قلیان و اثراتش

بارها در رسانه‌های مختلف به بهانه‌های مختلف خواندیم و دیدیم که درباره‌ی مضرات قلیان چه‌اندازه مطلب بیان شده و به‌نوعی همه‌ی افرادی که از قلیان چه بصورت دائم چه هرازگاهی استفاده می‌کنند، از این مطالب به‌نسبتی آگاهی دارند، اما ما این بار مطلبی کمی علمی‌تر را به کمک رسانه‌ی عصر ایران برای شما گردآوری کرده‌ایم که امیدواریم برای همگی مفید واقع شود.

مصرف سیگار و قلیان موجب اختلال در جذب کلسیم و ساخت استخوان، یائسگی زودرس، کاهش وزن و تخریب هورمون‌های جنسی می‌شود که به تسریع پوکی استخوان می‌انجامد. مصرف الکل نیز با کم‌کردن فعالیت سلول‌های سازنده استخوان موجب پوکی استخوان می‌شود.

مصرف قلیان، آشکارا نشان داده است که تاثیرات مضری بر دو عضو حیاتی بدن یعنی ریه و قلب دارد. سرطان ریه، سرطان مری، بیماری انسدادی ریوی مزمن، آمفیزم، پایین بودن وزن هنگام تولد نوزاد، افزایش حملات آسم و ذات‌الریه برخی از خطرات مربوط به کشیدن قلیان هستند.

برخی باورهای نادرست و برخی واقعیت‌ها درباره استعمال قلیان وجود دارد که در اینجا به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

باور اشتباه 1 X

ازآنجا که تنباکوی قلیان از طریق آب فیلتر می‌شود، کلیه مواد مضر آن تصفیه می‌شود.

 واقعیت 1)

کشیدن تنباکو از طریق آب، مواد سرطان‌زای آن را تصفیه نمی‌کند. این دود می‌تواند به اندازه دود سیگار اثر مخرب بر روی ریه و قلب داشته باشد.

باور اشتباه 2 X

استنشاق دود قلیان ریه‌ها را نمی‌سوزاند، به همین دلیل مضر نیست.

واقعیت 2)

دود قلیان وقتی استنشاق می‌شود، ریه‌ها را نمی‌سوزاند، زیرا از طریق آبی که در پایین آن قرار دارد خنک می‌شود. با اینکه دود خنک می‌شود، اما هنوز هم حاوی مواد سرطان‌زایی است که برای بدن مضر است.

باور اشتباه 3 X

کشیدن قلیان سالم‌تر از کشیدن سیگار است.

واقعیت 3)

دود قلیان به اندازه‌ی دود سیگار مضر است. قلیان به طریقی متفاوت دود تولید می‌‌کند: دود سیگار از سوختن تنباکو ایجاد می‌شود، در حالی که دود قلیان از طریق گرم‌شدن تنباکویی که در کاسه‌ای زیر ذغال روشن شده قرار گرفته، تولید می‌شود. محصول نهایی آن یعنی دود، یکسان است که حاوی مواد سرطان‌زا است.

باور اشتباه 4 X

کشیدن قلیان به اندازه کشیدن سیگار اعتیادآور نیست، زیرا نیکوتین ندارد.

واقعیت 4)

تنباکوی قلیان هم مانند دیگر تنباکوها، حاوی نیکوتین است. در واقع، در یک جلسه 60 دقیقه‌ای قلیان، فرد در معرض حجم دودی 100 تا 200مرتبه بیشتر از یک نخ سیگار قرار می‌گیرد!

باور اشتباه 5 X

تنباکوی گیاهی قلیان سالم‌تر از تنباکوی معمولی است.

واقعیت 5)

قلیان با هر مشخصه‌ای همانند کشیدن سیگار گیاهی یا “طبیعی”، فرد را در معرض مواد سرطان‌زا قرار می‌دهد.

مضرات قلیان

تاثیرات مضر قلیان بر سلامت انسان

میزان و عمق دَم در حرکت دادن آب قلیان بسیار مهم است و قلیان با وجود اینکه شرایط آماده‌سازی آن شاید باعث کمتر مصرف‌کردن آن شود، حجم دودی که از طریق آن وارد بدن می‌ شود، 10 تا 20 برابر بیشتر از دود ناشی از مصرف سیگار است.

سایر خطراتی که حتی در کشیدن سیگار مشاهده نمی‌شود، ولی در کشیدن قلیان وجود دارد، بیماری‌های عفونی مثل هپاتیت ب (در اثر استفاده مشترک از ابزار قلیان) و افزودن الکل یا داروهای روان‌گردان به تنباکوی قلیان است که امروزه در میان جوانان بسیار مرسوم شده است.

”تحقیقات همچنین نشان داده است که پس از 45دقیقه استفاده از دود قلیان، مونوکسید کربن، نیکوتین پلاسما و ضربان قلب به شدت بالا می‌رود.”

استفاده از قلیان در کنار سرطان ریه با افزایش احتمال ابتلا به سرطان دهان و مثانه نیز همراه است. در یک تحقیق دیگر نشان داده شده که کشیدن قلیان خطر ابتلا به سل ریوی را نیز افزایش می‌دهد.

کودکان، بشدت در مقابل تاثیرات مضر قلیان آسیب‌پذیر هستند. اگر در محلی باشند که در آن بصورت مکرر قلیان کشیده می‌شود، احتمال ایجاد عفونت‌های ریوی، آسم و حتی سندرم مرگ ناگهانی در آن‌ها افزایش می‌یابد.

متأسفانه به اکثر تنباکو‌هایی که در سال‌های اخیر به بازار آمده اسانس‌هایی (طعم‌دهنده) اضافه می‌‌شود که این اسانس‌ها علاوه بر تحریک دستگاه تنفس، موجب حساسیت و آلرژی می‌گردد که این تحریک در طولانی‌مدت بروز می‌یابد، بنابراین علاوه بر بیماری‌های ذکر شده، رینیت آلرژیک و سرفه‌های مزمن همراه با خلط گلو را برای فرد به همراه دارد.

این تصور، تصوری کاملاً اشتباهی است که اگر دود قلیان وارد ریه نشود و فقط از راه دهان خارج شود، آسیبی به ریه‌ها نمی‌رساند!!! چون دود از طریق مخاط دهان و حنجره جذب بدن گشته و آثار سوء خود را دیر یا زود می‌گذارد. حتی در هوایی که دود قلیان آزاد می‌شود، افرادی که قلیان نمی‌کشند و تنها در معرض دود قرار گرفته‌اند، در طولانی‌مدت دچار عوارض آن خواهند شد.

اگر فویل آلومینیومی که در قلیان استفاده می‌شود کیفیت خوبی نداشته باشد، با ذغال در حال‌سوختن واکنش داده و موادسرطان‌زایی تولید می‌کند که موجب سرطان می‌شود.

افرادی که قلیان می‌کشند باید از این واقعیت مطلع باشند که دود قلیان چون از آب رد می‌شود و مرطوب است مدت زمان بیشتری در ریه‌ها می‌ماند. برخی میکروب‌ها، عمدتاً باکتری‌هایی که موجب سل می‌شوند، در لوله قلیان وجود دارند.

کشیدن قلیان و میزان اسپرم مردان؟!

شواهدی وجود دارد که اعلام می‌کند قلیان می‌تواند میزان اسپرم را در مردان کاهش دهد.

کشیدن قلیان می‌تواند تحرک و طول ‌عمر اسپرم را کاهش داده و موجب تغییرات ژنتیکی شود که بر جنین تاثیر می‌گذارد. ازآنجاکه قلیان حاوی فلزات سنگینی چون آرسنیک، کروم، سرب و کبالت است، این‌ها موجب کاهش تولید اسپرم می‌شوند.

تاثیر کشیدن قلیان بر زنان باردار و جنین

بیشترین تاثیر سوءمصرف سیگار و قلیان بر روی جنین، در سه ماهه‌ی دوم و سوم بارداری است، زیرا در این زمان اندام‌های جنین به تدریج تشکیل می‌شوند و در صورت استعمال دخانیات، رشد اندام‌ها مختل و احتمال عقب‌ماندگی جنین ایجاد می‌شود. استعمال دخانیات حتی پیش از بارداری هم مضر است و بر تخمک‌های زن تاثیر منفی دارد و قدرت باروری آن‌ها را کاهش می‌دهد.

استعمال هر نوع دودی موجب می‌شود تا هنگام زایمان، جنین با استرس مواجه شود و با آغاز درد زایمان، ضربان قلب جنین کاهش یابد و نتواند انقباض‌های رحم را تحمل کند. به این ترتیب زایمان با مشکل مواجه شده و نوزاد باید به روش غیرطبیعی متولد شود.

استعمال دخانیات توسط اطرافیان مادر باردار هم اثراتی منفی بر جنین دارد و تنفس دود نیز برای او بسیار خطرناک است.

در پایان بهتر است با یک نتیجه‌گیری ساده بگوییم که هر چیزی برای لذت‌بردن و صرف زمان برای شما و عزیزانتان که امکان جایگزینی‌اش با کشیدن قلیان وجود دارد را ترجیح دهید ؛)

منابع)

https://www.webmd.com/

http://www.asriran.com/

GHRP-2

جی اچ آر پی GHRP-2 که همچنان به عنوان پرالمورلین شناخته شده است یک هورمون رشد هگزاپپتید مصنوعی است که از خود پپتید آزاد می کند که بر روی هیپوتالاموس و بر روی غده ی هیپوفیز تاثیر می گذارد و هورمون های رشد را آزاد سازی می کند. این عمل همراه با کمی تاثیر شتاب دهندگی بر روی پرولاکتین “ای سی تی اچ” و سطوح کوربیسول انجام می شود. این دارو به عنوان یک ترشح کننده ی واقعی “HGH” در نظر گرفته می شود به این معنی که باعث شتاب دادن و تسریع در سرعت ترشح “اچ جی اچ” موجود در بدن می شود. هورمون های رشد در بدن انسان در تحقیقات نشان داده است که باعث کاهش چربی و بهبود توده ها در بدن می شود. این دارو در تحقیقات بر روی افرادی که مورد بررسی قرار می گیرند نشان داده است که بسیار موثر و مفید در تولید “جی اچ” و تسریع تولید آن است. این نیمه عمر کوتاهی دارد که پتانسیل آن حدود فقط 15 دقیقه و نه بیش از 60 دقیقه پس از تزریق است.

تراکنش های آنالوگ “جی اچ آر پی” GHRP-2 (سرمورلین)
بسیار مهم است که بدانید که “جی اچ آر پی” GHRP-2 هیچ ربطی به هورمون های رشدی که هورمون آزاد می کند ندارد مانند سرمورلین و “سی جی سی” چرا که بر روی گیرنده ها عمل می کند. گر چه نتایج بیشتر هنگامی به دست می آید که در ارتباط با ترشح هورمون رشد(“جی اچ آر اچ” مانند جی آر اف اصلاح شده) هماهنگ شود.
طبیعتا این پپتید های گیرنده باعث فعل و انفعالاتی می شود توسط هورمونی به اسم گرلین. پپتید آزاد کننده ی هورمون رشد یک ترکیب فوق العاده غیر طبیعی است که قادر به ایجاد تاثیرات شدید بر ترشح هورمون رشد می شود با کمی تاثیر بر سرعت رشد سطوح کورتیزول. این ماده همچنان یک آگونیست مصنوعی برای گرلین هم می باشد. این هورمون همچنین در تحقیقات نشان داده است که باعث تاثیر در ترشح هورمون های رشد می شود و هم چنین باعث تسریع و الزام این امر می باشد. نتیجه ی سیستم روان شناسی طبیعی بالا بردن سطوح کلسیم و هجوم یون را در بر دارد و همچنین همان طور که پیش تر گفته شد باعث تحریک ترشح هورمون های رشد می شود.

مقایسه ی “جی اچ آر پی 2” و “جی اچ آر پی 6” (هورمون رشدی که هگزا پپتید آزاد سازی می کند)
جی اچ آر پی دو نسل دوم هورمون جی اچ آز پی است. در مقایسه با هورمون جی اچ آر پی 6 “جی اچ آر پی 2” به عنوان یک ماده ی برتر نسبت به نوع 6 این ماده در نظر گرفته می شود چرا که باعث شدت و سرعت بیشتری در ترشح هورمون های رشد می شود چرا که در مدت زمان های طولانی تر نشان داده شده است که هورمون های بیشتری را اندازه گیری و سامان دهی می کند. جی اچ آر پی دو نشان داده است که سطوح انسولینی فاکتور یک را افزایش می دهد و حتی نتایج بیشتری رخ می دهد وقتی با هورمون های رشد مصرف می شوند. این ماده نیمه عمر کوتاه تری دارد که این نیمه عمر بیشتر از 15 دقیقه و کم تر از 60 دقیقه می باشد. نتیجه ی سیستم روان شناسی طبیعی در بر دارنده ی هجوم یون و کلسیم زیادی است و سطوح هورمون های رشد را نیز افزایش می دهد که این ها در واکنش به دامنه ی بالای ضربان قلب از جی اچ آر پی دو می باشد.
بر خلاف گرلین جی اچ آر پی یک لیپوژنیک نیست. که به این معناست که این ماده ذخیره های چربی ندارد. اگر چه گرلین نقش بسیار مهم تری در گرسنگی بر عهده دارد. جی اچ آر پی به عنوان یک گرلین آنالوگ اشتها را به اندازه ی قابل توجهی بالا نمی برد.

ابزار جی اچ آر پی GHRP-2 به عنوان ترشحات هورمون های رشد در بدن
این ماده در سطوح بسیار گسترده ای مورد آزمون و تحقیق قرار گرفته است به برای ابزار های ترشحات هورمون رشدی که دارد. محققان کشف کرده اند که هورمون دشدی که پپتید نوع دو آزاد می کنند تولید طبیعی هورمون رشد را افزایش می دهند. در اوایل دهه ی نود یکی از مشهور ترین تحقیقات انجام داده شد و بعد ها در سال 1997 در یکی از مجلات مربوط به متابولیزم چاپ و منتشر شد. این تحقیق که تئوری آزاد سازی هورمون های رشد را مثال زده است می تواند به کمبود هورمون در بدن کودکان و بزرگسالان کمک کند. از زمانی که این تحقیقات گسترده انجام شده است این ماده به صورت گسترده ای تولید شده است. دیگر تحقیقات محققان در لابراتوارها بیان گر این مساله بوده است که جی اچ آر پی دو در واقع برای کسانی است که بدن آنها در ایجاد هورمون های رشد کافی نا موفق است. گرچه نتانج استفادده از این ماده بسیار متفاوت می باشد. در سیستم روان شناسی این واکنش ها توسط گیرنده های آنتاگونیست بلوکه شده هستند که از طریق گیرنده های مختلف به آنچه که توسط جی اچ آر پی ها استفاده می شود عمل می کند.

