاطر بزهایی است که با مصرف آن بسیار چابک تر می شوند. این گیاه بخاطر داشتن ترکیب های فعال از جمله ال-سارین، در افزایش سطح تستسترون نقش اساسی دارد. ثابت شده که ال-سارین سطح تستسترون را افزایش داده و به عنوان یک ماده تقویت کننده غریزه جنسی در هر دو جنس شناخته می شود. همچنین نشان داده شده است که ان گیاه خواص دیگری از جمله کمک به تسکین درد پشت، زانو و مفاصل، بهبود آرتروز استخوان، رفع خستگی فیزیکی، تقویت حافظه، پایین آوردن فشار خون و موارد بسیار دیگر.

منبع ترجمه از :

http://www.athleticalliance.net

گلیسین گلایسین glycine

در حالی که ممکن است با این اصطلاح به صورت خاص آشنا نباشید، ولی هر روز از  آمینو اسید گلیسین استفاده می کنید تا بدن خود را قوی کنید و در واقع به آن اجازه دهید تا به صورت صحیح کار کند. این اسید آمینه برای بسیاری از عملکردهای مختلف ماهیچه ای، شناختی و متابولیکی ضروری است. این ماده به شکستن و انتقال مواد مغذی از قبیل گلیکوژن و چربی برای استفاده توسط سلول ها به عنوان انرژی کمک می کند و در این فرآیند، از سیستم های قوی ایمنی، گوارشی و عصبی پشتیبانی می کند. در بدن انسان، گلیسین با غلظت های بالا در پوست، بافت های ارتباطی مفاصل و بافت ماهیچه ای یافت می شود.  آمینو اسید گلیسین که یکی از آمینواسیدهای کلیدی استفاده شده برای ایجاد کلاژن و ژلاتین است را می توان در سوپ استخوانی و سایر منابع پروتئینی یافت. در واقع، گلیسین (به همراه تعداد زیادی دیگر از مواد مغذی از قبیل پرولین و آرژینین) بخشی از چیزی هستند که به «ابرغذای» سوپ استخوان، توانایی های شگفت آور شفابخش آن را می بخشد.

گلیسین در سال ۱۸۲۰ توسط henri Baraconnot برای اولین بار کشف شد. گلیسین ساده‌ترین اسید آمینه در تمام یاخته های زنده است. این اسید آمینه با فرمول شیمیایی، سبک‌ترین و تنها اسید آمینه غیر کایرال است. کدهای ژنتیکی این اسید آمینه عبارتند از: GGU، GGC، GGA و GGG. گلیسین یکی از ۲۰ اسید آمینه هست که پروتئین را می‌سازد. این امینو اسید شدیداً قطبی، و آب دوست هست. این امینو اسید ساده‌ترین امینو اسید در بین امینو اسیدهاست.

به خاطر که شاخه زنجیری خیلی کوچک هست فقط یک هیدروژن می‌تواند در پروتین جای داشته باشد. به همین دلیل این امینو اسید خیلی استابل و با ثبات هست و به راحتی به امینو اسیدهای دیگر تبدیل نمی‌شود. زیادی از پروتئین‌ها مقداری خیلی کمی گلیسین دارند به استثنای گیلاتین و کولاگین که دارای ۲۵–۳۰٪ گلیسین دارد. بدن انسان مقدار زیادی گلیسن نیاز دارد برای اینکه جگر انسان بتواند کارش را بخوبی انجام دهد.

این آمینو اسید قطبی و آب دوست است. ساختار ساده و کوچک این آمینو اسید و تبادل یک هیدروژن با زنجیره جانبی باعث شده تا در محیط‌های مختلف خواص اسیدی و بازی متفاوتی از خود نشان دهد، بطوری که در محیط‌هایی با pH کم pka برابر با ۹٫۶ و در محیط‌هایی بازی تر pka برابر با ۲٫۴ را دارا می‌باش

مزایا و کاربردهای آمینو اسید گلیسین

بر اساس تحقیقات انجام شده توسط دپارتمان های بیولوژی سلولوی و بیولوژی رشد در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، گلیسین را می توان برای کمک به کاهش علائم در افراد مبتلا به بیماری هایی از قبیل زخم معده، آرتروز، سندروم روده ی تحریک پذیر، دیابت، ناتوانی کلیوی و قلبی، اختلالات روانی رفتاری، خستگی مزمن، اختلالات خواب و حدی تعدادی از سرطان ها به کار گرفت (۱). آمینو اسیدهایی از قبیل گلیسین را می توان به شکل مکمل یافت ولی به سادگی – و احتمالا به شکلی مفیدتر- می توان آن را از منابع غذایی طبیعی به دست آورد.

