سورل ترشک درشت sorrel

گیاه دارویی ترشک یا Sorrel با نام علمی: Rumex Acetosella گیاهی است تک جنسی (دو پایه) که برگ، ریشه و دانه آن برای درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار گرفته شده است. ترشک، گیاه شبیه اسفناج و بومی قاره اروپا بوده که این گیاه حاوی اسید اگزالیک بوده که باعث طعم اسیدی آن می گردد که این گیاه کم کالری و دارای میزان بالایی آب بوده. برگ این گیاه مصرف غذایی و ریشه و برگ آن دارای خاصیت دارویی بوده.

نام‌های دیگر گیاه ترشک: حماض، ترشک اسفناجی، حماض البقر، حماض‌الماء، ترشه، حمیضه، ساق تروشک،، رومکس، ساق ترشک، نیره خراسانی، اوزیل ، استاک، ترشک درشت، حماض شیرین ، پاسیانها، ترشکهای شیرین ، حلیمون، طوطاق، اشلیه پاتم، امروله و اشلیه کیاتم می بوده است.
اکولوژی گیاه ترشک:

این گیاه در مناطق معتدل کشور ایران رویش می کند و از قدیم الایام به عنوان یک سبزی مفید و مؤثر از آن استفاده می شده ، گرچه در رابطه با مسائل غذایی از آن استفاده های فراوانی گردیده ، ولی اکنون این استفاده کاهش پیدا کرده و در عوض موارد درمانی این گیاه افزایش پیدا نموده و در همه زمینه ها از آن استفاده شده و هیچگونه عارضه ای را به دنبال نداشته.

خواص بسیار مهم و جالب ترشک

خواص و مزایای سلامتی ترشک موارد زیر را در بر دارد:
بهتر کردن دید و سوی چشم. کم کردن سرعت بالا رفتن سن و جوان نشان دادن. کم کردن و از بین بردن عفونت های پوستی.قوی تر کردن سیستم ایمنی بدن. بهبود عمل هضم در بدن. بالا بردن جریان خون و قوی کردن استخوانها. سطوح انرژی در بدن را بالاتر می برد و از ابتلا به سرطان جلو گیری می کند. پاییین تر آوردن فشار خون. اشتها را بالا برده و از ابتلا به دیابت جلوگیری می کند. سلامت کلیه ها و قلب را نیز بالا می برد.

خاصیت این گیاه برای قلب بسیار جالب است. باید به یاد داشته باشیم که سورل یا همان ترشک در خانواده ی اکسالیس ها قرار دارد و باعث بهبود شرایط دیابت در بیمارانی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند می شود و در ضمن عموما به طور کلی باعث سریع تر شدن سلامت قلب در بیماران قلبی می شود. لازم است دوباره به این مطلب اشاره کنیم که این خواص به دلیل وجود ترکیبات انتوسیانین دار و ارگانیک در این گیاه است. که تقریبا با همه ی ارگان های موجود در بدن در تقابل است و به همین علت بهبود شرایط قلب و کارکرد ارگان های بدن را تسریع می بخشد.

بهبود سوی چشم از دیگر خواص این گیاه است. وجود ویتامین آ و ویتامین های ضروری دیگر که در سورل (ترشک) وجود دارد به طور تنگاتنگی با بهبود دید ارتباط دارد .بتا کاروتن که یک ویتامین مشتق شده از ویتامین آ است به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند و زمانی که با ترکیبات آنتی اکسیدانی که در بدن ما وجود دارد ترکیب می شود می تواند به طور  گسترده ای سلامت چشم را تسریع بخشد و از نقص ها و بیماری های چشمی مربوط به کهولت سن جلو گیری کند.

پیشگیری و جلو گیری از ابتلا به سرطان
گرچه تحقیقات در رابطه ی آنتی اکسیدان های موجود در این گیاه هم چنان ادامه دارد شواهد بسیاری وجود دارد که سورل دارای ترکیبات پولی فنولیک می باشد که تمامی این ها به عنوان یک آنتی اکسیدان در بدن ما عمل می کنند. این آنتی اکسیدان ها در جست و جو و یافتن رادیکال های آزاد در درون بدن ما و خنثی کردن آنها بسیار موثر و تاثیر گذار هستند قبل از این که این سلول های سالم بدن ما را به سلول های سرطانی تبدیل کنند.

ترشک خواص دیگری نیز دارد که به اختصار به آنها می پردازیم . برای مثال این گیاه برای ناراحتی های پوستی مانند قارچ های پوستی و خارش های موضعی بسیار مفید است.  آنتی اکسیدان موجود در آن با پیری و چین و چروک پوست مقابله نموده و منبع عالی ویتامین A، B۹ و C بوده است،خشکی و آسیب دیدگی مو را برطرف و خاصیت سم زدایی آن باعث شده که  سموم مضر بیماری زا و عامل عفونت را از بدن دفع کند واین گیاه دارویی اشتها آور نیز بوده و تصفیه کننده خون و هضم کننده غذا محسوب می شود.

گیاه ترشک دارای  منبع ویتامین C بوده و بنابراین افرادی  که کمبود ویتامین C  را دارند این گیاه می تواند برای آنها منبع ویتامین C باشد و علاوه بر آن، این گیاه دارای آهن و فسفر کافی نیز می باشد،همچنین این گیاه دارویی تصفیه کننده و هضم کننده بسیار خوبی نیز می باشد و به خاطر خاصیت تصفیه کنندگی اش برای افرادی  که دارای جوشهای موضعی و پوستی هستند بسیار مفید می باشد.این ویتامین برای درمان ناراحتی های ادراری ،اسهال خونی و بیماری های کلیوی ضروری و موثر بوده است.

نکاتی در مورد مصرف ترشک

ترشک یک گیاه سبز پر برگ با خواص فراوان است که در آشپزی از آن استفاده می شود. تعداد زیادی گیاه مرتبط وجود دارد که در بخشی از نام آنها از این اسم استفاده می شود. اما تنها دو نوع از این گیاه در آشپزخانه استفاده می شوند. ترشک های معمولی یا باغچه ای اصولا برگهای پهنی دارند و به صورت وحشی در طبیعت درو می شوند. ترشک فرانسوی دارای برگهای کوچک تری است و عموما در باغچه های خانگی کشت می شود. برگهای این گیاه در آشپزی استفاده می شوند و عموما به غذاها و خوراکیها طعمی مانند طعم خوشایند لیمو می دهند. ترش بودن این گیاه به علت وجود مقادیری اکسالیک اسید در این گیاه است که در مقادیر بالا ممکن است سمی باشد بنابراین می بایست از این گیاه در حالت اعتدال استفاده کرد.
گیاه های جوان تر ممکن است برای مصارف سوپ انواع سالاد ها و یا برای دمنوش ها درو شوند. اگر آشپز قصد مصرف سورل را در سالاد دارد می بایست از برگهای نازک تر ان که طعم لیمو در انها واضح است استفاده کند. برگهای جوان برای پختن در حالت آرام پز  هم بسیار مناسب هستند. این گیاه از نظر ظاهری بسیار شبیه به اسفناج است ولی با این تفاوت که طعم ترش لیمو می دهد.یک راه شناخته شده برای استفاده از این گیاه در سوپ سورل می باشد.یک ظرف غذای اروپای شرقی اصولا چه داغ سرو شود و چه سرد اصولا با یک زمینه از خوراک مرغ شروع می شود و ممکن است دارای تخم مرغ و یا سیب زمینی هم باشد که در یک همچین ظرفی از غذا اصولا ترشک همراهی کننده و طعم دهنده به ماهی و یا خوراک مرغ است.

توصیه های طب سنتی

جهت درمان درد و زخم معده ترشک را پخته با سماق میل ،برای رفع زگیل ترشک را به موضع مالیده شود،خوردن ترشک مقاومت بدن را در مقابل امراض و بیماری ها بالا می‌برد، جهت ‌ورم لثه و دندان که ناشی از کمبود ویتامین ث می‌باشد مفید بوده،افرادی که گواتر دارند از ترشک مانند سبزی خوردن در برنامه غذایی خود استفاده نمایند تا در تسریع درمان بیماری کمک نمایند،

برای رفع تب‌های نوبه حدود ۱۵۰ گرم شیره ترشک را به بیمار طی چند نوبت بدهند، کسانی‌که بیماری کلیه دارند با احتیاط مصرف‌ نمایند زیرا برای بیماران کلیه مضر بوده . جهت رفع  بیماری جرب ترشک را بپزید و با آرد تخم کتان و پیه بز ضماد درست نموده و در محل قرار داده شود.

برای درمان سفتی شرائین از ترشک به صورت آش استفاده نموده شود و  برای درمان بیماری پیسوریازیس مفید است، برای رفع نارسائی دستگاه دفع ادرار از جوشانده ترشک استفاده شود، سبزی این گیاه باعث هضم غذاهای ثقیل شده، ترشک پاک کننده خوبی بوده و اگر چند برگ ترشک را در شیشه‌ای روغنی بریزید  و آب بریزیم روغن آن شیشه را پاک می نماید.

جهت پائین آوردن فشار خون و چربی خون  ترشک سبزی مناسبی  بوده و به بیماران دارای فشار خون وچربی خون بالا توصیه شده. جهت رفع کم‌خونی از دم کرده ریشه ترشک روزی سه فنجان نوشیده شود این گیاه دارای میزان آهن بالایی است. جهت رفع ترشحات زنانه از این گیاه استفاده ،اما کسانی که اسید اوریک دارند از خوردن این گیاه خودداری نمایند

برای معالجه یبوست صد گرم برگ ترشک، سیصد گرم کاهو، کمی جعفری خشک، یک لیتر آب حدود دویست گرم نان برشته سبوس‌دار با کمی ادویه پخته و هر شب از این سوپ استفاده شود و هر شب یک بشقاب میل گردد و بعد از چند روز یبوست از بین خواهد رفت.

برای پاک کردن لکه جوهر از لباس چند برگ تازه ترشک را به لکه  مالیده و سپس با صابون شسته شود این عمل را چند بار تکرار کنید تا کاملاً پاک گردد.جهت تسکین کمردرد از دانه ترشک به صورت دمکرده استفاده کنید اما کسانی که درد مفاصل و یا نقرس دارند از خوردن ترشک خودداری نمایند.

ماسک صورت با گیاه ترشک :جهت جمع شدن و سفت شدن پوست صورت برگ ترشک را له کرده با عرق رازیانه مخلوط کرده به صورت ضماد گذاشته.

منابع
این گیاه اصولا در هر فروشگاه مواد غذایی یافت نمی شود مگر آن که در آن فروشگاه انتخاب های خوبی از محصولات محلی وجود داشته باشد. جابه جا کردن این گیاه توسط کشتی های باربری بسیار دشوار است به دلیل این که این گیاه را بعد از درو شدن حتی در یخچال نمیتوان زیاد نگه داری کرد. بهترین مکان برای این که دنبال این گیاه بگردید فروشگاه هایی هستند که مواد غذایی خاص عرضه می کنند که در آنجا ترشک به صورت تازه و یا پوره شده و یا کنسرو شده در دسترس می باشد که برای بسیاری از مصارف ترشک تازه بیشتر ترجیح داده می شود. گر چه ترشک به صورت کنسرو را هم میتوان در بسیاری از بشقاب های غذایی استفاده کرد اما خریداران به دنبال این هستند که در فروشگاه های مزرعه ای و محلی این محصول را پیدا کنند.
این گیاه از نظر تغذیه ای دارای ویتامین ها و مواد معدنی بسیاری است. این گیاه مقادیر بالایی از ویتامین های آ بی9 و ث را داراست و باعث تعدیل مقادیر پتاسیم کلسیم و منیزیم در بدن می شود. همانطور که پیش از این گفتیم به دلیل وجود مقادیر اکسلیک اسید مصرف این گیاه برای همگان مناسب نیست این ماده برای کسانی که سنگ کلیه یا مجاری ادرار و یا نقرس دارند مناسب نیست زیرا امکان وخیم تر کردن بیماری را دارد. به علاوه امکان خطر سمی بودن هم در مقادیر بالا است بنابراین باید با ملاحظه مصرف شود.

پنجاه دستور غذایی که میتوان در آن از ترشک استفاده کرد
ترشک عموما در زمین های سبزیجات فرانسوی ها کشت میشود و این گیاه یک گیاه پر برگ است که به آسانی هر سال پس از سال دیگر خود رشد می کند و از نظر گیاه شناسی به خانواده ی سبزیجاتی مانند ریواس و گندم سیاه تعلق دارد که البته همیشه جالب است که این گونه مسائل را راجع به این گونه گیاهان دانست.
به اعتقاد من این گیاه چیزی میان یک بوته و یک گیاه سبز است به این ترتیب که مزه ی این گیاه به صورتی تند و ترش است. این گیاه را  عموما یا خشک شده مصرف می کنند یا به صورت پخته اما بهترین روش برای خوردن و مصرف کردن این گیاه به صورت تلفیقی با مواد غذایی دیگر است که طعم تند و زننده ی ان برای مصرف کننده آزار دهنده نباشد.بهترین روش استفاده که یک بشقاب غذا را بسیار دلپذیر تر کند اصولا ترکیب و اتصال این گیاه با مقادیر غذاهای شیرین یا پر چرب است.

بهترین دستورهای غذایی برای گیاه ترشک
1.سورل و ماهی(مخصوصا ماهی هایی که چربی بالایی دارند مانند ماهی سالمون)
2.سورل و صدفها(به خصوص با گوش ماهی ها)
3.سورل و خامه یا کره
4.سورل با بیکن(گوشت خوک)
5.سورل و سیب زمینی
6.سورل را با برنج هم مصرف میکنند
7.سورل به همراه عدس
8.سورل به همراه گیاهان پر برگ مانند اسفناج و یا کلم بروکلی
9.سورل و تخم مرغ
10.سورل همراه با گوشت مرغ یا گوشت گوساله
11.سورل به همراه خردل
12.سورل و پنیر بز

کاربردهای سورل:
-سورل را می توان به انواع سوپ اضافه کرد
-از سورل می توان سس مخصوصی برای ماهی درست کرد
-سورل را می توان به انواع املتها و یا نیمرو اضافه کرد
-سورل را می توان به عنوان طعم دهنده برای گوشت استفاده کرد
-سورل را می توان خورد کرد و بران ماهی شکم پر استفاده کرد
-سورل در انواع پاستا
-استفاده سورل در انواع سالادهایی که با سبزیجات پربرگ تهیه می شوند
-مخلوطی از سورل و گیاه هایی مانند اسفناج را در هر غذایی به سلیقه شخصی می توان استفاده کرد
-به کمک سورل می توان سس پستو تهیه کرد که از ان در پاستا پیتزا و یا ماهی سالمون گریل شده استفاده کرد

منبع : ترجمه از

https://cnz.to/ingredients-fine-foods/50-things-to-do-with-fresh-sorrel/

http://www.wisegeek.org/what-is-sorrel.htm

https://www.organicfacts.net/health-benefits/herbs-and-spices/sorrel.html

http://salamati.ir

 

خواص کاکتوس و میوه آن

کاکتوس در ابتدا تنها در شمال و جنوب و نواحی مرکزی آمریکا رشد می کرد اما امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک جهان توسط مردم پراکنده شده کاکتوس طی طوفانهای ناگهانی آب ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماه های خشکسالی به مصرف می رساند بیشتر کاکتوسها ریشه های عمیقی داشته و ساقه شبکه مانندی دارند که به عنوان منبع ذخیره آب عمل می کنند ساقه کاکتوس توسط تیغ هایی محافظت می شود کاکتوسها برگهای خیلی کوچکی داشته و یا اصلاً برگ ندارند.

هنگامی که اسم گیاه کاکتوس شنیده می شود تصور یک گیاهی بدبو، خاردار و بیابانی شکل می گیرد اما نکته قابل توجه این است که این گیاه سخت و خشن سرشار از ویتامین های طبیعی بوده و در کشورهای حوزه آمریکای جنوبی غذایی سالم و کم هزینه محسوب می شود. گیاه کاکتوس در کشور آمریکا در فروشگاه های مکزیکی طرفداران زیادی دارد و نوع هندی اش بیش از 200 گونه است. این گیاه داروی بسیار موثری برای کاهش کلسترول خون به شمار می رود.

کاکتوس ضد افسردگی

گیاه کاکتوس شامل طیف وسیعی از مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها است و ویتامین های A, E,C و املاح کلسیم و منیزیم به وفور در آن یافت می شود. مواد موجود در آن خاصیت دارویی آن را افزایش می دهد.

مواد آنتی اکسیدان موجود در کاکتوس خاصیت ضد سرطانی به این گیاه می دهد به طوری که با مصرف 5 تا 7 لیوان از آب برگ های آن نشاط و شادابی خاصی در فرد ایجاد می شود. این نوشیدنی التهاب عضلانی بدن را هم کاهش می دهد.

کاهنده کلسترول

سطح کاکتوس با وجود فیبرهای آن دارویی مفید برای بیماران مبتلا به سندروم متابولیک است و افرادی که سطح کلسترول خونشان بالا است پس از چهار هفته مصرف این گیاه، سطح LDL و تری گلیسیرید خونشان کاهش می یابد و خطر حمله قلبی در آنها کم می شود.