ترجمه از :
https://www.peptidesciences.com/ghrp-2

گیاه گون که در علم گیاه شناسی با نام آستراگالوس معروف است گیاهی با خواص بسیار زیاد است که به صورت بوته ای می روید و عموما در نقاط شمالی و شرقی کشور چین رشد می کند. البته این گیاه همچنین در کشور های مغلستان و کره هم یافت می شود و مورد استفاده قرار می گیرد. اما به صورت بومی این گیاه برای کشور چین است. این گیاه پر خاصیت تاریخچه ای طویل در مصارف دارویی در چین از زمان های قدیم دارد و بسیار نیرو بخش می باشد.
بوته ی گیاه گون که تقریبا بین 16 تا 32 اینچ رشد می کند در دامنه های کوه ها و معمولا مکان های پر از علف رشد می کند و نیاز به قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید به صورت طولانی مدت دارد.
خواص و مزایای گون
گیاه گون که همان طور که گفتنیم از نظر علمی با عنوان گیاه “آستراگالوس” شناخته می شود گیاهی است که از ساقه ی آن برای بهبود و معالجه ی بسیاری از بیماری ها استفاده می شود. با تشکر از تمام خواص آنتی اکسیدانی ضد التهابی، آنتی هیدروتیک، آنتی باکتریال و … این گیاه از این گیاه در مصارف دارویی بسیاری در طب سنتی و به صورت کلی در علم پزشکی استفاده می شود.

نتیجه تصویری برای ‪Astragalus‬‏

1. حفظ و تنظیم سطوح کلسترول در بدن. نشان داده شده است که مصرف قائده مند از ساقه ی گیاه گون کلسترول بالا را در خون کاهش داده و باعث تنظیم آن می شود. ساقه ی این گیاه جذب چربی های نا مناسب را در روده محدود کرده و علاوه بر این ها به عنوان یک سم زدای طبیعی عمل می کند. این گیاه دیواره های شریانی را از پلاک ها محافظت می کند و شما را بسیاری از بیماری ها مانند “آتروسکلورز” نیز محافظت می کند.

2. جلوگیری از ابتلا به دیابت. گیاه گون می توان به صورت تاثیر گذاری گلوکز موجود در خون را کنترل کند و رادیکال های آزاد را کاهش دهد. همچنین فعالیت های آنتی اکسیدانی را در بدن تشویق می کند و در درمان بیماری دیابت در خانم های باردار که دچار این بیماری هستند می توان کمک کننده باشد چرا که می تواند از استقرار انسولین در بدن جلوگیری کند و همچنین در حیوانات نیز باعث کاهش و کنترل گلوکز می شود.

3. جلو گیری از مشکلات تنفسی. گیاه گون در جلوگیری از بازگشت احتمالی بیماری آسم در کودکان نقش بسیار مهمی را ایفا می کند. در این باب تلفیق گیاه گون همراه با هورمون ها تاثیرات بهتری از خود نشان داده است. گیاه گون از توسعه و پیشترفت آسم مزمن جلوگیری می کند.

4. جلوگیری کردن از تحلیل حافظه. این گیاه برای حافظه بسیار مفید است و در بیماران با سنین بالا کمک به درمان بی خوابی های مزمن می کند.عصاره ی گیاه گون سلول های آسیب دیده ی مغز زا بعد از محدودیت رسانایی خون به مغز یا همان ایسکمی بهبود می بخشد. گون همچنین برای درمان بیماری های “پارکینگسون” هم کاربرد دارد. عصاره ی گیاه گون در یک مدل موش آزمایشگاهی در برابر آسیب های خاسته از دگزامتازون تاثیرات محافظتی دارد.

5.خستگی را کاهش می دهد. گیاه گون با استفاده از جذب بیشتر اکسیژن بیشتر به خصوص در ورزشکاران باعث کاهش خستگی شده است.

6. مبازره با استرس. هیجانات بالا و استرس های موزمن می توانند بسیار خظرناک باشن در حالی که هورمون های استرس زا می توانند ویرانی های جبران ناپذیزی برای سیستم سلامتی بدن ما داشته باشند اگر به طور مرتب چک نشوند. به همین دلیل پیدا کردن راه هایی برای آرامش بسیار مهم و ضروری هستند. در همین راستا نشان داده شده است که گیاه گون در کاهش استرس و بهبود آرامش در بدن تاثیر بسیار زیادی دارد. برای آنهایی که از نوسانات خلقی و یا تنش های عصبی دائمی رنج می برند می توان گفت که آستراگالوس یا همان گیاه گون می تواند سطوح هورمونی شما را دوباره تنظیم کند.

7. محافظت در برابر کبد. سیاست و مدیریت دهان و دندانی عصاره ی الکلی که از قسمت ساقه ی این گیاه گرفته می شود صدمات و تخریب های کبدی ناشی از “سیلبامیدین” را کاهش می دهد. مصرف داروهای سنتی چینی می تواند در به وجود آمدن کبد چرب که از مصرف زیاد الکل خاسته است کمک کننده باشد.

8. ضد پیری. جزو خواسته های هر فردی است که برای همیشه زندگی کند. تحقیقات بسیاری گسترده ای بر روی گون و خواص و پتانسیل آنتی اکسیدانی آن انجام شده است. این گیاه به طور قابل ملاحظه ای می تواند اثرات بالا رفتن سن را بر روی پوست صورت کاهش دهد. از دیگر خواص این گیاه ترویج رشد دوباره ی بافت ها از بین بردن رادیکال های آزاد و جلوگیری کردن از علائم و نشانه های بیماری های مزمن است. هر روزه مردم بیشتری به مصرف گون رو می آورند آن هم به دلیل خواص کاملا مشهود این گیاه و تاثیرات آن در این راستاست. این مظلب به صورت دقیق در مورد پوست درست است. برای خسارات پوستی مانند چین و چروک های ناشی از بالا رفتن سن بسیار مفید می باشد. رد نتیجه عصاره ی گیاه گون می تواند درمان قدرتمندی برای این گونه بیماری ها باشد.

9. باروری را در مردها بهبود می بخشد. این گیاه یک اثر محرک بسیار قابل توجه را از خود نشان داده است و باعث حرکت اسپرم در انسان شده است این نتیجه ی تحقیقات در آزمایشگاه ها است.

10. کمک به کارکرد استخوان ها. عصاره ی این گیاه (گون) به صورت قابل ملاحظه ای تراکم مواد معدنی در استخوان ها را بالا می برد. همچنین ترکیت این گیاه به همراه مواد دارای کلسیم می تواند مقاومت بیشتری در برابر از دست رفتن کلسیم در خانم ها در دوران پس از یائسگی از خود نشان دهد.

11. جلوگیری از رشد انواع تومور ها. تحقیقات نشان دهنده ی موفقیت ساپونین و پلی ساکارید های موجود در این گیاه در برابر محدود کردن و یا کاهش دادن رشد تومور ها در بدن انسان است.

12. موثر در بهبود زخم. مصرف این گیاه به بهبود زخم به خصوص زخمهای پوستی کمک می کند و باعث تسریع در بهبود می شود. این گیاه باعث کاهش “کاتنین بتا آ” می شود به جهت بالا بردن انتشار سلول های پوستی. تمام این تحقیقات پیشنهاد در مصرف این گیاه برای بهبود شرایط پوستی دارد.

13. تسکین آلرژی. بسیاری از مردم از آلرژی های فصلی که معمولا در فصول بهار و پاییز بیشتر می شوند رنج می برند. نشان داده شده است که عصاره ی گیاه گون در بهبود و تسکین این گونه حساسیت های فصلی پتانسیل زیادی دارد و از شدت واکنشهای آلرژیک می کاهد. گرچه هنوز مسیر شیمیایی این امر کاملا مشخص نیست اما این گونه در نظر گرفته می شود که ساختار و ویژگی های شیمیایی آستراگالوس به جلوگیری از آزاد سازی هیستامین ها کمک می کند که باعث به وجود آمدن واکنشهای حساسیت زا می شود مانند آبریزش بینی خارش چشمها و علائم آزار دهنده ی دیگر.

14. محافظت از روده. گیاه گون به قوی تر شدن حرکت و انقباظ (تونوس) عضلات روده کمک شایانی می کند. در تحقیقاتی که بر روی موش ها انجام شده است نشان داده شده است که این گیاه تاثیرات مثبتی در کولیت های تجربی روده ها در بدن موش ها دارد.

15.درمان آنفولانزا و سرماخوردگی. این گیاه خواص ضد ویروسی فراوانی دارد بنابراین مدت زمان زیادی است که از آن برای درمان سرماخوردگی و آنفولانزا های معمول استفاده می شود. همانند بسیاری از درمان های دیگر سرماخوردگی به نظر می رسد که زمانی که افراد سالم از مکمل ها استفاده می کنند قبل از این که به آن بیماری مبتلا شوند بهتر عمل می کند. گفته می شود که مصرف معمول گیاه گون قبل از فصول سرد سال که احتمال سرما خورگی در آنها بیشتر است باعث جلوگیری یا کاهش تعداد بیماری های تنفسی یا سرماخوردگی در خلال فصول سرد می شود.

16. کاهش مشکلات خواب. بیماری های مانند اینسامنیا (بی خوابی) یا پریدن از خواب در نیمه های شب می تواند به راحتی با مصرف ساقه ی گیاه گون از بین برود و درمان شود. با بهبود سلامتی کلی بدن بالانس و تنظیم هورمون های بدن و تنظیم متابولیزم در بدن این گیاه می تواند خواب آرامی را برای شما به همراه داشته باشد.

تصویر مرتبط

خواص استفاده از این گیاه در خلال بارداری
1. کاهش خستگی و دادن انرژی دوباره به افراد باردار.
2. قدرتمند کردن سیستم ایمنی بدن
3. ترویج عملکرد صحیح کبد
4. کم کردن خطر ابتلا به پیش اکلامپسی
5. درمان نفخ و یبوست
6. درمان حساسیت ها در بارداری
7. درمان عفونت های مثانه ای و سنگ کلیه
یکی از ویژگی های مهم و قابل توجه این گیاه این است که عفونت های ادراری مثانه را درمان کرده و از به وجود آمدن سنگ کلیه در خلال زمان بارداری جلو گیری می کند. همچنین کارکرد و عملکرد کبد را نیز تنظیم می کند.

خواص کلی تری از این گیاه عبارت است از درمان :
1. آریتمی
2. کبد
3. سرطان مثانه
مصرف روزانه سه بار 500 میلی گرم از گون باعث درمان حتمی این بیماری است.
4. بهبود ایمنی بدن
5. کراتنین بالا
6. درمان عفونت های استخوانی
به اندازه نصف قاشق چای خوری ساقه ی پودر شده ی گون را درون یک فنجان آب بریزید و برای ده دقیقه آهسته بجوشانید. روزانه سه بار بنوشید.
7. درمان سرطان کلیه
8. درمان کلیه ی سرطان ها
9. خاصیت ادرار آوری برای دفع سموم و چربی ها در بدن

منبع : ترجمه از :
https://www.healthbenefitstimes.com/astragalus/

مزایای کنگرفرنگی برای کبد کیسه ی صفرا قلب و باقی اعضای بدن شما چیست؟
کنگرفرنگی یا Artichokes که با نام علمی “سینارا اسکالیموس” نیز شناخته می شود از نظر گیاه شناسی یکی از خویشاوندان بوته های شیره دار به حساب می آید. این گیاه به صورت سنتی برای مصارفی همچون درمان مشکلات کبدی و گوارشی استفاده می شده است. “سینارین” یکی از مواد فعال در کنگر فرنگی است. ما معمولا قسمت غنچه ی کنگر فرنگی را می خوریم ( در واقع همان قسمت خوراکی گیاه قبل از این که جوانه ها گل بدهند ) یا قسمت قلب کنگر فرنگی را که می تواند تلخ یا مقداری سخت باشد.
برگ ‌های آرتیشو دارای اینولین و ماده‌ای تلخ بنام سینارین (Cynarine) بوده و این گیاه حاوی پروتئین، آهن، فسفر، پتاسیم، سدیم، کلسیم، ویتامین A، B1، B2، B3، ویتامین C است.

 هفت مزیت کنگرفرنگی که انتظارش را ندارید

1. عملکرد کبد و جریان صفرا: عصاره ی کنگر فرنگی مخصوصا زمانی که با شیره ی بوته های خار دار مخلوظ می شود برای عملکرد کبد بسیار مفید است. این گیاه همچنین از اکسیداسیون سلول های کبد سلول جلو گیری می کند و این عمل را کاهش می دهد و همچنین ثابت شده است که این گیاه برای مدیریت مسائل و مشکل های مربوط به کیسه ی صفرا بسیار مفید بوده است.
2. عمل هضم: کنگرفرنگی نشان داده است که برای بهبود مسائل و مشکلاتی مانند سندروم روده ی تحریک پذیر سوزش معده سوء هاضمه حالت تهوع و دردهای معده بسیار مفید است.
3. عملکرد کلیوی: کنگرفرنگی می تواند به بهبود عملکرد کلیه ها کمک شایانی داشته باشد و حتی می تواند با ورم مبارزه کند.
4. پایین آوردن کلسترول: تحقیقات نشان داده است که کنگر فرنگی می تواند باعث کاهش کلسترول تا مرز بیست درصد شود و همچنین می تواند باعث کاهش مقادیر قابل توجهی از “ال دی ال ” ها و “تری گلیسیرید” ها هم باشد.
5. مدیریت دیابت: نشان داده شده است که مصرف کنگر فرنگی باعث بهبود در سطوح قند موجود در خون می شوند بنابراین برای کنترل و مدیریت دیابت می توان از کنگر فرنگی استفاده کرد.
6. فیبر: قلب کنگر فرنگی سرشار فیبر است. هر کنگر فرنگی تقریبا معادل 10.3 گرم فیبر قابل خوردن تولید می کند. مصرف فیبر باعث سلامت روده کاهش سطح کلسترول و بهبود شرایط قند خون در بدن انسان می شود.
7. خواص ضد التهاب: کنگرفرنگی یا همان آرتیشو دارای آنتی اکسیدان هایی است که باعث بهبود هر گونه شرایط التهابی در بدن می شود و به معنایی بهترین انتخاب برای زمانی است که می خواهید بیماری ها یا شرایط التهابی در بدن خودتان را مدیریت کنید و بهبود ببخشید.

سخنی از ویراستار: شیره ی موجود در بوته های خاردار به همراه کنگرفرنگی و زرد چوبه می تواند به بهبود وضعیت کارکرد کبد و کیسه ی صفرای شما بسیار کمک کند. این ماده به بهبود و سلامت سلول های آسیب دیده ی کبد شما کمک کند و باعث کاهش التهاب می شود و همچنین مواد سمی را از بدن شما دفع کند. این ترکیب باعث حفظ سلامت تولیدات کیسه صفرا هم بشود.

https://food.fnr.sndimg.com/content/dam/images/food/fullset/2017/1/18/4/FNM030117_Lemon-Braised-Artichokes_s4x3.jpg.rend.hgtvcom.616.462.suffix/1484874114830.jpeg

دیگر مزایای کنگرفرنگی

مصرف آن در درمان بیماری‌ های مختلف مانند  کهیر، آسم، نقرس و کمی دفع ادرار مفید است.

كنگر فرنگی در بیماری ‌هایی مانند آنژین، موجب دفع سموم از بدن بیمار از راه ادرار می ‌شود.

آرتیشو یا کنگر فرنگی داروی لاغری است و کسانی که می ‌خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می ‌توانند هر روز آرتیشو بخورند.

این گیاه در درمان میگرن موثر است.