تعدادی از مزایای بی شمار گلیسین برای سلامتی عبارتند از:

کمک به افزایش توده ی ماهیچه ای بدون چربی
جلوگیری از اسکاروپنیا (از دست دادن ماهیچه، تخریب ماهیجه یا تضعیف ماهیچه)
ایفای نقش در تولید هورمون رشد انسانی
تقویت عملکرد ذهنی و حافظه
حفاظت از پوست در برابر نشانه های پیر شدن و یا تغییرات سلولی
حفاظت از کلاژن در مفاصل و کاهش درد مفاصل
بهبود انعطاف و دامنه ی حرکتی
تثبیت شکر خون و کاهش خطر دیابت نوع دوم
بهبود کیفیت خواب
کاهش التهاب و صدمه ی رادیکال آزاد با افزایش تولید گلوتاتیون
کاهش خطر انواع خاصی از سرطان
ایجاد پوشش گوارشی روده ای
ایجاد نمک های صفرا و آنزیم های گوارشی
کمک به کاهش واکنش های آلرژیک و خود ایمنی
تقویت سطوح انرژی و مبارزه با خستگی
کمک به تولید گلبول های قرمز خون
مبارزه با اثرات استرس و اضطراب
کمک به کنترل علائم تشنج، شیزوفرنی و اختلالات روانی

  • در میان تمامی این مزایا، در ادامه تعدادی طریقه ی کلیدی استفاده از گلیسین در بدن آورده شده است:
  • ۱- تقویت رشد ماهیچه

    مشخص شده است که گلیسین به کاهش تخریب بافت پروتئین ارزشمندی کمک می کند که ماهیچه را تشکیل داده و بازیابی ماهیچه را تقویت می کند. در واقع، مشخص شده است که این ماده یک «اسید آمینه ی ضد پیری» است به این دلیل که به حفظ توده ی ماهیچه ای بدون چربی در سن های بالا کمک می کند، ترشح هورمون رشد انسانی را تحریک می کند، مانع اتلاف غضروف در مفاصل می شود و حتی انرژی طول روز، عملکرد بدنیو توانایی های ذهنی (که همگی برای ورزشکاران مهم هستند) را افزایش می دهد (۲، ۳).

    گلیسین طی سنتز زیستی کراتین استفاده می شود که یک منبع مستقیم از سوخت را برای ترمیم صدمات و رشد قوی تر در اختیار ماهیچه ها قرار می دهد. همچنین به ارائه ی انرژی به سلول ها کمک می کند به این دلیل که در تبدیل مواد مغذی دریافتی از رژیم غذایی، کمک به تغذیه ی بافت های ماهیچه ای گرسنه، کمک به سنتز طبیعی هورمون های استروئیدی توسط بدن که نسبت چربی به توده ی ماهیچه ای را تنظیم می کنند و کنترل مصرف انرژی ایفای نقش می کند (۴).

    ۲- ترمیم و حفاظت از مفاصل و غضروف

    به همراه سایر اسیدهای آمینه ی یافت شده در سوپ استخوانی (علی الخصوص پرولین)، گلیسین یک نقش مهم را در ایجاد کلاژن، تقویت رشد و عملکرد مفاصل، تاندون ها و رباط ها ایفا می کند. تقریبا یک سوم کلاژن شامل گلیسین است و کلاژن برای ایجاد بافت های ارتباطی که باعث حفظ انعطاف مفاصل می شود و قادر به حفظ شوک وارده است ضروری است. به همین دلیل است که کلاژن هیدرولیسات اغلب برای درمان بیماری های تخریبی مفاصل از قبیل آرتروز استفاده می شود (۵).

