عسل و دارچین
عسل و دارچین دو ماده طبیعی پر مصرف در جهان هستند که فواید سلامت چشمگیری را ارائه می کنند. هر دو ماده از خواص دارویی قدرتمند بهره می برند و هنگامی که با یکدیگر ترکیب می شوند، فواید سلامت آنها هر چه بیشتر افزایش می یابد. به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از “ان‌سی‌بی‌آی”، عسل از گلوکز، فروکتوز و مواد معدنی مانند آهن، کلسیم، فسفات، کلر، پتاسیم، و منیزیم تشکیل شده است. همچنین، این ماده دارای ویتامین های B1، B2، B3، B5 و B6 است. افزون بر این، عسل از ویژگی های ضدعفونی، ضد التهابی، آنتی اکسیدانی، ضد باکتری و درمانی سود می برد.
دارچین یک منبع فوق العاده برای آنتی اکسیدان ها محسوب می شود. همچنین، این ماده حاوی ویتامین های A، E، D و K است. افزون بر این، دارچین از خواص ضد التهابی و ضد میکروبی قوی بهره می برد. خواص دارویی این دو ابرماده غذایی اثری قوی روی بدن انسان دارد. آنها به همراه هم یک درمان طبیعی برای بسیاری از بیماری ها و فرمولی برای بسیاری از فواید سلامت هستند.
افزون بر این، عسل و دارچین به همراه هم از مزه فوق العاده خوبی سود می برند. در ادامه با برخی از فواید این دو ماده بیشتر آشنا می شویم.
درمان آرتریت
آرتریت می تواند موجب درد فراوان در مفاصل شود و اثر منفی بر میزان تحرک فرد داشته باشد. شما می توانید از عسل و دارچین برای تسکین آرتریت استفاده کنید. این دو ماده به حفظ سلامت استخوان و تسکین درد مفصل کمک می کنند. دارچین دارای خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی است که به کاهش تورم، قرمزی و سفتی در مفاصل تحت تاثیر قرار گرفته کمک می کنند. افزودن عسل بر خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی می افزاید. برای مصرف خوراکی، یک قاشق غذاخوری عسل خام را با نصف قاشق چایخوری پودر دارچین در یک فنجان آب گرم ترکیب کنید. این نوشیدنی را هر روز صبح با معده خالی مصرف کنید. برای استفاده موضعی، به نسبت مساوی پودر دارچین و عسل را با یکدیگر ترکیب کنید. این ترکیب را در ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته بمالید. اجازه دهید 30 دقیقه به همان حالت باقی بماند و سپس با استفاده از آب ولرم شستشو را انجام دهید. این کار را دو بار در روز انجام دهید.
نکته: اگر دارچین در پوست احساس سوزش ایجاد می کند از روش موضعی استفاده نکنید. تقویت سیستم ایمنی ترکیب خوشمزه عسل و دارچین در تقویت سیستم ایمنی بدن انسان نیز موثر است. هر دو ماده از خواص ضد باکتری و ضد ویروسی سود می برند که به بدن در مبارزه و نابودی باکتری ها و ویروس های مضر کمک می کنند. همچنین، آنتی اکسیدان های موجود در عسل و دارچین به مبارزه با رادیکال های آزاد در بدن کمک می کنند. یک چهارم قاشق چایخوری پودر دارچین را با یک قاشق غذاخوری عسل ارگانیک ترکیب کنید. این ترکیب را دو بار در روز مصرف کنید. در صورت تمایل می توانید عسل و دارچین را در یک لیوان آب ولرم به همراه آب یک عدد لیمو ترکیب کنید و این نوشیدنی را مصرف کنید. این ترفند ساده سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و از بیماری های معمولی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا پیشگیری می کند.
از فواید سلامت ترکیب عسل و دارچین مبارزه با آکنه عسل و دارچین به واسطه خواص ضد میکروبی خود به درمان بیماری های پوستی، مانند آکنه، کمک می کنند. همچنین، خواص ضد التهابی آنها می تواند به کاهش علائم آکنه و پیشگیری از عفونت ها کمک کند. افزون بر این، عسل پوست را مرطوب نگه می دارد و از گرفتگی منافذ پوست که یکی از دلایل بروز آکنه است، پیشگیری می کند. یک قاشق چایخوری عسل و نصف قاشق چایخوری پودر دارچین را با هم ترکیب کنید. این ترکیب را روی ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته توسط آکنه قرار دهید. اجازه دهید به مدت 10 دقیقه در همان حالت باقی بماند، سپس با آب گرم شستشو را انجام دهید. این کار را یک یا دو بار در روز انجام دهید.
بهبود خواب عسل و دارچین به همراه هم می توانند در رفع مشکلات مرتبط با خواب موثر عمل کنند. خواص ضد التهابی این دو ماده به کاهش تورم اطراف ناحیه گلو که می تواند مسیرهای هوایی را مسدود کند و موجب آپنه خواب شود، کمک می کنند. آپنه خواب یکی از دلایل اختلال در خواب محسوب می شود. همچنین، آنها به کاهش وزن کمک می کنند که گامی مهم در درمان آپنه خواب است.
افزون بر این، دارچین و عسل دارای خواص آرامش بخش هستند که می تواند به خواب بهتر کمک کند. یک یا دو قاشق چایخوری پودر دارچین را در یک فنجان آب داغ ترکیب کنید یا یک چوب دارچین 2 اینچی را به مدت پنج دقیقه در آب داغ قرار دهید. یک قاشق غذاخوری عسل به آن اضافه کنید و پیش از خواب این نوشیدنی را مصرف کنید. همچنین، شما می توانید یک لیوان شیر گرم به همراه مقداری عسل و پودر دارچین را هر روز پیش از خواب مصرف کنید.
کمک به کاهش وزن در شرایطی که عسل و دارچین اثری جادویی برای کاهش وزن ندارند، اما هنگامی که به همراه در کنار رژیم غذایی و رژیم ورزشی مناسب قرار می گیرند، آنها می توانند روند کاهش وزن را هر چه بیشتر تسریع کنند. آنتی اکسیدان های موجود در عسل می توانند به کاهش وزن و چربی کمک کنند، در شرایطی که دارچین عادات غذا خوردن را با از بین بردن هوس های غذایی تنظیم می کند، که عاملی کلیدی در مسیر کاهش وزن محسوب می شود.
افزون بر این، دارچین سوخت و ساز را افزایش می دهد، که به کاهش وزن کمک می کند. نصف یک قاشق چایخوری پودر دارچین را به یک فنجان آب داغ اضافه کنید. اجازه دهید به مدت 10 دقیقه دم بکشد. یک قاشق چایخوری عسل ارگانیک، خام به آن اضافه کنید. این نوشیدنی را دو بار در روز، یک بار صبح و یک بار شب مصرف کنید.
از فواید سلامت ترکیب عسل و دارچین بهبود سلامت قلب عسل و دارچین می توانند نقشی کلیدی در بهبود سلامت قلب ایفا کنند. محتوای آنتی اکسیدانی عسل به پیشگیری از تنگ شدن شریان ها کمک می کند. دارچین نیز به واسطه خواص ضد التهابی در حفاظت از قلب و شریان های اطراف آن در برابر آسیب موثر عمل می کند. هر دو ماده گردش خون را تحریک می کنند و به کاهش سطوح کلسترول کمک می کنند. سطح بالای کلسترول می تواند به آترواسکلروز (تصلب شرایین) یا تجمع پلاک در شریان ها منجر شود، که می تواند احتمال لخته شدن خون را افزایش داده و در نهایت به حمله قلبی یا سکته مغزی منجر شود.
مقداری عسل را روی نان تست خود مالیده و اندکی دارچین روی آن بپاشید. از این غذا در وعده صبحانه خود لذت ببرید. کنترل قند خون عسل و دارچین فواید قابل توجهی برای افراد مبتلا به دیابت دارند. چندین ترکیب در دارچین وجود دارند که گیرنده های انسولین را تحریک کرده و آنزیمی که آنها را غیر فعال می کند را مهار می کنند. از این رو، توانایی سلولی در استفاده از گلوکز افزایش می یابد. عسل، زمانی که به حد اعتدال مصرف شود، در کاهش قند خون موثر است. مصرف منظم نصف یک قاشق چایخوری دارچین که با یک قاشق چایخوری عسل ترکیب شده است به کاهش سطوح قند خون کمک می کند. همچنین، شما می توانید پودر دارچین را روی غلات صبحانه یا جو دوسر صبحانه خود بپاشید.
درمان سرفه دارچین و عسل دارای خواص ضد باکتری و ضد ویروسی هستند که به مبارزه با عفونت هایی که زمینه ساز سرماخوردگی و سرفه می شوند، کمک می کنند. عسل گلو را پوشش داده و آن را آرام می سازد، که به تسکین ناراحتی ناشی از سرفه مداوم کمک می کند. یک قاشق غذاخوری عسل خام را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید. نصف یک قاشق چایخوری پودر دارچین به آن اضافه کنید. این نوشیدنی را دو بار در روز مصرف کنید.
از فواید سلامت ترکیب عسل و دارچین بهبود زخم های جزئی عسل و دارچین دارای خواص درمان کننده هستند که آنها را به ابزاری مفید برای درمان مشکلات پوستی، به ویژه زخم ها و خراشیدگی های جزئی، تبدیل می کند. افزون بر این، آنها توانایی مبارزه با باکتری ها و کاهش التهاب را دارند که در زمینه بهبود پوست اهمیت دارند. اندکی پودر دارچین را با دو تا سه قاشق چایخوری عسل خام ترکیب کنید تا یک خمیر شکل بگیرد. این خمیر را روی ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته قرار دهید. اجازه دهید 10 تا 15 دقیقه به همان حالت باقی بماند. این کار را یک یا دو بار در روز در صورت نیاز انجام دهید.
نکته: اگر دارچین احساس سوزش در پوست ایجاد می کند از این روش درمانی استفاده نکنید. بهتر است ابتدا اندکی خمیر را روی پوست قرار دهید و شرایط را پیش از استفاده روی زخم بررسی کنید.
مبارزه با مشکلات گوارشی ترکیب عسل و دارچین می تواند به مشکلات گوارشی مانند گاز یا سوء هاضمه کمک کند. عسل به پاکسازی روده بزرگ از طریق حذف سموم کمک می کند. این ماده به افزایش جمعیت باکتری های خوب روده کمک می کند، که به گوارش بهتر منتج می شود. این شرایط به نوبه در پیشگیری و درمان علائم نفخ، گاز و بازگشت اسید معده به مری نقش دارد. دارچین به افزایش سلامت و عملکرد دستگاه گوارش کمک می کند. این ماده در مدیریت مشکلات گوارشی، مانند سوزش سردل و گرفتگی های معده، موثر عمل می کند. همچنین، دارچین از تشکیل گاز بیشتر پیشگیری می کند. اندکی پودر دارچین را روی یک قاشق غذاخوری عسل بریزید. این ترکیب را پیش از وعده های غذایی خود برای پیشگیری از مشکلات گوارشی میل کنید.
منبع : خبرپو
کدو تنبل

کدو انواع مختلفی دارد مانند کدو حلوایی، کدوی تنبل یا کدوی زرد، کدوی خورشتی یا کدوی سبز که در اکثر موارد، خواص کدوها مشابه یکدیگر بوده ولی در برخی از فواید درمانی دارای تفاوتهایی با یکدیگر میباشند. در این مطلب قصد داریم شما را با خواص کدو تنبل آشنا کنیم.