همچنین افرادی که بدن آن ها دچار خارش می ‌شود، نیز می ‌توانند از عصاره ی این گیاه در درمان و برطرف کردن خارش استفاده کنند.

بهتر است زنان در طى دوره شیردهی از مصرف آرتیشو خوددارى كنند؛ چرا كه ترشح شیر را كاهش مى ‌دهد.

منبع :

ترجمه از
https://www.naturalwellness.com/nwupdate/7-surprising-benefits-of-artichokes/

آمپول نوروبیون
امروزه استفاده از نوروبیون رواج بسیاری داشته است؛ ابتدا قبل از اینکه به بررسی نوروبیون بپردازیم، چند پرسش به ذهن می رسد: کاربرد اصلی نوروبیون چیست و برای درمان چه بیماری هایی استفاده می شود؟ آیا صرفا با تجویز دکتر استفاده می شود یا شخص برای تقویت یا به عنوان مکمل می تواند از آن استفاده کند؟

امروزه استفاده از نوروبیون رواج بسیاری داشته است؛ ابتدا قبل از اینکه به بررسی نوروبیون بپردازیم، چند پرسش به ذهن می رسد: کاربرد اصلی نوروبیون چیست و برای درمان چه بیماری هایی استفاده می شود؟ آیا صرفا با تجویز دکتر استفاده می شود یا شخص برای تقویت یا به عنوان مکمل می تواند از آن استفاده کند؟

آمپول نوروبیون چیست؟

نوروبیون ترکیبی از سه ویتامین گروه ب، شامل ب ۱، ب۶ و ب ۱۲ است که هر یک در فرایند حمایت، ترمیم و بازسازی اعصاب نقش بسیار مهمی ایفا می کنند؛ از این رو می تواند در کاهش سریع‌تر دردها به ویژه دردهای کمر، بهبود سرعت انتقال عصبی، تسریع بازسازی اعصاب آسیب دیده، درمان حمایتی بیماران مبتلا به انواع پلی نوروپاتی‌ها مثل افراد دیابتی، افراد الکلی و در موارد تغییرات تحلیل برنده در ستون فقرات، اثرات سودمندی داشته باشد.

نوروبیون حاوی مقادیر درمانی از هر یک از ترکیبات ویتامینی ب۱، ب۶ و ب۱۲ است (۱۰۰ میلی گرم ویتامین ب۱، ۱۰۰ میلی گرم ویتامین ب۶، ۱۰۰۰ میکروگرم ویتامین ب۱۲)، از این رو توصیه می شود تا با نظر پزشک معالج مصرف شود.

چند نکته مهم

نکته ۱: تزریق نوروبیون باید به صورت داخل عضلانی عمیق انجام شود.

نکته ۲: مصرف‌ همزمان ‌ویتامین‌ ب ۶ با لوودوپا توصیه‌ نمی‌شود، زیرا اثر ضد پارکینسون‌ لوودوپا، حتی‌ با مصرف‌ خوراکی‌ ۵ میلی‌گرم‌ ویتامین‌ ب ۶ معکوس‌ می‌شود.

نکته ۳: بیماری لِبِر، یک اختلال مادرزادی (بیماری ارثی با ویتامین ب ۱۲ در ضعف بینایی چشم‌ها و فقدان دید مرکزی همراه می باشد) است که منع مصرف ب ۱۲ دارد؛

نکته ۴: دوز پیشنهادی، در موارد استفاده به عنوان مکمّل تقویتی، هفته ای ۱ آمپول، با نظر پزشک به صورت تزریق عمیق عضلانی انجام شود.

مقایسه آمپول نوروبیون با مکمل های ب کمپلکس

امروزه با توجه به تولید و عرضه انبوه و متنوع انواع مکمل های غذایی به شکل خوراکی، به ندرت نیاز به تزریق آمپول های ویتامین از جمله آمپول نوروبیون است؛ مگر در موارد خاص که شخص دچار اختلال در جذب ویتامین ها از راه دستگاه گوارش باشد.

ویتامین های ب، به صورت قرص های مجزا و یا به شکل ترکیبی که به آن ب کمپلکس گفته می شود در دوزهای مختلف توسط لابراتوارهای گوناگون تولید می شوند.

آمپول ها حاوی مواد نگهدارنده از قبیل فلزات سمی مانند آلومینیوم و جیوه می باشند که برای بدن مضر است، البته تزریق محدود آمپول نوروبیون و با تجویز پزشک اصولا مشکلی ایجاد نمی کند، اما نباید به شکل مستمر و به عنوان برنامه دائم از آن ها استفاده شود؛ در هر صورت مصرف ویتامین‌های ب به شکل مکمل غذایی (خوراکی) بهتر از شکل تزریقی آن است.

آمپول نوروبیون برای چه افرادی مفید است؟

آمپول نوروبیون برای افرادی که دچار کمبود ویتامین های ب و یا افراد مسن بالای ۵۰ سال که دچار اختلال در جذب ویتامین ب ۱۲ هستند و یا افرادی که دچار کم خونی شدید هستند توصیه می شود؛ همچنین این دارو برای افراد مبتلا به ضعف و خستگی مفرط و یا در دوران نقاهت بعد از جراحی تجویز می شود.

خواص آمپول نوروبیون

ویتامین B1 که به نام تیامین نیز شناخته می شود؛ برای فعال شدن غده آدرنال، سیستم عصبی مرکزی و متابولیزم، مواد غذایی مورد نیاز است؛ این ویتامین به عنوان کوآنزیم به کنترل اشتها و هضم و همچنین جذب مواد غذایی کمک می کند و در تبدیل قند به انرژی به عنوان سوخت نقش مهمی دارد؛ که برای فعالیت های سلول های بدن واجب و ضروری می باشد؛ ویتامین B1 برای افراد بزرگسال نیز به صورت روزانه مورد نیاز است.

تاثیر ویتامین B6 در بدن

ویتامین B6 باعث جذب پروتئین و چربی در بدن شده و ضد تهوع است؛ کمبود ویتامین B6 باعث تورم بدن، ریزش موها و خونریزی می شود و پوست سر شوره می زند؛ اگر این کمبود ادامه پیدا کند باعث کم خونی و از بین رفتن بافت های بدن می گردد.

همچنین کمبود این ویتامین ضعف اعصاب، دشواری در راه رفتن و درد شکم را به وجود می آورد؛ دیدید خانم هایی که دچار حالت استفراغ حاملگی می شوند؟ این افراد بهتر است روزانه بادام زمینی میل کنند چون مقدار ویتامین B6 در آن زیاد است.

مضرات و عوارض جانبی احتمالی آمپول نوروبیون

  • خونریزی معده
  • احساس درد و گرفتگی در ناحیه گلو
  • کهیر
  • آلرژی شدید تهدید کننده
  • خارش پوستی
  • احساس ضعف
  • اضطراب

بسیاری از ورزشکاران از این آمپول برای داشتن انرژی بیشتر داخل باشگاه استفاده می کنند تا خسته نشوند و بتوانند وزنه های سنگین تری بزنند؛ اما اگر از این آمپول استفاده شود و فعالیت نداشته باشید، اثرشان را زیاد نشان نداده و مواد آمپول به سرعت دفع خواهد شد؛ مثلاً ۳۰ درصد این مواد جذب می شود که بستگی به خود شخص دارد.

منبع :

http://behdashtnews.ir

سورل ترشک درشت sorrel

گیاه دارویی ترشک یا Sorrel با نام علمی: Rumex Acetosella گیاهی است تک جنسی (دو پایه) که برگ، ریشه و دانه آن برای درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار گرفته شده است. ترشک، گیاه شبیه اسفناج و بومی قاره اروپا بوده که این گیاه حاوی اسید اگزالیک بوده که باعث طعم اسیدی آن می گردد که این گیاه کم کالری و دارای میزان بالایی آب بوده. برگ این گیاه مصرف غذایی و ریشه و برگ آن دارای خاصیت دارویی بوده.

نام‌های دیگر گیاه ترشک: حماض، ترشک اسفناجی، حماض البقر، حماض‌الماء، ترشه، حمیضه، ساق تروشک،، رومکس، ساق ترشک، نیره خراسانی، اوزیل ، استاک، ترشک درشت، حماض شیرین ، پاسیانها، ترشکهای شیرین ، حلیمون، طوطاق، اشلیه پاتم، امروله و اشلیه کیاتم می بوده است.
اکولوژی گیاه ترشک:

این گیاه در مناطق معتدل کشور ایران رویش می کند و از قدیم الایام به عنوان یک سبزی مفید و مؤثر از آن استفاده می شده ، گرچه در رابطه با مسائل غذایی از آن استفاده های فراوانی گردیده ، ولی اکنون این استفاده کاهش پیدا کرده و در عوض موارد درمانی این گیاه افزایش پیدا نموده و در همه زمینه ها از آن استفاده شده و هیچگونه عارضه ای را به دنبال نداشته.

خواص بسیار مهم و جالب ترشک

خواص و مزایای سلامتی ترشک موارد زیر را در بر دارد:
بهتر کردن دید و سوی چشم. کم کردن سرعت بالا رفتن سن و جوان نشان دادن. کم کردن و از بین بردن عفونت های پوستی.قوی تر کردن سیستم ایمنی بدن. بهبود عمل هضم در بدن. بالا بردن جریان خون و قوی کردن استخوانها. سطوح انرژی در بدن را بالاتر می برد و از ابتلا به سرطان جلو گیری می کند. پاییین تر آوردن فشار خون. اشتها را بالا برده و از ابتلا به دیابت جلوگیری می کند. سلامت کلیه ها و قلب را نیز بالا می برد.

خاصیت این گیاه برای قلب بسیار جالب است. باید به یاد داشته باشیم که سورل یا همان ترشک در خانواده ی اکسالیس ها قرار دارد و باعث بهبود شرایط دیابت در بیمارانی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند می شود و در ضمن عموما به طور کلی باعث سریع تر شدن سلامت قلب در بیماران قلبی می شود. لازم است دوباره به این مطلب اشاره کنیم که این خواص به دلیل وجود ترکیبات انتوسیانین دار و ارگانیک در این گیاه است. که تقریبا با همه ی ارگان های موجود در بدن در تقابل است و به همین علت بهبود شرایط قلب و کارکرد ارگان های بدن را تسریع می بخشد.

بهبود سوی چشم از دیگر خواص این گیاه است. وجود ویتامین آ و ویتامین های ضروری دیگر که در سورل (ترشک) وجود دارد به طور تنگاتنگی با بهبود دید ارتباط دارد .بتا کاروتن که یک ویتامین مشتق شده از ویتامین آ است به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند و زمانی که با ترکیبات آنتی اکسیدانی که در بدن ما وجود دارد ترکیب می شود می تواند به طور  گسترده ای سلامت چشم را تسریع بخشد و از نقص ها و بیماری های چشمی مربوط به کهولت سن جلو گیری کند.

پیشگیری و جلو گیری از ابتلا به سرطان
گرچه تحقیقات در رابطه ی آنتی اکسیدان های موجود در این گیاه هم چنان ادامه دارد شواهد بسیاری وجود دارد که سورل دارای ترکیبات پولی فنولیک می باشد که تمامی این ها به عنوان یک آنتی اکسیدان در بدن ما عمل می کنند. این آنتی اکسیدان ها در جست و جو و یافتن رادیکال های آزاد در درون بدن ما و خنثی کردن آنها بسیار موثر و تاثیر گذار هستند قبل از این که این سلول های سالم بدن ما را به سلول های سرطانی تبدیل کنند.

ترشک خواص دیگری نیز دارد که به اختصار به آنها می پردازیم . برای مثال این گیاه برای ناراحتی های پوستی مانند قارچ های پوستی و خارش های موضعی بسیار مفید است.  آنتی اکسیدان موجود در آن با پیری و چین و چروک پوست مقابله نموده و منبع عالی ویتامین A، B۹ و C بوده است،خشکی و آسیب دیدگی مو را برطرف و خاصیت سم زدایی آن باعث شده که  سموم مضر بیماری زا و عامل عفونت را از بدن دفع کند واین گیاه دارویی اشتها آور نیز بوده و تصفیه کننده خون و هضم کننده غذا محسوب می شود.

گیاه ترشک دارای  منبع ویتامین C بوده و بنابراین افرادی  که کمبود ویتامین C  را دارند این گیاه می تواند برای آنها منبع ویتامین C باشد و علاوه بر آن، این گیاه دارای آهن و فسفر کافی نیز می باشد،همچنین این گیاه دارویی تصفیه کننده و هضم کننده بسیار خوبی نیز می باشد و به خاطر خاصیت تصفیه کنندگی اش برای افرادی  که دارای جوشهای موضعی و پوستی هستند بسیار مفید می باشد.این ویتامین برای درمان ناراحتی های ادراری ،اسهال خونی و بیماری های کلیوی ضروری و موثر بوده است.

نکاتی در مورد مصرف ترشک

ترشک یک گیاه سبز پر برگ با خواص فراوان است که در آشپزی از آن استفاده می شود. تعداد زیادی گیاه مرتبط وجود دارد که در بخشی از نام آنها از این اسم استفاده می شود. اما تنها دو نوع از این گیاه در آشپزخانه استفاده می شوند. ترشک های معمولی یا باغچه ای اصولا برگهای پهنی دارند و به صورت وحشی در طبیعت درو می شوند. ترشک فرانسوی دارای برگهای کوچک تری است و عموما در باغچه های خانگی کشت می شود. برگهای این گیاه در آشپزی استفاده می شوند و عموما به غذاها و خوراکیها طعمی مانند طعم خوشایند لیمو می دهند. ترش بودن این گیاه به علت وجود مقادیری اکسالیک اسید در این گیاه است که در مقادیر بالا ممکن است سمی باشد بنابراین می بایست از این گیاه در حالت اعتدال استفاده کرد.
گیاه های جوان تر ممکن است برای مصارف سوپ انواع سالاد ها و یا برای دمنوش ها درو شوند. اگر آشپز قصد مصرف سورل را در سالاد دارد می بایست از برگهای نازک تر ان که طعم لیمو در انها واضح است استفاده کند. برگهای جوان برای پختن در حالت آرام پز  هم بسیار مناسب هستند. این گیاه از نظر ظاهری بسیار شبیه به اسفناج است ولی با این تفاوت که طعم ترش لیمو می دهد.یک راه شناخته شده برای استفاده از این گیاه در سوپ سورل می باشد.یک ظرف غذای اروپای شرقی اصولا چه داغ سرو شود و چه سرد اصولا با یک زمینه از خوراک مرغ شروع می شود و ممکن است دارای تخم مرغ و یا سیب زمینی هم باشد که در یک همچین ظرفی از غذا اصولا ترشک همراهی کننده و طعم دهنده به ماهی و یا خوراک مرغ است.

توصیه های طب سنتی

جهت درمان درد و زخم معده ترشک را پخته با سماق میل ،برای رفع زگیل ترشک را به موضع مالیده شود،خوردن ترشک مقاومت بدن را در مقابل امراض و بیماری ها بالا می‌برد، جهت ‌ورم لثه و دندان که ناشی از کمبود ویتامین ث می‌باشد مفید بوده،افرادی که گواتر دارند از ترشک مانند سبزی خوردن در برنامه غذایی خود استفاده نمایند تا در تسریع درمان بیماری کمک نمایند،

برای رفع تب‌های نوبه حدود ۱۵۰ گرم شیره ترشک را به بیمار طی چند نوبت بدهند، کسانی‌که بیماری کلیه دارند با احتیاط مصرف‌ نمایند زیرا برای بیماران کلیه مضر بوده . جهت رفع  بیماری جرب ترشک را بپزید و با آرد تخم کتان و پیه بز ضماد درست نموده و در محل قرار داده شود.