    در حالی که افراد مسن تر می شوند، این موضوع اهمیت بیشتری می یابد که پروتئین ها (آمینو اسیدهای) کافی مصرف شود تا بافت های صدمه دیده درون مفاصلی که به دلیل صدمات رادیکال های آزاد رنج می برند، ترمیمی گردند. گلیسین برای ایجاد غضروف معنطف و کششی ضروری است، به درمان و ترمیمی مفاصل صدمه دیده کمک می کند و می تواند مانع اتلاف قابلیت حرکتی و عملکرد در افراد مسن تر شود (۶).

    ۳- بهبود گوارش و هضم

    آمینو اسیدها از قبیل  آمینو اسید گلیسین و پرولین، به بازسازی بافت پوششی لوله ی گوارشی کمک می کنند که باعث حفظ ذرات غذایی و باکرتی ها درون دستگاه گوارش می شود که باید در آنجا قرار داشته باشند و نه اینکه به روزنه های کوچک اجازه ی ایجاد بدهد که ذرات را به جریان خون انتقال می دهند که ممکن است موجب التهاب شوند. گلیسین به ایجاد دو ماده ی مهم کمک می کند که پوشش معده ای را ایجاد می کنند: کلاژن و ژلاتین.

    کلاژن و ژلاتین به افراد دارای آلرژی و حساسیت های غذایی کمک می کنند تا به شکلی ساده تر غذاها را تحمل کنند، می تواند به آرام شدن آستر لوله ی گوارشی در افراد دچار بیماری های روده ی التهابی یا عدم توانایی هضم (شامل سندرم روده ی چکه کن، IBS، بیماری کرون، کولیت زخم کننده و رفلاکس اسیدی) کمک کند و حتی باعث بهبود تعادل پروبیوتیک و رشد شود.

    درون دستگاه گوارش،  آمینو اسید گلیسین همچنین به عنوان یک سوخت متابولیکی عمل می کند. این ماده برای ایجاد صفرا، نوکلوئیک اسیدها، کراتین، فسفات و پورفیرین ها برای استفاد هبه منظور شکستن مواد مغذی از رژیم غذایی شما ضروری است. برای مثال، این ماده به شکستن چربی ها با کمک به تولید اسیدهیا صفرا و کمک به انتقال گلیکوژن به سلول ها برای استفاده به عنوان سوخت به شکل ATP کمک می کند. شواهد همچنین نشان می دهد که گلیسین می تواند به تثبیت سطوح قند خون کمک کند که منجر به انرژی پایدارتر و جلوگیری از وسوسه ی مصرف شکر و خستگی می شود.

    ۴- کند نمودن اثرات پیری و ایجاد سیستم ایمنی

    آمینو اسید گلیسین به شکل گیری گلوتاتیون کمک می کند که یک آنتی اکسیدان مهم و ارزشمند است که برای جلوگیری از صدمه ی سلولی و علائم مختلف پیری استفاده می شود. یک مطالعه ی سال ۲۰۱۱ منتشر شده در ژورنال تغذیه ی بالینی آمریکا دریافت که هر چند کمبود گلوتاتیون در افراد مسن به دلیل کمبود شدید در سنتز آن رخ می دهد، استفاده از مکمل های حاوی پیش نیازهای گلوتاتیون از قبیل سیستئین و گلیسین به صورت کامل سنتز گلوتاتیون را بازیابی می کند. این کار باعث افزایش غلظت ها و کاهش سطوح استرس اکسیداتیو و صدمات اسیدان ها که منجر به پیری می شود، خواهد شد (۷).

    در بعضی از مطالعات، مشخص شده است که گلیسین به جلوگیری از جهش های سلولی منجر به سرطان کمک می کند. شواهدی وجود دارد که استفاده از درمان آمینواسید هدف می تواند باعث جلوگیری از رشد سلول های سرطانی با قطع منبع انرژی آن ها و کمک به کاهش التهاب شود که مرتبط با چندین وضعیت مزمن دیگر به علاوه ی سرطان است.