کاکتوس گلابی خاردار می تواند سطح قند خون را در بیماران دیابت نوع 2 کاهش دهد و مصرف 140 میلی گرم آن سبب کاهش پکتین و به حداقل رسیدن قند خون در معده می شود و از کبد افراد محافظت می کند.

طی مطالعه ای این نتایج حاصل شد که افراد مبتلا به دیابت پس از هشت هفته مصرف عصاره کاکتوس 15 درصد کلسترول و 12 درصد قند خونشان کاهش یافت.
محافظت از سلول های مغزی

گیاه کاکتوس به سبب خواص ضد التهابی و برخورداری از رادیکال های آزاد اثر مثبتی بر سلول های مغزی می گذارد و از سلول های قشر خاکستری حفاظت می کند.

گفتنی است برگ کاکتوس در بهبود سرطان های پروستات، پستان و کبد مفید است و از رشد سلول های سرطانی جلوگیری می کند.
کاکتوس بخورید سرطان نگیرید!

آشنایی با خواص میوه کاکتوس

چند سالی است میوه‌های عجیب و غریبی به کشورمان راه یافته است. میوه‌هایی با اشکال و طعم‌های متفاوت که هر ذائقه‌ای را با طعم منحصر به فردش مجذوب می‌کند. یکی از این عجایب دنیای زمینی میوه کاکتوس است. در ایران به آن گلابی خاردار یا انجیر کاکتوس گفته می‌شود.

این میوه، بیضی‌شکل بوده و به رنگ قرمز بنفش است. سطح آن از خارهای ریزی پوشیده شده که اگر پوست زبر و ضخیم آن در زمان مصرف جدا نشود، می‌تواند ناراحتی‌هایی را در گلو، مری و معده ایجاد کند.

گوشت این میوه، شیرین‌مزه و آبدار و دانه‌های ترد سیاه‌رنگی در بافت آن پراکنده است. کاکتوس پخته طعم مارچوبه و یا فلفل دلمه‌ای سبز را می‌دهد.

سه نوع کاکتوس خوراکی وجود دارد که در زیر به شرح آن می‌پردازیم:

* سان پدرو (Sanpedro): این کاکتوس دارای ارزش دارویی بالایی می‌باشد و آب به دست آمده از آن مانع سوزش مثانه و کلیه می‌شود و تب بالا و هپاتیت را درمان می‌کند.

*هودیا (Hoodia): این نوع اغلب در آفریقای جنوبی به عمل می‌آید و به درمان چاقی مفرط کمک می‌کند.

* اوپنتیا (Opuntia): سرشار از فلاوانوئیدز است که خاصیت آنتی اکسیدان دارد. آنتی اکسیدان تأثیر سم زدایی دارد و از آسیب سلولی که باعث سرطان و پیری می‌شود، جلوگیری می‌کند.

سوریه و لبنان از جمله کشورهایی است که این میوه را پرورش داده و مراکش بزرگ‌ترین کشور صادرکننده آن است.

این میوه یکی از غنی‌ترین غذاهای پستانداران نواحی کویری و بیابانی محسوب می‌شود و امروزه گیاه زینتی آن در خانه‌ها پرورش می‌یابد، اما این سۆال مطرح است مگر میوه کاکتوس چه فوایدی دارد که در کشورهای آمریکای مرکزی، هند، آفریقا و استرالیا طرفداران زیادی را به خود جلب کرده است؟

خواص درمانی کلی

* میوه کاکتوس به دلیل آن که در منطقه‌ای بیابانی و خشک پرورش می‌یابد، سرشار از ترکیبات آنتی اکسیدانی است. خوب است بدانید آنتی‌اکسیدان‌ها سلاح گیاه در برابر مقابله با شرایط سخت و طاقت‌فرسای محیطی است. وجود این ترکیبات در میوه کاکتوس اثر سم‌زدایی قوی و ضدالتهاب داشته و از آسیب سلولی که باعث سرطان و پیری می‌شود جلوگیری و از سوی دیگر با تقویت سیستم دفاعی، بدن را در برابر عفونت‌ها مقاوم‌تر می‌کند.

* یکی از کاربردهای رایج میوه کاکتوس مصرف آن در رژیم غذایی است که به دلیل غنی بودن از مواد فیبری باعث مهار گرسنگی می‌شود.

* این میوه مقوی دستگاه گوارش بوده و خاصیت رونده داشته و باعث لینت مزاج می‌شود. مهم‌ترین فایده آن در معالجه کبد است و مصرف آن برای بیماران کبدی با نظر پزشک مربوط مفید است.

* همچنین باعث سلامت قلب شده و در کاهش کلسترول بد خون نقش بسزایی دارد.

* برخی منابع ادعا می‌کنند مصرف این میوه بعد از غذا باعث کاهش جذب انسولین می‌شود و برای مبتلایان به دیابت نوع 2 مفید است.

* از عفونت‌های کلیوی جلوگیری کرده و تب بالا و هپاتیت را درمان می‌کند و با کمک به گردش خون به طور چشمگیری در التیام زخم‌ها موثر است.

* این را هم بدانید از میوه کاکتوس روغنی تهیه می‌شود که غنی از ویتامین E بوده و میزان آنتی‌اکسیدان آن سه برابر سایر روغن‌ها و برای مبارزه با پیری پوست بسیار نافع است.

توضیحات بیشتر درباره کاکتوس انجیری خاردار

کاکتوس نوپال یا کاکتوس انجیری خاردار به علت ارزش غذایی بسیار بالایش به عنوان یک ابر میوه دسته بندی می شود. این نوع کاکتوس در ایالت های جنوبی آمریکا رشد می کند. بیش از ۱۲۰۰۰ سال است که این گیاه خارق العاده به دلیل خواص شفا بخش حیرت آورش مورد مصرف قرار می گیرد. یکی از کاربردهای رایج کاکتوس نوپال در هنگام رژیم غذایی است. خوردن آن در دوران رژیم باعث مهار گرسنگی می شود و آن را به تجربه ای بسیار لذت بخش تبدیل می کند. بهترین روش برای بهره مندی از فواید کاکتوس نوپال مصرف آن به صورت پودر است. با این روش بدن به آسانی آن را جذب و در دستگاه گوارش هضم می کند مهم ترین فایده کاکتوس نوپال، توانایی آن در معالجه کبد است. کبد از مهمترین اعضای بدن ما است که وظایف گوناگونی در بدن برعهده دارد. کبد همه سموم را دفع و به هضم غذا کمک می کند. کبد همچنین کوره حرارتی بدن انسان تلقی می شود و تنها عضوی است که قادر به بازسازی خود است. میوه ی کاکتوس یا گلابی خاردار کاکتوس یا انجیر کاکتوس میوه بیضی گون گیاه کاکتوس است. این گیاه خوردنی میباشد ولی به علت سطح خاردار آن باید با دقت پوست آن را جدا کرد. اگر خارهای آن و پوست آن جدا نشود می توانند ناراحتی هایی را در ناحیه گلو، مری و معده سبب شود. به علت تطبیق پذیری این گیاه، رویش آن در مناطق مختلف جغرافیایی ممکن میباشد ولی خانه اصلی آن کویرها و صحراها است. این گیاه، در درمان دیابت نوع دوم موثر بوده است و تحقیقات آن ادامه دارد. امروزه میوه کاکتوس به عنوان میوه درجه اول در بعضی از کشورها مورد علاقه مردم است. کشور مراکش به عنوان یکی از بزرگترین صادرکننده این میوهاست که مناطق وسیعی را در این کشور در بر گرفتهاست ین گیاه دارای قابلیت منحصر به فرد ذخیره آب در خود است . بسیاری از حیواناتی که در بیابان زندگی می کنند آب مورد نیاز خود را ازکاکتوس می گیرند. کاکتوس ها، در طوفان های ناگهانی آب ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماهای خشک سال به مصرف می رسانند .امروزه به کاکتوس تنها به یک گیاه در بیابان نگاه نمی کنند بلکه در خانه به عنوان یک گیاه زینتی و از میوه ان هم استفاده زیادی می شود .

کشف تأثیر میوه کاکتوس در تنظیم قند خون دیابتی‌ها

میوه کاکتوس در تنظیم قند خون بیماران دیابتی نوع دوم موثر است. دکتر سید محمود فرش پور رضایی، عضو هیئت علمی سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی و موسسه تحقیقات و سرم سازی رازی، با اعلام این خبر اظهار داشت: کاکتوس خوراکی، گیاهی پر طرفدار در کشورهای آمریکای مرکزی، اروپا، خاورمیانه، هند، آفریقای شمالی و استرالیاست.

وی اضافه کرد: برگ‌های این گیاه سرشار از بتاکاروتن، ویتامین‌های گروه B، ویتامین C و کلسیم است.

دکتر رضایی در تشریح جزئیات پژوهش خود اظهار داشت: میوه گیاه کاکتوس به دفعات مختلف به طور روزانه تا مدت 2 ماه به موش خورانده شد، البته پیش از شروع مصرف میوه کاکتوس، این موش‌ها به دیابت مبتلا شده و قند خون آن‌ها اندازه گیری شده بود. پس از 2 ماه مصرف میوه گیاه کاکتوس، دوباره قند خون این موش‌ها اندازه گیری شد که نتایج نشان داد میوه گیاه کاکتوس اثر ضددیابتی دارد و در تنظیم قند خون موثر است.

خلاصه این پژوهش در کنگره بین‌المللی داروسازی و بیوتکنولوژی خاورمیانه سال 2010 در دبی ارائه شده است.

عوارض جانبی کاکتوس

کاکتوس اگر به عنوان غذا خورده شود احتمالا بی خطر است و ( برگ، ساقه، گل، میوه و عصاره های استاندارد شده کاکتوس ) زمانی که به عنوان دارو در مقدار مناسب برای یک دوره کوتاه استفاده شود. احتمالا خطری ندارد.
کاکتوس گلابی خاردار می تواند برخی از اثرات جانبی از جمله اسهال خفیف، تهوع، افزایش مقدار و دفعات مدفوع، نفخ و سردرد را ایجاد کند.
بارداری و شیردهی – شناخت کافی برای استفاده از کاکتوس گلابی خاردار در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد لذا از در بارداری و شیردهی مصرف آن اجتناب کنید
دیابت نوع ۲ – کاکتوس ممکن است سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت را کاهش دهد لذا باید علائم کاهش قند خون ( هیپوگلیسمی ) را شناخته و بر قند خون نظارت داشته باشید. کاکتوس ممکن است روی سطح قند خون تاثیر بگذارد و در طول و بعد از عمل جراحی در کنترل قند خون مشکل ایجاد کند لذا استفاده از کاکتوس را حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی متوقف کنید.
Chlorpropamide در افراد مبتلا برای کاهش قند خون استفاده می شود کاکتوس نیز ممکن است قند خون را کاهش دهد لذا مصرف کاکتوس گلابی خاردار همراه با Diabinese ) chlorpropamide ) ممکن است سبب کاهش بیش از حد قند خون شود و  دوز chlorpropamide ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد .
گلیبوراید ( Glyburide ( Diabeta, Micronase اگر همراه با کاکتوس استفاده شود چون این دارو سبب کاهش قند خون می شود و کاکتوس نیز ممکن است قند خون را کاهش دهد چک قند خون و در صورت نیاز اصلاح دوز دارو لازم است.
داروهای مورد استفاده در دیابت ( داروهای ضد دیابتی ) با کاکتوس تعامل دارد
کاکتوس می تواند قند خون را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کاهش دهد داروهای دیابت نیز برای پایین آوردن قند خون استفاده می شود لذا مصرف کاکتوس همراه با داروهای دیابت ممکن است باعث افت بیش از حد قند خون شود لذا نظارت بر قند خون از نزدیک و اصلاح دوز داروهای دیابت لازم می شود.
برخی از داروهای مورد استفاده برای دیابت شامل گلیمپراید ( glimepiride ( Amaryl، انسولین، پیوگلیتازون ( Actos )، روزیگلیتازون ( rosiglitazone (Avandia، گلیپیزاید ( glipizide ( Glucotrol، تولبوتامید ( Orinase  )، متفورمین ( Glucophage ) و غیره می باشد.

مقدار مصرف کاکتوس

برای دیابت ۱۰۰ – ۵۰۰ گرم از ساقه کاکتوس را روزانه به صورت کبابی مصرف کنید.

منبع :

http://yasouj.irib.ir/

http://hamshahrionline.ir

http://namnak.com

مکمل بور boron

عنصر بور یک ماده معدنی بسیار مهم و اغلب در حاشیه است که در خوراکی های خاص و همچنین در محیط پیرامونی ما یافت می شود. بور مزایا و استفاده های زیادی در بدن ما دارد، از تقویت ساختار اسکلتی ما و کمک به سلامت استخوان ها با افزایش تراکم استخوانی و پیشگیری از پوکی استخوان گرفته تا درمان بیماری هایی مانند ورم مفاصل و بهبود قدرت و حجم عضلات.
ورزشکاران و بدنسازان بسیاری از مکمل بور به این دلیل که قابلیت بدن برای تولید و استفاده از تستسترون را افزایش می دهد استفاده می کنند، به این ترتیب این ماده برای ریکاوری پس از تمرین، پیشگیری از دردهای عضلانی و مفصلی، ساخت توده های عضلانی و حفظ قدرت استخوان ها مفید خواهد بود. علاه بر این ها بور در بعضی موارد با بهبود عملکرد مغز هم در ارتباط است و باعث بهبود تمرکز و یادگیری اطلاعات تازه خواهد شد.

چطور به اندازه کافی بور مصرف کنیم؟
عنصر بور به صورت طبیعی در بسیاری از غذاهای کامل یافت می شود، بویژه غذاهایی مانند حبوبات، آجیل، غلات کامل، و آوکادو و همچنین میوه هایی مانند بری ها، خرما، پرتقال و انگور. در بعضی موارد ممکن است بور در آب آشامیدنی نیز موجود باشد، با این حال ما بیشتر بور دریافتی خود را از طریق غذاهای ذکر شده جذب می کنیم. نوع بوری که ما از طریق غذا جذب می کنیم بوریک اسید است، که بصورت طبیعی تنها در گیاهان وجود دارد. محققان بر این باور هستند که این ماده به پایدار سازی مولکول های درون گیاه کمک می کند اگرچه ساز و کار دقیق بور چه در گیاهان و چه در انسان ها هنوز ناشناخته است.
نظریه دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که بور به متعادل سازی سطح پ هاش PH در بدن کمک کرده با کمک به بدن در تولید آنزیم های گوارشی ضروری باعث جذب و بکارگیری بهتر مواد معدنی دیگر مانند منیزیم، کلسیم و فسفر خواهد شد. در حالیکه هنوز موارد بسیاری برای تحقیق و مطالعه درباره این عنصر وجود دارد اما یکی از مطالعه شده ترین جنبه های بور، قابلیت این ماده در افزایش سطح استروژن در مردان و زنان سالم است. این یکی از دلایلی است که بور با سلامت استخوان ها و عدم ظهور بیماری های مرتبط با پیری ارتباط دارد.

مقدار مصرف روزانه توصیه شده بور
شما می توانید با مصرف غلات کامل و غذاهای طبیعی و فراوری نشده از جذب مقدار کافی از عنصر بور اطمینان حاصل کنید. در حالیکه مقدار دقیق بور در هر ماده غذایی هنوز مشخص نیست و به عوامل بسیاری از جمله محلی که غذا در آن رشد کرده، کیفیت خاک و موارد بسیار دیگری بستگی دارد، وزارت کشاورزی ایالات متحده گزارش کرده است که بیشتر افراد معمولا بیشترین بور دریافتی خود را از غذاهایی مانند: قهوه، شیر، سیب، حبوبات و سیب زمینی جذب می کنند. این غذاها در مجموع 27 درصد از بور دریافتی اغلب افراد را تشکیل می دهند. با وجود اینکه محققان اعتقاد دارند که قهوه و شیر بهترین منابع بور به شمار نمی آیند و درواقع در مقایسه با دیگر سبزیجات و میوه ها مقدار بور کمتری در خود جای داده اند اما به دلیل اینکه این دو ماده بسیار پر مصرف بوده و جایگاه ویژه ای در رژیم غذایی افراد دارند از اینرو در صدر فهرست غذاهایی هستند که بور دریافتی افراد را در خود جای داده اند.
به دلیل وجود تحقیق های بسیار کم در مورد تعیین مکانیزم بور در بدن سازمان های سلامت هنوز به جمع بندی کاملی درباره میزان توصیه شده برای مصرف روزانه بور دست پیدا نکرده اند. با این وجود آن ها یک حد مصرف برای بور پیشنهاد کرده اند، یعنی مقداری که بیشتر افراد برای حفظ سلامت خود بدون اینکه نشانه های کمبود در آن ها ظاهر شده یا دچار مسمومیت شوند باید مصرف کنند. این مقدار بسته به سن و جنسیت متفاوت بوده و به صورت زیر است:
1 تا 3 سال: 3 میلی گرم در روز
4 تا 8 سال: 6 میلی گرم در روز
9 تا 13 سال: 11 میلی گرم در روز
14 تا 18 سال: 17 میلی گرم در روز
افراد بالغ 19 تا 50 سال: 20 میلی گرم در روز
زنان باردار: 17 تا 20 میلی گرم در روز
زنان شیرده: 20 تا 25 میلی گرم در روز

مزایای بور
1. افزایش تمرکز و کارکردهای مغز
مطالعات مختلف نشان داده اند که سطح پایین بور می تواند به کندی ذهن، اختلال در مهارت های شناخنی و مشکل در یادگیری و بازیابی اطلاعات منجر شود. به دلیل نقشی که بور در کارکرد های مغز بویژه تمرکز، کارکردهای کنترلی و حتی حافظه کوتاه مدت دارد از آن به عنوان غذای مغز نام می برند.
زمانی که محققان بزرگسالان با سطح بور پایین را با بزرگسالان با سطح بور بالا مقایسه کردند مشخص شد که در بزرگسالان با بور دریافتی بالا افزایش قابل توجهی در نسبت فعالیت های کم تکرار و کاهش در نسبت فعالیت های پر تکرار مغز رخ داده است. نتایج این مطالعات بهبودهایی را در در عملکردهای مختلف مغز در تست های ذهنی و شناختی در گروهی که سطح بور بالا داشتند نشان می داد. این بهبود ها شامل سرعت واکنش بهتر، هماهنگی چشم و دست، تمرکز، عکس العمل بهتر و هردو حافظه کوتاه و بلند مدت می شد.