برای درمان سفتی شرائین از ترشک به صورت آش استفاده نموده شود و  برای درمان بیماری پیسوریازیس مفید است، برای رفع نارسائی دستگاه دفع ادرار از جوشانده ترشک استفاده شود، سبزی این گیاه باعث هضم غذاهای ثقیل شده، ترشک پاک کننده خوبی بوده و اگر چند برگ ترشک را در شیشه‌ای روغنی بریزید  و آب بریزیم روغن آن شیشه را پاک می نماید.

جهت پائین آوردن فشار خون و چربی خون  ترشک سبزی مناسبی  بوده و به بیماران دارای فشار خون وچربی خون بالا توصیه شده. جهت رفع کم‌خونی از دم کرده ریشه ترشک روزی سه فنجان نوشیده شود این گیاه دارای میزان آهن بالایی است. جهت رفع ترشحات زنانه از این گیاه استفاده ،اما کسانی که اسید اوریک دارند از خوردن این گیاه خودداری نمایند

برای معالجه یبوست صد گرم برگ ترشک، سیصد گرم کاهو، کمی جعفری خشک، یک لیتر آب حدود دویست گرم نان برشته سبوس‌دار با کمی ادویه پخته و هر شب از این سوپ استفاده شود و هر شب یک بشقاب میل گردد و بعد از چند روز یبوست از بین خواهد رفت.

برای پاک کردن لکه جوهر از لباس چند برگ تازه ترشک را به لکه  مالیده و سپس با صابون شسته شود این عمل را چند بار تکرار کنید تا کاملاً پاک گردد.جهت تسکین کمردرد از دانه ترشک به صورت دمکرده استفاده کنید اما کسانی که درد مفاصل و یا نقرس دارند از خوردن ترشک خودداری نمایند.

ماسک صورت با گیاه ترشک :جهت جمع شدن و سفت شدن پوست صورت برگ ترشک را له کرده با عرق رازیانه مخلوط کرده به صورت ضماد گذاشته.

منابع
این گیاه اصولا در هر فروشگاه مواد غذایی یافت نمی شود مگر آن که در آن فروشگاه انتخاب های خوبی از محصولات محلی وجود داشته باشد. جابه جا کردن این گیاه توسط کشتی های باربری بسیار دشوار است به دلیل این که این گیاه را بعد از درو شدن حتی در یخچال نمیتوان زیاد نگه داری کرد. بهترین مکان برای این که دنبال این گیاه بگردید فروشگاه هایی هستند که مواد غذایی خاص عرضه می کنند که در آنجا ترشک به صورت تازه و یا پوره شده و یا کنسرو شده در دسترس می باشد که برای بسیاری از مصارف ترشک تازه بیشتر ترجیح داده می شود. گر چه ترشک به صورت کنسرو را هم میتوان در بسیاری از بشقاب های غذایی استفاده کرد اما خریداران به دنبال این هستند که در فروشگاه های مزرعه ای و محلی این محصول را پیدا کنند.
این گیاه از نظر تغذیه ای دارای ویتامین ها و مواد معدنی بسیاری است. این گیاه مقادیر بالایی از ویتامین های آ بی9 و ث را داراست و باعث تعدیل مقادیر پتاسیم کلسیم و منیزیم در بدن می شود. همانطور که پیش از این گفتیم به دلیل وجود مقادیر اکسلیک اسید مصرف این گیاه برای همگان مناسب نیست این ماده برای کسانی که سنگ کلیه یا مجاری ادرار و یا نقرس دارند مناسب نیست زیرا امکان وخیم تر کردن بیماری را دارد. به علاوه امکان خطر سمی بودن هم در مقادیر بالا است بنابراین باید با ملاحظه مصرف شود.

پنجاه دستور غذایی که میتوان در آن از ترشک استفاده کرد
ترشک عموما در زمین های سبزیجات فرانسوی ها کشت میشود و این گیاه یک گیاه پر برگ است که به آسانی هر سال پس از سال دیگر خود رشد می کند و از نظر گیاه شناسی به خانواده ی سبزیجاتی مانند ریواس و گندم سیاه تعلق دارد که البته همیشه جالب است که این گونه مسائل را راجع به این گونه گیاهان دانست.
به اعتقاد من این گیاه چیزی میان یک بوته و یک گیاه سبز است به این ترتیب که مزه ی این گیاه به صورتی تند و ترش است. این گیاه را  عموما یا خشک شده مصرف می کنند یا به صورت پخته اما بهترین روش برای خوردن و مصرف کردن این گیاه به صورت تلفیقی با مواد غذایی دیگر است که طعم تند و زننده ی ان برای مصرف کننده آزار دهنده نباشد.بهترین روش استفاده که یک بشقاب غذا را بسیار دلپذیر تر کند اصولا ترکیب و اتصال این گیاه با مقادیر غذاهای شیرین یا پر چرب است.

بهترین دستورهای غذایی برای گیاه ترشک
1.سورل و ماهی(مخصوصا ماهی هایی که چربی بالایی دارند مانند ماهی سالمون)
2.سورل و صدفها(به خصوص با گوش ماهی ها)
3.سورل و خامه یا کره
4.سورل با بیکن(گوشت خوک)
5.سورل و سیب زمینی
6.سورل را با برنج هم مصرف میکنند
7.سورل به همراه عدس
8.سورل به همراه گیاهان پر برگ مانند اسفناج و یا کلم بروکلی
9.سورل و تخم مرغ
10.سورل همراه با گوشت مرغ یا گوشت گوساله
11.سورل به همراه خردل
12.سورل و پنیر بز

کاربردهای سورل:
-سورل را می توان به انواع سوپ اضافه کرد
-از سورل می توان سس مخصوصی برای ماهی درست کرد
-سورل را می توان به انواع املتها و یا نیمرو اضافه کرد
-سورل را می توان به عنوان طعم دهنده برای گوشت استفاده کرد
-سورل را می توان خورد کرد و بران ماهی شکم پر استفاده کرد
-سورل در انواع پاستا
-استفاده سورل در انواع سالادهایی که با سبزیجات پربرگ تهیه می شوند
-مخلوطی از سورل و گیاه هایی مانند اسفناج را در هر غذایی به سلیقه شخصی می توان استفاده کرد
-به کمک سورل می توان سس پستو تهیه کرد که از ان در پاستا پیتزا و یا ماهی سالمون گریل شده استفاده کرد

منبع : ترجمه از

https://cnz.to/ingredients-fine-foods/50-things-to-do-with-fresh-sorrel/

http://www.wisegeek.org/what-is-sorrel.htm

https://www.organicfacts.net/health-benefits/herbs-and-spices/sorrel.html

http://salamati.ir

 

خواص کاکتوس و میوه آن

کاکتوس در ابتدا تنها در شمال و جنوب و نواحی مرکزی آمریکا رشد می کرد اما امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک جهان توسط مردم پراکنده شده کاکتوس طی طوفانهای ناگهانی آب ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماه های خشکسالی به مصرف می رساند بیشتر کاکتوسها ریشه های عمیقی داشته و ساقه شبکه مانندی دارند که به عنوان منبع ذخیره آب عمل می کنند ساقه کاکتوس توسط تیغ هایی محافظت می شود کاکتوسها برگهای خیلی کوچکی داشته و یا اصلاً برگ ندارند.

هنگامی که اسم گیاه کاکتوس شنیده می شود تصور یک گیاهی بدبو، خاردار و بیابانی شکل می گیرد اما نکته قابل توجه این است که این گیاه سخت و خشن سرشار از ویتامین های طبیعی بوده و در کشورهای حوزه آمریکای جنوبی غذایی سالم و کم هزینه محسوب می شود. گیاه کاکتوس در کشور آمریکا در فروشگاه های مکزیکی طرفداران زیادی دارد و نوع هندی اش بیش از 200 گونه است. این گیاه داروی بسیار موثری برای کاهش کلسترول خون به شمار می رود.

کاکتوس ضد افسردگی

گیاه کاکتوس شامل طیف وسیعی از مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها است و ویتامین های A, E,C و املاح کلسیم و منیزیم به وفور در آن یافت می شود. مواد موجود در آن خاصیت دارویی آن را افزایش می دهد.

مواد آنتی اکسیدان موجود در کاکتوس خاصیت ضد سرطانی به این گیاه می دهد به طوری که با مصرف 5 تا 7 لیوان از آب برگ های آن نشاط و شادابی خاصی در فرد ایجاد می شود. این نوشیدنی التهاب عضلانی بدن را هم کاهش می دهد.

کاهنده کلسترول

سطح کاکتوس با وجود فیبرهای آن دارویی مفید برای بیماران مبتلا به سندروم متابولیک است و افرادی که سطح کلسترول خونشان بالا است پس از چهار هفته مصرف این گیاه، سطح LDL و تری گلیسیرید خونشان کاهش می یابد و خطر حمله قلبی در آنها کم می شود.

کاکتوس گلابی خاردار می تواند سطح قند خون را در بیماران دیابت نوع 2 کاهش دهد و مصرف 140 میلی گرم آن سبب کاهش پکتین و به حداقل رسیدن قند خون در معده می شود و از کبد افراد محافظت می کند.

طی مطالعه ای این نتایج حاصل شد که افراد مبتلا به دیابت پس از هشت هفته مصرف عصاره کاکتوس 15 درصد کلسترول و 12 درصد قند خونشان کاهش یافت.
محافظت از سلول های مغزی

گیاه کاکتوس به سبب خواص ضد التهابی و برخورداری از رادیکال های آزاد اثر مثبتی بر سلول های مغزی می گذارد و از سلول های قشر خاکستری حفاظت می کند.

گفتنی است برگ کاکتوس در بهبود سرطان های پروستات، پستان و کبد مفید است و از رشد سلول های سرطانی جلوگیری می کند.
کاکتوس بخورید سرطان نگیرید!

آشنایی با خواص میوه کاکتوس

چند سالی است میوه‌های عجیب و غریبی به کشورمان راه یافته است. میوه‌هایی با اشکال و طعم‌های متفاوت که هر ذائقه‌ای را با طعم منحصر به فردش مجذوب می‌کند. یکی از این عجایب دنیای زمینی میوه کاکتوس است. در ایران به آن گلابی خاردار یا انجیر کاکتوس گفته می‌شود.

این میوه، بیضی‌شکل بوده و به رنگ قرمز بنفش است. سطح آن از خارهای ریزی پوشیده شده که اگر پوست زبر و ضخیم آن در زمان مصرف جدا نشود، می‌تواند ناراحتی‌هایی را در گلو، مری و معده ایجاد کند.

گوشت این میوه، شیرین‌مزه و آبدار و دانه‌های ترد سیاه‌رنگی در بافت آن پراکنده است. کاکتوس پخته طعم مارچوبه و یا فلفل دلمه‌ای سبز را می‌دهد.

سه نوع کاکتوس خوراکی وجود دارد که در زیر به شرح آن می‌پردازیم:

* سان پدرو (Sanpedro): این کاکتوس دارای ارزش دارویی بالایی می‌باشد و آب به دست آمده از آن مانع سوزش مثانه و کلیه می‌شود و تب بالا و هپاتیت را درمان می‌کند.

*هودیا (Hoodia): این نوع اغلب در آفریقای جنوبی به عمل می‌آید و به درمان چاقی مفرط کمک می‌کند.

* اوپنتیا (Opuntia): سرشار از فلاوانوئیدز است که خاصیت آنتی اکسیدان دارد. آنتی اکسیدان تأثیر سم زدایی دارد و از آسیب سلولی که باعث سرطان و پیری می‌شود، جلوگیری می‌کند.

سوریه و لبنان از جمله کشورهایی است که این میوه را پرورش داده و مراکش بزرگ‌ترین کشور صادرکننده آن است.

این میوه یکی از غنی‌ترین غذاهای پستانداران نواحی کویری و بیابانی محسوب می‌شود و امروزه گیاه زینتی آن در خانه‌ها پرورش می‌یابد، اما این سۆال مطرح است مگر میوه کاکتوس چه فوایدی دارد که در کشورهای آمریکای مرکزی، هند، آفریقا و استرالیا طرفداران زیادی را به خود جلب کرده است؟

خواص درمانی کلی

* میوه کاکتوس به دلیل آن که در منطقه‌ای بیابانی و خشک پرورش می‌یابد، سرشار از ترکیبات آنتی اکسیدانی است. خوب است بدانید آنتی‌اکسیدان‌ها سلاح گیاه در برابر مقابله با شرایط سخت و طاقت‌فرسای محیطی است. وجود این ترکیبات در میوه کاکتوس اثر سم‌زدایی قوی و ضدالتهاب داشته و از آسیب سلولی که باعث سرطان و پیری می‌شود جلوگیری و از سوی دیگر با تقویت سیستم دفاعی، بدن را در برابر عفونت‌ها مقاوم‌تر می‌کند.

* یکی از کاربردهای رایج میوه کاکتوس مصرف آن در رژیم غذایی است که به دلیل غنی بودن از مواد فیبری باعث مهار گرسنگی می‌شود.

* این میوه مقوی دستگاه گوارش بوده و خاصیت رونده داشته و باعث لینت مزاج می‌شود. مهم‌ترین فایده آن در معالجه کبد است و مصرف آن برای بیماران کبدی با نظر پزشک مربوط مفید است.

* همچنین باعث سلامت قلب شده و در کاهش کلسترول بد خون نقش بسزایی دارد.

* برخی منابع ادعا می‌کنند مصرف این میوه بعد از غذا باعث کاهش جذب انسولین می‌شود و برای مبتلایان به دیابت نوع 2 مفید است.

* از عفونت‌های کلیوی جلوگیری کرده و تب بالا و هپاتیت را درمان می‌کند و با کمک به گردش خون به طور چشمگیری در التیام زخم‌ها موثر است.

* این را هم بدانید از میوه کاکتوس روغنی تهیه می‌شود که غنی از ویتامین E بوده و میزان آنتی‌اکسیدان آن سه برابر سایر روغن‌ها و برای مبارزه با پیری پوست بسیار نافع است.

