تکرارهای کمتر

تمرینات با تکرارهای کمتر می تواند به نتایج بهتر عملکردی منجر شود

با توجه به تجزیه و تحلیل دانشگاه استرلینگ افرادی که در طول تمارین ورزشی شدت بالا (HIIT) به علت مضیقه زمانی تمریناتی با تکرارهای کمتر انجام می دهند می توانند در مقایسه با کسانی که دفعات تکرار زیادی را انجام می دهند از مزایای تناسب اندام بهتری بهره برند. کارشناسان “ورزش به شیوه صحیح” دانشگاه اسکاتلند مطالات موجود درباره فواید تکرار منظم انجام یک نوع خاصی از حرکت چرخه ای با شدت بالا و حداکثر سرعت که به عنوان supramaximal شناخته شده است را مورد مطالعه قرار داده اند. آنها دریافتند که انجام تکرارهای کمتر پا زدن در فواصل حرکت با حداکثر سرعت بر روی یک دوچرخه ممکن است به بهبود بیشتر در آمادگی قلبی عروقی منجر شود. یافته های این پژوهش تنها به تمرینات supramaximal محود می شود که شامل تمارینی هستند که نیاز به دوچرخه تخصصی ای دارند که قادر به تحمل و اجرای حرکاتی با شدت های بسیار بالا را دارا است. این که آیا تمرینات HIIT در شدت های پایین تر نیز از تعداد کم تکرار پا زدن ها بهره می برند یا خیر، هنوز شناخته نشده است.
دکتر Niels Vollaard مدرس علوم بهداشت و ورزش در دانشکده علوم بهداشت و ورزش گفت: “کمبود وقت اغلب به عنوان یکی از موانع اصلی افرادی شده است که در حال شروع و یا ادامه دادن فعالیت جسمی هستند. تمرینات با شدت بالا شروعی برای رفع این مشکل کرده است و شرایطی را فراهم آورده است تا افراد از حداکثر منافع سلامتی با ورزش کردن در کوتاه ترین زمان بهره برند.
“ما دریافته ایم که هنگام تکرارهای کمتر پا زدن در دوچرخه، آمادگی قلبی عروقی کمتر دچار مشکل می شود و این حتی می تواند به نتایج بهتری منجر گردد. به نظر می رسد تعداد مطلوب تکرار، دو بار باشد، به طوری که تمرینات بر اساس پا زدن supramaximal بتواند بدون افت در نتایج، بسیار کوتاه نگه داشته شود.” پیش از این، تصور بر آن بوده که انجام تکرارهای ورزش با شدت بالا باعث بهبود بیشتر در آمادگی قلبی عروقی می شود. “در این تحلیل که در مجله پیشرو پزشکی و علوم ورزش منتشر شده، دانشمندان دریافتند که پس از انجام دو مرتبه پا زدن با سرعت حداکثر، هر مرتبه اضافی در یک جلسه آموزشی، بهبود کلی تناسب اندام را حدود 5 درصد به طور متوسط کاهش می دهد.
دکتر Vollaard افزود: “برای اولین بار، ما شواهدی بدست آورده ایم که یک شاخص از سطح تناسب را نشان می دهد که توسط انجام تکرارهای کمتری ورزش با شدت بالا بهتر شده است. ما در حال حاضر مشغول به انجام مطالعاتی هستیم تا به بررسی مکانیسم های فیزیولوژیکی ای که ممکن است این یافته های غیر منتظره را توضیح دهد بپردازیم.”
“برای تشویق افراد بیشتری به فعالیت و کمک به افزایش سلامت مردم، ما نیاز به بررسی مدت زمان مطلوب و تعداد فواصل پا زدنی داریم که افراد بر روی یک دوچرخه می توانند انجام دهند و در عین حال همان میزان بهره را در جلسات طولانی تری نیز ببرند.”
سطح تناسب اندام توسط فاکتور VO2max سنجیده می شود که حداکثر مقدار اکسیژنی است که بدن قادر است در یک دقیقه استفاده کند. این عامل به عنوان یکی از بهترین شاخص های سلامت آینده فرد و خطر مرگ زودرس پذیرفته شده است. با این حال، مطالعه شاخص های دیگر سلامت و تناسب اندام از جمله فشار خون و حساسیت به انسولین، تصویر کامل تری از نحوه پاسخ بدن به انواع مختلف تمرینات HIIT به ما می دهد.