2. کمک به کاهش التهاب مفاصل
بور نقشی حیاتی در تامین کلسیم برای قسمت غضروفی مفاصل بازی کرده و به این ترتیب به کاهش التهاب و درد مفاصل کمک می کند. مطالعات نشان داده اند که افرادی با غلظت پایین بور در استخوان ها و مفاصلشان در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به التهاب مفاصل نسبت که کسانی که اندازه کافی از این عنصر را دریافت می کنند هستند. در مطالعات دیگری که در این زمینه انجام گرفته شواهدی به دست آمده است که نشان می دهد استخوان بیمارانی که از مکمل بور استفاده کنند نسبت به بیمارانی که از این مکمل استفاده نمی کنند در معرض خطر کمتری برای شکستگی قرار خواهند داشت.
طبق آخرین تحقیقات حوزه پزشکی، در مناطقی از جهان که دریافت و جذب بور پایین است (در حدود کمتر از یک میلی گرم در روز) احتمال وقوع ابتلا به التهاب مفاصل بسیار بیشتر مناطقی است که دریافت و جذب بور در آنجا بیشتر است (در حدود 3 تا 10 میلی گرم در روز بطور متوسط).

3. تقویت استخوان ها
یکی دیگر از استفاده های بور در بدن، کمک به استحکام و جلوگیری از تحلیل استخوان ها با تامین و رساندن کلسیم، یکی از مواد معدنی اصلی دخیل در ساخت و استحکام استخوان ها، مستقیما به داخل استخوان است. این کار به جلوگیری از پوک شدن و تحلیل استخوان ها کمک کرده و باعث بهبود وضعیت استخوان های ضعیف خواهد شد. بور همچنین به دلیل نقشش در تنظیم کارکرد استروژن به سلامت استخوان ها کمک می کند.
علاوه بر این مطالعات نشان داده اند که بور می تواند به بدن در تولید و استفاده بهتر از ویتامین دی کمک کند. ویتامین دی یک ماده معدنی حیاتی برای ساخت و فرم دهی استخوان های سالم است مضاف بر اینکه کاربردهای بسیار زیاد دیگری مانند کمک به سیستم ایمنی و بهبود کارکرد های ذهنی نیز دارد.

4. تعادل هورمونی
بور به عنوان یک ماده معدنی می تواند به تعادل سطح هورمون های جنسی شامل تستسترون و استروژن هم در زنان و هم در مردان کمک کند. بور می تواند به کاهش علائم مرتبط با یائسگی وضعیت هایی مانند یائسگی زودرس کمک کند و همچنین می تواند سبب افزایش شانس باروری گردد. در مطالعاتی که بر روی حیوانات انجام گرفته، تخلیه بور از بدن با مواردی مانند مشکلات بارداری و تولدهای ناقص مرتبط شده است و این موضوع بر روی نقش حیاتی بور در تولید مثل سالم و رشد مناسب جنین تاکید دارد.
در دو مطالعه کوچکتر که بر روی زنان یائسه انجام گرفت، در ابتدا به آن ها رژیم غذایی با بور کم و پس از آن رژیم غذایی با سطح بور بالا داده شد. پس از پایان آزمایش مشخص شد که سطح کلسیم و منیزیم دفع شده از بدن آن ها کاهش و تستسترون و استروژن در آنها دچار افزایش شده است (البته با این وجود سطح ایین هورمون ها هنوز در وضعیت سالم قرار داشت).

5. کمک به شکل گیری توده های عضلانی
زمانی که سطح بور در بدن ما بالا باشد، ویتامین ها و مواد معدنی خاصی در بدن بهتر جذب شده و بکار گرفته می شوند. این موضوع برای ساخت عضلات، سوزاندن چربی ها، و جلوگیری از درد ناشی از تمرین ضروری است و بور این کار را با کمک به ریکاوری و بهبود بافت های عضلات پس از تمرین انجام می دهد. و به این دلیل که بور به تولید بهتر تستسترون سالم در بدن کمک می کند می تواند موجب افزایش سطح انرژی و بازیابی بهتر قدرت بدنی نیز شود.
مطالعات دیگری انجام گرفته که نشان می دهد به این دلیل که بور به مغز در تصمیم گیری سریع تر کمک کرده، باعث می شود مغز واکنش های بهتری به محرک ها داشته باشد و به هماهنگی بهتر چشم و دست می انجامد، و همچنین بهر سلامت استخوان ها و مفاصل کمک کرده و درد آن ها را تسکین می دهد، می تواند سبب بهبود عملکرد ورزسی فرد گردد.
این یکی از دلایلی است که بور هر روزه بیشتر و بیشتر در پودرهای پروتئینی و مکمل های ورزشی برای حصول نتایج بهتر ظاهر می شود. اگرچه هنوز مطالعات بیشتری در این زمینه لازم است تا نشان دهد آیا بور بدون ترکیب با فاکتورهای موثر دیگر قادر به تغییر اساسی در ترکیب بدنی فرد یا قابلیت های فیزیکی وی هست یا خیر.

6. جلوگیری و درمان عفونت های واژن در زنان
بور عنصر فعال در قرص ها و داروهایی است که برای درمان عفونت های واژن در زنان تجویز می شود. بور همچنین به شکل بوریک اسید به عنوان جایگزینی برای کرم ها و داروهای ضد عفونت واژن استفاده می شود. بوریک اسید به عنوان یه راه حل ایمن و موثر به درون واژن وارد شده و به درمان عفونت های دردناک در این ناحیه کمک می کند.
در یک مطالعه تاثیر بور با کرم های تجاری که برای مقابله با عفونت ناحیه واژن ساخته شده اند (شمال ترکیب های نیستاتین) مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج این مقایسه نشان داد که بور بهتر قادر به درمان عفونت های مختلف بوده است. 92 درصد از زنان مورد آزمایش در دوره زمانی 7 تا 10 روز پس از شروع به استفاده از بور بطور کامل درمان شدند. این مقدار در مقایسه و در بین گروهی که از سایر کرم ها استفاده می کردند 64 درصد بود.
بور در مقایسه عوارض جانبی ناخواسته ندارد و خود فرد می تواند به راحتی آن را اعمال کند. همچنین بسیار ارزانتر از کرم های تجاری است. با مشاهده دلایل فوق محققان به این نتیجه رسیدند که بوریک اسید می تواند یک جایگزین طبیعی و با تاثیر بهتر و ارزانتر نسبت به کرم های واژنی مطرح گردد.

7. کمک به سلامت پوست و جلوگیری از عفونت های پوستی
بور به جلوگیری یا درمان عفونت های روی پوست کمک کرده و بنابراین برای کاهش قرمزی، التهاب، درد و دیگر ناراحتی های پوستی مفید است. به دلیل مشابه بعضی از افراد از بور به عنوان شوینده طبیعی برای شستن چشم ها و کمک به کشتن باکتری ها و عفونت های این ناحیه استفاده می کنند.

8. مبارزه با دیابت
آزمایش هایی که بر روی حیوانات انجام گرفته نشان می دهد که کمبود بور می تواند اثرات فیزیولوژیکی که منجر به دیابت می شود را سرعت بخشد. این اثرات شامل تغییرات در سطح گلوکوز و غلظت تری گلیسیرید خون می شوند. به نظر می رسد که بور می تواند به سوخت و ساز کربوهیدرات ها در بدن و همچنین تولید انسولین از پانکراس کمک کرده که این موضوع به کنترل بهتر و پایدار سطح قند خون می انجامد. بنابراین در آینده امید این می رود که از بور به عنوان یک راه حل درمانی در مواردی برای وضعیت هایی که در آن ها مقاومت به انسولین وجود دارد به کار گرفته شود.

بهترین منابع غذایی حاوی بور
در حالی که یک لیست جامع از غذاهای مرسوم و حاوی بور هنوز وجود ندارد اما فهرستی از چند ماده غذایی که حاوی بیشترین مقدار از این ماده هستند در ادامه خواهد آمد. نکته جالب دیگری که درباره بور وجود دارد این است که از بور به عنوان نگهدارنده طبیعی درون مواد غذایی استفاده می شده. به دلیل اینکه بور رشد باکتریایی را متوقف می کند از ان در طول جنگ های جهانی اول و دوم و زمانی که دسترسی به فریزر امکان پذیر نبوده به عنوان روشی طبیعی برای جلوگیری از فساد مواد غذایی استفاده می شده است.
لوبیاها
کنگر فرنگی
بری ها
گیلاس
سیب زمینی شیرین
پیازها
گردو
انجیر
آلو
خرما
هلو
زردالو
کاکائو
سیب
گلابی
آووکادو
انگورها
پرتقال
قهوه
شیر خام (ارگانیک و پاستوریزه نشده)
شراب قرمز

نگرانی ها و عوارض مصرف بور
این عنصر بصورت کلی به عنوان یک ماده ایمن و بدون خطر برای مصرف انسان و حیوانات شناخته شده است. برخی از کشاورزان حتی از بور به عنوان مکمل خاک استفاده کرده و به دام های خود مقادیر بالایی از مکمل کروم می دهند تا از تشتع های محیطی در امان باشند. بور صنعتی می تواند رادیواکتیویته درون خاک را گیر انداخته و به کاهش مشکلات و مخاطرات سلامتی از جمله سرطان منجر شود.
البته مانند سایر مواد مغذی سطوح بسیار بالای این ماده در بدن می تواند منجر به بروز مشکلاتی شود. اگر بور از طریق مواد غذایی جذب شود مقادیر بالای آن خطر مسمومیت را در پی ندارد اما اگر مقادیر بسیار زیادی از بور از طریق مکمل های غذایی مصرف شود می تواند خطرناک بوده و مشکلاتی از قبیل مشکلات گوارشی، تهوع، استفراغ، اسهال، مشکلات پوستی، تپش قلب، اضطراب و افسردگی را در پی داشته باشد.
از آنجایی که بور می تواند باعث افزایش سطح استروژن شود، سازمان بهداشت جهانی به بیماران با شرایط حساس به هورمون مانند مبتلایان به سرطان سینه و پروستات درباره مصرف مکمل های بور هشدار داده است. همچنین افرادی که دچار نارسایی کلیه و کبد هستند باید در مصرف مکمل بور احتیاط کرده و پیش از اقدام به مصرف با پزشک خود در این باره مشورت کنند.
اما چه مقدار از این ماده معدنی در روز زیاد به شمار می رود؟ باور بر این است که مقدار دوز کشنده بور بین 15 تا 20 گرم در روز برای بزرگسالان و 3 تا 6 گرم در روز برای کودکان است، هرچند بسیاری از مطالعات انجام گرفته هیچگونه مسمومیتی را در این محدوده و یا حتی سطوح بالاتر مشاهده نکرده اند.

منبع :

ترجمه از

https://draxe.com/boron-uses/

آنتی اکسیدان

هریک از ما به‌طور مداوم میزبان آنتی اکسیدان‌ ها و رادیکا‌ل‌های آزاد در بدن خود هستیم. برخی از آنتی‌ اکسیدان‌‌ها توسط خود بدن ساخته می‌شوند و بقیه‌ی موارد از طریق تغذیه و خوردن غذاهای حاویِ آنتی اکسیدان که به عنوان غذاهای ضد التهاب نیز شناخته می‌شوند، تأمین می‌شوند. در ادامه خواهید خواند که آنتی اکسیدن به طور کل چیست ، چرا مهم است و منابع غنی آنتی‌اکسیدان چه خوراکی‌هایی هستند.

بدن ما بعد از انجام واکنش‌های سلولی، رادیکال‌های آزاد تولید می‌کند. برای مثال کبد رادیکال‌های آزاد را تولید و از آنها برای سم‌زدایی بدن استفاده می‌کند، درحالی‌که گلبول‌های سفید خون از رادیکال‌های آزاد برای مقابله و از بین بردن ویروس‌ها و باکتری‌ها و سلول‌های آسیب‌دیده استفاده می‌کنند. وقتی نوع خاصی از مولکول‌های حاوی اکسیژن می‌توانند آزادانه در بدن حرکت کنند، موجب ایجاد نوعی آسیبِ اکسیداتیو و در نتیجه تشکیل رادیکال‌های آزاد می‌شوند. اما وقتی در اثر تغذیه‌ی نامناسب یا قرار گرفتن در معرض سموم مختلف یا عوامل دیگر، سطح آنتی اکسیدان ها در بدن کمتر از رادیکال‌های آزاد شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

پایین آمدن سطح آنتی اکسیدان ها در بدن منجر به پیری زودرس، سلول‌های آسیب‌دیده یا جهش‌یافته، نسج و بافتِ آسیب‌دیده، فعال شدن ژن‌های معیوب در DNA و افزایش فشار بر سیستم ایمنیِ بدن می‌شود.

تاریخچه‌ی شناخته شدن آنتی اکسیدان ها و کاربرد آنها

اینکه اولین بار آنتی‌اکسیدان‌ ها توسط چه کسی کشف شدند، دقیقا مشخص نیست. سابقه‌ی ظهور آنتی اکسیدان‌ ها در مبانی نظری پزشکی به اوایل قرن ۱۹ و ۲۰ برمی‌گردد اما محققان و کارشناسان علوم پزشکی از مدت‌ها قبل به بحث و تبادل نظر در مورد آنها پرداخته‌اند. هر آنتی اکسیدان تاریخچه‌ی کشف منحصربه‌فردی دارد. بعضی از آنها مانند ویتامین C و E در ابتدا توسط پزشکانی مانند هِنری اِی (Henry A) کشف شدند. متیل (Mattill) بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰ به پژوهشی در این مورد پرداخت که طی آن مشخص شد حیواناتی که غذاهای کامل‌تری می‌خورند، زندگی طولانی‌تری دارند و سالم‌تر هستند.

جو مک‌کورد (Joe McCord) پژوهشگر دیگری بود که کاملا اتفاقی و از روی اشتباه مفتخر به کشف عملکرد آنزیم‌های آنتی اکسیدانی مانند سوپر اکسید دیموتاز (superoxide dismutase) شد. او به این نکته اشاره کرد که چگونه همه‌ی حیوانات این ترکیبات سودمند را در بدن خود نگه می‌دارند و با افزایش سن این مواد در بدن‌شان کاهش می‌یابد.

امروزه سطح آنتی اکسیدان موجود در مواد غذایی مختلف توسط تست ORAC محاسبه می‌شود که به معنای «ظرفیتِ جذبِ رادیکالِ اکسیژن» می‌باشد. تست ORAC قدرت جذب و از بین بردن رادیکال‌های آزاد توسط یک گیاه را نشان می‌دهد.

بیشتر میوه‌ها، سبزیجات و گیاهان حاوی آنتی‌اکسیدانِ موجود در رژیم غذایی، حاوی ویتامین E، لوتئین (lutein)، ویتامین C، بتا کاروتن، فلونوئیدها(flavonoids) و لیکوپن هستند. اما چرا هیچ‌یک از نهادها میزان مجاز مصرف آنتی‌اکسیدان روزانه یا غذاهای حاویِ آنتی اکسیدان را توصیه نمی‌کند، زیرا بهتر است که آنتی اکسیدان مورد نیاز بدن خود را روزانه از طریق مواد غذایی تأمین کنید.

سبک‌زندگی غربی با فست‌فودها، تکیه بر داروها و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی و آلاینده‌های زیست محیطی، عاملی برای گسترش رادیکال‌های آزاد است. از آنجا که بسیاری از ما از سنین جوانی در معرض استرسِ اکسیداتیو هستیم، به سطح بیشتری از آنتی اکسیدان ها نیاز داریم که به معنای مصرف بیشتر غذاهای حاوی آنتی اکسیدان است.