خواص کدو تنبل

مهمترین خواص درمانی و فواید دارویی کدو تنبل شامل خاصیت ضد کرم، ضد سرطان به ویژه سرطان پروستات، ضد چربی، ضد سنگ ادراری، مدر و مانع تشکیل برخی کریستالها در کلیه های سنگ ساز و داری خاصیت ضد التهابی است.

خواص کدو تنبل (طبیعت و کاربردهای درمانی)

  • بر اساس دیدگاه طب سنتی طبع همه انواع خانواده کدو و از جمله طبع کدو تنبل سرد و تر است. برخی از مهمترین موارد مصرف کدو تنبل در درمان بیماریها شامل موارد زیر میگردد:
  • کمک به کاهش التهاب و درد مفاصل در بیماری های روماتیسمی
  • کاهش کلسترول و چربی خون مفید است و از این رو خوردن آن به بیماران قلبی عروقی توصیه میگردد.
  • کمک به پیشگیری و دفع کرمهای روده خصوصا کرم آسکاریس و کرم کدو
  • مصرف کدو تنبل برای رفع عطش و بیخوابی مناسب است.
  • یکی از اصلی ترین و شناخته شده ترین خواص کدو تنبل پیشگیری وکمک به درمان بزرگی خوش خیم پروستات است. مصرف کدو تنبل در پیشگیری از ابتلا به سرطان پروستات بسیار موثر است.
  • تخفیف علایم تحریک و اختلالات مثانه به ویژه مشکلاتی از قبیل شب ادراری
  • مصرف این گیاه پخته در کاهش بیماری های التهابی روده بسیار مفید و موثر است.
  •  کاهش ریسک بزرگ شدن پروستات در سنین 30 تا 40 سالگی است.
  • دانه های کدو تنبل سرشار از آنتی اکسیدان ضد التهاب بوده و از ایندومتاسین (نوعی داروی غیر استروئیدی) که جهت کاهش التهاب ورم مفاصل استفاده می شود، موثر است.
  • این گیاه غنی از پتاسیم است و بنابراین مصرف آن برای تعدیل فشار خون مفید است.
  • از خواص کدو تنبل برطرف کننده سردرد، بی خوابی و خستگی اعصاب است.
  • از این گیاه در تهیه سوپ یا خورش به صورت پوره استفاده میشود که برای درمان خانگی سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مفید است.

 گیاه شناسی

کدو تنبل گیاهی یک ساله و خزنده است. برگهای این گیاه به شکل قلب، پهن و پوشیده از کرکهای ریز میباشد. رشه این گیاه باریک، بلند، کمی شیرین و خوردن جوشانده آن مستی اور است. میوه این گیاه بزرگ و نارنجی رنگ بوده و شکلی گرد دارد. در کشورهای مختلف از این میوه به صورت تزیینی در جشن های مختلف به خصوص جشن هالووین استفاده میکنند. بخشهای مورد استفاده این گیاه تخم، میوه، برگ، گل و ریشه آن است که علاوه بر ارزش غذایی از خواص درمانی نیز برخوردار است.

ارزش غذایی

این گیاه و تخم آن سرشار از مواد معدنی نظیر منگنز، منیزیم، فسفر و تریپتوفان و همچنین منبع بسیار خوبی برای آهن، مس، ویتامین کا، ث، ب6، است. عنصر روی و سلنیوم نیز به مقدار زیاد در تخم کدو تنبل یافت می شود و خود کدو نیز حاوی این مواد بوده کلسیم، فسفر و پتاسیم در آن به مقدار فراوان یافت می شود.

جدول ارزش غذایی و خواص میوه کدو تنبل

 مواد و محتویات مقدار در 100 گرم گوشت میوه
انرژی 26 کیلو کالری
 چربی 0/1 گرم
 پروتئین 1 گرم
 کربوهیدرات 6/49 گرم
 قند 1/36 گرم
 فیبر 0/5 گرم
 سدیم 1 میلی گرم
 پتاسیم 340 میلی گرم
 کلسیم 21 میلی گرم
 فسفر 44 میلی گرم
 اهن 0/8 میلی گرم
 مس 0/127 میلی گرم
 منیزیم 12 میلی گرم
 منگنز 0/125 میلی گرم
 کاروتن 3615 میکروگرم
 ویتامین ب6 0/06 میلی گرم
 ویتامین ث 21 میلی گرم
ویتامین آ 7384 واحد
ویتامین ای 1/05 گرم

 

مضرات کدو تنبل (موارد احتیاطی و منع مصرف)

  1. مصرف این گیاه برای کسانی که دارای مزاج سرد هستند چندان مناسب نیست به ویژه چنانچه در مناطق سردسیری زندگی میکنند، این افراد بهتر است کدوتنبل را همراه با مصلح آن مصرف کنند.
  2. زیاده روی در مصرف این گیاه  باعث کاهش حجم مایع حاوی اسپرم در مردان میگردد.
  3. در خوردن کدو نباید زیادهروی شود چون اشتها را کم و معده را ضعیف میکند.
  4. در مصرف مقادیر زیاد تخم کدو تنبل، بایستی مراقب اختلالات الکترولیتی ایجاد شده در بدن بود.

منبع : خبرپو

غذاهای ضد التهاب

برای شما یک رژیم غذایی ضد التهاب تجویز شده است. اما این چه نوع رژیم غذایی محسوب می شود؟
به گزارش”تودی”، التهاب می تواند از منابع مختلفی ناشی شود. ابتدا، نگاهی به نقش سیستم ایمنی در سلامت انسان داریم: سیستم ایمنی از بدن در برابر مهاجمان خارجی که به نام آنتی‌ژن ها شناخته می شوند، محافظت می کند. این مهاجمان می توانند به عنوان گرده که آلرژی های شما را تحریک می کنند، باکتری های موجود در ناخن که موجب تورم و درد می شوند، یا غذایی که نسبت به آن حساس هستید و موجب کهیر و خارش می شود، شکل بگیرند.

واکنش به هر آنتی‌ژن از سیستم ایمنی بدن ما ناشی می شود که دقیقا وظیفه خود را انجام می دهد. سیستم ایمنی به ماده خارجی حمله می کند و شما را در یک حالت هموستاز (عادی) حفظ می کند. سیستم ایمنی با ترشح سیتوکین ها، که التهاب و واکنش به عفونت ها را موجب می شود، این کار را انجام می دهد. به عنوان مثال، تورم یکی از مکانیزم های بدن برای منزوی ساختن یک جراحت و حفظ سلول های دیگر در اطراف آن است.

بنابراین اساسا، در طول فرآیند التهاب، مکانیزم های دفاعی توسعه می یابند. جراحت بهبود می یابد و التهاب نیز در نهایت از بین می رود. ما همچنین دارای آنتی‌ژن هایی هستیم که داخل بدن ساکن هستند و به نام آنتی‌ژن های لکوسیت انسانی (HLA) شناخته می شوند. آنها دوست سیستم ایمنی بدن هستند و مورد حمله قرار نمی گیرند.

چه زمانی التهاب برای بدن بد محسوب می شود؟

گاهی اوقات، سیستم ایمنی بدن انسان عملکرد درستی ارائه نمی کند و واکنشی بیش از اندازه زیاد یا بیش از اندازه کم نشان می دهد، یا مواد بی ضرر را به عنوان تهدیدی مرگبار شناسایی می کند. در این مرحله، التهاب عادی بدن ما می تواند به یک نسخه سیستمیک یا مزمن تبدیل شود.

التهاب شکل می گیرد، حتی در شرایطی که الزاما نیازی به آن نبوده است، و ممکن است سیگنالی از بدن برای توقف دریافت نکند. نتیجه این شرایط ابتلا به بیماری مزمن است. این بیماری می تواند در مغز، شریان ها، دستگاه گوارش و مفاصل شکل بگیرد. بیماری های خودایمنی ممکن است زمانی که آنتی‌ژن های HLA به عنوان دشمن شناسایی می شوند و بدن حمله به بافت های خود را آغاز می کند، شکل بگیرند. شاید بر همین اساس است که افراد در وهله نخست به دنبال روشی برای از بین بردن التهاب، خلاص شدن از شر آن و پیشگیری از آن هستند.

ورود به رژیم غذایی ضد التهابی

پیش از آن که به یک جریان تبدیل شود، بسیاری از ما محصولات ضد التهابی را با داروهایی مانند اسید استیل سالیسیلیک (آسپرین) یکسان فرض می کردیم. این قبیل داروها با مسدود کردن مکانیزم های بدن که موجب التهاب می شوند، کار می کنند. مواد غذایی وجود دارند که می توانند اثری مشابه داشته باشند.

التهاب چگونه اندازه گیری می شود؟

آزمایش خون از طریق اندازه گیری پروتئین های فاز حاد در خون که توسط سیتوکین ها تحریک شده اند، به دنبال نشانگرهای التهابی می گردد. به عنوان مثال، پروتئین واکنشگر C (CRP)، سرعت رسوب (ESR) و ویسکوزیته پلاسما (PV) تست های رایج هستند. همگی آنها ممکن است وجود التهاب را نشان دهند. با این وجود، آنها این مساله را مشخص نمی کنند که به شرایط یا بیمای خاصی مبتلا هستید یا خیر.

چه چیزی بخوریم؟

به گفته بقراط، اجازه دهید غذا داروی شما باشد. بدون تردید، حق با او بوده است. نتایج مطالعات مختلف نشان داده اند که انتخاب های غذایی ما می توانند بر وضعیت التهاب تاثیرگذار باشند. از جمله مواد غذایی با بیشترین میزان فواید ضد التهابی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

میوه ها و سبزیجات (به ویژه سبزیجات برگدار تیره)

مغزهای خوراکی

ریشه ها و گیاهان دارویی رنگارنگ (از جمله زنجبیل و زردچوبه)

اسیدهای چرب امگا-3 ( به عنوان مثال، در ماهی های چرب و دانه های چیا یافت می شوند)

چربی های سالم، از جمله روغن زیتون

غلات کامل با محتوای فیبر بالا

این قبیل مواد غذایی رشد باکتری های سالم در دستگاه گوارش را تحریک می کنند و اثر ضد التهابی دارند.

از چه چیزهای پرهیز کنیم؟

در مقابل، مواد غذایی نیز وجود دارند که می توانند به افزایش التهاب کمک کنند و از مصرف آنها باید پرهیز کرد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

قند، که نتایج یک مطالعه نشان داده است مسیرهای التهابی را فعال می کند و ممکن است خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهد.

مصرف گوشت قرمز، غلات پالایش شده و دریافت زیاد چربی های اشباع نشان داده اند که موجب التهاب می شوند.

گلوتن، زیرا مطالعات نشان داده اند هنگامی که افراد مبتلا به بیماری سلیاک (یک بیماری خودایمنی) یا افرادی مبتلا به حساسیت به گلوتن غیر سلیاکی آن را مصرف می کنند می تواند اثر جانبی التهابی را موجب شود.

هفت مورد غذای پاییزی برای کاهش وزن و التهاب

به نقل از eatthis دنبال کردن رژیم غذایی اشتباه می تواند فرایند التهاب در بدن را ایجاد کند. غذاهای سرخ شده، قندها و آرد تصفیه شده، محصولات حیوانی حاوی آنتی بیوتیک و هورمون، شیرین کننده های مصنوعی، افزودنی های غذایی و … همگی در ایجاد التهاب در بدن نقش دارند. بنابراین اگر شما به طور مداوم از این آیتم های غذایی استفاده می کنید، ممکن است در معرض خطر التهاب مزمن قرار بگیرید. خطر دیگر این است که این رژیم باعث افزایش چربی شکمی، کاهش سطح پروبیوتیک های برای داشتن روده سالم، افزایش وزن، درد مفاصل، نفخ و خستگی می شود.