ترجمه از مدیکال نیوز تودی

ایبوپروفن

مطالعه ای نشان می دهد که مصرف ایبوپروفن در چندین گونه منجر به طول عمر بیشتر می شود!
با توجه به تحقیق منتشر شده در مجله کتابخانه عمومی علوم و ژنتیک، مصرف دوز های معین ایبوپروفن  موجب بیش تر شدن طول عمر گونه های متعدد می شود. دکتر Michael Polymenis گفت: “ما برای بار اول مخمر نان را که یک مدل برای بررسی پیری است مورد استفاده قرار دادیم و متوجه شدیم که مخمرهای تغذیه شده با ایبوپروفن طول عمر بیش تری دارند. سپس ما سعی کردیم همین روند را با کرم ها و مگس ها امتحان کنیم و یک طول عمر طولانی تر را در آن ها هم دیدیم. به علاوه، این ارگانیسم ها نه تنها بیش تر زندگی کردند، بلکه سالم تر هم ظاهر شدند.”
او گفت که درمان (با توجه به مقایسه با دوزهایی که برای انسان توصیه می شود) حدود 15 درصد به طول زندگی گونه ها اضافه کرده است. در انسان ها، می تواند معادل یک دوره ده ساله یا بیش تر زندگی سالم را فراهم کند. دکتر Polymenis که او نیز استاد بیوشیمی و بیوفیزیک گروه در دانشگاه A & M تگزاس است، با دکتر Brian Kennedy رئيس جمهور و مدیر عامل موسسه Buck برای تحقیقات پیرامون پیری در Novato کالیفرنیا، همراه با چندین محقق از روسیه و دانشگاه واشنگتن همکاری کرده است.
ایبوپروفن بروفن یا شکل ژلی آن، ژلوفن، یک داروی نسبتا بی خطر است که در اوایل 1960 در انگلستان درست شده است. برای اولین بار با نسخه پزشک ارائه می شد و پس از آن برای استفاده گسترده بدون نسخه در سراسر جهان در 1980 در دسترس قرار گرفت. سازمان بهداشت جهانی، ایبوپروفن را در “فهرست داروها ضروری” مورد نیاز در سیستم بهداشت اولیه قرار داد. ایبوپروفن به عنوان داروی ضد التهابی غیر استروئیدی برای تسکین درد تعریف می شود که به تب و کاهش التهاب کمک می کند.
دکتر Polymenis گفت که این پروژه سه ساله نشان داده است که ایبوپروفن در توانایی سلول های مخمر برای انتخاب تریپتوفان تداخل ایجاد می کند. تریپتوفان یک اسید آمینه یافت شده در هر سلول از هر ارگانیسم است. تریپتوفان برای انسان ضروری است که انسان آن را از منابع پروتئینی در رژیم غذایی تامین می کند.
“ما مطمئن نیستیم که چرا این عمل رخ می دهد اما این موضوع ارزش کاوش بیش تر را دارد. این مطالعه اثباتی است که نشان می دهد مواد دارویی رایج و نسبتاٌ بی خطر می توانند طول عمر ارگانیسم های متنوع انسان را افزایش دهند. بنابراین باید پیدا کردن دیگر موادی مانند ایبوپروفن حتی با توانایی بهتر در افزایش طول عمر و با هدف اضافه کردن سال های بیش تری از زندگی سالم در افراد ممکن باشد.”
“موسسه ما علاقه مند به پیدا کردن این است که چرا مردم زمانی که مسن می گردند مریض می شوند. ما فکر می کنیم که با درک این فرآیندها می توانیم مداخله هایی انجام دهیم و راه هایی برای گسترش طول عمر همراه با سلامتی در انسان ها پیدا کنیم. هدف والای ما سالم تر نگه داشتن مردم برای مدت طولانی تر و کم کردن سرعت پیری است.”
او گفت: “ما داده هایی اولیه از کرم ها داریم که نشان داده است که این دارو نه تنها طول سلامت عمر را در کرم ها نیز افزایش داده است، بلکه آن ها را سالم تر نموده است. شما می توانید این اطلاعات را از “خرمن کوبی” کرم ها اندازه گیری کنید. خرمن کوبی روش خوبی برای اندازه گیری تحرک در مدل ارگانیسم ژنتیکی است که کرم ها را در مایعی قرار می دهند تا شنا کنند. این روش به عنوان یک شاخص از اثرات مواد دارویی، مواد شیمیایی و یا جهش بر تحرک استفاده می شود و مفید بودنش در شناسایی جهش رفتاری موثرثابت شده است. اگر کرم ها سالم باشند آن ها تمایل دارند بیش تر خرمن کوبی کنند. همچنین ما می توانیم حرکت آن ها را توسط میزان بلع آن ها نیز اندازه بگیریم. به این دلیل که اگر آنها سالم باشند، پیش روی سریع تر رخ می دهد.”
” ایبوپروفن چیزی است که مردم در طی سالیان سال مصرف کرده اند و در واقع هیچ کس نمی دانست که این ماده می تواند مزایایی برای طول عمر و مدت سلامت بودن افراد داشته باشد.”