توضیحات بیشتر درباره كاكتوس انجیری خاردار

كاكتوس نوپال یا كاكتوس انجیری خاردار به علت ارزش غذایی بسیار بالایش به عنوان یك ابر میوه دسته بندی می شود. این نوع كاكتوس در ایالت های جنوبی آمریكا رشد می كند. بیش از ۱۲۰۰۰ سال است كه این گیاه خارق العاده به دلیل خواص شفا بخش حیرت آورش مورد مصرف قرار می گیرد. یكی از كاربردهای رایج كاكتوس نوپال در هنگام رژیم غذایی است. خوردن آن در دوران رژیم باعث مهار گرسنگی می شود و آن را به تجربه ای بسیار لذت بخش تبدیل می كند. بهترین روش برای بهره مندی از فواید كاكتوس نوپال مصرف آن به صورت پودر است. با این روش بدن به آسانی آن را جذب و در دستگاه گوارش هضم می کند مهم ترین فایده كاكتوس نوپال، توانایی آن در معالجه كبد است. كبد از مهمترین اعضای بدن ما است كه وظایف گوناگونی در بدن برعهده دارد. كبد همه سموم را دفع و به هضم غذا كمك می كند. كبد همچنین كوره حرارتی بدن انسان تلقی می شود و تنها عضوی است كه قادر به بازسازی خود است. میوه ی کاکتوس یا گلابی خاردار کاکتوس یا انجیر کاکتوس میوه بیضی گون گیاه کاکتوس است. این گیاه خوردنی میباشد ولی به علت سطح خاردار آن باید با دقت پوست آن را جدا کرد. اگر خارهای آن و پوست آن جدا نشود می توانند ناراحتی هایی را در ناحیه گلو، مری و معده سبب شود. به علت تطبیق پذیری این گیاه، رویش آن در مناطق مختلف جغرافیایی ممکن میباشد ولی خانه اصلی آن کویرها و صحراها است. این گیاه، در درمان دیابت نوع دوم موثر بوده است و تحقیقات آن ادامه دارد. امروزه میوه کاکتوس به عنوان میوه درجه اول در بعضی از کشورها مورد علاقه مردم است. کشور مراکش به عنوان یکی از بزرگترین صادرکننده این میوهاست که مناطق وسیعی را در این کشور در بر گرفتهاست ین گیاه دارای قابلیت منحصر به فرد ذخیره آب در خود است . بسیاری از حیواناتی که در بیابان زندگی می کنند آب مورد نیاز خود را ازکاکتوس می گیرند. کاکتوس ها، در طوفان های ناگهانی آب ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماهای خشک سال به مصرف می رسانند .امروزه به کاکتوس تنها به یک گیاه در بیابان نگاه نمی کنند بلکه در خانه به عنوان یک گیاه زینتی و از میوه ان هم استفاده زیادی می شود .

کشف تأثیر میوه کاکتوس در تنظیم قند خون دیابتی‌ها

میوه کاکتوس در تنظیم قند خون بیماران دیابتی نوع دوم موثر است. دکتر سید محمود فرش پور رضایی، عضو هیئت علمی سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی و موسسه تحقیقات و سرم سازی رازی، با اعلام این خبر اظهار داشت: کاکتوس خوراکی، گیاهی پر طرفدار در کشورهای آمریکای مرکزی، اروپا، خاورمیانه، هند، آفریقای شمالی و استرالیاست.

وی اضافه کرد: برگ‌های این گیاه سرشار از بتاکاروتن، ویتامین‌های گروه B، ویتامین C و کلسیم است.

دکتر رضایی در تشریح جزئیات پژوهش خود اظهار داشت: میوه گیاه کاکتوس به دفعات مختلف به طور روزانه تا مدت 2 ماه به موش خورانده شد، البته پیش از شروع مصرف میوه کاکتوس، این موش‌ها به دیابت مبتلا شده و قند خون آن‌ها اندازه گیری شده بود. پس از 2 ماه مصرف میوه گیاه کاکتوس، دوباره قند خون این موش‌ها اندازه گیری شد که نتایج نشان داد میوه گیاه کاکتوس اثر ضددیابتی دارد و در تنظیم قند خون موثر است.

خلاصه این پژوهش در کنگره بین‌المللی داروسازی و بیوتکنولوژی خاورمیانه سال 2010 در دبی ارائه شده است.

عوارض جانبی کاکتوس

کاکتوس اگر به عنوان غذا خورده شود احتمالا بی خطر است و ( برگ، ساقه، گل، میوه و عصاره های استاندارد شده کاکتوس ) زمانی که به عنوان دارو در مقدار مناسب برای یک دوره کوتاه استفاده شود. احتمالا خطری ندارد.
کاکتوس گلابی خاردار می تواند برخی از اثرات جانبی از جمله اسهال خفیف، تهوع، افزایش مقدار و دفعات مدفوع، نفخ و سردرد را ایجاد کند.
بارداری و شیردهی – شناخت کافی برای استفاده از کاکتوس گلابی خاردار در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد لذا از در بارداری و شیردهی مصرف آن اجتناب کنید
دیابت نوع ۲ – کاکتوس ممکن است سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت را کاهش دهد لذا باید علائم کاهش قند خون ( هیپوگلیسمی ) را شناخته و بر قند خون نظارت داشته باشید. کاکتوس ممکن است روی سطح قند خون تاثیر بگذارد و در طول و بعد از عمل جراحی در کنترل قند خون مشکل ایجاد کند لذا استفاده از کاکتوس را حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی متوقف کنید.
Chlorpropamide در افراد مبتلا برای کاهش قند خون استفاده می شود کاکتوس نیز ممکن است قند خون را کاهش دهد لذا مصرف کاکتوس گلابی خاردار همراه با Diabinese ) chlorpropamide ) ممکن است سبب کاهش بیش از حد قند خون شود و  دوز chlorpropamide ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد .
گلیبوراید ( Glyburide ( Diabeta, Micronase اگر همراه با کاکتوس استفاده شود چون این دارو سبب کاهش قند خون می شود و کاکتوس نیز ممکن است قند خون را کاهش دهد چک قند خون و در صورت نیاز اصلاح دوز دارو لازم است.
داروهای مورد استفاده در دیابت ( داروهای ضد دیابتی ) با کاکتوس تعامل دارد
کاکتوس می تواند قند خون را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کاهش دهد داروهای دیابت نیز برای پایین آوردن قند خون استفاده می شود لذا مصرف کاکتوس همراه با داروهای دیابت ممکن است باعث افت بیش از حد قند خون شود لذا نظارت بر قند خون از نزدیک و اصلاح دوز داروهای دیابت لازم می شود.
برخی از داروهای مورد استفاده برای دیابت شامل گلیمپراید ( glimepiride ( Amaryl، انسولین، پیوگلیتازون ( Actos )، روزیگلیتازون ( rosiglitazone (Avandia، گلیپیزاید ( glipizide ( Glucotrol، تولبوتامید ( Orinase  )، متفورمین ( Glucophage ) و غیره می باشد.

مقدار مصرف کاکتوس

برای دیابت ۱۰۰ – ۵۰۰ گرم از ساقه کاکتوس را روزانه به صورت کبابی مصرف کنید.

منبع :

http://yasouj.irib.ir/

http://hamshahrionline.ir

http://namnak.com

پست جامع دستگاه گوارش

در این مطلب قصد داریم در مورد کسانی که مبتلا به یکی از مشکلات شایع گوارش هستند بپردازیم.

سوزش سر دل احساس ناراحتی یا دردی سوزشی است که دقیقاً زیر استخوان جناغ سینه ایجاد می‌شود. این درد معمولاً پس از صرف غذا یا هنگام خم شدن رو به جلو یا دراز کشیدن تشدید می‌شود. برگشت اسید به گلو و دهان باعث ترش کردن می‌شود. برگشت اسید معمولاً طعم ترش و ناخوشایندی را در بالای گلو یا پشت دهان به وجود می‌آورد.

رفلاکس چیست؟
غذایی که می خوریم از طریق لوله ای به نام مری وارد معده می شود. هضم غذا در معده توسط اسید و شیره معده آغاز می گردد. دیواره معده به دلیل تماس مداوم با اسید و شیره معده در مقابل اثرات مخرب آنها مقاوم شده است و بالعکس دیواره مری به دلیل اینکه بطور معمول در معرض تماس با اسید و شیره معده نیست دفاع مناسبی هم در برابر این عوامل ندارد. در حالت طبیعی دریچه ا ی بنام دریچه مری بین مری و معده قرار دارد که اجازه می دهد غذا از مری وارد معده شود، ولی از بازگشت غذا و شیره معده به مری جلوگیری می کند.

اگر دریچه مری وظیفه خود را به درستی انجام ندهد، یعنی به خوبی بسته نشود یا بی موقع باز شود، اسید و شیره معده به داخل مری بر می گردند. همانطور که قبلا ذکر شد دیواره مری در برابر اسید و شیره معده آسیب پذیر است. بنابراین در شرایطی که دریچه مری کار خود را به درستی انجام ندهد، بازگشت اسید و شیره معده به داخل مری باعث آزردگی مری می گردد. به بازگشت غیر عادی اسید و شیره معده به داخل مری و آزرده شدن مری در اثر تماس با این عوامل، بیماری رفلاکس معده به مری یا اصطلاحاً رفلاکس گفته می شود.

علایم رفلاکس کدامند؟

مهمترین علایم رفلاکس عبارتند از:
۱- ترش کردن: یعنی احساس بازگشت مایع تلخ یا ترش از معده به دهان
۲- سوزش زیر جناغ سینه: احساس سوزش در ناحیه ای که در شکل صفحه قبل با حاشور سبز نشان داده شده است. علاوه بر اینها، بیماران مبتلا به رفلاکس ممکن است علایم دیگری هم داشته باشند. این نشانه ها عبارتند از: درد در زیر جناغ سینه، گیر کردن غذا، حالت تهوع (به خصوص هنگام صبح)، باد گلو و آروغ زدنهای مکرر، جمع شدن بیش از حد بزاق در دهان و سرفه های مکرر بدون علت، تلخ شدن دهان و برگشت آب و مواد غذایی از معده به دهان.
باید توجه داشت که اگر چه علایم مهم رفلاکس، ترش کردن و سوزش زیر جناغ سینه هستند، اما بسیاری از بیماران مبتلا به رفلاکس این علایم را ندارند و فقط از سایر علایم ذکر شده شکایت می کنند.

رفلاکس باعث چه مشکلاتی می شود؟
رفلاکس اصولا بیماری آزار دهنده ای است. علایم رفلاکس فرد مبتلا را آزار می دهند و می توانند در فعالیتهای کارهای روزانه او اختلال ایجاد می کنند. همچنین برخی علایم رفلاکس با بیماریهای دیگر اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. در چنین مواردی حتما باید بیماری خطرناکتر (در این مورد بیماری عروق قلب) به دقت بررسی شود و از نبودن مشکل قلبی مطمئن شویم و سپس به رفلاکس بپردازیم چرا که همانطور که گفته شد رفلاکس عمدتا بیماری آزاردهنده ایست نه خطرناک. از سایر عوارض رفلاکس بروز خراشیدگی و زخم در ناحیه مری می باشد. با تشخیص به موقع و درمان مناسب رفلاکس به راحتی می توان این عوارض را کنترل نمود.

در زیر، هشت گروه از غذاهایی که منجر به بروز این مشکل گوارش در افراد حساس می شوند را، معرفی می کنیم.

۱. غذاهای پُرچرب

چربی‌ها، روند تخلیه معده را آهسته می‌کنند و درنتیجه مدت‌زمان پُر بودن معده را افزایش می‌دهند. همین حالت به‌راحتی معده، مری و دیگر قسمت‌های دستگاه گوارش را تحت فشار می‌گذارد و خطر به‌وجود آمدن علائم ریفلاکس اسید را بیشتر می‌کند. مهم‌ترین غذاهای چربی که چنین مشکلی را ایجاد می‌کنند، عبارت‌اند از مواد غذایی سرخ‌شده مانند مرغ سوخاری، ماهی و چیپس، و گوشت‌های قرمز یا فرآورده‌های گوشتی پُرچرب که در روغن بسیار زیاد سرخ می‌شوند.

۲. غذاهای تُند

درحالی که بعضی از افراد واقعا پس از مصرف غذاهای تُند با تشدید علائم ریفلاکس اسید یا همان ترش کردن مواجه می‌شوند، اما شواهد علمی در این زمینه متناقض هستند. بنابراین، هر فردی باید تحمل‌پذیری خودش نسبت به غذاهای تُند را بررسی کند و براساس شرایط خودش درباره استفاده از غذاهای تُند تصمیم بگیرد.

۳. مرکبات

استفاده از انواع مرکبات در قالب‌های مختلف مانند یک لیوان آب پرتقال یا آب لیموی تازه همراه با غذا، می‌تواند برای بعضی از افراد مشکل‌ساز شود. درحالی که آب مرکبات نیز در بعضی از افراد به تشدید علائم ریفلاکس منجر نمی‌شود،‌ اما بعضی از افراد هم واقعا به دلیل استفاده از مرکبات با سوزش سر معده و تشدید موقتی دیگر علائم ریفلاکس مواجه می‌شوند.

۴. سیر و پیاز

پیاز می‌تواند یکی از بدترین محرک‌ها برای افراد مبتلا به ریفلاکس معده یا همان ترش کردن شدید باشد. سیر هم دقیقا چنین وضعیتی دارد، اما در افراد کمتری مشکل‌ساز می‌شود. با این‌ حال، ترکیب شدن سیر و پیاز با همدیگر عمدتا می‌تواند به مشکلات حاد برای افراد مبتلا به ریفلاکس اسید منجر شود.

۵. نعناع

درحالی که بسیاری از افراد همیشه از چای نعناع پس از شام برای هضم غذاها استفاده می‌کنند، اما نعناع می‌تواند علائم ریفلاکس را در افراد مبتلا به این بیماری تشدید کند. دلیلش این است که نعناع، عضله‌های مربوط به دستگاه گوارش را شُل می‌کند و اجازه می‌دهد که اسید معده به سمت مِری بازگردد.

۶. شکلات

برخی از شواهد علمی نشان می‌دهند که شکلات می‌تواند علائم ریفلاکس اسید را تشدید کند، اما این اثرگذاری منفی عمدتا به دوز مصرفی شکلات بستگی دارد. درواقع، بسیاری از افراد مبتلا به ریفلاکس می‌توانند مقدار کمی از شکلات را تحمل کنند، اما قادر به تحمل دوز مصرفی بالای شکلات نیستند.

۷. قهوه

یافته‌های علمی نشان می‌دهند که قهوه می‌تواند موقتا عضله‌های مربوط به دستگاه گوارش را ریلکس کند و درنتیجه باعث ریفلاکس اسید یا حتی تشدید آن شود.

۸. نوشیدنی‌های گازدار

همه نوشیدنی‌های گازدار می‌توانند باعث تجمع گاز در معده شوند و مشکل نفخ شدید را به‌وجود بیاورند. وقتی که معده به‌واسطه این نفخ تحت فشار قرار می‌گیرد، فشار روی قسمت‌های بالایی معده هم بیشتر می‌شود و شانس ریفلاکس اسد بالا می‌رود.

چگونه می توان از بروز علایم رفلاکس جلوگیری کرد؟

پرهیز از مواردی که در بالا ذکر شده است می تواند به بهبود علایم رفلاکس و پیشگیری از بروز آن کمک کند. بنابراین خوردن غذا به اندازه، پرهیز از پرخوری، کاهش مصرف Fast food، نوشابه های گاز دار، سس آماده به خصوص سس قرمز و غذاهای سنگین و بسیار چرب، کم کردن نوشیدن چای، ترک سیگار و قلیان، کاهش وزن و داشتن برنامه منظم ورزشی (حداقل روزانه ۳۰ دقیقه پیاده روی) در کاهش علایم یا پیشگیری از رفلاکس موثر هستند. همچنین کنترل استرس و تعدیل فشارهای روانی در کنترل رفلاکس بسیار موثر است. ممکن است آدامس جویدن در بهبود علایم در بعضی افراد موثر باشد.