برای معرفی فواید آنتی اکسیدان ها باید ابتدا به تعریف آن بپردازیم، آنتی اکسیدان به هر ماده‌ای گفته می‌شود که بتواند فرآیند اکسیداسیون را مهار کند، مخصوصا موادی که برای جلوگیری از خراب شدن مواد غذایی ذخیره شده یا حذف عوامل بالقوه‌ی اکسیداسیون در بدن یک موجود زنده استفاده می‌شوند.

آنتی اکسیدان ها شامل مواد غذایی مختلفی هستند که حتما قبلا نام آنها را شنیده‌اید، مثلا کارتنوئیدها (carotenoids) مانند بتاکاروتن (beta-carotene)، لیکوپن (lycopene) و ویتامین C، این مواد نمونه‌ای از آنتی اکسیدان‌هایی هستند که فرآیند اکسیداسیون یا واکنش سلولی در برابر اکسیژن، پراکسید یا رادیکال‌های آزاد را مهار می‌کنند.

تحقیقات نشان می‌دهند که برای سلامتی و طول عمر، فواید مصرف برخی از آنتی اکسیدان های خوراکی مانند سبزیجات، چای‌ها و مکمل‌ها به شرح زیر است:

کند شدن روند پیری در پوست، نسوج بدن، مفاصل، چشم‌ها، ‌قلب و مغز؛
داشتن پوستی سالم‌تر، جوان‌تر و درخشان‌تر؛
کاهش ریسک ابتلا به سرطان؛
افزایش سم‌زدایی در بدن؛
افزایش طول عمر؛
جلوگیری از بیماری‌های قلبی و سکته؛
کاهش مشکلات شناختی مانند زوال عقل؛
کاهش ریسک مشکلات چشمی مانند آب‌مروارید و بیماری ماکولا (macular degeneration) که موجب از بین رفتن شبکیه‌ی چشم می‌شود؛
همچنین آنتی اکسیدان ها برای جلوگیری از اکسیداسیون و فساد مواد غذایی به آنها افزوده می‌شوند.

چند آنتی اکسیدان معروف و منابع غذایی آن

لوتئین و زآگزانتین از مواد آنتی اکسیدانی هستند که در تخم‌مرغ وجود دارند. این مواد آنتی اکسیدان باعث جلوگیری از بروز آب‌مروارید می‌شوند. از آنتی اکسیدان‌های مهم بدن می‌توان به ویتامین ای اشاره کرد.
ویتامین ث: نام دیگر این ویتامین، اسید اسکوربیک است که محلول در آب بوده و در تمامی مایعات بدن وجود دارد. به همین دلیل یکی از اولین خطوط دفاعی بدن است؛ ولی نمی‌تواند در بدن ذخیره شود؛ بنابراین باید به طور منظم و پیوسته میوه و سبزی مصرف کرد. نیاز روزانه آن ۶۰ میلی‌گرم است. دریافت ویتامین ث به مقدار بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز در بعضی افراد، اثرات جانبی مضری مانند ایجاد سنگ کلیه، تهوع و اسهال دارد. مهم‌ترین منابع این ویتامین شامل مرکبات، فلفل سبز، کلم بروکلی، سبزی‌های برگی شکل سبز، کیوی، کلم، طالبی، توت‌فرنگی، اسفناج و سیب‌زمینی می‌شوند.
ویتامین ای: ویتامینی محلول در چربی است که همراه با چربی‌ها در کبد و سایر بافت‌های بدن ذخیره می‌شود. ویتامین ای اثرات مهمی در بدن مانند تأخیر در پیری سلول‌ها و درمان آفتاب‌سوختگی دارد. نیاز روزانه آن در مردان ۱۵ واحد و در زنان ۱۲ واحد. منابع غذایی مهم ویتامین ای: دانه‌های روغنی، جوانه گندم، آجیل، دانه‌ها، غلات سبوس‌دار، سبزی‌های برگی شکل سبز هستند.
بتاکاروتن: پیش‌ساز ویتامین آ است که در بدن تبدیل به ویتامین آ می‌شود. بررسی بیش از ۶۰۰ کاروتنوئید مختلف نشان داده‌است که بتاکاروتن (یکی از کاروتنوئیدهای مهم) سبزی‌ها و میوه‌های سبز، زرد و نارنجی را از تخریب ناشی از نور خورشید حفظ می‌کند؛ بنابراین تصور می‌شود چنین اثری را نیز در بدن داشته باشد. مقدار معینی برای دریافت آن وجود ندارد. هویج، کدو تنبل، انواع کلم بروکلی، سیب‌زمینی شیرین، اسفناج، گوجه‌فرنگی، طالبی، هلو و زردآلو منابع غنی بتاکاروتن هستند. توجه شود که ویتامین آ، نقش آنتی اکسیدانی ندارد و دریافت مقادیر بالای آن برای بدن مسمومیت زا و خطرناک است.
سلنیم: این ماده معدنی مانع تخریب سلول‌های بدن توسط مواد اکسیژن دار می‌شود؛ بنابراین از بروز سرطان جلوگیری می‌کند. بهتر است سلنیم لازم از طریق مواد غذایی دریافت شود. زیرا دریافت مقادیر بالای سلنیم از طریق مکمل‌ها برای بدن، سمی و خطرناک است. بهترین منابع غذایی شامل: ماهی، گوشت قرمز، غلات، حبوبات، تخم‌مرغ، مرغ و سیر است. سبزی‌هایی که در خاک‌های غنی از سلنیم، رشد می‌کنند، نیز منبع خوبی از سلنیم هستند.

ده ماده‌ی غذایی سرشار از آنتی اکسیدان

آنتی اکسیدان ها می‌توانند به سادگی به رژیم غذایی شما افزوده شوند. بر اساس امتیاز ORAC که توسط آزمایشگاه داده‌های غذایی، مرکز تحقیقات تغذیه‌ی انسانی بلتسویل (Beltsville) و سرویس تحقیقاتی کشاورزی آمریکا محاسبه می‌شود، برخی از غنی‌ترین مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها بر اساس امتیازشان عبارتند از:

  1. زالزالک با ۲۵۰۰۰ امتیاز؛
  2. تمشک وحشی با ۱۴۰۰۰ امتیاز؛
  3. شکلات تلخ با ۲۱۰۰۰ امتیاز؛
  4. گردوی آمریکایی با ۱۷۰۰۰ امتیاز؛
  5. کنگر فرنگی با ۹۴۰۰ امتیاز؛
  6. تمشک با ۱۴۰۰۰ امتیاز؛
  7. لوبیا با ۸۴۰۰ امتیاز؛
  8. زغال‌اخته با ۹۵۰۰ امتیاز؛
  9. شاتوت با ۵۳۰۰ امتیاز؛
  10. گشنیز با ۵۱۰۰ امتیاز.

امتیاز ORAC در مواد غذایی ذکر شده بر اساس وزن است به این معنا که نیازی نیست مقادیر زیادی از این غذاها را مصرف کنیم. سایر مواد غذایی دارای آنتی اکسیدان که در فهرست بالا ذکر نشده‌اند و منابع غنی از آنتی اکسیدان ها هستند و فواید بسیاری دارند شامل گوجه‌فرنگی، هویج، کدوحلوایی، سیب‌زمینی شیرین، انار، توت‌فرنگی، کلم، کلم‌بروکلی، انگور قرمز، کدو و ماهی سالمون وحشی هستند. سعی کنید روزانه حداقل سه تا چهار عدد از این خوراکی‌ها را در برنامه‌ی غذایی خود بگنجانید تا سالم‌تر بمانید.

۱۰ گیاه حاوی آنتی اکسیدان

در کنار غذاهای دارای آنتی اکسیدان، برخی گیاهان، ادویه‌جات و روغن‌های خاصی که از گیاهان خوراکی گرفته می‌شوند نیز در بالا بردن ترکیبات آنتی اکسیدانی در بدن کمک شایانی می‌کنند. در اینجا فهرست دیگری از گیاهانی را که می‌توانید برای بالا بردن ضریب ایمنی بدن خود در مقابل بیماری‌های مختلف از آنها در رژیم غذایی‌تان استفاده کنید، مشاهده خواهید کرد. بسیاری از این گیاهان و ادویه‌جات به شکل روغن خوراکی در دسترس هستند. به دنبال روغن‌های خالص با خاصیت درمانی بالا باشید زیرا سرشار از آنتی اکسیدان ها هستند.

  1. میخک با ۳۱۴.۴۴۶ امتیاز ORAC؛
  2. دارچین با ۲۶۷.۵۳۷ امتیاز ORAC؛
  3. پونه‌‌ی کوهی با ۱۵۹.۲۷۷ امتیاز ORAC؛
  4. زردچوبه با ۱۰۲.۷۰۰ امتیاز ORAC؛
  5. کاکائو با ۸۰.۹۳۳ امتیاز ORAC؛
  6. زیره ۷۶.۸۰۰ امتیاز ORAC؛
  7. جعفری (خشک) ۷۴.۳۴۹ امتیاز ORAC؛
  8. ریحان ۶۷.۵۵۳ امتیاز ORAC؛
  9. زنجبیل ۲۸.۸۱۱ امتیاز ORAC؛
  10. آویشن ۲۷.۴۲۶ امتیاز ORAC.

سایر گیاهان حاوی آنتی اکسیدان‌ عبارتند از سیر، فلفل‌هندی و چای سبز، سعی کنید روزانه دو تا سه عدد از این گیاهان یا چای‌های گیاهی را مصرف کنید.

۱۰ مکمل غذایی سرشار از آنتی اکسیدان

توصیه‌ی انجمن قلب آمریکا، کلینیک مایو (Mayo) و کلینیک کلیولند (Cleveland) این است که آنتی‌اکسیدان‌‌ها را از انواع مختلفی از غذاها تأمین کنید. اگرچه همیشه حالت ایده‌آل و معمولا مفیدتر این است که آنتی اکسیدان‌ ها را از غذاها دریافت کنید اما مصرف برخی دیگر از انواع خاص آنتی‌اکسیدان‌‌ها نیز که به شکل مکمل‌های غذایی موجودند سودمند است. هنوز بر سر این موضوع که مصرف مقادیر مشخصی از آنتی اکسیدان ها تا چه حد از بروز بیماری‌های مختلف جلوگیری می‌کند، بحث و تردید وجود دارد. برخی محققان می‌گویند آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند لوتئین و گلوتاتیون (glutathione) وقتی به شکل مکمل‌ها مصرف شوند، تأثیر بیشتری خواهند داشت، برای مثال برای جلوگیری از کاهش دید، دردهای مفاصل یا دیابت. اما سایر محققان این نتایج را قبول ندارند و می‌گویند مصرف مکمل‌های خاصی مانند ویتامین ‌A یا C به مقدار زیاد می‌تواند زیان‌آور باشد.

بنابراین فقط به یاد داشته باشید که ممکن است مصرف مکمل‌ها گاهی مفید باشد اما به شما کمک نمی‌کند تا عمر طولانی‌تری داشته باشید. این بستگی به سبک‌زندگی و رژیم غذایی شما دارد و ما هرگز نباید از مکمل‌ها به عنوان رژیم غذایی و یک عادت همیشگی استفاده کنیم.

اگر سالم هستید و رژیم غذایی متنوعی دارید، نیازی به استفاده از مکمل‌های آنتی اکسیدانی ندارید، اما اگر با مشکلاتی مانند کاهش دید، بیماری‌های قلبی یا دیابت مواجه شده‌اید می‌توانید از پزشک‌تان درخواست کنید تا میزان مشخصی از مکمل‌های حاوی آنتی اکسیدان را با توجه به نیازتان تجویز کند.

١. گلوتاتین (Glutathione)

گلوتاتین مهم‌ترین آنتی اکسیدان موجود در بدن است زیرا در سلول‌ها وجود دارد و به افزایش فعالیت سایر آنتی اکسیدان ها و ویتامین‌ها کمک می‌کند. گلوتاتیتن یک پپتاید (peptide) است که ترکیبی از سه آمینو اسید مهم است که نقشی حیاتی در بدن دارند، از جمله کمک به جذب ویتامین‌ها، تولید برخی آنزیم‌ها، سم‌زدایی، هضم چربی‌ها و از بین بردن سلول‌های سرطانی.

٢. کورستین (Quercetin)

کورستین به‌طور طبیعی در انواع توت‌ها و سبزیجات موجود است و به نظر می‌رسد مصرف آن برای تمامی افراد بی‌خطر است. بیشتر تحقیقات صورت گرفته در این مورد نشان می‌دهند که مصرف مواد غذایی سرشار از کورستین یا مصرف آن به صورت مکمل‌های خوراکی کوتاه‌مدت، عوارض جانبی ندارد یا عوارض کمی دارد. مصرف آن تا ۵۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز و به مدت ۱۲ هفته برای از بین بردن التهاب‌ها یا مشکلات جسمانی شامل بیماری‌های قلبی و عروقی، آلرژی‌ها، عفونت‌ها، خستگی مزمن و علائم مربوط به بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت، توصیه می‌شود.

٣. لوتئین (Lutein)

مصرف لوتئین برای چشم، پوست، شریان‌ها، قلب و سیستم ایمنی بدن فواید زیادی دارد، اگرچه مواد غذایی طبیعی به نظر تأثیر بیشتری دارند و مصرف آنها کم‌خطرتر از مکمل‌هاست. برخی شواهد نشان می‌دهند که افرادی که لوتئین بیشتری در رژیم غذایی‌شان موجود است، کمتر به سرطان‌های سینه، روده‌‌ی بزرگ، دهانه‌ی رحم و ریه مبتلا می‌شوند.

۴. ویتامین ‌‌C

ویتامین C برای افزایش ایمنی بدن در مقابل سرماخوردگی، آنفولانزا و سرطان پوست و مشکلات چشمی مؤثر است.

۵. رسوراترول (Resveratrol)

رسوراترول ترکیبی فعال است که در کاکائو، انگور قرمز و توت‌های سیاه مانند توت‌های وحشی، تمشک‌، توت سیاه و تمشک آبی وجود دارد و یک آنتی اکسیدان بیوفلانوئید پلی‌فونیک است که توسط این گیاهان تولید می‌شود و برای مقابله با استرس، زخم‌ها و عفونت‌های قارچی، حفظ سلامت قلب، شریان‌ها و … مفید است.

۶. آستاکسانتین (Astaxanthin)

آستاکسانتین در ماهی سالمون وحشی و کِریل (از سخت‌پوستان دریاهای آزاد) موجود است و در کاهش لکه‌های پوستی،‌ افزایش سطح انرژی بدن، کمک به سلامتی مفاصل و جلوگیری از بروز علائم اختلال بیش‌فعالی مؤثر است.

٧. سلنیوم (Selenium)

سلنیوم یک ماده‌ی معدنی است که در خاک، غذاهای خاص و کمی نیز در آب موجود است و به ترشح غدد فوق کلیوی و تیروئید کمک می‌کند و از بروز مشکلات شناختی و بیماری‌های قلبی نیز جلوگیری می‌کند، همچنین با انواع ویروس‌ها مقابله می‌کند و خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند آسم را کاهش می‌دهد.

٨. روغن اسطوخودوس (Lavender Essential Oil)

روغن اسطوخودوس التهاب را کاهش می‌دهد و به روش‌های مختلفی همچون تولید آنزیم‌های حاوی آنتی اکسیدان مهمی چون گلوتاتین، کاتالاز (catalase) و سوپر اکسید دیسموتاز (superoxide dismutase) کمک شایانی به سلامتی بدن می‌کند.

٩. کلروفیل یا سبزینه (Chlorophyll)

کلروفیل برای سم‌زدایی و جلوگیری از بروز سرطان‌های مختلف، از بین بردن اثرات مواد سرطان‌زا در بدن و محافظت از DNA در برابر سموم و استرس بسیار مفید است و در موادی مانند سبزیجاتِ برگ سبز، آب‌میوه‌های پودری سبز و جلبک‌های سبز-آبی وجود دارد.

۱۰. روغن کُندر (Frankincense Essential Oil)

روغن کندر از لحاظ کلینیکی، درمانی حیاتی برای انواع مختلف سرطان مانند سرطان سینه، مغز، روده‌ی بزرگ و پروستات است و توانایی تنظیم عملکرد اپی‌ژنتیک سلولی را دارد که تأثیر مثبتی در تسریع درمان بر ژن‌ها دارد. روغن کندر را سه بار در روز روی بدن (در ناحیه گردن) بمالید و سه قطره از آن را در ۲۸ گرم آب بریزید و ۳ بار در روز به عنوان یک طرح پیشگیری طبیعی از بیماری‌ها مصرف کنید.

آیا مصرف آنتی اکسیدان ها عوارض جانبی دارد؟

به نظر می‌رسد مصرف مقدار زیاد مکمل‌های آنتی اکسیدانی مانند سایر مکمل‌ها، سودمند یا ضروری نیست، برای مثال در هنگام ورزش، مصرف اکسیژن توسط یک عامل بیش از ۱۰ برابر می‌شود، مصرف زیاد آنتی اکسیدان‌ها ممکن است در بازیابی مناسب ورزش اختلال ایجاد کند. سایر پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مصرف دوز بالای مکمل‌های آنتی اکسیدانی در فواید ورزش برای قلب و عروق اختلال ایجاد می‌کند یا بر فعالیت‌های ضدسرطانی طبیعی بدن اثر منفی می‌گذارد و تعادل مواد شیمیایی بدن و مواد غذایی را برهم می‌زند.