در اینجا بهترین مواد غذایی ضد التهابی که باعث کاهش وزن شما می شوند، بیشتر معرفی شده اند.

زنجبیل: زنجبیل حاوی ترکیبات آنتی اکسیدانی ضد التهاب، ضد باکتری و ضد بیماری است. ترکیبات موجود در زنجبیل باعث مسدود شدن چندین ژن و آنزیم در بدن می شود که در ترویج التهاب نقش دارند.

چای سبز: حاوی ترکیباتی به نام اپیگالوکتشین گالات است و یک اکسیر ضد التهابی قوی نسبت به چای سیاه و سفید شناخته می شود. خواص ضد التهابی چای سبز منجر به جلوگیری از رشد و توسعه تومورهای پوست می شود.

ماهی قزل آلا: چربی های سالم موجود در این ماهی به عنوان اسیدهای چرب امگا۳ از طریق افزایش آدیپونکتین، هورمونی که توانایی ماهیچه ها را به استفاده از کربوهیدرات برای تولید انرژی زیاد می کند، باعث افزایش سوخت و ساز بدن و از بین بردن چربی ها و در نهایت کاهش شاخص های التهاب می شوند.

فلفل قرمز: در میان سه رنگ فلفل، نوع قرمز آن حاوی بالاترین میزان ویتامین ث همراه با بیوفلاونوئیدهایی مانند بتاکاروتن، کوئرستین و لوتئولین است. لوتئولین موجود در فلفل قرمز باعث خنثی کردن رادیکال های آزاد و کاهش التهاب می شود. بتاکاروتن ها نیز ترکیبات محلول در چربی هستند که باعث کاهش طیف گسترده ای از سرطان ها، کاهش خطر ابتلا به بیماری های التهابی مانند آسم و آرتریت روماتوئید می شوند.

زردچوبه: کورکومین موجود در زردچوبه یک ترکیب فعال شامل خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی است و مطالعات نشان داده که مستقیما مانع فعال شدن مسیرهای التهابی از طریق خاموش کردن دو آنزیم التهابی مهم در بدن می شود یعنی آنزیم هایCOX-۲وLOX-۵و به همین دلیل است که کورکومین طیف وسیعی از اثرات سودمند را در بدن دارد از جمله جلوگیری از زوال شناختی، آسیب کبدی، بیماری های قلبی و التهاب مفاصل.

چغندر: علاوه بر این که منبع بسیاری از مواد شیمیایی گیاهی از جمله اسید اسکوربیک، کاروتنوئیدها، فلاونوئیدها و … است، یک منبع منحصر به فرد رنگدانه ای به نام بتالائین است که به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و ضد التهابی فعالیت می کند. بتالائین نه تنها یک ماده مغذی است که با التهاب مقابله می کند، برای افزایش سوخت و ساز بدن و کاهش مقاومت به انسولین، افزایش خلق و خوی، و … نیز مفید است.

کلم بروکلی: منبع غنی از گلوکوزینولات است که به جلوگیری از التهاب ناخواسته کمک می کند. کلم بروکلی همچنین سرشار از ویتامین کا است و به تنظیم پاسخ های التهابی در بدن کمک میکند.

منبع :

http://www.fartaknews.ir/

سلامت نیوز

خواص سیر به قدری زیاد است که با خواندن فواید و خواص آن شاید خود را مجبور به استفاده ازآن در هر وعده غذایی و در طول روز بکنید اما در برخی موارد هم باید در مصرف خواص سیر احتیاط کنید.

سیر حاوی چه موادی است؟
به طور خلاصه اما مفید می توان گفت که سیر سرشار از فولیک اسید، ویتامین C، کلسیم، آهن، منیزیم، پتاسیم و مقدار کمی روی و ویتامین های B2، B1 و B3 است.

با فواید و خواص بی شمار سیر آشنا شوید!

از سالهای دور تا کنون از این سبزی برای تصفیه خون استفاده می شده است. سیر حاوی ترکیبات گوگرد است که سیستم ایمنی بدن را تحریک کرده و پتانسیل بالایی در نابودی تومورهای سرطانی دارد. خوردن این سبزی مجاری تنفس و خون را پاک می کند و با این کار از شدت و زحمت تنگ نفس کاسته و گاهی موجب درمان آن می شود. بعضی از انواع سل ریوی را معالجه می کند مخصوصا وقتی که با شیر ممزوج شود، زیرا در این صورت اثر قابل توجهی در کشتن میکرب کوخ دارد (میکرب سل). سیر پوست بدن را خوش رنگ و گونه را سرخ و روده ها را از عفونتها پاک می کند به خصوص در اطفال، و با این خصوصیت سپری مقابل تیفوئید و دیفتری و مسکن سیاه سرفه و خروسک است.

عفونت های تنفسی را درمان می کند. برای تسکین دندان درد، آن خام را روزی چند بار روی لثه و دندان بمالید. سیر له شده را روی زگیل قرار دهید تا از بین برود. برای درمان سینوزیت، چند حبه از این سبزی به صورت له شده را در کره تفت دهید و با نان میل کنید. یک حبه از آن را ریز خرد کنید و با کمی آب میل کنید تا نفخ، یبوست و درد معده برطرف شود. بوی سیر با جویدن کاهو، جعفری یا خوردن شیر، سیب یا عسل رفع می شود. همچنین گذاشتن مقداری چای خشک در دهان و قورت دادن آن. روزانه مصرف نصف یا یک حبه سیر خام توصیه می شود. مصرف پماد غلیظ آن ممکن است موجب تحریکات جلدی و حتی سوختگی های خفیف شود. سایر مصارف این سبزی شامل استفاده از آن برای درمان تب، سرفه، سردرد، شکم درد، احتقان سینوسی، نقرس، روماتیسم، هموروئید، آسم، برونشیت، تنگی نفس، فشار خون پایین و جای گزیدگی مار استفاده می شود. همچنین از سیر برای مبارزه با استرس و خستگی و حفظ سلامت کبد نیز استفاده می گردد. سیر برای درمان نسیان و فراموشی مفید است . مالیدن سیر بر روی گل مژه و جوش پلک چشم باعث برطرف شدن آنها می شود. گذاشتن سیر پخته در طی چندین روز بر روی میخچه و زگیل باعث رفع آنها می شود. سیر از جمله سبزیجاتی است که باعث پیشگیری از بسیاری از سرطان ها می شود. مانع از بروز سرطان روده بزرگ، سینه، معده، پروستات و مثانه می شود.

این سبزی برای درمان بیماری های مختلفی ازجمله آسم، برونشیت، روماتیسم و نقرس مفید است. در ضمن، سنگ کلیه را خرد می کند و در ضدعفونی کردن دستگاه های ادراری و عفونت های واژینال و مثانه نیز مؤثر است. مصرف روزی نصف استکان از عصارهٔ سیر و لیمو ترش، تاثیر بسیار زیادی در رفع گرفتگی رگ ها خواهد داشت. برای افرادی که مبتلا به پرکاری تیروئید هستند، مفید است زیرا که منبع عالی ید است. ویتامین c موجود در آن برای درمان بیماری اسکوربوت (نوعی بیماری خونی ناشی از کمبود ویتامین ث) موثر است. برای سلامت قلب مفید است و با انواع بیماری های قلبی عروقی مقابله می کند. همچنین از آن برای درمان پروستات بزرگ شده، ورم مفاصل، آرتروز، رینیت آلرژیک (تب یونجه)، اسهال مسافران، فشار خون بالا در اواخر بارداری، سرماخوردگی، پیشگیری و درمان عفونت های باکتریایی و قارچی استفاده می شود.

سولفور و سلنیم در آن مانع از بروز تومور می شود و در صورت ایجاد تومور، اندازه های آن را کاهش می دهد.  آنتی اکسیدان قوی موجود در آن، رادیکال های آزاد را که باعث پیری و بیماری می شود خنثی می کند. با رقیق کردن خون مانع از لخته شدن خون می شود و در نتیجه احتمال بروز سکته را کاهش می دهد.خاصیت ضدالتهابی دارد. سیر خام حاوی آنتی بیوتیک طبیعی به نام آلیسین است و باکتری های مقاوم به دارو مانند «MRSA» و «هلیکوباک تر پیلوری» را که باعث زخم معده و سرطان معده می شود از بین می برد.

مضرات سیر:
مادران شیرده
در خوردن این سبزی زیاده روی نکنند زیرا سبب تغییر مزه شیر آنها شده و ممکن است نوزاد از خوردن شیر صرف نظر کند. زیاده روی در مصرف آن باعث سرگیجه، کاهش فشار خون، آلرژی (حساسیت)، و در موارد نادر منجر به خونریزی می شود. ظاهرا استفاده از این سبزی تاثیری بر متابولیسم داروها ندارد، اما بیمارانی که از داروهای ضد انعقاد خون مثل آسپرین استفاده می کنند، باید در مصرف سیر احتیاط کنند، زیرا سیر مانع از انعقاد خون می شود. ‏از این رو افرادی که جراحی می کنند، باید 7 تا 10 روز پیش از جراحی از خوردن سیر خودداری کنند، زیرا زمان خونریزی را ‏طولانی تر می کند. ‏ زنان آبستن یا شیرده بهتر است از‎ ‎سیر استفاده نکند‎ . ‎سیر را به صورت قرص سیر،ترشی سیر،سیر سرخ شده و…استفاده می کنند. بعضی از افراد از روغن بدست آمده از سیر برای درمان عفونت های قارچی، زگیل ها و میخچه استفاده می نمایند. هرچند تحقیقات علمی نشان می دهد که سیر می تواند قادر به درمان عفونت های قارچی از قبیل پای ورزشکاران می باشد، اما کارایی روغن سیر برروی زگیل ها و میخچه ثابت نشده است. مصرف سیر در باردرای زمانیکه در مقادیر درست مصرف شود، عموما بی خطر می باشد. سیر عموما زمانیکه در مقادیر درمانی مصرف می شود، در دوران باردرای پر خطر می باشد. زمانیکه آن بر روی پوست استفاده می گردد، عموما می تواند خطرناک باشد. سیر می تواند باعث آسیب دیدن پوست به شکل سوختگی شود. مصرف سیر خوراکی برای عموم مردم مطمئن و ایمن می باشد. سیر می تواند باعث بوی بد دهان، احساس سوزش در دهان و یا معده، سوزش معده، باد شکم، تهوع و استفراغ، بوی بد بدن و اسهال شود. این عوارض جانبی عموما در مصرف سیر خام بیشتر می باشد. همچنین سیر می تواند خطر خونریزی را نیز افزایش دهد. آسم و سایر واکنش های آلرژیکی نیز در افرادیکه سیر مصرف می کنند ممکن می باشد.

سیر جوانه زده

سیر های جوانه زده را دور نریزید!