    ۵- آرام نمودن اعصاب و تغذیه ی مغز

    آمینو اسید گلیسین برای حمایت از عملکرد شناختی و سیستم عصبی مرکزی مفید است ک هاین امر به دلیل چگونگی کمک آن به تنظیم سنتز متابولیکی تعدادی مواد مغذی است که مغز و اعصاب برای انرژی از آن ها استفاده می کنند. این ماده به تنظیم تکانه های عصبی در سراسر بدن با متعادل نمودن سطوح الکترولیت از قبیل کلسیم، کلراید و پتاسیم کمک می کند.

    به دلیل نقش ان در عملکردهای عصبی و انتقال دهنده های عصبی، گلیسین همچنین دارای تاثیراتی برای کمک به بهودخواب، عملکرد ذهنی، حواس بدنی، حالات روحی، حافظه و رفتارها است. برای مثال،  آمینو اسید گلیسین با سایر آمینواسیدها شامل تورین و گاما-آمینو بوتیریک اسید (GABA) به عنوان یک انتقال دهنده ی عصبی سرکوب کننده کار می کند.

    تعدادی از شواهد نشان می دهد که  آمینو اسید گلیسین می تواند باعث کاهش فعالیت بیش از حد در مغز شده و حتی نقشی را در درمان یا جلوگیری از اختلالات روانی ایفا نماید که شامل ناتوانایی های یادگیری، شیزوفرنی، اختلال دو قطبی/ افسردگی روان نژندی و صرع هستند. تعدادی از مطالعات نشان داده اند که گلیسین به کاهش علائم روان نژندی، سکته ها و تشنج ها هنگام استفاده به همراه سایر مکمل ها به عنوان بخشی از یک برنامه ی درمانی کامل برای بیماری های روانی/شناختی کمک می کند (۸).

    ۶- مبارزه با خستگی و تقویت خواب آرام

    به دلیل نقش های خود در سیستم اعصاب مرکزی و سیستم گوارشی،  آمینو اسید گلیسین می تواند به تقویت سطوح انرژی، تعادل شکر خون و جلوگیری از خستگی کمک کند. حتی می توان از آن برای آرام نمودن اضطراب یا هیجان استفاده نمود که شما را در شب ها بیدار نگه می دارد و اجازه نمی دهد که خواب مناسبی داشته باشید- به علاوه کمک می کند تا به صورت مستقیم مواد مغذی وارد سلول ها و بافت برای مصرف به عنوان انرژی در تمام طول روز شوند. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط انجمن تحقیقات خواب ژاپن، مکمل های گلیسین باعث بهبود کیفیت خواب، کاهش خواب آلودگی در طول روز و بهبود عملکرد وظایف شناختی حافظه می شود (۹). یکی از مهم ترین عملکردهای آن عبارت است از کمک به اجرای سنتز زیستی که یک جزء مهم ازهموگلوبین است که به ایجاد و حفظ گلبول های قرمز خون کمک می کند (۱۰). گلبول های قرمز خون به حمل اکسیژن در سراسر بدن، پشتیبانی از عملکردهای سلولی و ارائه ی انرژی برای بافت ها، قلب و مغز کمک می کنند. در واقع،  آمینو اسید گلیسین اغلب در مکمل ها برای بهبود انرژی در ورزشکاران، مبارزه با خستگی ناشی از کم خونی و کمک به تعدیل سطوح قند خون مورد استفاده قرار می گیرد.

     آمینو اسید گلیسین چیست؟

    آمینو اسید گلیسین یک اسید آمینه ی «غیر ضروری» (که شرطی نیز نامیده می شود) است که می تواند در مقادیر اندک در بدن انسان تولید شود ولی بسیاری از افراد می توانند از مصرف مقادیر بسیار بیشتری در رژیم های خود سود ببرند چرا که این ماده مزایای متعددی دارد.