وقتی از مقابله با سرطان و بیماری‌های قلبی صحبت می‌شود، به نظر می‌رسد که کل مبانی‌نظری پزشکی پر از تناقض است، اگرچه برخی از تحقیقات انجام‌شده نشان‌دهنده‌ی رابطه‌ی مثبتی بین مصرف مکمل‌های آنتی اکسیدانی و کاهش ریسک ابتلا به بیماری هستند اما برخی دیگر چنین رابطه‌ی مثبتی را تأیید نمی‌کنند. برای اینکه همیشه در امان باشید، به دستورالعمل پزشک‌تان عمل کنید و از او درباره‌ی وضعیت جسمی‌ خود و اینکه به چه مکملی نیاز دارید، سؤال کنید. برای اینکه در آینده سالم‌تر باشید و رادیکال‌های آزاد کمتری در بدن‌تان داشته باشید از دستورات زیر پیروی کنید:

  • از مصرف آب‌های حاوی آلاینده‌های زیست‌محیطی اجتناب کنید؛
  • در معرض مواد شیمیاییِ لوازم خانگی و محصولات آرایشی قرار نگیرید؛
  • مصرف غذاهای آماده و فرآوری شده را کاهش بدهید؛
  • مصرف آفت‌کش‌ها را محدود کنید؛
  • مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و غذاهای هورمونی را محدود کنید؛
  • از مصرف بیش از حد داروها اجتناب کنید؛
  • از استرس‌تان بکاهید؛
  • روزانه ورزش ورزش کنید؛
  • از روغن‌های طبیعی، و سرد فشرده‌شده استفاده کنید (حرارت، چربیِ موجود در روغن‌های تصفیه شده را اکسید می‌کند).

آن روی سکه در مورد آنتی اکسیدان ها

لینوس پاولینگ در سن ۳۰ سالگی، با تلفیق ایده‌هایی از شیمی و مکانیک کوانتومی، راه بنیادین سومی را پیشنهاد کرد که اتم‌ها بر آن اساس در مولکول‌ها کنار هم نگه داشته می‌شدند. بیست سال بعد، تحقیقات او درباره‌ این‌که پروتئین‌ها (قطعات سازنده‌ تمام حیات) چگونه در کنار هم قرار می‌گیرند به فرانسیس کریک و جیمز واتسون کمک کرد تا ساختار دی‌ان‌ای را در ۱۹۵۳ کشف کنند.

سال بعد، به خاطر بصیرت‌های پاولینگ درباره‌ نحوه‌ پیوند مولکول‌ها با همدیگر جایزه‌ نوبل شیمی به او اهدا شد. همان‌طور که نیک لین، متخصص زیست‌شیمی از کالج دانشگاه لندن، در کتاب اکسیژن سال ۲۰۰۱ خود می‌نویسد “پاولینگ … غول علم قرن بیستم بود، و کارهایش شیمی مدرن را پایه‌گذاری کرد”.

اما بعداً روزهای ویتامین ث از راه رسید. پاولینگ در پرفروش‌ترین کتاب سال ۱۹۷۰ خود، چگونه طولانی‌تر زندگی کنیم و احساس بهتری داشته باشیم، استدلال می‌کند که چنین افزودنی‌ می‌تواند سرماخوردگی را درمان کند. او روزانه ۱۸،۰۰۰ میلی‌گرم (۱۸ گرم) از آن را مصرف می‌کرد، که ۵۰ برابر مقدار مجاز پیشنهاد شده‌ روزانه است.

در ویرایش دوم این کتاب، او آنفولانزا را به فهرست بیماری‌های با درمان ساده افزود. هنگامی که اچ‌آی‌وی در طول دهه‌ی ۱۹۸۰ در آمریکا شیوع پیدا کرد، او ادعا کرد که ویتامین ث می‌تواند آن را هم درمان کند.در سال ۱۹۹۲، ایده‌های او در روی جلد مجله‌ تایم تحت عنوان: “قدرت واقعی ویتامین‌ها” عرضه شد. از آن‌ها به عنوان درمان برای بیماری‌های قلبی و عروقی، آب مروارید و حتی سرطان صحبت شده بود. مقاله ادعا کرده بود: “حتی از همه‌ این‌ها مهم‌تر این‌که ویتامین‌ها می‌توانند از آسیب‌های طبیعی سال‌خوردگی جلوگیری کنند”.

خرید و فروش مولتی‌ویتامین‌ها و دیگر مکمل‌های غذایی، همانند شهرت پاولینگ بسیار بیشتر شد.

اما آوازه‌ علمی او به سوی دیگری رفت. به مرور زمان، ویتامین ث، و بسیاری از مکمل‌های غذایی دیگر، از پشتیبانی علمی بهره‌مند نشدند. در حقیقت، پاولینگ با هر قاشق سرپری از مکمل که به آب پرتقال خود می‌افزود، به احتمال زیاد به جای کمک کردن به بدن خود به آن آسیب می‌زد. ثابت شده که ایده‌های او نه تنها اشتباه بودند بلکه در نهایت خطرناک بودند.

پاولینگ نظریه‌ خود را بر این واقعیت پایه گذاری کرده بود که ویتامین ث یک آنتی‌اکسیدان است، یعنی رشته‌ای از مولکول‌ها که شامل ویتامین ای، بتاکاروتن و اسید فولیک است. تصور می‌شود که فواید آن‌ها از این واقعیت ناشی می‌شود که آن‌ها مولکول‌های بسیار واکنش‌پذیری به اسم رادیکال‌های آزاد را خنثی می‌کنند.

در ۱۹۵۴، ربکا گرشمن که آن زمان در دانشگاه روچستر نیویورک بود، برای اولین بار این مولکول‌ها را به عنوان یک خطر محتمل شناسایی کرد – فکری که توسط دنهام هارمن، از آزمایشگاه دانر فیزیک پزشکی دانشگاه برکلی در سال ۱۹۵۶ توسعه پیدا کرد، و استدلال می‌کرد که رادیکال‌های آزاد ممکن است باعث زوال، بیماری و در نهایت کهولت سلولی شوند.

در طول قرن بیستم، دانشمندان به شکل پیوسته‌ای بر پایه‌ی ایده‌های او پیش رفتند و طولی نکشید که اقبال گسترده‌ای پیدا کردند.

نحوه‌ی کار آن این‌گونه است. این روند با میتوکندری آغاز می‌شود، که موتورهای احتراق کوچکی درون سلول‌های ما هستند. داخل پوسته درونی آن‌ها غذا و اکسیژن به آب، دی‌اکسید کربن و انرژی تبدیل می‌شوند. این تنفس است، یعنی مکانیسمی که به تمام مجموعه‌های حیاتی نیرو می‌بخشد.

ماجرا این به این سادگی نیست. علاوه بر غذا و اکسیژن، جریان ممتدی از ذرات با بار منفی به نام الکترون هم لازم‌اند. همانند یک جریان درون‌سلولی سرازیر که به مجموعه‌ای از آسیاب‌های آبی نیرو می‌دهد، این جریان در میان چهار پروتئین حفظ می‌شود، که هر کدام در پوسته‌ درونی این میتوکندری جاسازی شده‌اند، و به تولید محصول نهایی نیرو می‌دهند: انرژی.

این واکنش به هر کاری که ما انجام می‌دهیم انرژی می‌دهد، اما یک روند ناکامل است. مقداری نشتی الکترون از سه تا از آسیاب‌های آبی سلولی وجود دارد که هر کدام قادر به واکنش دادن با اکسیژن مولکول‌های مجاور هستند. نتیجه‌ی این یک رادیکال آزاد است، یعنی یک مولکول اساسا واکنشی با یک الکترون آزاد.

رادیکال های آزاد به منظور به دست آوردن ثبات با ویران کردن ساختارهای اطراف‌شان، با جدا کردن الکترون‌ها از مولکول‌های حیاتی مانند دی‌ان‌ای و پروتئین‌ها به منظور ایجاد تعادل در بار خودشان، انتقام می‌گیرند. هارمن و بسیاری دیگر فرض کردند که هرچند در مقیاس حیرت‌آور کوچکی، این تولید رادیکال‌های آزاد می‌تواند عوارض بسیاری بر تمام بدن ما تحمیل کند و باعث جهش‌های ژنتیکی شود که منجر به سال‌خوردگی و بیماری‌های مرتبط با سن مانند سرطان شود.

مختصر این‌که اکسیژن نفس زندگی است، اما بالقوه می‌تواند ما را پیر و فرتوت کند و حتی منجر به مرگ شود.

اندکی پس از آن‌که رادیکال‌های آزاد به پیری و بیماری ربط داده شدند، آن‌ها دشمنانی به نظر رسیدند که باید از بدن‌هایمان پاک‌سازی شوند. برای نمونه در ۱۹۷۲ هارمن نوشت: “ممکن است انتظار برود که کم کردن [رادیکال‌های آزاد] در یک موجود زنده منجر به یک نرخ کاهنده در تخریب بیولوژیکی با همراهی افزایش سال‌های زندگی سالم و مفید باشد. امید می‌رود که [این نظریه] منجر به آزمایش های پربار با هدف افزایش دادن طول عمر با سلامت انسان شود”.

او درباره‌ی آنتی‌اکسیدان‌ها صحبت می‌کرد، مولکول‌هایی که الکترون‌ها را از رادیکال‌های آزاد می‌پذیرند و به این وسیله این تهدید را منتشر می‌کنند. و بذر آزمایش‌هایی که او امیدشان را داشت کاشته شد، پرورش داده شدند و در طول چند دهه‌ بعدی تکرار شدند. اما ثمر کمی به بار آوردند.

برای نمونه در دهه‌ی ۱۹۷۰ و با ورود به دهه‌ ۱۹۸۰ برای موش‌های بسیاری -حیواناتی که در آزمایشگاه‌ها از آن‌ها استفاده می کنیم- آنتی‌اکسیدان‌های مکمل مختلفی در رژیم غذایی یا از طریق تزریق مستقیم در جریان خون‌شان تجویز شدند. حتی برخی به شکل ژنتیک اصلاح شدند تا کد ژنتیکی برای آنتی‌اکسیدان‌های خاص از موش‌های آزمایشگاهی اصلاح نشده فعال‌تر باشد.

اگرچه روش‌ها متفاوت بود اما نتایج تا حد زیادی مشابه بودند: زیاد بودن آنتی‌اکسیدان‌ها نه آسیب‌های سال‌خوردگی را تسکین می‌داد و نه از هجوم بیماری پیش‌گیری می‌کرد.

آنتونیو انریکز از مرکز ملی پژوهش قلب و عروق اسپانیا در مادرید می‌گوید: هرگز واقعا ثابت نشد که آن‌ها طول عمر را افزایش می‌دهند، یا باعث بهبود عمر آدمی می‌شوند. موش‌ها خیلی به مکمل‌ها اهمیت نمی‌دهند.

انسان‌ها چطور؟ بر خلاف خویشاوندان پستاندار کوچکتر ما، دانشمندان نمی‌توانند اعضای جامعه را به آزمایشگاه‌ها ببرند و در حالی که هر عامل خارجی که می‌تواند در انتها نتایج را تحت تأثیر قرار دهد را کنترل می‌کنند، سلامت‌ آن‌ها را در طول دوران زندگی‌شان زیر نظر بگیرند. اما کاری که می‌توانند بکنند این است که آزمایش‌های بالینی دراز مدت ترتیب دهند.

قضیه بسیار ساده است. ابتدا گروهی از مردم با سن، مکان و شیوه‌ زندگی مشابهی را پیدا کنید. در مرحله‌ دوم آن‌ها را به دو زیرگروه تقسیم کنید. یک نیمه مکمل‌هایی را که علاقه به امتحان‌شان دارید دریافت می‌کنند، در حالی که بقیه یک قرص خالی – یک قرص قند، یک دارونما می‌گیرند. در مرحله‌ سوم، و به شکل حیاتی برای پیش‌گیری از تبعیض غیرعمدی، تا پس از پایان آزمایش هیچ کس نمی‌داند که به هرکسی چه چیزی داده شده است؛ حتی آن‌هایی که بر این درمان نظارت می‌کنند. این شیوه که به نام یک آزمایش کنترل شده‌ بی‌طرفِ مضاعف شناخته می‌شود، استاندارد طلایی پژوهش‌های دارویی است. از دهه‌ ۱۹۷۰ آزمایش‌های بسیاری مانند این بودند که تلاش می‌کردند کشف کنند چه میزان مکمل آنتی‌اکسیدان برای سلامت و بقای ما لازم است. نتایج به هیچ وجه امیدبخش نیستند.

نتایج معکوس استفاده از آنتی اکسیدان ها!

برای نمونه در سال ۱۹۹۴ آزمایشی زندگی ۲۹،۱۳۳ نفر فنلاندی را در دهه‌ی پنجاه عمرشان زیر نظر گرفت. همه‌ سیگار می‌کشیدند، اما فقط به بعضی از آن‌ها مکمل بتاکاروتن داده شده بود. در این گروه بروز سرطان ریه ۱۶ درصد افزایش پیدا کرده بود.

نتیجه‌ی مشابهی در زنان یائسه در آمریکا یافت شد. پس از ۱۰ سال مصرف هر روزه‌ اسید فولیک (یک نوع ویتامین ب) خطر سرطان پستان آن‌ها به نسبت زنانی که این مکمل را دریافت نمی‌کردند ۲۰ درصد افزایش پیدا کرد.

اوضاع از این هم بدتر می‌شود. مطالعه‌ بیش از ۱۰۰۰ نفر سیگاری سنگین که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد ناگزیر تقریبا دو سال زودتر پایان داده شد. پس از تنها چهار سال استفاده از مکمل بتاکاروتن و ویتامین آ، ۲۸ درصد افزایش در نرخ سرطان ریه و یک افزایش ۱۷ درصدی در تعداد مرگ‌ها وجود داشت.

این‌ها اعداد ناچیز و بی‌اهمیتی نیستند. در مقایسه با دارونما (پلاسیبو)، هنگامی که این دو مکمل داده می‌شد هر سال ۲۰ نفر بیشتر می‌مردند. در طول چهار سال این آزمایش، این میزان برابر با ۸۰ مرگ بیشتر است. همان‌طور که نویسندگان در آن زمان نوشتند: “یافته‌های فعلی دلایل کافی برای بازداشتن از مصرف مکمل بتاکاروتن و ترکیب بتاکاروتن و ویتامین آ ارائه می‌کند”.

ایده‌های کشنده

البته این مطالعات قابل توجه داستان را به شکل کامل بازگو نمی‌کند. مطالعاتی وجود دارند که فواید مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها را نشان می‌دهند، به ویژه هنگامی که جمعیت نمونه به یک رژیم غذایی سالم دست‌رسی ندارند.

اما بنا بر یک بررسی از سال ۲۰۱۲ که نتیجه‌ ۲۷ آزمایش بالینی ارزیابی تأثیر آنتی‌اکسیدان‌های مختلف را ثبت کرده بود، وزن شواهد به نفع‌شان نیست.

تنها هفت مطالعه گزارش کردند که استفاده از مکمل‌ها منجر به نوعی از خواص سلامتی مکمل‌های آنتی‌اکسیدان می‌شود که شامل کاهش خطر بیماری عروق قلبی و سرطان پانکراس است. ده مطالعه هیچ فایده‌ای ندید – مانند این بود که به همه‌ بیماران قرص قند داده باشند (البته که این طور نبود). ۱۰ مطالعه‌ دیگر باقی مانده بود که بسیاری از بیماران را در وضعیت قابل اندازه‌گیری بدتری پس از تجویز آنتی‌اکسیدان یافتند، که شامل افزایش بروز بیماری‌هایی مانند سرطان‌های ریه و پستان بود.

انریکز می‌گوید: “این نظریه که [مکمل] آنتی‌اکسیدان درمانی معجزه‌آسا است کاملا کنار گذاشته شده است”. لینوس پاولینگ تا حد زیادی از این‌که نظریه‌های خودش می‌توانند کشنده باشند ناآگاه بود. در ۱۹۹۴ پیش از انتشار تعداد زیادی از آزمایش‌های بالینی در مقیاس وسیع، او به خاطر سرطان پروستات مرد. مطمئنا ویتامین ث نوش‌دارویی که او سرسختانه تا آخرین نفس ادعا می‌کرد نبود. اما آیا باعث بالاتر رفتن مخاطره می‌شد؟

ما هرگز با اطمینان نخواهیم دانست. اما با توجه به آن چند مطالعه که آنتی‌اکسیدان‌های بیش‌ از اندازه را با سرطان مرتبط کرده‌اند، مطمئنا دور از ذهن نیست. برای نمونه یک مطالعه‌ی منتشر شده در سال ۲۰۰۷ از مؤسسه‌ ملی سرطان آمریکا دریافته است که احتمال مرگ از سرطان پروستات مردهایی که مولتی‌ویتامین مصرف می‌کردند در مقایسه با آن‌هایی که مصرف نمی‌کردند، ۲ برابر بیشتر است. و در سال۲۰۱۱ مطالعه‌ مشابهی بر ۳۵،۵۳۳ مرد سالم دریافت که مصرف مکمل‌های ویتامین ای و سلنیوم سرطان پروستات را ۱۷ درصد افزایش داده بود.