سیر جوانه زده، حبه های سیر کهنه با جوانه های سبز تازه، تصویر مایوس کننده ای است. تصویری که تصمیم ما برای استفاده از آنها را دچار تردید میکند و در اغلب موارد راهی سطل زباله می شوند. اما تعدادی از دانشمندان در گزارشی که در مجله شیمی غذا و کشاورزی منتشر شده به نتیجه جالبی رسیده اند؛ این نوع سبزی حتی مقدار آنتی اکسیدان فعال بیشتری نسبت به سیر تازه دارد.
مردم برای هزاران سال از این سبزی برای مقاصد درمانی استفاده کرده اند و امروزه هنوز از مزایای بیشمارش بهره مند می شوند. خوردن آن به عنوان راهی طبیعی برای پایین آوردن سطح کلسترول، فشار خون و همینطور ریسک بیماری های قلبی عروقی معرفی شده است. سیر حتی ممکن است به تقویت سیستم ایمنی کمک کند و در مبارزه با سرطان مفید باشد. اما این مزایا همگی مربوط به سیرهای خام و تازه است. به سیرهای کهنه و جوانه زده توجه بسیار کمتری شده است.
زمانی که دانه ها و پیاز گیاهان جوانه زده و سبز می شوند، شروع به ساختن ترکیبات جدید فراوانی میکنند تا از گیاه جوان در برابر عوامل بیماری زا محافظت کنند. جونگ سانگ کیم و همکارانش استدلال میکنند که ممکن است اتفاق مشابهی زمانی که سیر شروع به جوانه زدن کرده و شاخه های سبز از سیر کهنه بیرون آمد رخ دهد. تحقیقات دیگری در مورد لوبیا و دانه های جوانه زده نشان داده است که آنها فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری دارند. بنابراین تیم تحقیقات را در این جهت پیش برد که آیا در مورد این سبزی هم این موضوع واقعیت دارد یا خیر.
آنها متوجه شدند سیری که 5 روز است جوانه زده، فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به سیرهای تازه تر و جوان تر دارد و همچنین دارای مواد مغذی متفاوتی است که نشان میدهد ممکن است گیاه به منابع سوخت و ساز متفاوتی نیاز داشته باشد.  همینطور عصاره این نوع از سیر در ظرف آزمایشگاه از سلول ها در مقابل برخی آسیب های احتمالی محافظت کرد. بنابراین آنها نتیجه گرفتند که جوانه زدن ممکن است راه طبیعی و مفیدی برای بالا بردن پتانسیل آنتی اکسیدانی این سبزی باشد.

***

مقاله ای در سال ۸۹ توسط دانشجویان و اساتید شهرکرد منتشر شد که به مقایسه ی قدرت آنتیاکسیدانی عصارههای سیر تازه و کهنه پرداخت بود. چکیده ی این مقاله را در سایت برای ارائه به بینندگان عزیز قرار می دهیم :

مقایسه سیر تازه و سیر مانده


چرا سیر برای تمیز کردن ریه ها مفید است؟

مصرف سیر خام مواد مغذی زیادی به بدن می رساند. این ترکیبات، تمیزکننده ریه ها و دیگر ارگان های بدن محسوب می شوند. میزان بالای آنتی اکسیدان ها، ویتامین ها و مواد معدنی موجود در این ماده ی غذایی سدی در برابر آسیب های رادیکال های آزاد محیطی می سازد. این رادیکال های آزاد باعث ایجاد آسیب به سلول های بدن و افزایش خطر سرطان می شود.به عقیده ی محققان مصرف منظم سیر می تواند باعث بهبود وضعیت بیمارانی باشد که از بیماری های تنفسی مانند برونشیت، آسم، ذات الریه، احتقان ریوی، سل و سرماخوردگی و غیره رنج می برند.سیر خاصیت آنتی باکتریال دارد و در نابودی بسیاری از باکتری ها، ویروس ها و دیگر میکرواورگانیسم هایی که باعث بروز بیماری های تنفسی و مشکلاتی مانند آنفلوانزا و سرماخوردگی می شوند نقش مهمی دارد. این ماده ی غذایی به دلیل دارا بودن خواص پاک کنندگی تأثیر زیادی در فلزات سنگین تجمع یافته در بدن دارد. علاوه بر این سیگاری ها یا سیگاری های سابق و همچنین افرادی که در معرض دود سیگار قرار دارند نیز باید سیر بیشتری مصرف کنند چون این ماده ی غذایی کمک زیادی به دفع سموم ناشی از دخانیات می کند. به عقیده ی محققان مصرف منظم سیر می تواند باعث بهبود وضعیت بیمارانی باشد که از بیماری های تنفسی مانند برونشیت، آسم، ذات الریه، احتقان ریوی، سل و سرماخوردگی و غیره رنج می برند.

چگونه می شود با سیر ریه ها را تمیز و پاکسازی کرد؟
برای بهره مندی از خواص سیر لازم است که آستین ها را بالا بزنید و به خودتان زحمت درست کردن چند داروی خانگی را بدهید. در این صورت است که می توانید به بهبود سلامت ریه هایتان و تمیز کردن آن از شر این همه آلودگی محیطی امیدوار باشید.

سیر و آویشن برای پاکسازی ریه ها
این ترکیب درمانگر باعث سم زدایی از ریه ها می شود. ترکیب خواص سیر با اثرات ضدعفونی کننده آویشن سلامت ریه ها را ارتقا می دهد.

مواد لازم
سیر 10 حبه
آویشن تازه 3 شاخه
روغن زیتون به میزان لازم
سیر

روش تهیه
حبه های سیر را در هاون بکوبید تا به صورت خمیر درآید. سپس برگ های آویشن را افزوده و دوباره بکوبید تا هر دو مخلوط و یکدست شوند. ترکیب را داخل یک ظرف شیشه ای تمیز بریزید و روی آن روغن زیتون بکر بریزید به طوری که سطح آن را بپوشاند. اجازه دهید ترکیب حاصل یک شب کامل بماند.

روش استفاده
حال که داروی خانگی سیر و آویشن تان یک شب به خوبی در روغن زیتون خیس شده است می توانید یک قاشق چای خوری از آن را به صورت ناشتا میل کنید. روز بعد نیز می توانید به همین میزان از ترکیب میل کنید. بعد از دو هفته مصرف اثرات آن را روی ریه ها و دیگر ارگان ها خواهید دید.

شربت زنجبیل، سیر، زردچوبه، پیاز و شکر
تأثیر اصلی این داروی خانگی ناشی از میزان بالای آنتی اکسیدان ها و ترکیبات سم زدا و ضدالتهاب آن است. خواص موجود در ترکیبات دیگر باعث می شود که اثرات سیر چند برابر شود. چون پیاز، زنجبیل و زردچوبه نیز حاوی خواص ضدویروسی هستند و قدرت دفاعی بدن را بالا می برند. این مواد غذایی همچنین باعث دفع مواد زائد تجمع یافته در ریه ها می شوند.

مواد لازم
آب نیم لیتر
شکر 200 گرم
پیاز نیم کیلو
ریشه ی زنجبیل تازه 1 تکه
زردچوبه 1 قاشق چای خوری
سیر له شده 3 حبه
سیر

روش تهیه
آب و شکر را مخلوط کرده و روی حرارت ملایم گرم کنید. سپس پیازهای پوست کنده را اضافه کرده و هم بزنید. زنجبیل و سیرهای له شده را نیز اضافه کنید و هم بزنید. زمانی که ترکیب به جوش آمد زیر شعله را کم کنید و به هم زدن ادامه دهید. باید اجازه دهید آب ترکیب به نصف برسد. سپس ترکیب را صاف کرده و اجازه دهید خنک شود. می توانید شربت به دست آمده را در یخچال نگهداری کنید.

روش مصرف
می توانید هر روز صبح به صورت ناشتا یک قاشق غذاخوری از این ترکیب میل کنید. می توانید این شربت را در آب ولرم مخلوط کرده و میل کنید. دو هفته ی مداوم از این شربت استفاده کنید و سپس یک هفته استراحت کرده و دوباره شروع کنید.در هر دو صورت سیر ترکیب اصلی داروی خانگی تان برای پاکسازی ریه ها محسوب می شود.یادتان باشد که لازم است از این روش های طبیعی در کنار سبک زندگی سالم استفاده کنید. توصیه می کنیم از مصرف دخانیات خودداری کرده و بیشتر به دامان طبیعت و هوای سالم پناه ببرید.

توضیحاتی در مورد قرص سیر GARLET

اشکال دارویی : Coated Tab: 570mg
ترکیبات موجود: این دارو در درمان ازدیاد فشار خون، زیادی چربی خون، دیابت غیر وابسته به انسولین، تصلب شرایین و پیشگیری از ترومبوز کاربرد دارد.
موارد و مقدار مصرف :
گارلت در زیادی فشار خون ، زیادی چربی خون ، تصلب شرائین و پیشگیری از ترومبوز بکار می رود .
روزی سه بار هر بار ۱ تا ۲ قرص بعد از غذا مصرف شود.
عوارض جانبی :
مصرف مقادیر زیاد و یا با معده خالی این دارو ممکن است سبب احساس سوزش در دهان و ناحیه معده و روده و همچنین تهوع، اسهال و استفراغ شود.همچنین در افراد حساس واکنش های آلرژیک مانند درماتیت تماسی و حملات آسم با مصرف سیر گزارش شده است .
مصرف زیاد این فرآورده با توجه به عملکرد مهار تجمع پلاکتی و خاصیت فیبرینولیتیکی آن ممکن است موجب خونریزی پس از عمل جراحی گردد.
تداخلات مهم :
مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد انعقاد و مهار کننده های تجمع پلاکتی باعث افزایش اثر آنها می شود. همچنین
با داروهای کاهنده قند خون نیز تداخل ایجاد می کند. در بیمارانی که تحت درمان با سالیسیلیک اسید و یا سایر داروهای ضد انعقاد و داروهای پایین آورنده قند خون می باشند با احتیاط مصرف شود
موارد منع مصرف و احتیاط :
در افراد حساس و افراد مبتلا به زخم های حاد گوارشی منع مصرف دارد.
مصرف در بارداری و شیردهی :
در دوران بارداری و شیردهی باید در مصرف این دارو احتیاط شود.
اجزاء فرآورده :
قرص گارلت حاوی ۴۰۰ میلی گرم پودر سیر Allium sativum می باشد و میزان آلیئین و آلیسین آن در هر قرص معادل ۱۰۰۰ میکرو گرم است .
مواد موثره :
تیو آللیلها و مشتقات آنها نظیر آلیئین ،‌آلیسین ، آجوئین ،‌دی آللیل دی سولفاید و دی آللیل تری سولفاید .

آثار فارماکولوژیک و مکانیسم اثر :

مطالعات نشان داده است که سیر با اثر مستقیم روی عضلات صاف دیواره عروق باعث وازودیلاسیون عروق محیطی می گردد . به نظر می رسد این دارو با باز نمودن کانالهای پتاسیم موجب هیپرپلاریزه شده پتانسیل غشا ( در حالیکه کانالهای کلسیم بسته شده اند ) و وازودیلاتاسیون عروق می گردد .

همچنین مطالعات در آزمایشگاه که با عصاره آبی ، عصاره الکلی و یا پودرسیر انجام پذیرفته نشان داده است کهس یر از طریق فعال کردن نیتریک اکساید سنتتاز باعث افزایش تولید نیتریک اکساید و در نتیجه پایین آمدن فشار خون می گردد . این نتایج توسط در انسان نیز تایید گردیده است .

اثر سیر در کاهش کلسترول و تری گلیسیرید احتمالا از طریق مهار آنزیم های کلیدی سنتز کلسترول و سایدهای چرب مانندهیدروسکی متیل گلوتاریل کوآنزیم A و استیل کوآکربوکسیلاز ظاهر می شود .