ترجمه از ساینس دیلی

ضربه به سر

در بازیکنان جوان فوتبال پس از تنها یک فصل بازی، تغییرات مغزی دیده می شود
هنگامی که نوبت به بررسی تاثیرات وارد بر سر بازیکنان جوان فوتبال می رسد، تنها صحبت از تاثیرات حرکت مغز نیست. در مطالعه جدید محققان تغییرات ماده سفید مغزی را در کودکان و آن هم تنها پس از یک فصل بازی فوتبال حتی در غیاب تشخیص ضربه مغزی بررسی کرده اند. برآورد شده است که حدود 30 میلیون کودک و نوجوانان در ایالات متحده در برخی از ورزش ها شرکت دارند. در حالی که چنین فعالیتی خواص سلامتی روشنی دارد، خطرات آن را نمی توان نادیده گرفت. هر سال در ایالات متحده بیش از 3.5 میلیون از صدمات از طریق ورزش جوانان گزارش می شود. اکثریت آمار در ورزش های برخوردی – مانند فوتبال- است.
در میان جدی ترین آسیب ها، آسیب هایی که به سر وارد می شوند وجود دارند. با توجه به آمار مراکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC)، در سال 2009 تقریبا 250،000 کودکان و نوجوانان در بخش اورژانس تحت صدمات ناشی از ورزش که شامل آسیب های مغزی (TBI) و یا ضربه مغزی و بیهوشی می شود، بستری شده اند. تعدادی از مطالعات، اثراتی که این صدمات می توانند بر روی مغز برجا بگذراند را ثبت کرده اند. یک مطالعه گزارش شده توسط “اخبار پزشکی امروز”، برای مثال، نشان داد که ضربه به سر می تواند به تغییرات در ماده سفید مغز که به مدت حداقل 6 ماه ماندگار است، منجر شود.

بررسی اثر روی مغز در اثر شرایطی غیر از ضربه به سر
این در حالیست که دکتر Christopher T. Whitlow نویسنده ارشد این مطالعه و دستیار پروفسور و رئیس نورورادیولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه Wake Forest در کارولینا شمالی اشاره می کند که در رابطه با ورزش جوانان، چند محقق اثرات روی مغز را که تحت تاثیر ضربه به سر منجر نمی شوند را بررسی کرده اند. دکتر Whitlow می پرسد “اغلب محققان بر این باورند که تکان شدید سر برای مغز مضر است، اما چه چیز باعث می شود که با وجود صدها ضربه به سر در طول یک فصل از فوتبال، طبق تشخیص بالینی ضربه مغزی گزارش نشود؟ ما می خواستیم بدانیم آیا ضربات متمادی به سر، بر مغز در حال رشد تاثیری می گذارد؟”
برای این مطالعه که در مجله رادیولوژی منتشر شده، دکتر Whitlow و تیمش 25 بازیکن جوان مرد فوتبالیست در سنین 8-13 سال را مورد مطالعه قرار دادند. با استفاده از داده های گرفته شده از سیستم تله متری ضربه به سر (HITs) – نرم افزاری که بر فراوانی و شدت اثرات وارد به سر در ورزش نظارت دارد – محققان تاثیرات روی سر افراد را که طی مدت بیش از یک فصل فوتبالی اتفاق افتاد دنبال کردند.

بیش تر قرار گرفتن در معرض ضربه به سر، به تغییرات در ماده سفید مرتبط می شود.
قبل و بعد از فصل فوتبال، هر بازیکن تحت تصویربرداری پخش شدگی تانسور (DTI) مغزی قرار گرفت. DTI یک شکل از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی پیشرفته (MRI) است که می تواند تغییرات کوچک در ساختار ماده سفید را تشخیص دهد. به طور خاص این تیم تحقیق به دنبال میزان ناهمسانگردی (FA) در اندازه گیری های حرکتی از مولکول های آب در طول رشته های عصبی مغز که آکسون نام دارند، بوده است. محققان توضیح می دهند که در ماده سفید سالم میزان FA بالا است و این نمایانگر یک حرکت یکنواخت تر آبی است. در برخی مطالعات، حرکت نامنظم آب با کاهش ناهنجاری های مغز مرتبط شده است. در تجزیه و تحلیل ها دکتر Whitlow و تیمش دریافتند که جوانانی که جمعاً بیش تر در معرض ضربات سر قرار گرفتند، در مناطق خاصی از مغز در مقایسه با کسانی که کمتر در معرض اصابات سر قرار گرفتد، FA کمتری داشتند.
دکتر Whitlow بیان می دارد: “این کاهش در FA به دلیل تغییرات مشابهی FA ای که در صدمات خفیف ناشی از ورزش که شامل آسیب های مغزی و یا ضربه مغزی و بیهوشی (TBI) می شود گزارش شده بود، توجه ما را جلب کرد.”
“فوتبال یک ورزش فیزیکی است و بازیکنان ممکن است تغییرات فیزیکی بسیاری را پس از یک فصل از بازی تجربه کنند که همگی به طور کامل قابل بازیابی هستند. همچنین این تغییرات در مغز ممکن است به سادگی به عواقبی هرچند کم بینجامند. با این حال، تحقیقات بیش تری برای درک معنای این تغییرات برای تضمین دراز مدت سلامت جوانان ورزشکارمان مورد نیاز است. ” دکتر Christopher T. Whitlow.