از زمانی که هارمن نظریه‌ بزرگ خود را درباره‌ رادیکال‌های آزاد و پیری مطرح کرد،‌ جدایی شسته و رفته‌ آنتی‌اکسیدان‌ها و رادیکال‌های آزاد (اکسیدان‌ها) رو به زوال گذاشته و مشمول مرور زمان شده است.

آنتی‌اکسیدان تنها یک نام است و نه یک تعریف مشخص از طبیعت. ویتامین ث، مکمل مورد علاقه‌ پاولینگ، را در نظر بگیرید. در اندازه‌ صحیح، ویتامین ث رادیکال‌های آزاد با بار بسیار را با پذیرش الکترون‌های آزادشان خنثی می‌کند. این یک شهید مولکولی است که با گرفتن ضربه‌ها به خودش از همسایگی سلولی خود حفاظت می‌کند.

اما با پذیرش یک الکترون، ویتامین ث خودش به یک رادیکال آزاد تبدیل می‌شود که قادر به آسیب رساندن به پوسته‌های سلولی، پروتئین و دی‌ان‌ای است. همان‌طور که شیمی‌دان غذایی ویلیام پورتر در سال ۱۹۹۳ نوشت: “[ویتامین ث] حقیقتا یک ژانوس دو سر است، یک دکتر جکیل و آقای هاید، ترکیب متناقضی از آنتی‌اکسیدان‌ها”.

خوش‌بختانه در شرایط عادی آنزیم ردوکتاز ویتامین ث می‌تواند ویژگی آنتی‌اکسیدانی ویتامین ث را برگرداند. اما اگر ویتامین ث بسیار زیادی وجود داشته باشد که این به سادگی نتواند تولید را ادامه دهد چه؟ این گونه ساده‌سازی یک بیوشیمی پیچیده خودش مشکل‌ساز است، اما آزمایش‌های بالینی بالا چند نتیجه‌ محتمل را ارائه می‌کنند.

تفرقه بینداز و حکومت کن!

آنتی‌اکسیدان‌ها یک روی تاریک دارند. و با شواهد رو به افزایشی مبنی بر این که خودِ رادیکال‌های آزاد برای سلامت ما ضروری هستند، حتی روی خوب آن‌ها همیشه مفید نیست.

ما حالا می‌دانیم که رادیکال‌های آزاد اغلب به عنوان پیام رساننده‌ مولکولی استفاده می‌شوند که سیگنال‌ها را از یک منطقه‌ سلول به منطقه‌ دیگر ارسال می‌کنند. در این نقش، نشان داده شده است که آن‌ها هنگامی که یک سلول رشد می‌کند، هنگامی که به دو سلول تقسیم می‌شود و هنگامی که می‌میرد، قدرت‌شان تغییر می‌کند. رادیکال‌های آزاد در هر مرحله‌ای از زندگی یک سلول، حیاتی هستند.

بدون آن‌ها، سلول‌ها ممکن است به شکل غیر قابل کنترلی به رشد و تقسیم ادامه دهند. کلمه‌ای برای این وضعیت وجود دارد: سرطان.

ما همچنین ممکن است بیشتر در معرض عفونت‌هایی از بیرون باشیم. هنگامی که از جانب یک باکتری یا ویروسِ ناخواسته تحت فشار هستیم، رادیکال‌های آزاد به شکل طبیعی به تعداد بیشتری تولید می‌شوند و به عنوان یک بوق خاموش برای سیستم ایمنی ما عمل می‌کنند. در پاسخ، سلول‌های پیش‌تاز پدافند ایمنی ما – ماکروفاژها و لنفوسیت‌ها- شروع به تقسیم و عملیات اکتشافی درباره‌ی مشکل می‌کنند. اگر این یک باکتری باشد، آن را، مانند پک من که یک شبح آبی را می‌خورد، قورت می‌دهند.

این در دام افتاده است اما هنوز نمرده است. برای تغییر آن، رادیکال‌های دیگر یک بار دیگر به عمل فراخوانده می‌شوند. آن‌ها داخل سلول ایمنی، برای کاری که به خاطر آن بدنام اند استفاده می‌شوند: برای آسیب رساندن و کشتن. مزاحم متلاشی می‌شود.

از ابتدا تا انتها یک واکنش ایمنی سالم بستگی به این دارد که رادیکال‌های آزاد برای ما و درون ما وجود داشته باشند. همان‌طور که ژائو پدرو مگلائس و جورج چرچ متخصصان ژنتیک در ۲۰۰۶ نوشتند: “همان طور که آتش خطرناک است و با این‌حال انسان نحوه‌ استفاده از آن را یاد گرفته است، اکنون به نظر می‌رسد که سلول‌ها مکانیسم‌ها را برای کنترل و استفاده [از رادیکال‌های آزاد] تکامل داده‌اند“.

به عبارت دیگر آزاد سازی خودمان از رادیکال‌های آزاد با آنتی‌اکسیدان‌ها فکر خوبی نیست. انریکز می‌گوید: شما بدن را در مقابل برخی عفونت‌ها بی دفاع رها خواهید کرد.

خوش‌بختانه بدن شما سیستمی دارد تا بیوشیمی درونی شما را در حد امکان پایدار نگه دارد. برای آنتی‌اکسیدان‌ها، این عموما شامل تصفیه کردن هر چیز اضافه‌ای از خون به ادرار برای دفع است. کلوا ویلانووا از مؤسسه پلی‌تکنیک ملی مکزیتو سیتی در یک ای‌میل می‌گوید: “آدم‌ها به توالت می‌روند”.

لین می‌گوید: “ما در متعادل کردن چیزها عالی هستیم بنابر این اثر [استفاده از مکمل‌ها] هر کاری که بکنید ملایم است، که باید برای آن سپاسگذار باشیم”. بدن‌های ما برای متعادل کردن خطر اکسیژن از همان زمانی که اولین میکروب‌ها شروع به استنشاق این گاز سمی کردند انتخاب شده اند. ما نمی‌توانیم میلیاردها سال تکامل را با یک قرص ساده تغییر دهیم.

هیچ کس انکار نخواهد کرد که ویتامین ث برای یک سبک زندگی سالم حیاتی است، همان‌طور که تمام آنتی‌اکسیدان‌ها چنین اند، اما اگر توصیه‌‌های پزشک را دنبال نکنید، وقتی گزینه‌ رژیم غذایی سالم در اختیارتان هست، این مکمل‌ها به ندرت پاسخ یک زندگی طولانی خواهند بود. ویلانووا می‌گوید: “تجویز آنتی‌اکسیدان تنها هنگامی موجه است که کمبود واقعی یک آنتی‌اکسیدان خاص مشهود باشد. بهترین گزینه برای دریافت آنتی‌اکسیدان‌ها از طریق غذاست چون حاوی ترکیبی از آنتی‌اکسیدان‌هایی است که با هم کار می‌کنند”.

لین می‌گوید: “به طور کلی نشان داده شده که رژیم‌های غذایی سرشار از میوه‌ها و سبزیجات برای شما خوب هستند. همیشه نه، اما به طور کلی توافق وجود دارد که این گونه است”. هرچند اغلب فواید چنین رژیم غذایی به آنتی‌اکسیدان‌ها نسبت داده شده اما ممکن است این فواید برخواسته از یک تعادل سالم پرو-اکسیدان‌ها و دیگر ترکیباتی باشد که نقش‌شان هنوز کاملا درک نشده است.

پس از دهه‌ها رمزگشایی از بیوشیمی بی‌قاعده‌ رادیکال‌های آزاد و آنتی‌اکسیدان‌ها، صدها هزار داوطلب، و میلیون‌ها پوند صرف شده در آزمایش‌های بالینی، بهترین نتیجه‌ای که دانش قرن بیست و یکم برای ارائه کردن دارد، در کلاس درس یک دانش‌آموز هم یافت می‌شود: پنج میوه‌ روزانه‌ی خود را بخورید.

منبع :
https://www.chetor.com

http://www.bbc.com/

قارچ شیتاکه

شیتاکه (به ژاپنی: 椎茸 シイタケ Shiitake) (به انگلیسی: Shiitake、Shiitake mushroom)، یکی از انواع قارچ ها است که چینی ها از حدود 6 هزار سال پیش تا کنون از آن استفاده می کردند. در کشورهای شرق آسیا مانند چین، کره، ژاپن و تایوان این قارچ به عنوان نمادی برای طول عمر شناخته می شود. نام شیتاکه (شی تاکه) از زبان ژاپنی منشا گرفته است. «شی» نام چوب درختی است که این قارچ بر روی آن رشد می کند؛ و «تاکه» هم به معنی قارچ می باشد. این قارچ با نام «قارچ جنگل های سیاه» نیز شهرت دارد و در جنگل های کشور آلمان رشد می نماید.
قارچ شیتاکه از خانواده قارچ های بازیدیومیست است. دارای پوسته ای قهوه ای رنگ و سطحی کمی محدب می باشد و قطری به اندازه 2 تا 4 اینچ یعنی 2 بند انگشت الی 4 بند انگشت دارد.

مصرف خوراکی

در زمان‌های قدیم در ژاپن امکان کاشت این قارچ نبود و تنها در مناطقی که بصورت طبیعی رشد می‌کرد، برداشت می‌شد. شیتاکه در آشپزی بودایی یکی از موادغذایی مهمی است که برای درست کردن سوپ از آن استفاده می شود. در قدیم یکی از مواد گرانقیمت به شمار می‌آمد. کشت شیتاکه بر روی چاک ساقه درختان از دوره ادو آغاز شد. کشت مصنوعی شیتاکه از قرن بیستم آغاز شده‌است.

محققان ایرانی موفق به کشت این قارچ در استان خراسان رضوی شده اند و تخمین زده می شود که این قارچ تا چند سال آینده به کشت انبوه رسیده و وارد برنامه غذایی مردم کشور ایران شود.

ارزش غذایی

مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۱٬۲۳۸ کیلوژول (۲۹۶ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۷۵٫۳۷ g
قندها ۲٫۲۱ g
فیبر ۱۱٫۵ g
چربی ۰٫۹۹ g
پروتئین ۹٫۵۸ g
تیامین (ویتامین ب۱) ۰٫۳ میلی‌گرم (۲۳٪)
ریبوفلاوین (ویتامین ب۲) ۱٫۲۷ میلی‌گرم (۸۵٪)
نیاسین (ویتامین ب۳) ۱۴٫۱ میلی‌گرم (۹۴٪)
پانتوتنیک اسید (ویتامین ب۵) ۲۱٫۸۷۹ میلی‌گرم (۴۳۸٪)
ویتامین ب۶ ۰٫۹۶۵ میلی‌گرم (۷۴٪)
اسید فولیک (ویتامین ب۹) ۱۶۳ میکروگرم (۴۱٪)
ویتامین C ۳٫۵ میلی‌گرم (۶٪)
ویتامین D ۳٫۹ میکروگرم (۳۹٪)
کلسیم ۱۱ میلی‌گرم (۱٪)
آهن ۱٫۷۲ میلی‌گرم (۱۴٪)
منیزیم ۱۳۲ میلی‌گرم (۳۶٪)
منگنز ۱٫۱۷۶ میلی‌گرم (۵۹٪)
فسفر ۲۹۴ میلی‌گرم (۴۲٪)
پتاسیم ۱٬۵۳۴ میلی‌گرم (۳۳٪)
سدیم ۱۳ میلی‌گرم (۱٪)
روی ۷٫۶۶ میلی‌گرم (۷۷٪)

بهبود عملکرد سیستم ایمنی

چند نوع قارچ با نام های شی تاکه، مای تاکه و رِی شی از انواع قارچ های دارویی هستند. اثر قارچ شیتاکه بر نوعی از سلول های ایمنی به نام ماکروفاژ بیشتر است. ماکروفاژها سلول های مستعد سرطانی شدن را پاکسازی می کند. قارچ شیتاکه همچنین باعث افزایش سیتوکین هایی چون اینترلوکین 1 بتا، فاکتور نکروز کننده تومور آلفا و اینترلوکین 10 می شود. این عوامل به آپوپتوز «مرگ برنامه ریزی شده سلول» کمک می کنند و باعث می شود؛ در زمانی که باید بمیرند، از بین بروند و رشد بی رویه نکنند. در نتیجه باعث می شوند سلول های عادی به سلول سرطانی تبدیل نشوند.

کاهش بیماری های قلبی عروقی

قارچ شیتاکه به علت دارا بودن بتاگلوکان باعث کاهش کلسترول خون می شود. در نتیجه کلسترول در بدن تجمع نمی یابد و احتمال تشکیل پلاک های آترواسکلروزی کاهش یافته و احتمال ایجاد گرفتگی عروق و سکته کم می شود. قارچ شیتاکه به علت دارا بودن املاحی چون منیزیم، سلنیم، مس و روی دارای اثرات آنتی اکسیدانی می باشد؛ و همین عامل باعث می شود احتمال عملکرد غیر عادی در سلول ها کاهش یابد.

اثرات ضد سرطانی

حدود 100 ترکیب متفاوت در قارچ شیتاکه وجود دارد که باعث اثرات ضد سرطانی در آن می شود. این عوامل به آپوپتوز (مرگ برنامه ریزی شده سلول) کمک می کنند. مطالعات نشان می دهد مصرف مداوم قارچ شیتاکه باعث پیشگیری از انواع سرطان ها بالاخص سرطان کولون، سرطان پروستات و سرطان سینه می شود.

درمان مبتلایان به ویروس HPV با قارچ شیتاکه

ویروس زگیل تناسلی (HPV) ویروس شایع و بسیار مسری است که باعث ایجاد زگیل تناسلی در دهانه رحم، دهان و گلو میشود. بیشتر از سه چهارم زنان این ویروس را در طول دوران زندگی خود میگیرند که نوع خاصی از این ویروس باعث سرطان دهانه رحم میشود.
قارچ ژاپنی شیتاکه ماده شیمیایی منحصر به فردی به نام AHCC دارد که سیستم ایمنی بدن را افزایش می دهد و باعث جلوگیری از رشد تومور می شود. اما تحقیقات جدید دانشمندان امریکایی عصاره ای در قارچ شیتاکه پیدا کرده اند که میتواند به کلی ویروس زگیل تناسلی (HPV) را ریشه کن و از بین ببرد. ویروس زگیل تناسلی (HPV) توسط رابطه جنسی ایجاد می شود و می تواند باعث ایجاد سرطان دهانه رحم، گلو و یا الت تناسلی در مردان شود.
قارچ شیتاکه برای قرن ها است که در شرق اسیا به عنوان دارو استفاده میشود که دارای ماده منحصر به فردی به نام active hexose correlated compound (AHCC) که دارای ترکیبی از اسید امینو ها، پلی ساکارید ها (polysaccharides) و مواد معدنی است در یک تحقیق جامع به ده خانم که ویروس زگیل تناسلی (HPV) را دارا بودند عصاره قارچ سیتامه به صورت روزانه به مدت شیش ماه داده شد. پنج نفر از این خانم ها به درستی درمان شدند و ویروس از بدن انها ریشه کن شد.
پروفسور Judith Smith، از دانشگاه تگزاس که تحقیقات جامع در این زمینه را شروع کرده است میگوید:
“نتیجه بسیار دل گرم کننده است. ما فهمیدیم که سه ماه برای درمان قطعی است ولی برای برخی نیاز است که درمان در شش ماه انجام شود.
بهرحال AHCC دارویی است که هیچ اثر جانبی ندارد. ما میخواهیم تحقیقات بزرگتری را شروع کنیم. در تحقیق قبلی میشخص شد که AHCC باعث میشود سیستم ایمنی بدن بالا برود و همچنین باعث افزایش شمار سلول هایی میشود که به بدن برای مبارزه با عفونت ها و جلوگیری از رشد تومور هستند میشود.
دکتر اسمیت در ادامه میگوید وقتی چنین نتیجه ای در بانوان ایجاد شد احتمالا در اقایان هم همین نتیجه را در درمان ویروس HPV و زگیل تناسلی خواهد داد.
اوایل سال دکتر اسمیت در تحقیق روی موش ها توسط AHCC توانست در 90 روز ویروس HPV را از بدن موش ها ریشه کن کند.
همچنین AHCC باعث کاهش نرخ رشد تومور سرطان دهانه رحم میشود

AHCC به عنوان یک ایمنی درمانی عمل میکند که این درمان توسط سیستم ایمنی بدن خود بیمار برای مقابله با بیماری عمل میکند. تحقیقات انسانی و ازمایشگاهی نشان داده است که AHCC باعث افزایش تعداد و فعالیت سلول های کشنده، سلول های endritic  و سلول های  cytokines که بدن را قادر میسازند در برابر عفونت ها مقابله کند و جلوی رشد تومور را بگیرد میشود.