سیر همچنین باعث تنظیم فسفولیپیدهای پلاسما و دیواره سلولی شده و موجب کاهش میزان LDL و VLDL و افزایش میزان HDL می گردد .

سیر با افزایش فعالیت فیبرینولیتیکی ،‌افزایش زمان انعقاد و وقفه تجمع پلاکتی از ایجاد لخته جلوگیری می نماید.

نتیجه یک آزمایش روی قرص گارلت در ایران

سیر از دیر باز ماده ای شناخته شده جهت کاهش فشار خون و سطح چربیهای پلاسما بوده است. از طرف دیگر اثرات احتمالی این ماده در حضور رژیمهای پرچربی مدنظر محققین بوده است. قرص “گارلت” ساخت شرکت داروسازی کوثر ایران از جمله فراورده های “سیری” است که به طور معمول به این منظور مورد استفاده قرار می گیرد. هدف این بررسی اثرات قرص “گارلت” بر سطح سرمی چربیها، تجمع رگه های چربی در دیواره آئورت و نفوذ پذیری آئورت همراه با رژیم چربی است.
28 خرگوش سفید به سه گروه تقسیم شدند که هر سه گروه رژیم غذایی یک درصد کلسترول به مدت 30 روز داشتند. علاوه بر رژیم غذایی پرچربی حیوانات گروه 1 روزانه هر کدام یک عدد و گروه 2 هر کدام روزانه 2 عدد قرص “گارلت” پودر شده و مخلوط با آب به صورت خوراکی دریافت می کردند. گروه 3 علاوه بر رژیم پرچربی صرفا آب مقطر دریافت کرد. پس از پایان آزمایش سطح لیپیدهای لیپوپروتئینهای سرم، الکترولیت های سرم (سدیم، پتاسیم و کلسیم)، نسبت کلسترول بهHDL و نسبتLDL بهHDL اندازه گیری شد. همچنین نفوذ پذیری آئورت تعیین و آئورت حیوانات مورد ارزیابی پاتولوژی قرار گرفت.
هر چند سطح چربیها و الکترولیتهای سرم در هر گروه در پایان آزمایش نسبت به قبل تفاوت معناداری داشت (P<0.05) اما با دوز مورد آزمایش “قرص گارلت” هیچ تفاوت معنی داری در بین گروهها در پایان آزمایش مشاهده نشد. نفوذپذیری و تجمع رگه های چربی در آئورت و همچنین فشار خون در گروهها تفاوت معناداری نداشت.
با توجه به نتایج تحقیقات گذشته که نشان می دهد رژیم پرکلسترول (2 درصد) همراه با 5 درصد پودر سیر در حیوانات کاهش کلسترول را به همراه داشته است. همچنین فرآورده های “سیری” در افرادی که سطح کلسترول آنها بالا بوده است اثری بر چربیهای پلاسما نداشته است. لذا توصیه می شود که دوز موثر دریافتی مورد نیاز در افراد دارای رژیمهای پرچربی باید توسط کارخانجات بررسی مجدد شود

منابع :

ترجمه از سایت : ساینس دیلی

سایت نمناک

persianlab.com

بیتوته

zjrms.ir/files/site1/pages/for_web/4__taji.pdf

مجله دانشکده پزشکی اصفهان : تابستان 1381 , دوره  20 , شماره  66 ; از صفحه 6 تا صفحه 14

نوشیدن قهوه و کاهش ریسک ابتلا به دیابت نوع دو

دانشمندان شواهد جدیدی را گزارش کرده اند که بیان می دارد نوشیدن قهوه ممکن است به پیشگیری از دیابت* کمک کند و نیز کافئین ممکن است ماده تشکیل دهنده ای باشد که تا حد زیادی مسئول این اثر است. یافته های آن ها در میان اولین مطالعات حیوانی برای نشان دادن این ارتباط آشکار، در مجله کشاورزی و شیمی مواد غذایی ACS دیده می شود.
Fumihiko Horio  و همکارانش می گویند که مطالعات گذشته نشان داده که نوشیدن قهوه به طور منظم ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش دهد. این بیماری میلیون ها نفر را در ایالات متحده تحت تاثیر می گذارد و در سراسر جهان در حال افزایش است. با این حال، کمی از آن شواهد که از مطالعاتی که برای انجام تحقیقات بر روی حیوانات آزمایشگاهی استفاده می شود نمی تواند بر روی انسان انجام شود.
دانشمندان یک گروه از موش های آزمایشگاهی که برای مطالعه پیرامون دیابت استفاده می شوند را با آب و یا قهوه تغذیه کردند. مصرف قهوه موجب جلوگیری از توسعه قند خون بالا شد و نیز حساسیت به انسولین در موش را بهبود بخشید و در نتیجه آن خطر ابتلا به دیابت کاهش یافت. به علاوه مصرف قهوه موجب علائمی از دیگر تغییرات مفید در کبد چرب و التهاب adipocytokines می شود که به کاهش خطر ابتلا به دیابت مربوط می گردند. دانشمندان می گویند مطالعات بیش تر آزمایشگاهی نشان داد که کافئین ممکن است “یکی از ترکیبات ضد دیابت موثر در قهوه” باشد.

مطالعات دیگری در این زمینه در هلند صورت گرفته است. محققان هلندی اعلام کردند نوشیدن قهوه که میلیونها نفر به هنگام برخاستن از خواب صبح‌ها به آن می پردازند، ممکن است خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد. دانشمندان در آمستردام گفتند، ترکیبات موجود در قهوه به سوخت و ساز قند در بدن کمک می‌کند. از این رو موجب کاهش خطر دیابت می‌شود که ۱۳۰ میلیون نفر در جهان به آن مبتلا هستند. طبق گفته Rob Van Dam از دانشگاه آمستردام، ” این اولین مطالعه و پژوهشی است که نشان می‌دهد نوشیدن قهوه می‌تواند برای دیابت نوع دوم مفید باشد.” فرقی نمی‌کند قهوه به صورت کاپوچینو ، اسپرسو یا نسکافه باشد، قهوه حاوی مواد معدنی است مانند منیزیم، پتاسیم و دیگر مواد مغذی که فواید درمانی فراوانی دارند. Van Dam و همکارانش نمی‌دانند کدام یک از ترکیبات قهوه مؤثر هستند یا این ترکیبات چگونه علیه دیابت فعالیت می‌کنند، اما وقتی مصرف قهوه را با خطر دیابت بزرگسالان ( نوع دوم ) بررسی کردند، دریافتند هر قدر افراد، بیشتر قهوه می‌نوشند، خطر ابتلا آنها به بیماری دیابت کمتر است. افرادی که ۷ فنجان یا بیشتر در روز قهوه می‌نوشیدند ۵۰ درصد کمتر احتمال داشت به دیابت مبتلا شوند. نوشیدن چندین فنجان کمتر، تأثیر کمتری داشت. طبق گفته Van Dam برای اکثر افراد بد نیست که مقدار متعادلی قهوه بنوشند. “اما این یافته جدید باید با مطالعات و پژوهش های دیگر تأیید شود و صرفاً رسیدن به این یافته جدید به این معنی نیست که افراد باید مقدار زیادی قهوه در روز بنوشند. ” طبق گفته Van Dam مطالعات نشان داده‌اند که افراط در نوشیدن قهوه می‌تواند میزان کلسترول و خطر پوکی استخوان را افزایش دهد یا فرد را نسبت به بیماری های استخوان آسیب پذیرتر و حساستر کند. اگر دانشمندان در مورد ترکیبات فعال قهوه ، اطلاعات بیشتر داشتند، می‌توانستند نوعی قهوه درست کنند که ترکیبات مفید بیشتر و ترکیبات مضرّ کمتری داشته باشد.

تحقیقات دیگری نشان داده است  که قهوه به علت دارا بودن مواد ضد التهابی و آنتی اکسیدان می تواند به کاهش خطر ابتلاء به سرطان کمک کند. همچنین نوشیدن قهوه باعث تسریع عبور بازمانده های غذایی از لولۀ گوارش شده و از این طریق در کاهش سرطان کولون موثر است. با همۀ موارد خوبی که در مورد قهوه ذکر شد ، نباید فراموش کرد که مصرف قهوه نمی تواند جایگزین مصرف سبزیجات و میوه های تازه شود. باید توجه کنید که افرادی که دچار سوزش معده یا رفیلکس هستند نباید قهوه بخورند، همچنین اگر مشکل خوابیدن دارید از خوردن قهوۀ کافئینه بپرهیزید. توجه داشته باشید که قهوه های غیر فوری (دم کردنی) دارای مقدار بیشتری آنتی اکسیدان هستند اما نباید جایگزین مصرف انواع توت، بقولات، خشکبار و میوه و سبزیجات تازه شوند زیرا این مواد دارای مقدار قابل توجهی آنتی اکسیدان، ویتامین ، ترکیبات محافظتی و فیبرهای غذایی می باشند.

*دیابت یک بیماری مزمن است که در اثر کمبود انسولین حاصل می‌شود. دیابت نوع دوم از طریق ناتوانی در تولید انسولین کافی یا ناتوانی در کاربرد انسولین بطور مناسب حاصل می‌شود. افراد مبتلا به دیابت نوع دوم نمی‌توانند انسولین کافی تولید کنند و از اینرو به تزریق روزانه انسولین نیاز دارند. اضافه وزن یک عامل خطرناک بسیار معمول و قابل اجتناب در ایجاد بیماری دیابت است.

منبع : ترجمه از ساینس دیلی

موسسه خیریه دیابت طبرستان

دانشنامه رشد

غذاهایی که به بدن در مقابل آنفولانزا کمک می کنند

در این نوشتار رژیم غذایی سالمی را معرفی می کنیم تا شما را در زمان ابتلا به آنفولانزا علائم بیماری و مدت زمان درگیری با آن را کاهش دهد. برنامه غذایی ضعیف باعث می شود مواد مغذی کافی برای جنگجویان بدنتان نداشته باشید. به کمک متخصصین ایمونولوژی می خواهیم غذاهایی را به شما معرفی کنیم که می توانند در مقابله با آنفولانزا بیشترین کمک را به بدنتان کنند.

هویج
هویج ها سرشار هستند از بتا کاروتن و ویتامین A که به بدن کمک می کنند نقص سیستم ایمنی را برطرف کند. ویتامین A به مقابله با رادیکال های آزاد می پردازد و از آسیب دیدن سلول ها جلوگیری می کند. توصیه می شود هویج را به صورت خام، مقداری بخار پز شده، پوره یا رنده شده در سالاد استفاده کنید. همچنین می توانید از آنها در سوپ و پخت کیک نیز استفاده کنید.

کفیر
کفیر ابر غذایی است سرشار از پروبیوتیک. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که پروبیوتیک می تواند علائم و مدت زمان بهبودی را کاهش دهد. پروبیوتیک به ارتقای قدرت سیستم ایمنی کمک می کند. پروبیوتیک ها هضم کننده های ضروری و مناسب هستند بدون آنها بدنمان نمی تواند مواد مغذی که از غذا می گیریم را بشکند و سیستم ایمنی مان را قوی کند.

تخم مرغ
یک وعده املت به عنوان صبحانه می تواند به بدنتان سلنیوم برساند که باعث می شود سیستم ایمنی و تیروئیدتان خوب کار کند. تخم مرغ ها همچنین سرشار از پروتئین و آمینو اسیدها هستند، مصالح مورد نیاز برای تمام سلول ها. پروتئین با افزایش سلول های T به حمایت از سیستم ایمنی می پردازد. آمینو اسیدهای موجود در پروتئین به تحریک سیستم ایمنی کمک می کنند. که در نتیجه بدن می تواند در برابر آنفولانزا و سرماخوردگی ایستادگی به خرج دهد.