ترجمه از : مدیکال نیوز تودی

گلوتن

رژیم های غذایی کم گلوتن با خطر بیش تر ابتلا به دیابت نوع 2 مرتبط هستند!
با توجه به تحقیقات ارائه شده در اپیدمیولوژی و پیشگیری، و همچنین جلسات علمی سبک زندگی و سلامت کاردیومتابولیک 2017 در انجمن قلب آمریکا، خوردن بیش تر گلوتن ممکن است با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در ارتباط باشد. گلوتن، پروتئینی که در گندم، گندم سیاه و جو یافت می شود، باعث خاصیت کشسانی در طول فرآیند پخت و بافت جویدنی محصولات به پخت کامل رسیده در نان و سایر محصولات پخته شده می شود. درصد کمی از جمعیت به دلیل بیماری سلیاک یا همان حساسیت به گلوتن، نمی توانند این ماده را تحمل کنند، اما با وجود فقدان شواهد مبنی بر این موضوع که کاهش مصرف گلوتن مزایایی برای سلامت طولانی مدت افراد فراهم می کند، رژیم غذایی فاقد گلوتن هم در بین افرادی که فاقد این شرایط و حساسیت ها هستند محبوب شده است.
دکتر Geng Zong محققی در دپارتمان تغذیه مدرسه بهداشت T.H. Chan در دانشگاه هاروارد در بوستون، گفت: “ما می خواستیم ببینیم که آیا مصرف این ماده سلامت افرادی را که بدون هیچ دلیل واضح پزشکی از مصرف گلوتن خودداری می کنند، تحت تاثیر قرار می دهد یا خیر.” او گفت غذاهای فاقد گلوتن اغلب حاوی فیبر کمتری در رژیم غذایی هستند و دیگر میکرو المان های آن ها موجب می شود تا کمتر مغذی باشند. همچنین آن ها پر هزینه تر نیز می باشند. افراد بدون بیماری سلیاک می توانند برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های مزمنی به ویژه دیابت، در محدود کردن مصرف گلوتن خود تجدید نظر کنند.

میکرو المان ها اجزایی از رژیم غذایی مانند ویتامین ها و مواد معدنی هستند.
در این مطالعه با مشاهدات طولانی مدت، محققان دریافتند که اکثر شرکت کنندگان گلوتن زیر 12 گرم در روز مصرف کرده اند و در این محدوده کسانی که بیشترین مقدار ازین ماده را خوردند، در طول سی سال پیگیری، کمتر دچار دیابت نوع 2 شدند. شرکت کنندگان در مطالعه که گلوتن کمتری خوردند به دنبال آن به کمتر خوردن فیبر غلات (یک عامل شناخته شده محافظ در برابر ابتلا به دیابت نوع 2) تمایل پیدا کردند. پس از مطالعات بیش تر پیرامون اثر بالقوه فیبر غلات، مشخص شد که افرادی که میزان مصرف گلوتن بالای 20 درصدی داشتند، در مقایسه با کسانی که کمترین میزان مصرف گلوتن روزانه (حدود کمتر از 4 گرم) را داشتند، 13 درصد کمتر دچار خطر ابتلا به دیابت نوع 2 شدند.
محققان مصرف روزانه گلوتن برای 199794 شرکت کننده ( 69276 نفر از مطالعه سلامت پرستاران (NHS)، 88610 نفر از مطالعه دوم روی سلامت پرستاران (NHSII)؛ و 41908 نفر از مطالعه ای دیگر روی متخصصان سلامت (HPFS))، در سه مطالعه حول سلامت طولانی مدت افراد را از روی پرسشنامه خوراک مصرفی آن ها که توسط شرکت کنندگان در هر دو سال یا هر چهار سال تکمیل شده بود تخمین زدند. متوسط مصرف گلوتن روزانه به واحد گرم: 5.8 گرم در روز برای NHS، 6.8 گرم در روز برای NHSII و 7.1 گرم در روز برای HPFS بود، و منابع عمده غذایی پاستا، غلات، حبوبات، پیتزا، کلوچه، چوب شور، و نان بودند. در طول دوره مطالعه، که شامل 4.24 میلیون نفر از سال 1984-1990 تا 2010-2013 بوده است، 15947 مورد دیابت نوع 2 تایید شد. شرکت کنندگان در مطالعه مصرف گلوتن خود را گزارش داده و این تحقیق مشاهده شد. بنابراین یافته ها نشان از تاییدی بر تحقیقات دیگر است. همچنین، بسیاری از شرکت کنندگان در این مطالعه قبل از اینکه رژیم های غذایی فاقد گلوتن محبوب شوند، به این تحقیق ملحق شدند.