انتخاب و ذخیره کردن قارچ شیتاکه

1. در زمان خرید قارچ شیتاکه دقت کنید و قارچی را انتخاب نمایید که درشت تر باشد، سطح صاف و تمیزی داشته باشد و چروکیده، و دارای لکه های مرطوب و لزج هم نباشد.
2. برای نگه داری قارچ شیتاکه تازه می توانید آن را در بسته های کاغذی قرار داده و در یخچال و یا فریزر به مدت یک هفته نگهداری نمایید. در این مدت قارچ تازه می ماند.
3.  قارچ شیتاکه خشک شده نیز باید در ظرفی که محکم بسته شده است، در فریزر یا یخچال نگهداری شود. در این صورت به مدت شش ماه الی یکسال قابل استفاده خواهد بود.
4. تمیز کردن قارچ هم بهتر است با حوله پارچه ای باشد و با آب زیاد شسته نشود. زیرا قارچ بافت متخلخلی دارد و سریعاً آب را جذب می کند؛ در نتیجه بر روی بافت و طعم آن اثر می گذارد.

منبع :
https://fa.wikipedia.org/

https://article.tebyan.net

http://hpvsupport.blog.ir

فست‌فود

ایرج خسرونیا فوق تخصص بیماری های گوارشی گفت: شاید به اندازه نصف وقتی که برای خوردن چنین غذاهایی صرف می‌کنیم، برای تهیه و پختشان زمان نگذاریم. فست‌فود ها با گوشت‌های فراوری‌شده همچون کالباس، سوسیس و همبرگر تهیه می‌شوند. فراورده‌های گوشتی‌ به‌دلیل وجود مواد نگهدارنده‌ می‌توانند‌ باعث بالارفتن چربی‌ و کلسترول‌ خون شود. مصرف فراورده‌های گوشتی‌ به‌ویژه همبرگر‌ به‌دلیل مواد نگهدارنده موجود در دراز مدت می‌تواند باعث بروز سرطان در افراد شود، اما این مساله به‌طور قطع به پزشکان ثابت نشده است. استفاده از اسانس و رنگ غیرمجاز در فست‌فود ها خطر ابتلا به انواع بیماری‌های غیرواگیر را افزایش داده و در درازمدت به یکی از عوامل خطر تبدیل می‌شود. مردم باید جای مصرف فست‌فودها و غذای آماده سراغ مواد مغذی و میوه‌جات بروند تا سلامتی بدن از بین نرود.

ایرانی‌ها زیاد فست‌فود می‌خورند

اگر در هفته چندین وعده غذایی به خوردن فست‌فود اختصاص یابد، باید از همان موقع به سلامتی‌مان شک کنیم. بر اساس آمار مصرف فست‌فود در کشور ما از فراوانی بالایی برخوردار است. هم‌اکنون میزان مصرف فست‌فود در کشور ما از کشورهای اروپایی و آمریکایی هم بیشتر است. اغلب والدین شاغل و افراد در سفر از فست‌فود استفاده می‌کنند. این درحالی است که برخی افراد از گرم‌کردن و مصرف فست‌فود باقیمانده از شب گذشته ابایی ندارند و همین موضوع آنها را به بیماری‌های متعدد مبتلا می‌کند. همچنین روغن‌هایی که در طبخ این مواد استفاده می‌شود، نه‌تنها بی‌کیفیت است، بلکه برای سرخ‌کردن بار اول هم مناسب نیست، اما در فست‌فودفروشی‌ها بارها و بارها از این روغن نامناسب استفاده می‌کنند، طوری که این روغن به‌شدت سرطان‌زا می‌شود. این نوع سبک تغذیه از هیچ‌الگوی ایرانی و خارجی پیروی نمی‌کند و باعث بروز و تشدید بیماری در بین افراد می‌شود. برخی از افراد بر این باورند که غذاهای کشورهای اروپایی لذیذ و مناسبند، درحالی که این نوع سبک تغذیه نامناسب‌ترین الگو در کشورهای پیشرفته است. با بررسی مواد موجود در فست‌فودها باید گفت که چربی موجود در این موادغذایی زائد چاق‌کننده است. همچنین وجود نمک فراوان در فست‌فودها باعث افزایش فشار خون، تنگی عروق و کبد چرب می‌شود. بنابراین مصرف این نوع موادغذایی مفید نیست و از لحاظ بهداشتی هم مصرف‌کننده را با مشکلات متعدد مواجه می‌کند.

مشکلات بهداشتی فست‌فود‌ها

اغلب در محل‌های طبخ فست‌فود آلودگی‌های متعدد مشاهده می‌شود. افراد فعال در این آشپزخانه‌ها با دست‌های آلوده ساندویچ را آماده کرده و از مشتری پول دریافت می‌کنند. این وضعیت زمینه را برای انتقال بیماری‌های گوناگون مهیا می‌کند. افراد باید بدانند درصورت تمایل به مصرف فست‌فود ماهانه یک یا دو بار ضرر چندانی برای بدنشان ندارد، اما مصرف این نوع غذاها به‌شکل روزانه افراد را به بیماری‌های فراوان مبتلا می‌کند. در ضمن افراد برای صرف فست‌فود باید مراکز مورد تایید دانشگاه‌های علوم‌پزشکی و وزارت‌بهداشت را انتخاب کنند، درحالی که اغلب فست‌فودها در محیط‌های نامناسب و غیربهداشتی تهیه می‌شوند. به‌هرحال هدف از تغذیه فقط سیر‌شدن نیست، بلکه مواد مصرفی باید مفید، مغذی و بهداشتی باشد.

چگونگی نظارت بر فست‌فودی‌ها

بازرسان وزارت‌بهداشت در طول سال دو بار به بررسی این مراکز می‌پردازند، هرچند تعداد این بازرسان اندک است. دانشگاه‌های علوم‌پزشکی سه تا چهار نیرو به‌عنوان بازرس از مراکز در اختیار دارد. طبیعتا این تعداد نیرو پاسخگوی تعداد فراوان این مراکز نیست. در این شرایط دوباره و چندباره شاهد تکرار دور باطل بی‌توجهی به بهداشت و نظافت در مراکز طبخ فست‌فود هستیم. باید مردم از مراکز معتبر و مورد تایید وزارت‌بهداشت اغذیه تهیه کرده و کم‌وکیف رعایت بهداشت محیط را مورد بررسی قرار دهند. همچنین افراد می‌توانند با ممانعت از مصرف فست‌فود و خرید از مراکز غیربهداشتی خود و خانواده‌شان را در مقابل اثراث سوء این نوع سبک تغذیه مصون کنند. در ضمن افراد فعال در مغازه‌های فست‌فودفروشی باید بدانند اگر غذای مفید و باکیفیت به مشتری ارائه دهند، به همان ‌نسبت مشتری‌شان افزایش می‌یابد، در غیراین‌صورت بعد از مدتی مجبور به تعطیلی این مراکز می‌شوند.

افزایش مصرف فست‌فود و بیماری‌های قلبی

در سال‌های اخیر مصرف فست‌فود در کشور افزایش یافته است. این سبک‌زندگی خطرات متعدد را به‌دنبال دارد. هم‌اکنون شاهد افزایش بستری افراد جوان در بخش مراقبت‌های قلبی و ریوی هستیم، در حالی که در گذشته افراد بالای 50سال به بیماری‌های قلب و عروق مبتلا می‌شدند. حتی در بخش مراقبت‌های قلبی و ریوی شاهد بستری افراد 25‌ساله هستیم. در ضمن امروزه افراد زیادی به کبد چرب مبتلا هستند. بر اساس بررسی‌های انجام‌شده از هر صد نفر سونوگرافی‌کننده 70 نفر به کبد چرب مبتلا هستند. بنابراین مصرف فست‌فود می‌تواند زمینه‌ساز بروز انواع بیماری‌ها باشد. همچنین به‌دلیل رعایت‌نکردن بهداشت در مراحل تهیه و طبخ این اغذیه‌ها بر تعداد افراد مبتلا به بیماری‌های انگلی و هپاتیت‌ها در کشور افزوده شده است. در این شرایط توصیه می‌شود با رعایت اصول بهداشتی از سوی مسئولان مغازه‌های فست‌فودفروشی‌ و توجه مردم به رعایت بهداشت در این مراکز از شیوع انواع بیماری‌ها در جامعه جلوگیری شود.

مصرف فست‌فود و بیماری‌های ناشی از آن

اگر فست‌فودها با بیماری انگلی و میکروبی همراه باشند، سیستم گوارش، یعنی مری، معده، اثنی‌عشر و روده بزرگ فرد مصرف‌کننده را بیمار می‌کند. برای‌مثال فرد به‌دلیل مصرف سالاد، سبزی یا غذای آلوده به اسهال خونی مبتلا می‌‎شود. در برخی مواقع نیز افزودنی و نگهدارنده در فست‌فود باعث بروز دل درد، اسهال و استفراغ می‌شود. در بسیاری از موارد بیماری فقط به‌دلیل مصرف غذای آلوده بروز می‌کند؛ یک ساندویچ می‌تواند علاوه بر میکروب‌های قارچی و ویروسی، بیماری‌های غیرعفونی همچون تنگی عروق، کبد چرب، بیماری‌های قلب و عروق، فشار خون و دیابت را به‌دنبال داشته باشد. راهکار درست، کاهش مصرف فست‌فود، و در گام بعدی، خرید از فست‌فودی‌های استاندارد است. هر فرد با مشاهده تخلفات در مراکز اغذیه‌فروشی و رستوران‌ها می‌تواند بخش بازرسی دانشگاه علوم‌پزشکی منطقه سکونت خود را از وضعیت موجود آگاه کند. بازرسان دانشگاه علوم‌پزشکی نیز مرکز مربوطه را با مشاهده هرگونه بی‌توجهی به بهداشت محیط و وجود آلودگی در نحوه طبخ پلمب می‌کنند.

منبع :
http://www.fartaknews.ir/

پیچک نیلوفر صحرایی

نیلوفر صحرایی نوعی پیچک با گل هایی شبیه به قیف است، که در هنگام طلوع آفتاب گلبرگ های خود را باز کرده و هنگام غروب آن ها را می بندند. گل های این گیاه که به نیلوفرپیچ نیز مشهور هستند، در رنگ های سفید و صورتی دیده می شوند. این پیچک در همه فصل های سال رشد می کند و ریشه های بلند آن به سرعت به درون خاک نفوذ می کنند. نیلوفر صحرایی در حال حاضر در آمریکای شمالی و کانادا به وفور یافت می شود و بخاطر تکثیر بسیار سریع و رشد همیشگی اش، بعنوان یک گیاه مزاحم که ریشه کنی و قلع و قمع آن بسیار مشکل است شناخته می شود. این گیاه معمولا اطراف حصار ها و گوشه ها رشد میکند و در یک چشم بهم زدن گوی سبقت را از تمامی گیاهان اطراف ربوده و آن ها را گرفتار رشد سریع خود می کند.

ویژگی ها و اطلاعات تغذیه ای
نیلوفر صحرایی از دیرباز برای ویژگی های درمانی بویژه تصفیه و پاکسازی بدن و آرام سازی ذهن شناخته شده است. نیلوفر صحرایی همچنین برای پاکسازی و قابل کشت کردن زمین های کشاورزی که بیش از حد مورد بهره برداری قرار گرفته اند و از نظر شیمیایی اشباع هستند بکار می رود. این گیاه خاک را از فلزات سنگین پاکسازی کرده و حاصلخیزی و تعادل را به زمین باز می گرداند. بنابراین نیلوفر صحرایی یک عامل سم زدای بسیار خوب و موثر است که سموم داخلی و خارجی را به خوبی پاکسازی می کند. این گیاه همچنین غنی از ترکیباتی همچون تروپین، سودوتروپین، آسپارتیک اسید، سیستئین و آرژنین است.

سودمندی ها و استفاده های درمانی
این پیچک که به عنوان تثبیت کننده زمین مورد استفاده کشاورزان و متخصصین حوزه کشاورزی است، دارای چندین ویژگی سودمند برای سلامتی و استفاده های درمانی فراوانی است. برخی از این ویژگی ها در زیر آمده است.
• ریشه نیلوفر صحرایی به عنوان یک مسهل بسیار خوب عمل میکند و اگر در دوز مناسب مصرف شود حتی در کودکان نیز می تواند موثر باشد.
• بومی های آمریکا از این گیاه به عنوان پادزهری برای نیش عنکبوت استفاده می کنند. همچنین بر این باور هستند که برگ های نیلوفر صحرایی میتواند ترشحات صفرا را بهبود ببخشد.
• نشانه هایی وجود دارد که عصاره نیلوفر صحرایی باعث توقف رشد تومورها شده و همچنین ویژگی های ضد سرطانی دارد. این خصوصیات در حال حاضر تحت مطالعه قرار دارند.
• نیلوفر صحرایی بصورت مشابه داروهای ضد دیابت عمل میکند. به این صورت که مانع از فعالیت آلفا گلوکسیداز و بتا گلوکسیداز می شود. به این ترتیب جذب کربوهیدرات ها در دیواره روده کاهش یافته و از این طریق به تنظیم سطح قند خون کمک بسیاری خواهد شد. مانند ترکیباتی که در سیب زمینی شیرین وجود دارد، ترکیبات نیلوفر صحرایی نیز با عملکردی شبیه به انسولین، به کنترل بهتر سطح قند خون و مدیریت دیابت کمک می کنند.
• نیلوفر صحرایی، بویژه گل های آن ویژگی های ضد باکتری و ضد قارچ بر روی گستره وسیعی از میکروب ها شامل: ای کولی، گونه های سالمونلا، و کاندیدا آلبیکان ها دارد.
• نیلوفر صحرایی همچنین دارای خواص درمانی برای مقابله با تاثیرات استرس در افراد مختلف است. این گیاه می تواند برای آرام کردن ذهن و تسکین اعصاب مورد استفاده قرار گیرد و در غلبه بر استرس و پیدا کردن حس آرامش به فرد کمک می کند. با این وجود برای درمان استرس، اضطراب و یا افسردگی، مانند مسکن ها و داروهای آنتی سایکوتیک دیگر، نیلوفر صحرایی نیز باید با احتیاط و تحت نظر پزشک یا متخصص سلامت مصرف شود.
• در برخی از مناطق آسیا، برگ ها و ساقه های ظریف گیاه نیلوفر صحرایی را برای استفاده های آشپزی بکار می برند.

منبع :ترجمه از
http://www.home-remedies-for-you.com/herbs/bindweed.html

بلوبری

احتمالا تابحال از متخصصان تغذیه و تناسب اندام شنیده اید که میوه بلوبری Blueberry و یا دمنوش آن را یک منبع غذایی فوق العاده است. بلوبری سرشار از آنتی اکسیدان است که برای از بین بردن رادیکال های آزاد مضر مناسب است و خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد.
میوه تازه بلوبری منبع خوبی از ویتامین ها و مواد معدنی است، اما این میوه اغلب گران است و اگر خارج از فصل باشد در دسترس نیست. با این حال، نوشیدن دمنوش بلوبری این امکان را به شما می دهد که از برخی خواص درمانی میوه تازه آن، بدون هزینه های بالا و یا مشکلات عدم دسترسی بهره ببرید. این دمنوش معمولا به عنوان یک دمنوش گیاهی برای لاغری شناخته می شود اما خواص مفید دیگری نیز دارد.

خواص دمنوش بلوبری
1- کاهش وزن
از مهمترین خواص این دمنوش کمک به کاهش وزن است. دمنوش این میوه حاوی کالری و قند کم و فیبر بالا است که باعث کم کردن اشتها، سیری و در نتیجه کاهش وزن می شود. دمنوش بلوبری قند خون را تنظیم می کند و میل و هوس خوردن شیرینی را کم می کند.
این میوه شیرین، مغذی و محبوب است. میزان کالری آن کم است بطور باور نکردنی برای سلامت شما خوب است. یک فنجان بلوبری تازه، حاوی 84 کالری، 0 گرم کلسترول، 1.1 گرم پروتئین، 0.49 گرم چربی، 21 گرم کربوهیدرات و 3.6 گرم فیبر غذایی ( 14درصد از نیاز روزانه ) است.

2- بهبود عملکرد مغز
بلوبری حاوی مقدار زیادی فنل و اسید گالیک است و به عنوان محافظ عوامل عصبی شناخته شده است. این میوه به دلیل داشتن اسید گالیک فراوان مغز را از انحطاط، استرس و عصبی شدن محافظت می کند. این میوه عملکرد شناختی را افزایش می دهد و مصرف دمنوش بلوبری و خود این میوه برای افراد مبتلا به بیماری آلزایمر مفید است. به جز این میوه تمشک، فندق، انبه، توت فرنگی، چای سبز و آلو نیز حاوی اسید گالیک هستند.

3- مبارزه با پیری
آنتی اکسیدان های موجود در دمنوش این میوه از ایجاد آسیب توسط سموم و رادیکال های آزاد پیشگیری می کند و خطر ابتلا به بیماری های مختلف را کاهش می دهد. بسیاری از تحقیقات، خواص ضد پیری بلوبری را ثابت کرده اند. آنتی اکسیدان های موجود در این میوه التهاب و بیماری را در بدن نابود می کند.