جوانه گندم
جوانه گندم سرشار است از مواد مغذی از جمله ویتامین E، سلنیوم و منیزیم. این ماده همچنین یکی از منابع گیاهی اصلی روی به حساب می آید. جوانه گندم را در اسموتی،سالاد یا مواد کیک ترکیب کنید و مورد استفاده قرار دهید.

کیوی
کیوی سرشار است از کاروتنوئیدها، پلیفنول ها و ویتامین C. ویتامین از عوامل اصلی یکپارچگی سلولی است. از آنها در طول التهاب محافظت می کند و تحقیقات نشان داده ویتامین C ممکن است بتواند روی مدت زمان بیماری نیز تاثیر داشته باشد. کیوی دوست ندارید؟ فلفل دلمه ای، توت فرنگی و مرکبات دیگر منابع ویتامین C هستند.

سوپ مرغ
این سوپ هم برای روحتان خوب است هم سیستم ایمنی بدنتان. تحقیقات نشان داده سوپ مرغ می تواند به بدن کمک کند در مقابل اولین مراحل ابتلا به آنفولانزا مقاوت به خرج دهد. اما هنوز مشخص نیست دلیلش مرغ است یا آب سوپ و یا ترکیب هردو با یکدیگر. سوپ مانند یک ضد التهاب عمل می کند و سرعت حرکت مخاط از بینی را افزایش می دهد در نتیجه گرفتگی بینی بهبود می یابد. اما این همه چیز نیست: آب مرغ به تامین آب بدن کمک می کند و پروتئین موجود در آن نیز به ساخت سلول ها کمک خواهد کرد.

بادام
بادام ها سرشار از ویتامین E هستند، آنتی اکسیدان محلول در چربی که به محافظت سلول ها در برابر آسیب کمک می کند. یک تحقیق از کشور ایتالیا نشان داده  است که مواد شیمیایی طبیعی موجود در پوست بادام می تواند واکنش سیستم ایمنی در مقابل عفونت را تقویت کند. برای وارد کردن بادام به برنامه غذایی خود به چیزی بیشتر از میان وعده فکر کنید: می توانید بادام را به سالاد یا لقمه کره بادام زمینی که درست می کنید هم اضافه کنید.

تخم کدو
تخم کدو سرشار است از روی که برای از بین بردن سرما خوردگی و آنفولانزا ضروری است. تحقیقات نشان داده کمبود زینک می تواند سیستم ایمنی تان را معیوب کند. روی همچنین برای عملکرد سلول های T مهم است – یکی دیگر از نقش های سیستم ایمنی بدن. یک مشت از آن را به عنوان میان وعده میل نمایید.

سیر
سیر می تواند با عفونتها مقابله کند. تحقیقات نشان داده ترکیبات آلیسین و سولفور موجود در سیر در برابر عفونت های باکتریایی قوی هستند. تحقیقات همچنین نشان داده مصرف روزانه مکمل سیر می تواند دوره بیماری هایی چون سرماخوردگی و آنفولانزا را کوتاه کند، همچنین این افراد کمتر هم در خطر مبتلا شدن به سرماخوردگی هستند.

زنجبیل
زنجبیل ماده ای است که می تواند روده را تمیز کند و از معده محافظت کند همچنین آنتی اکسیدانی است قوی. زنجبیل می تواند با التهاب نیز مقابله کند مخصوصا اگر از گلو درد یا تورم گلو رنج ببرید. تنها کافیست به دمنوش خود کمی زنجبیل نیز اضافه کنید تا از خواصش بهره مند شوید.

سالمون
یک وعده سالمون می تواند 40 درصد از پروتئین مورد نیاز روزانه و بیش از نیمی از ویتامین D مورد نیازمان در روز را تامین کند. تحقیقات متعدد نشان داده کمبود ویتامین D باعث می شود بیشتر در معرض خطر عفونت ها قرار بگیریم. سالمون همچنین حاوی اسید چرب های ضروری است که برای سلامت سیستم ایمنی بدن حیاتی است.

میخک
میخک ها به مقابله با انگل ها کمک می کنند، که می توانند واکنش سیستم ایمنی بدن را آهسته کنند و به گوارش کمک کنند. ترکیب اصلی که باعث قوی شدن میخک می شود و ایمنی بدن را بالا می برد اوژنول است. ماده ای که در برابر باکتری ها و ویروس ها تاثیر گذار است. در واقع ترکیبات آنتی اکسیدان میخک نسبت به خیلی از ادویه جات، میوه ها و سبزیجات بیشتر است. می توانید روغن میخک را خریداری کنید و یا آن را به انواع غذاها اضافه نمایید.

منبع:
سلامت نیوز

ورزش خصوصا اگر هوازی باشد موجب ترشح ماده ای بنام PGC1 آلفا از عضلات می شود و این ماده موجب تولید پروتئینی بنام FNDC5 شده که این پروتئین به بخشهای مختلفی تبدیل میگردد که یکی از آنها ساخت هورمونی بنام ایریسین IRISIN است دانشمندان به این نتیجه رسیدن که مصرف غذاهای پر کالری با وجود این هورمون موجب افزایش وزن و حتی بالارفتن قند خون در موشهای آزمایشگاهی نشده است! مکانیزم اثر این هورمون در تبدیل سلولهای چربی سفید (چربیهای مقاوم و ذخیره شده) به چربی قهوه ای (چربیهای فعال ) میباشد. چربیهای قهوه ای تعداد بیشتری میتوکندری نسبت به سلولهای چربیهای سفید دارند و راحتتر به رژیم های غذائی و ورزش ، پاسخ دلنشین میدهند . ایرسین میتواند حساسیت سلولها به انسولین را تقویت کند یعنی موجب جلوگیری از دیابت نوع 2 شود! با این کشف، به نظر میرسد اعداد سوماتوتایپ افراد و دلیل ظاهر بدن آنان توجیه شود و اینکه چرا بعضی افراد با خوردن هر غذائی (حتی چرب و شیرین)، چاق نمی شوند.

ورزش فواید بسیار دیگری برای سلامتی دارد. فوایدی مانند کاهش وزن و مخصوصا کنترل وزن، تنظیم قندخون و پیشگیری از دیابت، درمان فشار خون و چربی خون بالا، بهبود وضعیت روانی و کاهش استرس و صدها فایده مهم دیگری که ورزش برای سلامتی دارد. دانستن این حقایق و آگاهی از فواید ورزش باعث شده خیلی از ما همیشه به فکر شروع آن بیفتیم، اما خیلی وقت ها به دلیل مشکلات مختلف مجبور هستیم از ورزش دست بکشیم. نداشتن وقت کافی برای ورزش کردن، ناتوانایی در رفتن به کلاس ورزشی، بیماری هایی مثل کمردرد و زانو درد، ازطرفی نمی دانیم چه ورزشی را برای رسیدن به هدفمان انتخاب کنیم. در اینجا می خواهیم چند ورزش ساده و تاثیرگذار  را به شما معرفی کنیم. این ورزش ها را می توانید به راحتی انجام دهید و نتایج آن را ببینید:

 شنا
بهترین خبر برای همه دوستداران شنا و کسانی که در حال تلاش برای تناسب بدن خود هستند این است که شنا ورزش فوق العاده تاثیرگذاری است و برای شما نتایج شگفت آوری به ارمغان می آورد، شنا کمک می کند تا به صورت اساسی بدن خود را تقویت کنید و از عضلات مختلف کار بکشید. اطلاعات بیشتری را در مورد شنا در یکی از پستهای مجیک بادی مطالعه کنید : شنا، سلامتی و تندرستی
شنا
دویدن
دویدن مزایای بسیاری دارد. دویدن به کاهش استرس، کاهش خطر ابتلا به افسردگی، سوزاندن کالری زیاد و بهبود سلامت کلی شما کمک می کند. دویدن به خصوص اگر در اوایل صبح باشد بسیار لذت بخش است، این ورزش ساده یکی از بهترین تمرینات برای هر روز است که باعث احساس موفقیت می شود.
دویدن
دوچرخه سواری
دوچرخه سواری یک راه ساده برای کار بر روی پاها و تعریق بیشتر است. دوچرخه سواری را می توان به همراه دوستان یا به تنهایی انجام داد، دوچرخه سواری باعث می شود که اطمینان حاصل کنید که تمرین بسیار مفیدی انجام داده اید.
دوچرخه سواری
طناب زدن
یک ورزش  ساده، ارزان و قابل حمل است که شما می توانید در هر نقطه آن را انجام دهید. این تمرین در هر دقیقه کالری بیشتری نسبت به هر تمرین دیگری می سوزاند. طناب زدن یک ورزش مناسب و سرگرم کننده است.
 طناب زدن
اسکات
این تمرین قدرتمند، به تقویت ماهیچه سرین کمک می کند و مقدار زیادی کالری می سوزاند. شما می توانید برای افزایش سوزاندن کالری و بالا بردن ضربان قلب، اسکات پرشی را انجام دهید یا حرکت اسکات با دمبل برای افزایش مقاومت بیشتر انجام دهید. انجام منظم اسکات یکی از بهترین راه ها برای تناسب بدن شما است. (در بدن‌سازی و تناسب اندام، اسکوات یا اسکات حرکتی است چند مفصلی که عضلات چهارسر ران را هدف گرفته اما به خاطر ماهیتی که دارد، عضلات پشت، عضلات سرینی (باسن)، عضلات شکم و عضلات همسترینگ (پشت پا) را هم درگیر می‌کند. اسکوات یکی از حرکت‌های اصلی ورزش وزنه برداری قدرتی است و دو حرکت دیگر پرس سینه و ددلیفت هستند.)
اسکات
برای تمامی این ورزشها، نیاز است که کفش مناسبی استفاده کنید. برای کسب اطلاع از خصوصیات کفش مناسب، صفحه کفش  را در مجیک بادی مطالعه کنید!

 ورزش با افزایش میتوکندری از پیری سلولی جلوگیری می کند!

این مسئله روشنی است که ورزش برای سلامتی مفید است. چیزی که هنوز مشخص نشده این است که چگونه فعالیت بدنی باعث کاهش پیری در سطح سلولی می شود. تحقیقات جدید پیرامون میتوکندری این فرایند را روشن می سازد. نشان داده شده است که ورزش منظم می تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و باعث افزایش توانایی های شناختی، بهبود خواب، افزایش طول عمر و حفظ قوای عضلانی شود و منافع آن به اثبات رسیده است. با این که مکانیزمی که در بطن اثرات مثبت ورزش است در سایه باقی است، چگونه فعالیت های فیزیکی به بازسازی اندامکها که با افزایش سن ما کمتر هم می گردد، منجر می شوند؟ کدام نوع فعالیت بهتر است؟

دکتر Sreekumaran Nair محقق دیابت در کلینیک مایو در روچستر و تیم تحقیقاتیMatthew Robinson که در حال حاضر در دانشگاه اورگان در یوجین مشغول به کار است تحقیقی ترتیب دادند که شامل 36 مرد و 36 زن، تقسیم شده به دو گروه سنی بود: “جوان” (بین سنین 18 تا 30) و “مسن” (بین سنین 65 تا 80). سپس این شرکت کنندگان به سه دسته از برنامه های ورزشی تقسیم شدند:
 دوچرخه سواری با شدت بالا و وقفه زمانی
 تمرین های قدرتی با معیار وزن
 ترکیبی از تمارین فاصله دار دسته اول و قدرتی دسته دوم

 با گرفتن یک نمونه از ماهیچه ران داوطلبان، آرایش مولکولی آن ها با گروهی از داوطلبان کم تحرک مقایسه شده است. توده عضلانی بدون چربی و حساسیت به انسولین نیز مورد بررسی قرار گرفت. تیم دریافت که اگرچه تمارین قدرتی در ساخت توده عضلانی موثر بود، تمرین های با فاصله و با شدت بالا بیشترین اثر را در سطح سلولی و به طور خاص در میتوکندری داشت.