ترجمه از ساینس دیلی

قرص های ضد بارداری
از حدود ۳۵ سال قبل، که  قرص های ضد بارداری به بازار آمد تاکنون هزاران گزارش در مورد خطرات احتمالی ناشی از مصرف این قرص‌ها منتشر شده است در نتیجه میلیون‌ها نفر از زنان از خطرات احتمالی مربوط به استفاده از قرص های ضد بارداری برداشت غیرواقعی دارند و به منفعت‌های شناخته‌ شده‌ای که این داروها در کنار توانایی‌ مسلم در جلوگیری از بارداری دارند توجهی ندارند. اخیرا دانشمندان پس از انجام تحقیقات و تحلیل دقیقی در این باره متوجه شده‌اند که درباره وجود ارتباط میان قرص های ضد بارداری و سرطان سینه که تصور می‌شد از خطرناک‌ترین عوارض ناشی از استفاده از این قرص‌ها باشد، فوق‌ العاده اغراق شده است و در واقع شاید بتوان گفت اصلا چنین ارتباطی وجود ندارد. این تحلیل ۵۴ تحقیق مختلف را که بر روی بیش از ۱۵۰ هزار زن از ۲۵ کشور صورت گرفته است در بر می‌گیرد و نشان داده است که خطر ابتلای زنانی که از قرص های ضد بارداری استفاده می‌کنند، به سرطان سینه در دراز مدت افزایش نمی‌یابد.
افزایش خفیف در میزان ابتلا به این سرطان در میان زنانی که قرص ضدبارداری مصرف می‌کنند نتیجه افزایش آگاهی و مراقبت‌های پزشکی است که منجر شده است به اینکه نسبت به گذشته موارد بیشتری از ابتلا به سرطان سینه کشف شود.
پس این امر نشانگر وجود ارتباط مستقیم میان مصرف  قرص های ضد بارداری و سرطان سینه نیست. در همین حال دانشمندان در تحقیقات خود شیوه‌های آزمایش خطرات ناشی از این قرص‌ها را اصلاح کرده‌اند. یکی از نتایج عمده این کار آن بود که معلوم شد ناراحتی قلبی که خانم‌ها آن را به استفاده از  قرص های ضد بارداری نسبت می‌دهند تنها گریبانگیر زنانی است که بالای ۳۵ سال بوده و سیگاری هستند. اکنون پزشکان می‌گویند خانم‌های سالم و تندرستی که سیگار نمی‌کشند می‌توانند با خیال راحت و بدون نگرانی از خطر بروز حمله یا سکته قلبی، تا فرا رسیدن دوره یائسگی از قرص ضدبارداری استفاده کنند.
اکنون با رفع این نگرانی‌ها وقت آن رسیده است که بانوان خواص مفید این قر‌ص‌ها را مورد توجه قرار دهند. آنچه که در پی می‌آید، خلاصه‌ای از یافته‌های تحقیقات پزشکی اخیر در مورد منفعت‌های استفاده از قرص ضدبارداری است.
● سرطان رحم و تخمدان
تحقیقات متعدد دانشمندان نشان داده است که استفاده از قرص‌های جلوگیری از بارداری، حتی به مدت فقط چند سال، خطر ابتلا به سرطان تخمدان را در زنان کاهش می‌دهد مهمتر اینکه خطر ابتلای زنانی که از این قرصها استفاده کرده‌اند، به سرطان تخمدان، نسبت به زنانی که هرگز از آن استفاده نکرده‌اند نصف‌ و خطر ابتلای زنانی که به مدت ۱۰ سال یا بیشتر قرص جلوگیری از بارداری مصرف کرده‌اند یک سوم زنان دیگر است. به نظر می‌رسد خطر ابتلا به این سرطان در خانم‌هایی که همیشه از این قرص‌ها استفاده می‌کنند هر سال هشت درصد کاهش می‌یابد. استفاده از قرص‌های ضدبارداری، خانم‌ها را در مقابل ابتلا به سرطان دیواره رحم نیز مصون می‌کند.
● التهاب ناحیه لگن
احتمال ابتلا به این ناراحتی که از عوامل عمده نازا شدن زنان است در زنانی که از قرص جلوگیری از بارداری استفاده می‌کنند کمتر است. استفاده از دستگاه آی.‌یو.دی،‌ احتمال ابتلا به التهابات و ناراحتی‌های ناحیه لگن را افزایش می‌دهد اما ظاهرا استفاده از قرص‌ جلوگیری از حاملگی که باعث ضخیم‌تر شدن عضلات گردن رحم می‌شود حتی سرایت بیماری‌های ارگانیسمی مقاربتی به جوارح ناحیه لگن را نیز دشوارتر می‌کند.
● حاملگی خارج از رحم
در مقایسه با زنانی که از شیوه‌های دیگر تنظیم خانواده استفاده می‌کنند احتمال آبستنی خارج از رحم در خانم‌هایی که از قرص استفاده می‌کنند ۹۰ درصد کمتر است (در این نوع حاملگی جنین در لوله‌های رحم تشکیل شده و رشد می‌کند و پس از شش هفته با پاره کردن لوله، فوریت جراحی به وجود می‌آورد – م)
● کیست و تومورهای رشته‌ای
استفاده از قرص‌های ضدبارداری خطر ابتلا به کیست تخمدان را که معمولا باعث از بین رفتن تخمدان می‌شود، کاهش می‌دهد. همچنین ابتلا به کیست سینه در میان زنانی که برای جلوگیری از بارداری قرص مصرف می‌کنند، کمتر است. به علاوه احتمال اینکه در این عده از خانم‌ها تومورهای رشته‌‌ای تشکیل شود کمتر است. این تومورها که به “فیبروئید” معروف‌اند، تومورهای خوش‌خیمی هستند که گاهی پزشک را ناچار می‌سازند رحم را بردارد.
● اندومتریوسیس
(این ناهنجاری حالتی است که در آن بافت‌های شبیه مخاط داخل رحم رشد کرده و به طور نابجا در کانون‌های مختلف در حفره لگن پدیدار می‌شوند – م.)
“اندومتریوسیس” یکی دیگر از دلایل عمده نازایی است، که در میان زنانی که از قرص ضدبارداری استفاده می‌کنند کمتر دیده می‌شود این ناهنجاری موجب مسدود شدن مجرای قاعدگی و درد شدید ناحیه لگن می‌شود.
عمل تخمک‌گذاری باعث رشد بافت‌های شبیه مخاط داخل رحم می‌شود و از آنجا که استفاده از قرص‌های ضدبارداری عمل تخمک‌گذاری را متوقف می‌کند با این کار احتمال بروز ناهنجای فوق کاهش می‌یابد.
● درد عادت ماهانه
سلول‌های جداره داخلی رحم هرماه یکبار ریزش کرده و دفع می‌شود، اما وقتی عمل تخمک‌گذاری متوقف شود، سلول‌های کمتری در دیواره رحم تشکیل می‌شود، پس حجم دیواره‌ای که باید دفع شود کمتر خواهد بود. در نتیجه معمولا دوره عادت ماهانه کوتاهتر و سپری کردن آن راحت‌تر خواهد بود.
به عبارت دیگر استفاه از قرص‌ ضدبارداری اغلب باعث کاهش یافتن ناراحتی در این دوره می‌شود.
منبع :
سرعت دویدن