    اطلاعات تغذیه ای و واقعیت ها در خصوص گلیسین:

    •  آمینو اسید گلیسین دومین آمینواسید گسترده در میان آنزیم ها و پروتئین های انسانی است و به همین دلیل است که در تقریبا تمامی بخش های بدن نقش ایفا می کند (۱۱).
    • این ماده یکی از ۲۰ آمینو اسید استفاده شده برای تولید پروتئین در بدن است که بافت هایی را ایجاد می کند که ارگان ها، مفاصل و ماهیچه ها را شکل می دهند. در میان پروتئین های بدن، این ماده در کلاژن (فراوان ترین پروتئین در انسان ها و بسیاری از پستانداران) و همچنین ژلاتین (ماده ای ساخته شده از کلاژن) تمرکز یافته است.
      • بعضی از خصایص بسیار جذاب آن شامل تقویت رشد ماهیچه، ترمیم آستر دستگاه گوارش و کند نمودن اتلاف غضروف در مفاصل و پوست است.
      • در حالی که غذاهای غنی از پروتئین (مثل گوشت و محصولات لبنی) دارای مقداری گلیسین هستند، بهترین منابع- کلاژن و ژلاتین- را به سختی می توان به دست آورد. این پروتئین ها در اغلب انواع گوشت ها وجود ندارند و از مصرف بخش هایی از حیوانات به دست می آیند که امروزه اغلب مردم آن ها را دور می اندازند: پوست، استخوان ها، بافت های اتصالی، تاندون ها و رباط ها.
      • مردمی که بیمار هستند، در حال بهبود بعد از عمل جراحی هستند، داروهایی مصرف می کنند که مانع فرآیندهای متابولیکی می شود یا تحت استرس زیادی قرار دارند می توانند از گلیسین اضافی برای بهبودی استفاده کنند.
    • دستورغذاها و مکمل های گلیسین

      وارد نمودن  آمینو اسید گلیسین بیشتر به رژیم غذایی احتمالا ساده تر از چیزی است که تصور می کردید. سوپ استخوان یک منبع قوی برای  آمینو اسید گلیسین طبیعی و سایر آمینو اسیدها استف ارزان است، به سادگی در خانه تهیه می شود و مزایای سلامتی فراوانی دارد. سوپ استخوان – که با جوشاندن آرام بخش های بدن حیوانات شامل استخوان ها، پوست و تاندون ها به همراه هم آماده می شود- شامل کلاژن طبیعی است که آمینواسیدهای مهم و سایر موادی را ارائه می کند که اغلب در رژیم های غذایی معمول غربی دیده نمی شوند.

      با این حال، اگر تمایلی به مصرف سوپ استخوان ندارید- مثلا گیاه خوار هستید-  آمینو اسید گلیسین را می توان از غذاهای گیاهی همبه دست آورد. منابع مبتنی بر گیاهان عبارتند از دانه های لوبیا و نخود، سبزیجاتی مثل اسفناج، کلم پیچ، گل کلم، کاهو و کدو به علاوه ی میوه هایی چون موز و کیوی. به غیر از سوپ استخوان، گلیسین را همچنین می توان در «منابع پروتئین کامل» (پروتئین های حیوانی) شامل گوشت، محصولات لبنی، گوشت مرغ، تخم مرغ و ماهی نیز یافت.

      فراموش نکنید که  آمینو اسید گلیسین همچنین با مقادیر زیاد در ژلاتین نیز یافت می شود که ماده ای است که از کلاژن ایجاد شده و در محصولات غذایی خاص و گاهی برای پخت و پز یا آماده سازی غذا به کار می رود. ژلاتین به صورت معمول به مقدار زیاد مصرف نمی شود ولی می توان آن را هنگام تهیه ی دسرهای ژلاتینی، ماست ها، پنیرهای خام و حتی بستنی به دستور غذا اضافه نمود.