4- کاهش خطر ابتلا به سرطان
بر خلاف استراتژی پرتو درمانی و شیمی درمانی مواد غذایی غنی از اسید گالیک مانند بلوبری می تواند بدون آسیب رساندن به سلول های سالم بدن به کاهش علائم سرطان کمک کند.دانشمندان اثرات ضد سرطانی اسید گالیک را بررسی کرده اند و مزیت ها و تاثیرات اسید گالیک را بر روی سلول های سرطان پستان منتشر نموده اند.

5- سلامت پوست
استفاده از عصاره بلوبری در محصولات مراقبت از پوست و همچنین دمنوش بلوبری به صورت خوراکی در سراسر جهان در حال افزایش است. این میوه به دلیل داشتن طیف گسترده ای از ویتامین ها و مواد معدنی هورمون ها را تنظیم می کند. دمنوش بلوبری یک درمان خانگی عالی برای از بین بردن جوش و آکنه می باشد. همچنین این میوه به دلیل داشتن رسوراترول، آسیب ناشی از اشعه خورشید را کاهش می دهد و از تیره شده پوست جلوگیری می کند.

طرز تهیه دمنوش
مواد لازم :

۸ فنجان آب
۱ فنجان بلوبری
1 عدد چای کیسه ای

طرز تهیه:
گام اول: برای تهیه دمنوش ابتدا باید آب را در قوری (قهوه جوش) بریزید و روی اجاق بگذارید، به محض جوشیدن قوری را از روی حرارت بردارید. توجه داشته باشید قبل از اینکه آب کاملا بجوشد آن را از روی حرارت بردارید تا عطر و طعم بلوبری کم نشود.

Image titled Make Blueberry Tea Step 1

گام دوم: چای کیسه ای را بسته به اینکه دوست دارید تا چه حد غلیظ باشد در قوری بگذارید (به مدت 8 تا 10 دقیقه کافی است زیرا بیش از این زمان خیلی تیره می شود). سپس در یک ظرف کوچک میوه را با چنگال له کنید و آب آن را نگه دارید.

Image titled Make Blueberry Tea Step 2

گام سوم: میوه  را در یک ظرف با چنگال له کنید و آب آن را در ظرف دیگری بریزید.

Image titled Make Blueberry Tea Step 3

گام چهارم: حالا بلوبریها را داخل توپ چای درب دار بریزید و به صورت مورب داخل قوری بگذارید به مدت ۸ الی ۱۰ دقیقه بماند و سپس تفاله بلوبری را بعد از مدت ذکر شده بیرون بریزید.

Image titled Make Blueberry Tea Step 4

گام پنجم: حال آب میوه که قبلا گرفته اید را داخل قوری بریزید.

Image titled Make Blueberry Tea Step 5

دمنوش شما آماده است، در صورت تمایل می توانید دمنوش را با شکر (به مقدار کم) شیرین کنید.

Image titled Make Blueberry Tea Step 6

منبع :

خبرپو

مجله اینترنتی ستاره

سوکسینیک اسید succinic acid

سوکسینیک اسید Succinic Acid  بصورت طبیعی و در مقادیر بسیار کم در انگور سیاه، بعضی از بری ها، آب چغندر، ریواس، جو، آفتابگردان و یونجه یافت می شود. همچنین مقدار بسیار کمی از سوکسینیک اسید آزاد در حفره های کهربا و همینطور در پوسته آن وجود دارد. بدن انسان می تواند سوکسینیک اسید را برای مصرف خودش تولید می کند. با این حال در وضعیت های استرس زا، سیستم ایمنی ضعیف، و زمانی که سیستم سوخت و ساز بدن قادر به تولید سوکسینیک اسید کافی نیست، می تواند باعث بروز مواردی از جمله: ظاهر شدن مداوم حالت های خستگی، کمبود انرژی، تغییر در سیستم گردش خون، کاهش مقاومت در برابر عفونت ها، و بیماری های ویروسی شود.

حساسیت به فشار جو و تغییرات فشار هوا، خستگی و احساس عدم اعتماد بنفس، بی تابی و فراموشی، در صورتی که نشانه پیری یا بیماری خاصی نباشند می توانند به عنوان علائم کمبود سوکسینیک اسید شناخته شوند.
تغییراتی که با بالا رفتن سن در بدن اتفاق می افتد بسیار پیچیده و چند وجهی هستند، با این حال بیشتر آن ها به کاهش توان فرایندهای تامین انرژی برای سیستم های حیاتی بدن مرتبط هستند. فراهم سازی سوکسینیک اسید در یک دوره نسبتا کوتاه، می تواند از اکسایش خطرناک لیپیدها در بدن جلوگیری کرده و از این طریق به بازسازی حافظه و بهبود ظرفیت فیزیکی آن کمک کند. به این ترتیب فرایندهای سوخت و ساز و مکانیزم های کنترلی بدن بهینه می شوند.
می توان گفت که سوکسینیک اسید یک ابزار کارا و سودمند است که می توان با استفاده ازآن در سال هایی که ما پا به سن گذاشته و رو به پیری حرکت می کنیم، فعالیت طبیعی خود را ادامه دهیم.
تفسیری که امروزه از مکانیزم پیری و طول عمر ارائه می شود بر پایه دو اصل کلیدی است. ژنتیک و تاثیرات محیطی بر روی فرد. فرایند پیری به میزان و شدت تقسیم سلولی بستگی دارد. شکافت سریع تنها در سنین پایین اتفاق می افتد. در این وضعیت سلول ها زیاد عمر نمی کنند و به محض اینکه وظیفه خود را به انجام رسانیدند، می میرند. آن ها انرژی را ذخیره کرده و به بدن منتقل می کنند. با بالا رفتن سن این فرایند کند می شود. نشانه های پیری در سطح سلولی اتفاق می افتد و بنابراین فرایند متوقف سازی آن نیز بایستی در این سطح صورت پذیرد.
اولین دلیل پیری، اختلال متابولیک مویرگی نام دارد. این عارضه زمانی اتفاق می افتد که جریان خون به دلیل ضعف و بیماری سلول ها قادر به دسترسی به بافت های زنده نیست. جریان مویرگی از کنترل خارج شده و به دور سلول های ناسالم و ضعیف می پیچد اما این سد مزاحم مانع از رسیدن مواد مغذی و حیاتی به سلول ها و دفع سموم از آن ها می شود. سلول های در حال رشد در این ناحیه انباشته از سموم مختلف هستند و در این وضعیت، نواحی بیشتر و بیشتری از بدن درگیر این عارضه می شوند. (تاپیک راههای افزایش طول عمر را در سایت مجیک بادی مطالعه کنید)
دلیل دیگر باقی مادن طولانی مدت مواد سمی یا همان سلول های مرده در بدن است که در اغلب موارد با نارسایی کلیه ها ارتباط دارد. در اثر این نارسایی، باقیمانده سلولهای مرده در بافت خارج سلولی انباشته می شوند.
در مورد دفع سلول های مرده، بدن ما راه حل بسیار هوشمندانه ای دارد، یک سیستم پاکسازی چندگانه بسیار قدرتمند که عمکردهای جاری بدن را مختل نمی کند.
سموم و مداد زائد که به عنوان مواد غذایی مصرف شده اند، از طریق روده ها دفع می شوند. در مرحله بعدی کبد قرار دارد. کبد خونی را که از روده بازگشته تصفیه می کند. سموم از دیواره روده ها عبور کرده و پس از ترکیب با صفرا دوباره از طریق دیواره ها وارد روده می شوند تا از این طریق دفع شده و یا در مرحله بعدی پاکسازی یعنی کلیه ها حذف شوند.
سیستم پاکسازی سموم و سلول های مرده و سیستم گردش خون مویرگی از ارکان مهم سیستم دفاعی طبیعی بدن هستند و این فرایند ها برای کارکرد بهینه و موثر به سوکسینیک اسید نیاز دارند.
سوکسینیک اسید می تواند در همان مراحل اولیه از انباشت سموم و سلول های مرده و حتی تشکیل تومور جلوگیری کند و حتی در صورت تشکیل تومور از پیشرفت عارضه های بعدی جلوگیری کند. سوکسینیک اسید همچنین برای حفظ و نگهداری سیستم ایمنی بدن ضروری است.
برای پیدا کردن دلیل این ناهنجاری ها باید نگاه دقیقی به درون سلول بیندازیم.
وضعیت بدن مستقیما به بافتی در درون سلول به نام میتوکوندریا وابسته است. در بسیاری از وضعیت های پاتولوژیک کارکرد انرژی وابسته به میتوکوندریا دچار کمبود می شود. دانشمندان برای فهم این پدیده مطالعاتی را در طی سال های متوالی در آزمایشگاه های علمی به انجام رسانیده اند. به تازگی این تحقیق به نقش دی ان ای متوکوندریایی ناقص به عنوان جرقه شروع این ناهنجاری ها توجه ویژه ای نشان داده است. دلیل این امر فرایند متناوب اکسایش است. همچنین مشخص شده است که عوامل اکسایشی یا اختلال در تعادل انرژی بر روی مکانیزم های ارتباط بین سلولی تاثیر می گذارد.

سوکسینیک اسید می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان تاثیرات مثبت فراوانی بر روی بدن بگذارد و همچنین بطور موثر بر روی میتوکوندریا نیز اثر بگذارد.
تاثیرات سوکسینیک اسید بر روی بدن:
– تاثیر ضد گرگرفتگی
– کمک به تعادل ارگانیسم های بدن
– تقویت سیستم ایمنی بدن
– کمک به ورزشکاران برای تطبیق راحتتر با فشار بالای تمرینات
– تحریک ترشح بیشتر انسولین در بدن و در نتیجه پاین آمدن قند خون
– متعادل کردن سیستم عصبی و در نتیجه کاهش استرس
– بهبود کارکرد اندام های مهم مانند مغز، قلب، کلیه ها، کبد و…
– جلوگیری از شکل گیری تومورها و همینطور ممانعت از پیشرفت در صورت تشکیل تومور
– خنثی کردن و از بین بردن سموم بدن (دود سیگار، الکل، داروها و..)
– بهبود گردش خون مویرگی در بافت ها و ارگان های بدن.

مصرف سوکسینیک اسید به عنوان مکمل:
بدن ما به صورت کاملا مستقل قادر به تولید 200 میلی گرم سوکسینیک اسید در طول روز است. در حالت طبیعی این مقدار کافی است، اما در زندگی شهری امروزی “حالت طبیعی” کاملا فراموش شده است. حساسیت های مداوم، خستگی مزمن و طولانی مدت، و شرایط محیطی نامناسب ما را سست و تحریک پذیر کرده و چرخه طول عمر را مختل کرده است. از آنجایی که بدن قادر به ذخیره سازی سوکسینیک اسید تولیدی روزانه برای استفاده در مواقع نیاز نیست، ممکن است به دوز اضافی از این ماده در مواقعی احساس شود. این دوز اضافی از سوکسینیک اسید مصنوعی می تواند به جابجایی انرژی سلولی کمک کرده و سودمندی های سلامتی بسیاری دارد.
سوکسینیک اسید دارویی که به شکل قرص یا پودر خوراکی تولید می شود، در دسته بندی مکمل های غذایی و مواد بیولوژیکی فعال قرار می گیرد. این مکمل طی انجام فرایندهایی بر روی کهربای طبیعی ساخته می شود و کاملا ایمن شناخته شده است. از نظر ظاهری معمولا شبیه به پودر کریستالی سفید و با طعمی ترش، شبیه به طعم اسید سیتریک است.
هنگام ورود به بدن، این ماده به شکل سوکسینات ها فعال می شود، نمک هایی که بطور شگفت انگیزی عملکرد اندام های حیاتی بدن را بهینه می کنند. سپس در ارگان یا سیستمی که به آن نیاز دارد تجمع می کنند. این سوکسینات ها در برابر رادیکال های آزاد، یعنی همان قاتلان خاموش بدن مقاومت می کنند.

منبع : ترجمه از https://elivera.co.uk

کدو تنبل

کدو انواع مختلفی دارد مانند کدو حلوایی، کدوی تنبل یا کدوی زرد، کدوی خورشتی یا کدوی سبز که در اکثر موارد، خواص کدوها مشابه یکدیگر بوده ولی در برخی از فواید درمانی دارای تفاوتهایی با یکدیگر میباشند. در این مطلب قصد داریم شما را با خواص کدو تنبل آشنا کنیم.

خواص کدو تنبل

مهمترین خواص درمانی و فواید دارویی کدو تنبل شامل خاصیت ضد کرم، ضد سرطان به ویژه سرطان پروستات، ضد چربی، ضد سنگ ادراری، مدر و مانع تشکیل برخی کریستالها در کلیه های سنگ ساز و داری خاصیت ضد التهابی است.

خواص کدو تنبل (طبیعت و کاربردهای درمانی)

  • بر اساس دیدگاه طب سنتی طبع همه انواع خانواده کدو و از جمله طبع کدو تنبل سرد و تر است. برخی از مهمترین موارد مصرف کدو تنبل در درمان بیماریها شامل موارد زیر میگردد:
  • کمک به کاهش التهاب و درد مفاصل در بیماری های روماتیسمی
  • کاهش کلسترول و چربی خون مفید است و از این رو خوردن آن به بیماران قلبی عروقی توصیه میگردد.
  • کمک به پیشگیری و دفع کرمهای روده خصوصا کرم آسکاریس و کرم کدو
  • مصرف کدو تنبل برای رفع عطش و بیخوابی مناسب است.
  • یکی از اصلی ترین و شناخته شده ترین خواص کدو تنبل پیشگیری وکمک به درمان بزرگی خوش خیم پروستات است. مصرف کدو تنبل در پیشگیری از ابتلا به سرطان پروستات بسیار موثر است.
  • تخفیف علایم تحریک و اختلالات مثانه به ویژه مشکلاتی از قبیل شب ادراری
  • مصرف این گیاه پخته در کاهش بیماری های التهابی روده بسیار مفید و موثر است.
  •  کاهش ریسک بزرگ شدن پروستات در سنین 30 تا 40 سالگی است.
  • دانه های کدو تنبل سرشار از آنتی اکسیدان ضد التهاب بوده و از ایندومتاسین (نوعی داروی غیر استروئیدی) که جهت کاهش التهاب ورم مفاصل استفاده می شود، موثر است.
  • این گیاه غنی از پتاسیم است و بنابراین مصرف آن برای تعدیل فشار خون مفید است.
  • از خواص کدو تنبل برطرف کننده سردرد، بی خوابی و خستگی اعصاب است.
  • از این گیاه در تهیه سوپ یا خورش به صورت پوره استفاده میشود که برای درمان خانگی سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مفید است.

 گیاه شناسی

کدو تنبل گیاهی یک ساله و خزنده است. برگهای این گیاه به شکل قلب، پهن و پوشیده از کرکهای ریز میباشد. رشه این گیاه باریک، بلند، کمی شیرین و خوردن جوشانده آن مستی اور است. میوه این گیاه بزرگ و نارنجی رنگ بوده و شکلی گرد دارد. در کشورهای مختلف از این میوه به صورت تزیینی در جشن های مختلف به خصوص جشن هالووین استفاده میکنند. بخشهای مورد استفاده این گیاه تخم، میوه، برگ، گل و ریشه آن است که علاوه بر ارزش غذایی از خواص درمانی نیز برخوردار است.

ارزش غذایی

این گیاه و تخم آن سرشار از مواد معدنی نظیر منگنز، منیزیم، فسفر و تریپتوفان و همچنین منبع بسیار خوبی برای آهن، مس، ویتامین کا، ث، ب6، است. عنصر روی و سلنیوم نیز به مقدار زیاد در تخم کدو تنبل یافت می شود و خود کدو نیز حاوی این مواد بوده کلسیم، فسفر و پتاسیم در آن به مقدار فراوان یافت می شود.

جدول ارزش غذایی و خواص میوه کدو تنبل

 مواد و محتویات مقدار در 100 گرم گوشت میوه
انرژی 26 کیلو کالری
 چربی 0/1 گرم
 پروتئین 1 گرم
 کربوهیدرات 6/49 گرم
 قند 1/36 گرم
 فیبر 0/5 گرم
 سدیم 1 میلی گرم
 پتاسیم 340 میلی گرم
 کلسیم 21 میلی گرم
 فسفر 44 میلی گرم
 اهن 0/8 میلی گرم
 مس 0/127 میلی گرم
 منیزیم 12 میلی گرم
 منگنز 0/125 میلی گرم
 کاروتن 3615 میکروگرم
 ویتامین ب6 0/06 میلی گرم
 ویتامین ث 21 میلی گرم
ویتامین آ 7384 واحد
ویتامین ای 1/05 گرم

 

مضرات کدو تنبل (موارد احتیاطی و منع مصرف)

  1. مصرف این گیاه برای کسانی که دارای مزاج سرد هستند چندان مناسب نیست به ویژه چنانچه در مناطق سردسیری زندگی میکنند، این افراد بهتر است کدوتنبل را همراه با مصلح آن مصرف کنند.
  2. زیاده روی در مصرف این گیاه  باعث کاهش حجم مایع حاوی اسپرم در مردان میگردد.
  3. در خوردن کدو نباید زیادهروی شود چون اشتها را کم و معده را ضعیف میکند.
  4. در مصرف مقادیر زیاد تخم کدو تنبل، بایستی مراقب اختلالات الکترولیتی ایجاد شده در بدن بود.

منبع : خبرپو