کشف جدید فیزیک می تواند شما را به یک دونده سریع تر تبدیل کند.
فیزیکدانان می گویند دویدن با بالاترین سرعت می تواند بسیار ساده تر باشد. همه چیز به نیروی پای شما بر می گردد که با آن به زمین فشار وارد می کنید. پس از بررسی علمی فیزیک پشت صحنه برخی از سریع ترین دونده های جهان، محققان به یک مدل جدید رسیدند که معتقدند می تواند هر کسی را سریع تر کند و قادر است به بهبودی سریع تر هر دونده مصدومی کمک کند. محققان یک معادله بدست آورده اند که دو نیرو را محاسبه می کند: نیروی ساق پا، مچ پا و فشار پا به زمین، و نیروی وارد بر زمین از بقیه قسمت های بدن. این روش که در یک مقاله جدید در مجله زیست شناسی تجربی منتشر شده است، می تواند پیش بینی کند که یک ورزشکار چقدر سریع می تواند بدود.
Peter Weyand مدیر آزمایشگاه عملکرد حرکتی در دانشگاه متودیست جنوبی در دالاس می گوید: ما تصور میکردیم که بعضی وقت ها افراد سریع به این دلیل سریع هستند که بسته به وزنشان قادرند سخت تر به زمین نیرو وارد کنند. اما Weyand و تیم او به دنبال درک بهتری از اینکه چطور برخی افراد قادرند به زمین سخت تر نیرو وارد کنند بوده اند. معادله جدید با اندازه گیری های کمتری نسبت به مدل های قبلی، پاسخ را بسیار واضح تر می کند. به منظور پیش بینی سرعت یک دونده سه مورد نیاز است: چه مدت پای یک دونده بر روی زمین است، چه مدت دونده در هوا است، و هنگام برخورد با زمین مچ پای دونده با چه سرعتی حرکت می کند. این عوامل بسیاری از پاسخ ها را برای سریع تر دویدن مشخص می سازند.
فیزیک پایه منجر به نتایج بسیار دقیقی شده است.
محققان از 42 دونده با توانایی های مختلف اطلاعات جمع آوری کردند: دوندگان سرعت المپیک، بچه های دبیرستانی که به دنبال هم می گذارند و رقاصان باله ای که برای تمرین می دوند. آنها از دوربین های مخصوص حرکت با سرعت بالا برای اندازه گیری گام ها و الگوهای نیرویی شرکت کنندگان استفاده کردند. با استفاده از فیزیک پایه، محققان سرعت دویدن را بر اساس نیروهای وارد در هر گام پیش بینی نمودند.
Laurence Ryan گفته است: بر اساس نیروی حاصل از تاثیر ساق پا (ساق پا، مچ پا و پا) بر روی زمین، و نیروی که بالا می رود واز سایر نقاط بدن پشتیبانی می کند آنها دریافتند که معادله مورد نظر برای پیش بینی سرعت فرد، یک مدل ساده دو متغیری است. این نتیجه هر بار در هرمیلی ثانیه درست بوده و ما آن را صدها بار انجام دادیم.
به محض این که پا به زمین برخورد می کند شما در سریع ترین حالت ممکن دوباره آن را بلند می کنید تا در مقابل بدنتان بیاید و قدم بعدی را بردارید. همه چیز به بدن شما مربوط می شود. برای دوندگان ماراتن و دیگر دوندگان غیر سرعتی، سخت تر ضربه زدن به زمین می تواند منجر به صدمات مفاصل شود (به خصوص بعد از هزاران قدم.) دوندگان غیر سرعتی معمولا می خواهند تاثیر ضربه پایشان به زمین را به حداقل برسانند.
حتی اگر شما یک مبتدی هستید هنوز به کسی که با این مدل ها آشنا باشد نیاز دارید تا به کمک این ترفند (و یا نرم افزاری مختص خودتان) به شما در افزایش سرعت گام هایتان و تحلیل ضربه ها و نیروی وارد شده به زمین کمک کند. در حال حاضر این موضوع یعنی دسترسی به یک آزمایشگاه عملکرد حرفه ای. ویاند می گوید تصور او این است که در آینده ویدئویی در گوشی های هوشمند و یک برنامه نرم افزاری نسبتا ساده ممکن است قادر به انجام کاری مشابه باشند.