      در اینجا چندین دستور غذای ساده آورده شده است که می توانید در خانه و برای تقویت جذب گلیسین از آن ها استفاده کنید:

      • دستور غذای سوپ استخوان مرغ خانگی
      • دستور غذای سوپ استخوان گاو خانگی
      • دستور چیپس کلم پیچ
      • دستور پیتزای گل کلم
      • دستور چیلی بوقلمون با لوبیای آدزوکی

      هنگامی که مسئله ی مکمل ها و دوزهای پیشنهادی گلیسین مطرح است، به موارد زیر توجه کنید:

      در حالی که بعضی از غذاها (علی الخصوص پروتئین های حیوانی و سوپ استخوان) مقداری گلیسین را به دست می

    • دهند، این مقادیر معمولا به صورت کلی بسیار کم هستند بنابراین شما باید مکمل هایی را مصرف کنید اگر می خواهید که دوز بالاتری را دریافت کنید.
    • هیچ مقدار لازم روزانه یا حد بالای روزانه ای برای گلیسین در حال حاضر وجود ندارد. باور بر این است که اغلب مردم هم اکنون مقدار حدود دو گرم گلیسین را از غذای روزانه دریافت می کنند، ولی نیازها به این ماده بر اساس سطح فعالیت فرد و وضعیت سلامتی وی متفاوت است (۱۲). بسته به علائمی که شما می خواهید حل کنید، ممکن است از مصرف ده برابر مقدار متوسط یا حتی بیشتر سود ببرید.
    • تمامی مکمل های پروتئین/اسید آمینه به صورت برابر ساخته نشد هاند؛ همواره به دنبال برندهای کیفیت بالا ساخته شده توسط شرکت های مشهور باشید و در صورت امکان مکمل های مبتنی بر غذا را مصرف کنید.
    • به این دلیل که گلیسین یک اسید آمینه ی طبیعی است، خطرات زیادی برای مصرف بیش از حد آن در رژیم غذایی وجود ندارد. به شکل مکمل، دوزهای بالاتر گلیسین بین ۱۵ تا ۶۰ گرم به صورت ایمن برای کمک به حل مشکلات مزمن از قبیل اختلالات روانی استفاده شده اند ولی این مقدار باید تحت نظارت پزشک مصرف شود.
    • مشخص نیست که آیا دادن مکمل هیا گلیسین به کودکان، زنان حامله یا زنانی که به کودکان شیر می دهند- یا افراد دچار بیماری های کلیوی یا کبد- ایمن است یا خیر، بنابراین از استفاده از گلیسین در این گونه موارد خودداری کنید.
      • مکمل های گلیسین همچنین می توانند با داروهای خاصی واکنش دهند هنگامی که با دوزهای بالا مصرف می شوند (از قببیل موارد مورد استفاده ی افراد دچار اختلالات روانی، شامل کلوزاپاین). هرچند برای اغلب مردم، گلیسین بسیار ایمن است (علی الصخصو به شکل غذایی)، اگر داروهایی مصرف می کنید همواره بهتر است که نظر پزشک خود را هنگام شروع به استفاده از هر نوع مکمل بدانید.
    • ملاحظات نهایی در خصوص گلیسین

      • گلیسین یک آمینو اسید شرطی/ غیر ضروری است که هم در استخوان، گوشت، گوشت مرغ، تخم مرغ، محصولات لبنی و تعدادی از لوبیاها و سبزیجات یافت می شود.
      • این ماده به تشکیل کلاژن و ژلاتین کمک می کند که موادی هستند که برای ایجاد بافت ارتباطی در سراسر بدن دارای اهمیت هستند.
      • گلیسین هم به شکل غذایی و هم به شکل مکمل برای افراد مبتلا به درد مفصل، اختلالات گوارشی (مثل IBS، IBD یا حساسیت های غذایی)، خستگی، مشکلات خواب، اضطراب و ایمنی پایین مفید است.

      هیچ مقدار پیشنهادی روزانه ای برای گلیسین یا حد بالایی برای آن وجود ندارد و مطالعات نشان داده اند که می توان ان را به صورت ایمن با دوزهای بالا تا ۱۵ تا ۶۰ گرم در روز هنگام ضرورت استفاده نمود. با این حال، تخمین ها نشان می دهد که اغلب افرادی که یک رژیم غذایی استاندارد غربی دارند تنها در حدود دو گرم گلیسین به صورت روزانه از رژیم غذایی خود دریافت می کنند که به احتمال زیاد به دلیل منابع متمرکز از قبیل تاندون های حیواناتف پوست و استخوان ها است که اغلب دور ریخته می شوند.

منبع :

ویکیپدیا
http://maxstars.ir