روش مناسب در برخورد با رفلاکس کدام است؟

همانطور که گفته شد رعایت برخی توصیه های تغذیه ای، روش زندگی مناسب و کاهش استرس می توانند رفلاکس را کنترل کنند. اگر با این روشها در مدت کوتاه علایم بهبود چشمگیر نیابند بهتر است به پزشک مراجعه کنیم. پزشک معالج با توجه به علایم و انجام معاینات لازم بررسیهای مناسب را انجام خواهد داد و درمان را شروع خواهد کرد. براساس مطالعات انجام شده در کشور ما، حدود یک پنجم افراد مبتلا به رفلاکس همزمان زخم های معده یا اثنی عشر دارند و حدود نیمی از افراد مبتلا به رفلاکس روده تحریک پذیر نیز دارند. بنابراین بررسی و تشخیص و درمان مناسب بیماریهای همزمان از اهمیت به سزایی برخوردار است. همانطور که اشاره شد استرس و فشارهای روانی از عوامل مهم تشدید و بروز رفلاکس هستند. توجه کافی به این مطلب و در صورت لزوم برخورداری از کمک مشاورین و روانپزشکان میتوانند بسیار کمک کننده باشد. بیماریهای کمیابی هم هستند که می توانند با علایم رفلاکس خود را نشان دهند. پزشک شما می تواند در مواقع لزوم به بررسی و تشخیص این موارد نیز بپردازد.

درمان رفلاکس چگونه است و چه مدت طول می کشد؟

خوشبختانه امروزه داروهای بسیار موثری برای رفلاکس وجود دارند. مهمترین داروهایی که به این منظور به کار می روند داروی امپرازول و هم خانواده هایش نظیر پانتوپرازول، رابیپرازول و لانسوپرازول هستند. علاوه بر اینها داروهایی نظیر رانیتیدین و فاموتیدین نیز می توانند در برخی موارد موثر باشند. پزشک معالج درمان را شروع می کند و برحسب نیاز آن را ادامه خواهد داد. در بیش از نیمی از موارد فرد مبتلا به رفلاکس نیاز به درمان دراز مدت (سالها) با دارو دارد. داروهایی نظیر امپرازول را می توان برای مدت طولانی (حتی سالها) استفاده نمود. اگر چه عوارض معدودی با این داروها گزارش شده است، اما در مجموع کنترل علایم رفلاکس در دراز مدت با این دسته داروها بسیار موفقیت آمیز و مطمئن است.

آیا عمل جراحی برای درمان رفلاکس کمک کننده است؟

در بیمارانی که به خوبی به درمان با دارو جواب می دهند و علایم ایشان کنترل می شود اما با کم کردن یا قطع دارو علایم برمی گردد امکان انجام اعمال جراحی ضد رفلاکس وجود دارد. عمل جراحی برای افرادی که پاسخ مناسبی به درمان دارویی نداده اند مناسب نیست. امروزه این اعمال جراحی به روش لاپاراسکوپیک انجام می شوند. انجام عمل جراحی می تواند عوارضی داشته باشد که معمولا کوتاه مدت و گذرا هستند. در مورد میزان موفقیت عمل و نتایج درازمدت آن بطور خلاصه می توان گفت که حدود ۷۵ % افرادی که عمل آنها موفقیت آمیز بوده باشد پس از ده سال نیز مشکلی نخواهد داشت. اما در حدود ۳۰-۲۰% افراد ممکن است پس از عمل نیز مجددا نیاز به مصرف دارو داشته باشند. ضروری است که قبل از تصمیم به عمل جراحی به پزشک متخصص گوارش مشورت شود.

روش  های موثر، طبیعی و خانگی برای درمان رفلاکس معده به مری اشاره شده که به شرح زیر است:

کاهش وزن

نتایج مطالعات نشان می‌دهد تنها ۱۰ درصد کاهش وزن می‌تواند علائم رفلاکس معده به مری را کاهش دهد.

رژیم غذایی ضدرفلاکس

با حذف  بعضی از مواد خوراکی  می‌توانید علائم رفلاکس را کاهش دهید اما خیلی ذوق زده نشوید زیرا این رژیم تنها در حدود ۳۰ درصد افراد اثربخش است. علاوه بر این از مشکلات رژیم گرفتن این است که خیلی از مردم ترجیح می‌دهند بمیرند اما به این رژیم‌ها تن در ندهند.

خوردن بادام خام

بادام خام با تولید «آلکالین» می‌تواند PH‌ (وضعیت اسیدیته) معده را تنظیم کند زیرا بادام منبع کلسیم است.

آلوئه‌ ورا

با خوردن روزانه ۶۰ میلی لیتر شربت غیرفرآوری شده آلوئه ورا علائم رفلاکس کاهش می‌یابد.

آب گرم و آبلیموی تازه

صبح خود را با یک فنجان آب گرم و آبلیموی تازه شروع کنید. با نوشیدن این محلول با معده خالی و ۱۵ الی ۲۰ دقیقه قبل از خوردن صبحانه، بدن می‌تواند به طور طبیعی اسید معده را متعادل کند. این محلول برای همه بی‌خطر است.

جوش شیرین

یک قاشق جوش شیرین را در نصف فنجان آب حل کنید و بنوشید، اگرچه این محلول بدمزه است اما موثر است.

سرکه سیب

روزی یک تا دو قاشق چایخوری سرکه سیب بخورید. مخلوط سرکه سیب و عسل بسیار مفید و خوشمزه است. حتی می‌توان به جای لیمو، سرکه سیب در چای ریخت. بسیاری از مردم به اشتباه تصور می‌کنند سوء هاضمه و رفلاکس بر اثر تولید زیاد اسید معده ایجاد می شود. اما آخرین مطالعات نشان می‌دهد که بر خلاف باور مردم، این عارضه به دلیل کمبود اسیدهای لازم برای هضم کامل غذا بروز می‌کند. همچنین خوردن ترشی، ترشی کلم و سایر غذاهای ترش و اسیدی به کنترل اسید معده کمک می‌کند.

سیب سرخ

بعد از صرف غذاهای مشکل‌ساز یک عدد سیب سرخ خوشمزه بخورید تا اثر معجزه آسای آن را در بهبود رفلاکس ببینید.

مصرف مکمل «ساکارومیس بولاردی»

مکمل «ساکارومیس بولاردی» یک مخمر پروبیوتیک و به ویژه برای روده کوچک مفید است. این مکمل جذب ویتامین‌های مفید برای سلامت دستگاه گوارش را بهبود می‌دهد.

کپسول گیاهی نارون آمریکایی

مصرف مکمل گیاهی نارون آمریکایی که به صورت‌های کپسول، پودر یا قرص مکیدنی موجود است، التهابات بافت دستگاه گوارش را تسکین می‌دهد.

چای‌ها و دمنوش‌ها

نوشیدن چای و دمنوش بابونه، نعناع یا شنبلیله به کاهش علائم رفلاکس اسیدی کمک می‌کند.

آدامس

بعد از هر وعده غذایی آدامس بجوید تا ترشح بزاق افزایش یابد. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که افزایش ترشح بزاق سبب کاهش اسید در مری می‌شود.

خوابیدن به پهلوی چپ

نتایج مطالعات نشان می‌دهد خوابیدن روی شکم یا به پهلوی راست سبب افزایش فشار به معده و در نتیجه افزایش علائم GERD می‌شود اما افرادی که به پهلوی چپ می‌خوابند این علائم در آنها رفع می‌شود.

هفت علامت نفخ غیر طبیعی

در برخی از شرایط نفخ دیگر یک علامت مزاحم و نیست و می تواند نشانه های نگران کننده ای داشته باشد به طوری که نیاز به توجه فوری پزشکی را ایجاد کند. نفخ می تواند عللی از عدم تحمل به لاکتوز گرفته تا ابتلا به سرطان را به همراه داشته باشد.

7 علامت نفخ غیرطبیعی

سرطان معده: این سرطان معمولا در اوایل بدون علامت است و یا علائم مبهمی مانند نفخ، سوء هاضمه و یا احساس پری در قسمت فوقانی شکم دارد.

بیماری کرون: این بیماری یک حالت خود ایمنی است که روی دستگاه گوارش تاثیر می گذارد و ممولا در روده کوچک یا روده بزرگ است. نفخ یکی از شایع ترین علائم کرون است ضمن این که کرون می تواند منجر به تنگی و انسداد روده شود و علاوه بر نفخ، کاهش وزن، تهوع و استفراغ بعد از غذا را ایجاد کند.

سرطان کولون: یکی از شایع ترین علائم این سرطان نفخ است. اگر این سرطان در انتخاب کولون در رکتوم یا سیگموئید واقع شود، معمولا خونریزی و وخامت یبوست، علائم شایع هستند اما اگر سرطان قسمت های بالاتر روده بزرگ را درگیر کند، نفخ ممکن است تنها علامت اولیه باشد. سرطان روده بزرگ دومین علت شایع مرگ ناشی از سرطان در افراد غیر سیگاری در ایالات متحده است.

درد ناحیه لگن: نفخ همراه با درد در ناحیه لگن شاید نشانه ای از ابتلا به سرطان تخمدان باشد. به خصوص اگر با علائم دیگری مثل احساس سیری زودرس در حین غذا خوردن و نیاز ناگھانی و مکرر به اجابت مزاج، ھمراه باشد.

کاھش وزن: حدود یک درصد جمعیت به بیماری سلیاک مبتلا ھستند. در این بیماری خودایمنی، بدن به گلوتن موجود در مواد غذایی واکنش نشان داده و سطح روده فرد که باید به طور طبیعی، دارای پرز باشد، صاف می شود. رایج ترین علائم سلیاک، اسھال و کاھش وزن ھستند. اما نیمی از افراد مبتلا ھم علائمی دارند که در ظاھر، ھیچ ربطی به روده ندارد، مثل کم خونی، خارش پوستی، سردرد و مراحل اولیه پوکی استخوان.

انقباضات شکمی شدید: برخی از افراد، این علامت را با انقباضات شکمی ناشی از عادت ماھیانه یا حتی انگل اشتباه می گیرند اما اگر این انقباضات در پایین، سمت چپ شکم اتفاق بیفتند، ممکن است که نشانه ابتلا به بیماری دیورتیکولیت باشند. در این بیماری، کیسه ھای کوچکی در آستر بخش ھای پایینی روده بزرگ ایجاد شده و این کیسه ھا ملتھب می شوند. اگر انقباضات شدید با تب ھمراه باشند، باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

اسھال خونی: اگر نفخ با دردھای مکرر شکم ھمراه باشد، می تواند نشانه بیماری ھای روده ای مثل کرون یا کولیت اولسراتیو باشد. در حدود 40 درصد بیماران علائمی به غیر علائم گوارشی رو ھم تجربه می کنند. از جمله این علائم میتوان به مشکلات دید (درد چشم و تاری دید)، خارش پوستی و خستگی، اشاره کرد

منبع :
https://www.fartaknews.com/

 

هورمون رشد

هورمون رشد یک هورمون پپتاید است که بصورت طبیعی در بدن انسان بوسیله غده هیپوفیز قدامی ترشح می شود. این هورمون نقش بسیار مهمی را در شکل دهی و حفظ ترکیب و فرم بدن، عملکرد فیزیکی، و سلامت قلبی عروقی هم در بزرگسالان و هم در کودکان بازی می کند. این ویژگی ها باعث شده تا ورزشکاران حرفه ای زیادی برای بهبود عملکرد ورزشی خود به استفاده از آن روی بیاورند. علیرغم مزایا و استفاده های گسترده ای که در ظاهر برای هورمون رشد متصور است، تا کنون شواهد و مدارک علمی چندانی در تایید نقش این هورمون در بهبود چشمگیر عملکرد ورزشکاران کشف نشده است و مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته شمار زیادی ندارند، با این حال مطالعاتی که اخیرا انجام گرفته تائید کرده است که هورمون رشد هر دو عامل استقامت و ظرفیت قدرتی در ورزشکاران را افزایش می دهد.
استفاده از هورمون رشد به عنوان دوپینگ
در سال 1989 میلادی کمیته بازی های المپیک علیرغم عدم وجود تست های تشخیصی مناسب و مطمئن، نام هورمون رشد را در لیست مواد ممنوعه برای استفاده ورزشکاران زن و مرد در یک کلاس جدید به نام هورمون های پپتاید قرار داد. اما بنظر نمی رسید که این ممنوعیت بتواند جلوی سوء مصرف گسترده از این هورمون را در بین ورزشکاران رشته های مختلف بگیرد. پس از اعتراف چند ورزشکار از جمله بن جانسون به استفاده از هورمون رشد برای تقویت عملکرد بدنی خود، تحقیقات گسترده ای برای تعیین میزان محبوبیت سوء استفاده از هورمون رشد در بین ورزشکاران آغاز شد. نتیجه این تحقیقات به این صورت منتشر شد که مقررات سخت گیرانه مانع سوء مصرف گسترده از هورمون رشد در بین ورزشکاران برای افزایش کارایی بدن نشده است و ورزشکاران زیادی درپی بیشتر شدن محبوبیت این ماده، شروع به استفاده از ان می کردند. حتی بعضی از ورزشکاران اسم بازی های المپیک 1996 آتلانتا را بازی های هورمون رشد نامیدند.

مزایای هورمون رشد در عملکرد ورزشکاران
بسیاری از ورزشکاران بر این باور هستند که هورمون رشد عملکرد ورزشی آن ها را بصورت محسوسی بهبود می بخشد، با این حال تا کنون شواهد و مدارک اندکی در تائید چنین ادعاهایی که در بین ورزشکاران جوان طرفداران بسیاری دارند منتشر شده است. بخش بزرگی از شواهد منتشر شده در مورد مطالعاتی است که بر روی استفاده از هورمون رشد در بزرگسالانی که دچار اختلال ترشح این هورمون بودند انجام گرفته است.
ورزشکاران اغلب از هورمون رشد در ترکیب با استروئیدهای آنابولیک و دیگر بهبود دهنده های عملکردی با غلظت های متفاوت و در ترکیب با رژیم های غذایی و برنامه های تمرینی متفاوتی استفاده می کنند. هر گونه تغییر در عملکرد ورزشی فرد می تواند ناشی از تاثیر متقابل هرکدام از عوامل بالا باشد. این سناریو بسیار پیچیده بوده و شبیه سازی آن در محیط آزمایشگاهی تقریبا غیرممکن است، بنابراین بنظر می رسد که خود ورزشکار تنها فردی باشد که صلاحیت پاسخ به این پرسش که آیا هورمون رشد باعث بهبود عملکرد ورزشی می شود یا خیر را دارد.

اثرات استفاده از هورمون رشد
ترکیب و فرم بدن
هورمون رشد نقش کلیدی در تعیین و شکل دهی به فرم و ترکیب بدنی فرد بازی می کند. مطالعات مختلف نشان داده است که استفاده از هورمون رشد در افرادی که دچار کمبود این هورمون هستند بطور چشمگیری باعث کاهش توده چربی بدنی و افزایش توده عضلانی خواهد شد. در جدیدترین مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته مشخص شده است که استفاده از هورمون رشد متوسط توده عضلانی را در افراد سالم به اندازه 1.8 کیلوگرم افزایش خواهد داد.