ترجمه از
huffingtonpost

کشف ژن عامل ایست قلبی ناگهانی در جوانان

ژنی یافت شده است که به مرگ ناگهانی افراد جوان در اثر ایست قلبی منجر می شود. محققانی از کانادا، آفریقای جنوبی و ایتالیا یک ژن جدید را که می تواند به مرگ ناگهانی در میان جوانان و ورزشکاران منجر بشود شناسایی کرده اند. ژنی به نام CDH2، باعث آریتمی کاردیومیوپاتی (بیماری مزمن عضله قلب) بطن راست (به اختصار ARVC) می شود که یک اختلال ژنتیکی است که بیماران را مستعد ایست قلبی می کند و از علل عمده مرگ غیر منتظره در افراد جوان به ظاهر سالم است.
این کشف که در تیراژ “ژنتیک مربوط به قلب و عروق” منتشر شده است، نتیجه یک همکاری بین المللی است که 15 سال پیش آغاز گشته است. این همکاری توسط یک تیم از آفریقای جنوبی به رهبری Bongani Mayosi – استاد قلب و عروق در دانشگاهCape Town و بیمارستان Groote Schuur- همراه با محققان موسسه ایتالیایی Auxologico میلان و دانشگاه Pavia انجام شده است. یک تیم از محققان از موسسه تحقیقات سلامت جمعیت از دانشگاه McMaster و علوم بهداشت Hamilton به رهبری دکتر Guillaume Paré علاوه بر تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک، ترتیب دهی ژنتیکی را نیز برای این مطالعه انجام داده اند.
دکتر Paré که استادیار پاتولوژی و پزشکی مولکولی همکار با مایکل جی در مدرسه پزشکی DeGroote است گفت: “دانستن این که یک علت ژنتیکی شناسایی شده است، خبر مهمی برای خانواده های است که یک عضو جوان را بر اثر ایست قلبی ناگهانی از دست داده اند.”
با توجه به آمار بنیاد قلب و سکته کانادا، هر سال در حدود 40،000 ایست قلبی در کانادا وجود دارد و تخمین زده می شود که کمتر از یک فرد در هر 10 نفر از کسانی که ایست قلبی آن ها در خارج از بیمارستان اتفاق می افتد زنده می ماند. کاردیومیوپاتی های ارثی اغلب باعث مرگ ناگهانی بر اثر ایست قلبی در افراد جوان زیر 35 سال می شود. در ARVC بافت قلب توسط بافتی فیبری و چرب جایگزین می شود. این فرایند باعث تشویق پیشرفت آریتمی هایی قلبی مثل tachycardia (آهنگ غیر طبیعی ضربان قلب) و فیبریلاسیون بطنی (انقباض بی نظم رشته های عضلانی که باعث از دست دادن هوشیاری و ایست قلبی می گردد) می شود. در مورد فیبریلاسیون بطنی، بدون وجود دفیبریلاتورهای الکتریکی (دستگاهی با قابلیت ایجاد شوک الکتریکی کنترل شده، به منظور بازسازی ریتم طبیعی قلب) آماده به کار، مرگ ناگهانی در عرض چند دقیقه اتفاق می افتد.
برای 20 سال، Mayosi یک خانواده آفریقای جنوبی را زیر نظر گرفته است که تحت تاثیر ARVC تجربه از دست دادن جوانانی را با مرگ ناگهانی داشته اند. به استثنای تمام علل ژنتیکی تا به امروز زمان شناخته شده، محققان ایتالیایی همه مناطق خاص کروموزومی را در دو عضو بیمار خانواده مرتب کردند. جهش ژنتیکی مسئول این بیماری در این خانواده، یا همان CDH2، از بین بیش از 13،000 نوع شایع متغیر ژنتیکی حاضر در دو بیمار مشخص شد.
CDH2 مسئول تولید 2 cadherin یا N-cadherin است که یک پروتئین کلیدی برای چسبندگی طبیعی بین سلول های قلبی می باشد. به گفته این پژوهشگران شناسایی ژن از آن جهت مهم است که به شفاف سازی مکانیزم های ژنتیکی نهفته در ARVC کمک می کند و همچنین در افراد بی اطلاع باعث می شود تشخیص زود هنگام ARVC صورت گیرد. اغلب، علائم بالینی و تشخیص بیماری تنها پس از سال روشن می شوند. با این حال، اگر فردی با ARVC حامل یک جهش در ژن CDH2 باشد، دیگر اعضای خانواده اش که به صورت ژنتیکی تحت تاثیر قرار می گیرند می توانند در عرض چند هفته شناسایی و راهکارهای پیشگیری فورا شروع شوند. محققان نتیجه گرفتند که این امر ممکن است به کاهش آمار مرگ ناگهانی در بیماران مبتلا به جهش منجر شود.