ورزش ، میتوکندری، و پیری
از میتوکندری معمولا به عنوان نیروگاه سلول یاد می شود و وظیفه اصلی آن تولید ” adenosine triphosphate “ است – مولکولی که انرژی شیمیایی را در داخل سلول ها انتقال می دهد. همانطور که سن ما افزایش می یابد ظرفیت میتوکندری برای تولید انرژی به آرامی کاهش می یابد. با مقایسه داده ها، تیم بررسی دریافت که ورزش کردن سلول ها را به ایجاد کپی های RNA بیشتری از ژن هایی تشویق می کند که پروتئین میتوکندری را فراهم می کنند و پروتئین هم مسئول رشد عضلات است. در داوطلبان جوان تر که تمارین با فاصله را انجام دادند، نشان داده شد که افزایش 49 درصدی در ظرفیت میتوکندری وجود داشت و حتی جالب تر از آن، در گروه مسن ها، تیم شاهد افزایش 69 درصدی بود.  دوچرخه سواری با شدت بالا به طور موثری منجر به معکوس شدن فرایند کاهش عملکرد میتوکندری (که وابسته به سن است) شد.
همچنین در ریبوزوم ها – عضو حیاتی در سنتز پروتئین ها که با ورزش افزایش پیدا می کنند- افزایش توانایی برای ساخت پروتئین میتوکندری ها دیده شد که همین امر افزایش عملکرد میتوکندری و عضلات بهتر را توضیح می دهد.علاوه بر افزایش ظرفیت میتوکندری، تمارین با فاصله حساسیت به انسولین شرکت کنندگان را بهبود بخشیده که باعث کاهش خطر ابتلا به دیابت می شود. با این وجود این نوع از ورزش در بهبود قدرت عضلات کمتر موثر بود.
دکتر Nair می گوید: “بر اساس همه آنچه که ما می دانیم، هنگامی که صجبت به تأخیر انداختن روند پیری به میان می آید هیچ جایگزینی برای این برنامه های ورزشی وجود ندارد. این چیزهایی که ما در حال مشاهده هستیم نمی تواند توسط هیچ دارویی انجام می شود.”

یک ساعت ورزش متوسط روزانه برای مقابله با خطرات تهدید کننده سلامت ناشی از نشستن طولانی مدت کافی است.

با توجه به مطالعه ای از یک تیم بین المللی از محققان، به خطر افتادن سلامتی که مرتبط با نشستن به مدت هشت ساعت یا بیشتر در روز است – چه در محل کار، خانه و یا در رفت و آمد – می تواند با فعالیت بدنی یک ساعت یا بیش تر در روز حذف گردد. از زمانی که یک مطالعه در سال 1953 کشف کرد که در لندن رانندگان اتوبوس نسبت به کمک راننده های اتوبوس (فردی که وظیفه اش جمع آوری کرایه و فروش بلیط در اتوبوس است) بیش تر در معرض خطر بیماری های قلبی بودند، دانشمندان شواهد جالبی را مبنی بر این که عدم فعالیت بدنی یک عامل خطر عمده برای بیماری های مختلف و برای خطر مرگ زود رس است پیدا کرده اند. برآوردهای اخیر نشان می دهد که هر ساله بیش از 5 میلیون نفر در سراسر جهان در نتیجه انجام ندادن میزان مورد نیاز فعالیت بدنی روزانه می میرند.
مطالعات انجام شده در کشورهای پر درآمد نشان داده اند که بزرگسالان اکثر ساعات بیداری خود را نشسته می گذرانند. یک روز معمولی برای بسیاری از مردم این است که در حال رانندگی به محل کار باشند، در یک دفتر بنشینند، سپس سمت خانه رانندگی کرده و تلویزیون تماشا کنند. دستورالعمل های فعالیت فیزیکی کنونی توصیه می کنند که بزرگسالان در هفته حداقل 150 دقیقه ورزش با شدت متوسط انجام دهند.
در تجزیه و تحلیل منتشر شده به تاریخ 27 جولای 2016 در ” The Lancet ” که تعدادی از مطالعات موجود را گرد هم می آورد، یک تیم بین المللی از محققان این سوال را پرسیدند: اگر یک فرد به اندازه کافی فعال باشد، آیا این موضوع می تواند موجب کاهش و یا حتی از بین بردن افزایش خطر ابتلا به مرگ زودرس ناشی از نشستن شود؟

خطرات نشستن بلند مدت
در مجموع محققان 16 تحقیق را که شامل داده هایی از بیش از یک میلیون زن و مرد بود، بررسی کردند. این تیم افراد را بسته به سطح شدت فعالیت فیزیکی متوسط آن ها، اعم از کمتر از 5 دقیقه در روز در پایین ترین گروه و تا بیش از 60 دقیقه فعالیت در گروه بالا، به چهار گروه تقسیم بندی کردند. ورزش با شدت متوسط برای مثال به عنوان معادل راه رفتن 3.5 مایل در ساعت و یا دوچرخه سواری 10 مایل در ساعت، تعریف شده است.
محققان دریافتند که روزانه 60 تا 75 دقیقه ورزش با شدت متوسط، برای از بین بردن افزایش خطر مرگ زودرس ناشی از نشستن به مدت بیش از هشت ساعت در روز، کافی است. اگرچه از هر چهار نفر شرکت کننده در این مطالعه سه نفر آن ها موفق به رسیدن به این سطح از فعالیت های روزانه نشدند.

بزرگترین خطر مرگ زودرس بدون در نظر گرفتن مقدار زمان نشستن، مختص کسانی بود که تحرک جسمی نداشتند – آنها در مقایسه با گروهی که در دسته فعال ترین ها قرار داشتند، بین 28٪ تا 59٪ بیش تر در معرض احتمال مرگ زودرس بودند – این خطر شبیه خطرات مرتبط با سیگار کشیدن و چاقی است. به عبارت دیگر، خطرعدم فعالیت بدنی برای سلامتی بزرگ تر از خطر نشستن طولانی مدت است.
استادUlf Ekelund از واحد اپیدمیولوژی شورای تحقیقات پزشکی در دانشگاه کمبریج می گوید ” نگرانی های بسیاری در مورد خطرات تهدید کننده سلامتی مرتبط با شیوه رایج زندگی بدون تحرک امروزه وجود دارد. پیام ما یک پیام مثبت است: تنها اگر ما به اندازه کافی فعال باشیم، حتی بدون نیاز به ورزش های مختص فضای آزاد و یا رفتن به باشگاه، این امکان وجود دارد که این خطرات را کاهش داد و یا حتی از بین برد.”

یک ساعت ورزش برای جلوگیری از خطرات بلند مدت نشستن
“برای بسیاری از افرادی که به محل کارشان رفت و آمد می کنند و شغل های دفتر محور دارند، هیچ راه فراری از نشستن های طولانی مدت وجود ندارد. برای این افراد به طور خاص، ما نمی توانیم به اندازه زیادی روی اهمیت ورزش پافشاری کنیم، مگر روی راه رفتن در موقع استراحت زمان ناهار، دویدن در صبح و یا دوچرخه سواری به سمت محل کار. یک ساعت فعالیت بدنی در روز ایده آل است، اما اگر این امر غیر قابل اجرا باشد، پس حداقل انجام برخی حرکات ورزشی در روز می تواند به کاهش خطرهای موجود کمک کند.”
محققان اذعان دارند که محدودیت هایی در تجزیه و تحلیل داده ها هست که به طور عمده از شرکت کنندگان دارای سن 45 سال به بالا و ساکنین در غرب اروپا، ایالات متحده و استرالیا ناشی می شوند. با این حال آن ها بر این باورند که نقاط قوت تجزیه و تحلیل ها بر این محدودیت ها غلبه دارند. مهمتر از همه، محققان از تمام مطالعات شامل شده در خواست کردند تا بار دیگر داده های خود را به شیوه ای هماهنگ آنالیز نمایند. شیوه ای که تا پیش از این هرگز برای مطالعه ای به این وسعت انجام نگرفته بود و به همین دلیل نیز برآورد بهتری در مقایسه با تحقیقات قبلی فراهم شده است.

ترجمه از ساینس دیلی

۲۰ دقیقه ورزش برای بدن، به عنوان ضد التهاب عمل می کند!

ورزش برای بدن مفید است: 20 دقیقه ورزش می تواند به عنوان “ضد التهاب” عمل کند به بیان دیگر، یک جلسه ورزش در حد متوسط موجب پاسخی سلولی می شود که می تواند به مهار التهاب در بدن کمک کند. این موضوع به خوبی شناخته شده است که فعالیت منظم بدنی دارای فوایدی برای سلامتی است که شامل کنترل وزن، تقویت قلب، استخوان ها و عضلات و نیز کاهش خطر ابتلا به بیماری های خاص می شود. اخیرا محققان دانشکده پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا در سان دیه گو دریافته اند که چگونه یک جلسه ورزش معتدل می تواند به عنوان یک ضد التهاب عمل کند. این یافته ها برای بیماری های مزمنی مانند آرتروز، فیبرومیالژی و برای شرایط فراگیر تر بر روی بیماری چاقی تاثیر دارد.
در این مطالعه که به تازگی به صورت آنلاین در “مغز، رفتار و ایمنی” منتشر شده، یافته شده است که یک جلسه تمرین 20 دقیقه ای ورزش معتدل می تواند سیستم ایمنی بدن را تحریک کند و باعث تولید پاسخ ضد التهاب سلولی شود.
نویسنده ارشد، دکتر Suzi Hong در دانشکده روانپزشکی و دانشکده پزشکی خانواده و بهداشت عمومی در UC سن دیگو گفت «هر بار که ورزش می کنیم، ما در واقع در حال انجام عملی مفید برای بدنمان هستیم، آن هم از بسیاری جهات از جمله از لحاظ سطح سلول های ایمنی بدن. مزایای ضد التهاب بودن ورزش به محققان شناخته شده است، اما پیدا کردن چگونگی اتفاق افتادن این فرآیند، کلیدی است که بتوان توسط آن با خیالی آسوده آن منافع را به حداکثر رسانید.”
مغز و سیستم عصبی سمپاتیک (که مسیری است که در میان چیزهای دیگر، برای سرعت بخشیدن به ضربان قلب و افزایش فشار خون خدمت می کند) در طی ورزش کردن فعال می شوند تا بدن برای انجام کار آماده گردد. هورمون هایی مانند epinephrine و norepinephrine در جریان خون آزاد می شوند و گیرنده های adrenergic را فعال می کنند که این گیرنده ها دارای سلول های ایمنی هستند.