سنتز پروتئین و افزایش قدرت ماهیچه ها
یکی از مورد توجه واقع شده ترین جنبه های هورمون رشد، تاثیرش بر روی ساخت عضلات و ماهیچه ها است. زمانی که ترشح هورمون رشد به اندازه کافی نباشد، توده عضلانی در بدن رشد کافی را نداشته و ساخت پروتئین کاهش خواهد یافت. هورمون رشد موجب جذب گلوکوز و آمینو اسید ها شده و باعث تحریک برای ساخت و سنتز پروتئین خواهد شد. اما هورمون رشد درست برخلاف انسولین نقش چندانی در جلوگیری از تحلیل عضلات ندارد و دقیقا به همین دلیل است که برخی از ورزشکاران از ترکیب این دو باهم و همزمان استفاده می کنند.

عوارض جانبی استفاده ناصحیح از هورمون رشد انسانی
در صورت استفاده ناصحیح و غیر تخصصی از هورمون رشد و در صورتی که بدن شما احتیاجی به هورمون رشد اضافی نداشته باشد، ممکن است عوارض جانبی و مشکلاتی را برای فرد در پی داشته باشد. از جمله این مشکلات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– نشانگان مجرای مچ دستی یا سندرم تونل کارپ
شایعترین نوروپاتی به دام افتادن عصب می‌باشد که در نتیجه فشردگی عصب میانی در ناحیه تونل کارپال ایجاد می‌شود. عصب مدیان (عصب میانی) Median Nerve در ناحیه مچ دست از زیر بافت همبندی مچ دست (لیگامان عرضی مچ یا فلکسور رتیناکولوم) و از روی استخوانهای مچ عبور می‌کنند، اگر به هر دلیلی این فضا تنگ شده باشد به این عصب فشار وارد شده و اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست بروز می‌کند که به این بیماری سندرم کارپال تونل گفته می‌شود.

در این فضا (تونل کارپال) هشت تاندون سطحی و عمقی دست و تاندون بلند شست به همراه عصب مدین عبور می‌کنند. هر عاملی که باعث کاهش اندازه تونل یا افزایش حجم بافتهای داخل تونل شود علائم بیماری را ایجاد می‌کند.

– افزایش مقاومت به انسولین
اتفاقی که در این وضعیت می افتد این است که سلول‌های بدن پاسخ مناسبی به انسولین نمی‌ دهند و به دنبال آن جذب گلوکز دچار اختلال شده و به طور ثانویه باعث افزایش قند خون می‌شود. در این حالت مقدار انسولین تولید شده در بدن طبیعی و حتی در مواردی بیشتر از مقدار طبیعی است اما مشکل موجود در پاسخ سلول‌ها به انسولین است. مقاومت به انسولین اگر به موقع کشف و درمان نشود می تواند منجر به بروز دیابت نوع دوم ‌شود.

– ورم دست ها و پاها
ورم قسمت های مختلف بدن که به نام های ادیما و دراپسی نیز شناخته می شود نتیجه تجمع بیش از اندازه و غیر طبیعی آب و دیگر مایع های میان بافتی پلاسما در فضاهای اندام بویژه فضای زیر پوستی است.

– درد عضلات و مفاصل

– بزرگ شدن بافت سینه (برای مردان)
بزرگ شدن اندام سینه در مردان یا ژنیکوماستی نوعی رشد غیرطبیعی ولی خوش خیم پستان در مردان می باشد که می تواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد. این افزایش و برجستگی می تواند صرفا به دلیل حجیم شدن بافت پستان، تجمع چربی و یا هردو باهم باشد. علل شایع این اتفاق هنوز کاملا شناخته شده نیستند اما طبق مطالعات صورت گرفته به هم خوردن تعادل هورمونی بیشترین نقش را در این زمینه دارد. این بیماری اغلب به دلیل اختلال هورمونهای جنسی است هرچند می‌تواند ناشی از مصرف برخی داروها مانند داروهای آنتی آندروژن و دیگوکسین و افزایش ترشح پرولاکتین نیز باشد.

به دلیل اینکه مطالعاتی که بر روی عوارض و اثرات جانبی مصرف هورمون رشد انسانی صورت گرفته اغلب به صورت کوتاه مدت بوده اند، بطور دقیق مشخص نیست که آیا این عوارض به مرور زمان کاهش خواهند یافت و یا بدتر می شوند. به همین دلیل باید تا حد ممکن نشانه ها و عوارض جدی گرفته شود تا از تبدیل شدن آن ها به وضعیت های خطرناکی مثل دیابت نوع دوم و بیماری های قلبی عروقی تا حد امکان جلوگیری کرد.

جایگزینهای طبیعی هورمون رشد

جایگزین های هورمون رشد

تقویت اثربخشی و شبیه سازی عملکرد هورمون رشد با اورنیتین و او کی جی
اورنیتین یک آمینو اسید غیر ضروری است، به این معنی که بدن ما می تواند آن را با استفاده از سایر منابع غذایی تولید کند. اهمیت این آمینو اسید آنجایی است که باعث ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز می شود. تحقیقات در این زمینه نشان داده است که یک دوز از این آمینو اسید بویژه در ترکیب با آمینو اسید های دیگر، یک ساعت پیش از جلسه تمرین با وزنه، عضله سازی و چربی سوزی فرد را شدت می بخشد. در مطالعاتی که بر روی اورنیتین انجام گرفته مشخص شده است که این آمینو اسید علاوه بر تحریک بیشتر ترشح هورمون رشد انسانی، باعث ترمیم و بازسازی بافت کبد نیز می شود.

دوز مصرفی
اگر بر اساس وزن آمینو اسید ها مقایسه ای انجام دهیم، هر گرم اورنیتین تقریبا تاثیری دوبرابر بیشتر از همین مقدار آرژنین دارد. (آرژنین از نظر ساختار و کارکرد نزدیکترین آمینو اسید به اورنیتین است). بنابراین 2.5 تا 5 گرم از اورنیتین باعث آزادسازی همان مقدار هورمون رشد خواهد شد که 5 تا 10 گرم آرژنین.
مانند دیگر آمینو اسید ها، اورنیتین نیز بیشترین اثر بخشی خود را در افراد با پایین ترین میزان چربی بدنی و بالاترین ظرفیت ایروبیک دارد. هرچه آمادگی بدنی شما افزایش پیدا کند، اورنیتین در بدن شما بهتر عمل خواهد کرد، بنابراین آزادسازی هورمون رشد که در اثر مصرف و ساخته شدن اورنیتین در بدن اتفاق می افتد در بازه های طولانی حتی بهبود نیز خواهد یافت.
اگر می خواهید اورنیتین را به صورت مکمل مصرف کنید، برای شروع بین 1 تا 3 گرم را با شکم خالی یک ساعت پیش از تمرین و یک ساعت پیش از خواب مصرف کنید. عوارض جانبی ممکن است شامل ناراحتی معده، تهوع و اسهال شود. اما اگر با پایین ترین دوز مصرفی شروع کنید (1 گرم) این عوارض به حداقل میزان ممکن خواهند رسید. دوز مصرفی را می توان به تدریج افزایش داد تا به مقدار مناسب برسد.

بهبود عملکرد ورزشی در ترکیب اورنیتین با آمینو اسید های اضافی
بدنسازان حرفه ای از ترکیب اورنیتین با دیگر آمینو اسیدها مانند آرژنین، لیسین، و گلوتامین به نتایج بسیار بهتری دست پیدا می کنند. نام این عمل “استکینگ” یا پشته سازی است. این آمینو اسیدها هنگامی که همزمان با هم مصرف شوند، تاثیری سینرژیک و مضاعف بر روی ترشح هورمون رشد خواهند داشت.
یک ترکیب مناسب از این آمینو اسیدها برای یک فرد تازه کار می تواند شامل دو گرم از آمینو اسیدهای اورنیتین و آرژنین و یک گرم از لیسین و گلوتامین باشد. ترکیبی که ورزشکاران حرفه ای استفاده می کنند اغلب شامل مقدار 2 گرم از هر کدام از این 4 آمینو اسید خواهد بود.
سه گانه آرژنین – لیسین – گلوتامین بویژه به این دلیل که باعث تحریک و افزایش سطح انسولین حتی در حالت معده خالی می شود از اهمیت خاصی برخوردار است. ترکیب هورمون رشد و انسولین در غیاب غذا، باعث ورود و اتصال آمینو اسیدها به درون ماهیچه ها خواهد شد. اگر این ترکیب را پیش از خواب مصرف کنیم، باعث توقف روند تحلیل عضلات طی خواب خواهد شد و در نتیجه بدن مقدار بسیار کمتری از بافت عضلانی را نسبت به حالت طبیعی شکسته و تحلیل و شکست ماهیچه ها کاهش خواهد یافت.

او کی جی: اورنیتین آلفا کتوگلوتارات
او کی جی یک ماده مغذی شامل یک مولکول اورنیتین است که با دو مولکول آلفا کتوگلوتارات پیوند برقرار کرده است. آلفا کتوگلوتارات یک متابولیت سلولی شناخته شده است که همچنین ماده متشکله و یا پیش ماده گلوتامین نیز به شمار می رود. او کی جی سطح و اثربخشی گلوتامین را حتی بیشتر از خود گلوتامین افزایش خواهد داد. امروزه بیشتر مکمل های تقویت کننده هورمون رشد حاوی او کی جی نیز هستند و در برخی موارد جایگزین اورنیتین شده است. با وجود اینکه هنوز مطالعات کمی بر روی این ماده صورت گرفته اما همین مطالعات نشانگر اثربخشی شگفت انگیز این ترکیب مولکولی هستند. مقدار 10 گرم یا بیشتر از مولکول او کی جی تاثیری معادل مقدار چندین برابری از اورنیتین و آلفا کتوگلوتارات به تنهایی در افزایش سطح هورمون رشد دارد.

منابع غذایی اورنیتین
اورنیتین یک اسید آمینه غیر ضروری است یعنی بدن قادر به تولید آن می باشد. شما همچنین می توانید اورنیتین را از رژیم غذایی مانند گوشت، ماهی، محصولات لبنی و تخم مرغ دریافت کنید .

اریتروپوئیتین یا ای پی او
اریتروپوئیتین یا ای پی او یک هورمون گلیکوپروتئینی طبیعی است که به عنوان یک محرک وظیفه تولید سلول های قرمز خونی را بر عهده دارد. اریتروپوئیتین هورمونی است که در کلیه ها تولید می شود و شامل 165 ساختار آمینو اسیدی است. بیشتر اریتروپوئیتین توسط برون بخش کلیه تولید می شود اما بخش کمی از آن نیز توسط کبد، مغز و رحم تولید می شود.

چرا این هورمون اهمیت دارد؟
هنگامی که سطح اکسیژن در مدیای درون سلولی کاهش می یابد، باعث تحریک بخشی از کلیه شده واین بخش که مسئولیت این کار را به عهده دارد اقدام به تولید اریتروپوئیتین می کند. پس از اینکه اریتروپوئیتین در کلیه ها تولید شد، به طرف مغز استخوان حرکت می کند، جایی که در آنجا باعث تحریک تولید گلوبولهای قرمز خون خواهد شد. اریتروپوئیتین باعث افزایش ظرفیت حمل اکسیژن خون می شود اما این افزایش تنها تا یک نقطه مشخص ادامه خواهد داشت. مقدار اضافی این هورمون ممکن است سلامت فرد را به خطر انداخته و باعث اخلال در جریان خونی شود. در صورت عدم وجود اریتروپوئیتین ، تنها مقدار کمی از گلوبول های قرمز توسط مغز استخوان تولید خواهد شد.

چرا گلبول های قرمز اهمیت دارند؟
سلول های گولبول قرمز هموگلوبین غنی از آهن را برای مدت 120 روز حمل کرده و سپس می میرند. در صورتی که آهن، ویتامین ب 12، ویتامین سی، و فولیک اسید بطور دائمی تامین نشوند کم خونی اتفاق افتاده و ظرفیت حمل اکسیژن خون کاهش پیدا خواهد کرد. این اتفاق به دو صورت رخ خواهد داد: 1.کم شدن تعداد گولبول های قرمز خون 2. سلول های قرمز خونی معیوب

چگونه می توان ظرفیت حمل اکسیژن خون را افزایش داد؟
یک اختلاف اساسی و بزرگ بین متدهای خطرناک و غیراصولی دوپینگ بر اساس اریتروپوئیتین خون و روش های تغذیه ای که بطور موثر و ایمن ظرفیت حمل اکسیژن خونی فرد را افزایش می دهند وجود دارد. یک فرد می تواند ظرفیت حمل اکسیژن خونی خود را از طریق مواردی مشابه اریتروپوئیتین افزایش داده و سلامت خود را بهبود ببخشد بدون اینکه خود را در معرض خطر جدی قرار دهد. بالا بردن سطح اریتروپوئیتین تا 48 درصد می تواند بطور ایمن عملکرد ورزشی مردان ورزشکار را افزایش دهد، اما بیشتر این حد افزایش می تواند سلامت فرد را در خطر جدی قرار دهد.

دیگر جایگزین هورمون رشد گلیسین یا گلایسین است که در این باره می توانید مفصلا در صفحه دیگری از مجیک بادی بخوانید.
در مورد اسید آمینه گلیسین بدانید

منابع ترجمه :

https://www.hammernutrition.com/knowledge/endurance-library/diet-for-increasing-natural-epo/
https://herbscientist.com/personal-fitness-research/boost-human-growth-hormone/
https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/healthy-aging/in-depth/growth-hormone/art-20045735?pg=2
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3781888/
مکمل بور boron

عنصر بور یک ماده معدنی بسیار مهم و اغلب در حاشیه است که در خوراکی های خاص و همچنین در محیط پیرامونی ما یافت می شود. بور مزایا و استفاده های زیادی در بدن ما دارد، از تقویت ساختار اسکلتی ما و کمک به سلامت استخوان ها با افزایش تراکم استخوانی و پیشگیری از پوکی استخوان گرفته تا درمان بیماری هایی مانند ورم مفاصل و بهبود قدرت و حجم عضلات.
ورزشکاران و بدنسازان بسیاری از مکمل بور به این دلیل که قابلیت بدن برای تولید و استفاده از تستسترون را افزایش می دهد استفاده می کنند، به این ترتیب این ماده برای ریکاوری پس از تمرین، پیشگیری از دردهای عضلانی و مفصلی، ساخت توده های عضلانی و حفظ قدرت استخوان ها مفید خواهد بود. علاه بر این ها بور در بعضی موارد با بهبود عملکرد مغز هم در ارتباط است و باعث بهبود تمرکز و یادگیری اطلاعات تازه خواهد شد.

چطور به اندازه کافی بور مصرف کنیم؟
عنصر بور به صورت طبیعی در بسیاری از غذاهای کامل یافت می شود، بویژه غذاهایی مانند حبوبات، آجیل، غلات کامل، و آوکادو و همچنین میوه هایی مانند بری ها، خرما، پرتقال و انگور. در بعضی موارد ممکن است بور در آب آشامیدنی نیز موجود باشد، با این حال ما بیشتر بور دریافتی خود را از طریق غذاهای ذکر شده جذب می کنیم. نوع بوری که ما از طریق غذا جذب می کنیم بوریک اسید است، که بصورت طبیعی تنها در گیاهان وجود دارد. محققان بر این باور هستند که این ماده به پایدار سازی مولکول های درون گیاه کمک می کند اگرچه ساز و کار دقیق بور چه در گیاهان و چه در انسان ها هنوز ناشناخته است.
نظریه دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که بور به متعادل سازی سطح پ هاش PH در بدن کمک کرده با کمک به بدن در تولید آنزیم های گوارشی ضروری باعث جذب و بکارگیری بهتر مواد معدنی دیگر مانند منیزیم، کلسیم و فسفر خواهد شد. در حالیکه هنوز موارد بسیاری برای تحقیق و مطالعه درباره این عنصر وجود دارد اما یکی از مطالعه شده ترین جنبه های بور، قابلیت این ماده در افزایش سطح استروژن در مردان و زنان سالم است. این یکی از دلایلی است که بور با سلامت استخوان ها و عدم ظهور بیماری های مرتبط با پیری ارتباط دارد.

مقدار مصرف روزانه توصیه شده بور
شما می توانید با مصرف غلات کامل و غذاهای طبیعی و فراوری نشده از جذب مقدار کافی از عنصر بور اطمینان حاصل کنید. در حالیکه مقدار دقیق بور در هر ماده غذایی هنوز مشخص نیست و به عوامل بسیاری از جمله محلی که غذا در آن رشد کرده، کیفیت خاک و موارد بسیار دیگری بستگی دارد، وزارت کشاورزی ایالات متحده گزارش کرده است که بیشتر افراد معمولا بیشترین بور دریافتی خود را از غذاهایی مانند: قهوه، شیر، سیب، حبوبات و سیب زمینی جذب می کنند. این غذاها در مجموع 27 درصد از بور دریافتی اغلب افراد را تشکیل می دهند. با وجود اینکه محققان اعتقاد دارند که قهوه و شیر بهترین منابع بور به شمار نمی آیند و درواقع در مقایسه با دیگر سبزیجات و میوه ها مقدار بور کمتری در خود جای داده اند اما به دلیل اینکه این دو ماده بسیار پر مصرف بوده و جایگاه ویژه ای در رژیم غذایی افراد دارند از اینرو در صدر فهرست غذاهایی هستند که بور دریافتی افراد را در خود جای داده اند.
به دلیل وجود تحقیق های بسیار کم در مورد تعیین مکانیزم بور در بدن سازمان های سلامت هنوز به جمع بندی کاملی درباره میزان توصیه شده برای مصرف روزانه بور دست پیدا نکرده اند. با این وجود آن ها یک حد مصرف برای بور پیشنهاد کرده اند، یعنی مقداری که بیشتر افراد برای حفظ سلامت خود بدون اینکه نشانه های کمبود در آن ها ظاهر شده یا دچار مسمومیت شوند باید مصرف کنند. این مقدار بسته به سن و جنسیت متفاوت بوده و به صورت زیر است:
1 تا 3 سال: 3 میلی گرم در روز
4 تا 8 سال: 6 میلی گرم در روز
9 تا 13 سال: 11 میلی گرم در روز
14 تا 18 سال: 17 میلی گرم در روز
افراد بالغ 19 تا 50 سال: 20 میلی گرم در روز
زنان باردار: 17 تا 20 میلی گرم در روز
زنان شیرده: 20 تا 25 میلی گرم در روز

مزایای بور
1. افزایش تمرکز و کارکردهای مغز
مطالعات مختلف نشان داده اند که سطح پایین بور می تواند به کندی ذهن، اختلال در مهارت های شناخنی و مشکل در یادگیری و بازیابی اطلاعات منجر شود. به دلیل نقشی که بور در کارکرد های مغز بویژه تمرکز، کارکردهای کنترلی و حتی حافظه کوتاه مدت دارد از آن به عنوان غذای مغز نام می برند.
زمانی که محققان بزرگسالان با سطح بور پایین را با بزرگسالان با سطح بور بالا مقایسه کردند مشخص شد که در بزرگسالان با بور دریافتی بالا افزایش قابل توجهی در نسبت فعالیت های کم تکرار و کاهش در نسبت فعالیت های پر تکرار مغز رخ داده است. نتایج این مطالعات بهبودهایی را در در عملکردهای مختلف مغز در تست های ذهنی و شناختی در گروهی که سطح بور بالا داشتند نشان می داد. این بهبود ها شامل سرعت واکنش بهتر، هماهنگی چشم و دست، تمرکز، عکس العمل بهتر و هردو حافظه کوتاه و بلند مدت می شد.

2. کمک به کاهش التهاب مفاصل
بور نقشی حیاتی در تامین کلسیم برای قسمت غضروفی مفاصل بازی کرده و به این ترتیب به کاهش التهاب و درد مفاصل کمک می کند. مطالعات نشان داده اند که افرادی با غلظت پایین بور در استخوان ها و مفاصلشان در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به التهاب مفاصل نسبت که کسانی که اندازه کافی از این عنصر را دریافت می کنند هستند. در مطالعات دیگری که در این زمینه انجام گرفته شواهدی به دست آمده است که نشان می دهد استخوان بیمارانی که از مکمل بور استفاده کنند نسبت به بیمارانی که از این مکمل استفاده نمی کنند در معرض خطر کمتری برای شکستگی قرار خواهند داشت.
طبق آخرین تحقیقات حوزه پزشکی، در مناطقی از جهان که دریافت و جذب بور پایین است (در حدود کمتر از یک میلی گرم در روز) احتمال وقوع ابتلا به التهاب مفاصل بسیار بیشتر مناطقی است که دریافت و جذب بور در آنجا بیشتر است (در حدود 3 تا 10 میلی گرم در روز بطور متوسط).

3. تقویت استخوان ها
یکی دیگر از استفاده های بور در بدن، کمک به استحکام و جلوگیری از تحلیل استخوان ها با تامین و رساندن کلسیم، یکی از مواد معدنی اصلی دخیل در ساخت و استحکام استخوان ها، مستقیما به داخل استخوان است. این کار به جلوگیری از پوک شدن و تحلیل استخوان ها کمک کرده و باعث بهبود وضعیت استخوان های ضعیف خواهد شد. بور همچنین به دلیل نقشش در تنظیم کارکرد استروژن به سلامت استخوان ها کمک می کند.
علاوه بر این مطالعات نشان داده اند که بور می تواند به بدن در تولید و استفاده بهتر از ویتامین دی کمک کند. ویتامین دی یک ماده معدنی حیاتی برای ساخت و فرم دهی استخوان های سالم است مضاف بر اینکه کاربردهای بسیار زیاد دیگری مانند کمک به سیستم ایمنی و بهبود کارکرد های ذهنی نیز دارد.

4. تعادل هورمونی
بور به عنوان یک ماده معدنی می تواند به تعادل سطح هورمون های جنسی شامل تستسترون و استروژن هم در زنان و هم در مردان کمک کند. بور می تواند به کاهش علائم مرتبط با یائسگی وضعیت هایی مانند یائسگی زودرس کمک کند و همچنین می تواند سبب افزایش شانس باروری گردد. در مطالعاتی که بر روی حیوانات انجام گرفته، تخلیه بور از بدن با مواردی مانند مشکلات بارداری و تولدهای ناقص مرتبط شده است و این موضوع بر روی نقش حیاتی بور در تولید مثل سالم و رشد مناسب جنین تاکید دارد.
در دو مطالعه کوچکتر که بر روی زنان یائسه انجام گرفت، در ابتدا به آن ها رژیم غذایی با بور کم و پس از آن رژیم غذایی با سطح بور بالا داده شد. پس از پایان آزمایش مشخص شد که سطح کلسیم و منیزیم دفع شده از بدن آن ها کاهش و تستسترون و استروژن در آنها دچار افزایش شده است (البته با این وجود سطح ایین هورمون ها هنوز در وضعیت سالم قرار داشت).

5. کمک به شکل گیری توده های عضلانی
زمانی که سطح بور در بدن ما بالا باشد، ویتامین ها و مواد معدنی خاصی در بدن بهتر جذب شده و بکار گرفته می شوند. این موضوع برای ساخت عضلات، سوزاندن چربی ها، و جلوگیری از درد ناشی از تمرین ضروری است و بور این کار را با کمک به ریکاوری و بهبود بافت های عضلات پس از تمرین انجام می دهد. و به این دلیل که بور به تولید بهتر تستسترون سالم در بدن کمک می کند می تواند موجب افزایش سطح انرژی و بازیابی بهتر قدرت بدنی نیز شود.
مطالعات دیگری انجام گرفته که نشان می دهد به این دلیل که بور به مغز در تصمیم گیری سریع تر کمک کرده، باعث می شود مغز واکنش های بهتری به محرک ها داشته باشد و به هماهنگی بهتر چشم و دست می انجامد، و همچنین بهر سلامت استخوان ها و مفاصل کمک کرده و درد آن ها را تسکین می دهد، می تواند سبب بهبود عملکرد ورزسی فرد گردد.
این یکی از دلایلی است که بور هر روزه بیشتر و بیشتر در پودرهای پروتئینی و مکمل های ورزشی برای حصول نتایج بهتر ظاهر می شود. اگرچه هنوز مطالعات بیشتری در این زمینه لازم است تا نشان دهد آیا بور بدون ترکیب با فاکتورهای موثر دیگر قادر به تغییر اساسی در ترکیب بدنی فرد یا قابلیت های فیزیکی وی هست یا خیر.

6. جلوگیری و درمان عفونت های واژن در زنان
بور عنصر فعال در قرص ها و داروهایی است که برای درمان عفونت های واژن در زنان تجویز می شود. بور همچنین به شکل بوریک اسید به عنوان جایگزینی برای کرم ها و داروهای ضد عفونت واژن استفاده می شود. بوریک اسید به عنوان یه راه حل ایمن و موثر به درون واژن وارد شده و به درمان عفونت های دردناک در این ناحیه کمک می کند.
در یک مطالعه تاثیر بور با کرم های تجاری که برای مقابله با عفونت ناحیه واژن ساخته شده اند (شمال ترکیب های نیستاتین) مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج این مقایسه نشان داد که بور بهتر قادر به درمان عفونت های مختلف بوده است. 92 درصد از زنان مورد آزمایش در دوره زمانی 7 تا 10 روز پس از شروع به استفاده از بور بطور کامل درمان شدند. این مقدار در مقایسه و در بین گروهی که از سایر کرم ها استفاده می کردند 64 درصد بود.
بور در مقایسه عوارض جانبی ناخواسته ندارد و خود فرد می تواند به راحتی آن را اعمال کند. همچنین بسیار ارزانتر از کرم های تجاری است. با مشاهده دلایل فوق محققان به این نتیجه رسیدند که بوریک اسید می تواند یک جایگزین طبیعی و با تاثیر بهتر و ارزانتر نسبت به کرم های واژنی مطرح گردد.

7. کمک به سلامت پوست و جلوگیری از عفونت های پوستی
بور به جلوگیری یا درمان عفونت های روی پوست کمک کرده و بنابراین برای کاهش قرمزی، التهاب، درد و دیگر ناراحتی های پوستی مفید است. به دلیل مشابه بعضی از افراد از بور به عنوان شوینده طبیعی برای شستن چشم ها و کمک به کشتن باکتری ها و عفونت های این ناحیه استفاده می کنند.

8. مبارزه با دیابت
آزمایش هایی که بر روی حیوانات انجام گرفته نشان می دهد که کمبود بور می تواند اثرات فیزیولوژیکی که منجر به دیابت می شود را سرعت بخشد. این اثرات شامل تغییرات در سطح گلوکوز و غلظت تری گلیسیرید خون می شوند. به نظر می رسد که بور می تواند به سوخت و ساز کربوهیدرات ها در بدن و همچنین تولید انسولین از پانکراس کمک کرده که این موضوع به کنترل بهتر و پایدار سطح قند خون می انجامد. بنابراین در آینده امید این می رود که از بور به عنوان یک راه حل درمانی در مواردی برای وضعیت هایی که در آن ها مقاومت به انسولین وجود دارد به کار گرفته شود.

بهترین منابع غذایی حاوی بور
در حالی که یک لیست جامع از غذاهای مرسوم و حاوی بور هنوز وجود ندارد اما فهرستی از چند ماده غذایی که حاوی بیشترین مقدار از این ماده هستند در ادامه خواهد آمد. نکته جالب دیگری که درباره بور وجود دارد این است که از بور به عنوان نگهدارنده طبیعی درون مواد غذایی استفاده می شده. به دلیل اینکه بور رشد باکتریایی را متوقف می کند از ان در طول جنگ های جهانی اول و دوم و زمانی که دسترسی به فریزر امکان پذیر نبوده به عنوان روشی طبیعی برای جلوگیری از فساد مواد غذایی استفاده می شده است.
لوبیاها
کنگر فرنگی
بری ها
گیلاس
سیب زمینی شیرین
پیازها
گردو
انجیر
آلو
خرما
هلو
زردالو
کاکائو
سیب
گلابی
آووکادو
انگورها
پرتقال
قهوه
شیر خام (ارگانیک و پاستوریزه نشده)
شراب قرمز

نگرانی ها و عوارض مصرف بور
این عنصر بصورت کلی به عنوان یک ماده ایمن و بدون خطر برای مصرف انسان و حیوانات شناخته شده است. برخی از کشاورزان حتی از بور به عنوان مکمل خاک استفاده کرده و به دام های خود مقادیر بالایی از مکمل کروم می دهند تا از تشتع های محیطی در امان باشند. بور صنعتی می تواند رادیواکتیویته درون خاک را گیر انداخته و به کاهش مشکلات و مخاطرات سلامتی از جمله سرطان منجر شود.
البته مانند سایر مواد مغذی سطوح بسیار بالای این ماده در بدن می تواند منجر به بروز مشکلاتی شود. اگر بور از طریق مواد غذایی جذب شود مقادیر بالای آن خطر مسمومیت را در پی ندارد اما اگر مقادیر بسیار زیادی از بور از طریق مکمل های غذایی مصرف شود می تواند خطرناک بوده و مشکلاتی از قبیل مشکلات گوارشی، تهوع، استفراغ، اسهال، مشکلات پوستی، تپش قلب، اضطراب و افسردگی را در پی داشته باشد.
از آنجایی که بور می تواند باعث افزایش سطح استروژن شود، سازمان بهداشت جهانی به بیماران با شرایط حساس به هورمون مانند مبتلایان به سرطان سینه و پروستات درباره مصرف مکمل های بور هشدار داده است. همچنین افرادی که دچار نارسایی کلیه و کبد هستند باید در مصرف مکمل بور احتیاط کرده و پیش از اقدام به مصرف با پزشک خود در این باره مشورت کنند.
اما چه مقدار از این ماده معدنی در روز زیاد به شمار می رود؟ باور بر این است که مقدار دوز کشنده بور بین 15 تا 20 گرم در روز برای بزرگسالان و 3 تا 6 گرم در روز برای کودکان است، هرچند بسیاری از مطالعات انجام گرفته هیچگونه مسمومیتی را در این محدوده و یا حتی سطوح بالاتر مشاهده نکرده اند.

منبع :

ترجمه از

https://draxe.com/boron-uses/