ورزش و سیستم دفاعی بدن
این فرایند فعال سازی در طی ورزش منجر به تولید پاسخ های ایمنی می شود که شامل تولید زیاد cytokines، یا پروتئین ها می باشد که یکی از آنها TNF است. TNF کلید تنظیم کننده التهاب موضعی و سیستمیک است که به افزایش پاسخهای ایمنی نیز کمک می کند.
دکتر Hong گفت “مطالعات ما نشان داده که یک جلسه حدود 20 دقیقه ورزش متوسط روی تردمیل منجر به افزایش پنج درصدی در تعداد سلول های ایمنی تحریک شده ای می گردد که TNF تولید می کنند. دانستن این که چه چیزی باعث به حرکت افتادن مکانیسم تنظیم کنندگی پروتئین التهابی می شود، می تواند به توسعه درمان های جدید برای تعداد قریب به اتفاق افراد مبتلا به بیماریهای مزمن التهابی شود؛ از جمله کمک به نزدیک به 25 میلیون آمریکایی که از بیماری های ایمنی خودکار رنج می برند.”

ضد التهاب
47 شرکت کننده مطالعه بر روی تردمیل هایی با درجه شدید که بر اساس سطح تناسب اندام افراد تنظیم شده بود، راه رفتند. نمونه خون آن ها قبل و بلافاصله پس از این چالش ورزش 20 دقیقه ای جمع آوری شد.
دکتر Hong گفت “مطالعه ما نشان می دهد که یک جلسه تمرین لزوما نباید با شدت زیاد باشد تا به اثرات ضد التهابی منجر گردد. بیست دقیقه تا نیم ساعت ورزش متوسط، از جمله پیاده روی سریع، کافی به نظر می رسد. احساس نیاز به ورزش کردن با شدت اوج گیرنده و برای یک مدت زمان طولانی، می تواند برای کسانی که از بیماری التهابی مزمن رنج می برند مضر باشد و این در حالی است که فعالیت های فیزیکی می توانسته است تا حد زیادی برای آن ها بهره مند باشد.”
التهاب یک بخش حیاتی از پاسخ ایمنی بدن است. این واکنش بدن است که پس از یک آسیب دیدگی برای بهبود آسیب وارده تلاش می کند. از خود در مقابل مهاجمان خارجی مانند ویروس ها و باکتری دفاع می نماید و بافت های آسیب دیده را ترمیم می کند. با این حال، التهاب مزمن می تواند به مسائل جدی سلامتی مرتبط با دیابت، بیماری سلیاک، چاقی و دیگر موارد منجر شود.
دکتر Hong گفت “بیماران مبتلا به بیماری های مزمن التهابی همیشه باید با پزشک خود در مورد طرح درمان مناسب مشورت کنند، اما دانستن اینکه ورزش می تواند به عنوان یک ضد التهاب عمل کند یک قدم هیجان انگیز رو به جلو در انتخاب روش درمانی است.”

منبع : ترجمه از ساینس دیلی

کمک ورزش به حافظه پس از یادگیری یک مطلب!

نیاز دارید چیزی را به خاطر داشته باشید؟ چهار ساعت بعد از آن ورزش کنید! یک مطالعه جدید استراتژی جذابی را برای افزایش حافظه در مورد آن چه که شما به تازگی به دست آورده اید پیشنهاد می دهد: چهار ساعت بعد از یادگیری به باشگاه بروید! یافته های گزارش شده در مجله “زیست شناسی حال حاضر” موحود در تاریخ 16 ژوئن 2016 نشان می دهد که ورزش پس از یادگیری، توانایی نگهداری و ماندگاری حافظه را بهتر می کند اما این امر تنها زمانی ممکن می شود که ورزش در یک زمان خاص انجام گردد و نه بلافاصله پس از یادگیری.

Guillén Fernández از موسسه Donders در مرکز پزشکی دانشگاه رادبود در هلند می گوید “این نشان می دهد که ما می توانیم تثبیت حافظه خود را با انجام ورزش پس از یادگیری بهبود بخشیم.” در مطالعه جدید، فرناندز همراه با Eelco van Dongen و همکارانش، اثرات یک جلسه فعالیت بدنی پس از یادگیری در تثبیت حافظه و حافظه بلند مدت را تست کرده اند. هفتاد و دو شرکت کننده در مطالعه قبل از این که به طور تصادفی به یکی از سه گروه زیر دسته بندی شوند، 90 تصویر از محل های مختلف را در طی یک دوره حدود 40 دقیقه ای یاد گرفتند. یک گروه فورا شروع به ورزش کردند، گروه دوم چهار ساعت بعد از یادگیری ورزش انجام دادند، و گروه سوم هیچ ورزشی انجام ندادند. تمرین ورزش شامل 35 دقیقه تمرین با فاصله بر روی یک دوچرخه ورزشی با شدتی تا حد 80 درصد از حداکثر ضربان قلب شرکت کنندگان بود. چهل و هشت ساعت بعد، شرکت کنندگان برای یک آزمون دیگر بازگشتند تا در حالی که مغز آن ها از طریق تصویربرداری رزونانسی مغناطیسی (MRI) تصویر برداری می شد، مشخص شود که افراد چه قدر از مطالب را به یاد دارند.
محققان دریافتند که کسانی که چهار ساعت بعد از جلسه یادگیری خود ورزش کردند نسبت به کسانی که یا بلافاصله پس از یادگیری اقدام به ورزش کرده بودند و یا به کل اقدام ورزشی انجام ندادند، دو روز بعد بهتر می توانستند اطلاعات را به یاد بیاورند. تصاویر مغزی نیز نشان داد که ورزش پس از یک تاخیر زمانی با بازیابی دقیق تر مطالب در hippocampus همراه بود. هیپوکمپس منطقه ای است که در هنگام یادگیری و به حافظه سپاری مطالب هنگامی که فرد به یک سوال به درستی پاسخ می دهد، دارای اهمیت می شود.
محققان نتیجه گیری کردند: “نتایج ما نشان می دهد که انتخاب زمان مناسب برای ورزش می تواند حافظه بلند مدت را بهبود بخشد و توانایی ورزش را به عنوان یک تاثیر گذارنده در اعمال آموزشی و بالینی درخشان تر کند.”
محققان می گویند هنوز مشخص نیست که دقیقا چرا و چگونه ورزش با فاصله از یادگیری، این اثر را بر روی حافظه می گذارد. با این حال، مطالعات قبلی به دست آمده از حیوانات آزمایشگاهی نشان می دهد که به طور طبیعی ترکیبات شیمیایی شناخته شده ای در بدن به عنوان catecholamines، از جمله دوپامین و norepinephrine، می توانند حافظه را بهبود بخشند و یک راه برای تقویت catecholamines از طریق ورزش کردن است.
فرناندز می گوید که آن ها در حال حاضر در حال راه اندازی آزمایشی مشابه برای مطالعه زمان و شالوده مولکولی ناشی از ورزش و تاثیر آن بر یادگیری و حافظه هستند تا با جزئیات بیش تری این مسائل را بررسی کنند. ترجمه از ساینس دیلی

 کاهش ریسک سرطان سینه با ورزش منظم

ورزش و اجرای منظم تمرینات ورزشی، همواره از مهم‌ترین توصیه‌های پزشکان برای حفظ سلامت عمومی بدن بوده است. در همین خصوص، محققان کشورمان با بررسی روی جانوران مدل، نشان داده‌اند که انجام تمرینات ورزشی شرایط بدن را برای مقابله با سرطان نیز بهتر می‌کند.سرطان پستان، شایع­ترین نوع سرطان بدخیم در میان زنان در سراسر جهان و سومین علت مرگ‌ومیر سرطان در کشور ایران است. خطر مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌­های قلبی عروقی نیز در زنان دارای سرطان پستان بیشتر است.

«سایتوکاین­ها» که پروتئین­‌های سلول­‌های ایمنی ذاتی و اکتسابی هستند، جزء مهم­ترین عوامل در التهاب ناشی از سرطان به شمار می­‌روند. آن­ها فراخوانی گلبول‌­های سفید، تکثیر و بقای سلول و همچنین متاستاز یا پخش شدن سلول­‌های سرطانی تومور را متأثر می‌­سازند.

«اینترلوکین- 6» یا IL-6 یک سایتوکاین است که در پیشرفت سرطان یک عامل کلیدی بوده و توسط گلبول­‌های سفید و ماکروفاژها یا بیگانه‌خواران بدن تولید می‌­شود. عوامل ضدالتهابی مانند «اینترلوکین- 10» IL-10 نیز در تومور یافت می‌­شوند.

در سرطان پستان افزایش میزان اینترلوکین- 10 از یک‌سو موجب افزایش رشد تومور می‌­شود و از سوی دیگر به دلیل آثار «ضد آنژیوژنزی» یا همان خاصیت جلوگیری از بدخیم شدن، رشد تومور را سرکوب می‌­کند. علاوه بر درمان با داروهای شیمیایی، یکی از روش‌­های مؤثر و کمک­‌کننده به درمان سرطان، فعالیت ورزشی است. تمرینات ورزشی هوازی در پیشگیری و مرگ ناشی از بیماری‌­های قلبی عروقی و همچنین پیشگیری و درمان سرطان پستان مؤثر هستند.

پژوهشگران «دانشگاه آزاد اسلامی تهران» و «مرکز ملی ذخایر ژنتیک ایران» در همین رابطه و با هدف بررسی اثرات پیش آماده‌­سازی ورزشی بر میزان اینترلوکین 6 و 10 بافت قلبی بررسی‌­هایی را بر روی موش‌­های آزمایشگاهی، انجام داده‌اند.

در این پژوهش، موش‌­ها در 2 گروه فعال و غیرفعال قرار گرفتند. گروه فعال به مدت 4 هفته، هفته‌­ای 3 روز و روزانه 30 دقیقه در مخزن آب شنا کردند. پس از 4 هفته، یک‌میلیون سلول تومور به آن­ها تزریق شد. در مرحله بعد، هر دو گروه به‌طور جداگانه به چهار زیرگروه الف) ادامه تمرین، ب) قطع تمرین، ج) شیمی‌درمانی با دوکسوروبیسین و د) تمرین و دوکسوروبیسین تقسیم شدند. در انتها، میزان IL-6 و IL-10 بافت قلب به‌عنوان شاخص­‌های التهابی و ضدالتهابی تعیین شده و سایر آنالیزها انجام گرفت.

نتایج این پژوهش که در قالب مقاله‌ای علمی پژوهشی در فصلنامه ابن‌سینا منتشر شده، نشان داد که در زیرگروه‌­های الف و ب (بدون شیمی‌درمانی) میزان IL-10 در گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال افزایش داشت، درحالی‌که این تفاوت در گروه­‌های ج و د (شیمی‌درمانی) وجود نداشت.

ابراهیم پور و همکارانش بعنوان محققان این پروژه همچنین خاطرنشان کردند که کاهش میزان IL-6 در گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال به‌خوبی مشاهده می‌­شود که نشان‌دهنده تأثیر شنای استقامتی در بهبود کاهش عوارض التهابی مؤثر بر سرطان است.

به گفته این محققان، 8 هفته تمرین شنای استقامتی قبل از ابتلا به سرطان پستان با افزایش میزان IL-10 و کاهش میزان IL-6 در بافت قلب، موجب کاهش عوارض التهابی مؤثر بر سرطان در موش‌­های مبتلا به سرطان پستان گشده که نشان از اهمیت و نقش تمرینات ورزشی در مقاومت بدن نسبت به سرطان دارد.

شایان ذکر است فصل‌نامه ابن‌سینا که به انتشار نتایج این مطالعه پرداخته، از نشریات علمی پژوهشی وابسته به اداره بهداشت، امداد و درمان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.

منبع: خبرداغ
اسمردم‌نیوزتفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز می باشد!