ترجمه از https://www.sciencedaily.com

آلزایمر
آلزایمر نوعی اتفاق تلخ است که در زندگی برای برخی افراد کهنسال بوجود می آید. بیماری آلزایمر به علت بالا پیری و بالا رفتن سن در مغز انسان تشکیل  و سبب فراموشی در انسان می شود.این بیماری چه علائمی دارد؟ در ادامه مفصلا در مورد این بیماری صحبت خواهیم کرد و یکی از جدیدتریت تحقیقات منتشر شده در سال 2017 را در مورد آلزایمر بررسی می کنیم. این تحقیق بررسی رابطه ی قند خون بالا و بیماری آلزایمر است.

آشنایی با مراحل ابتلا به آلزایمر

وقتی در سال 1906 میلادی آلویس آلزایمر پزشک آلمانی پس از 20 سال تحقیق توانست تعریفی علمی از بیماری آلزایمر بدهد مشخص شد که این بیماری در واقع چیزی بیشتر از یک فراموشی ساده است که ممکن است خیلی از افراد در سنین پیری به آن مبتلا شوند. نباید فراموش کنیم که بیماری آلزایمر بیماری مغزی است که با بالا رفتن سن و پیر شدن سلول های عصبی مغز به وجود می آید . به این ترتیب که سلولهای مغز برای ارتباط با یکدیگر از جریان الکتریکی کوچکی استفاده می کنند که اطلاعات آن ها از یک سلول به سلول دیگر انتقال می یابد اما این سلول ها به هم نچسبیده اند، بلکه میان آنها یک فضای خالی کوچکی وجود دارد که توسط ماده شیمیایی ” سروتونین ” پر شده است. این ماده شیمیایی انتقال جریان الکتریکی را بین سلولها سریعتر و آسان تر می کند اما با پیر شدن سن ترشح این ماده کاهش می یابد به این ترتیب ارتباط بین سلولی و انتقال اطلاعات دچار آسیب شده که در بیماری آلزایمر این مشکل بیشتر در بخش حافظه و خاطرات خود نمایی می کند. در حقیقت در این بیماری ترشح ماده سرتونین به شدت کاهش پیدا می کند. اما همیشه پیری و پیر شدن سلولها علت آلازیمر نیست، بلکه هر گونه آسیب به مغز از جمله سکته های مغزی که باعث از دست رفتن بخشی از سلولهای مغز می شود یا حتی حادثه ناگوار و شوک پس از آن می تواند منجر به ابتلای به آلزایمر شود .

علائم بیماری آلزایمر چیست؟

اما هر از دست دادن حافظه ای به معنای ابتلای به آلزایمر نیست . در اکثر موارد ، بیماری آلزایمر در اشخاص مسن و در فاصله زمانی 8 تا 20 سال به تدریج رشد می‌کند. قربانی این بیماری ، ابتدا افت حافظه پیدا می‌کند و اغلب گم شدن حتی در خانه خود بیمار نیز پیش می‌آید. دکتر مریم نوروزیان متخصص بیماریهای مغز و اعصاب و موسس اولین کلینیک آلزایمر در ایران درباره نشانه های این بیماری می گوید : بیماری آلزایمر به چند مرحله تقسیم می شود که این مراحل را می توان در همه افراد مبتلا مشاهده کرد. مرحله اول MCI است که مرحله اختلال خفیف شناختی است که در این مرحله هنوز بیماری شروع نشده است و شاید کسانی که این مشکل را دارند هیچگاه به آلزایمر مبتلا نشوند ولی این مرحله ای است که تاکید می شود باید همگان با احساس آن مراقب باشند.

وی می افزاید : در این مرحله بیمار هنوز در اجتماع است کار و زندگی را اداره می کند و مشکلی در عملکرد ندارد اما ممکن است در برخی موارد فراموشی داشته باشد، چیزی را جا می گذارد، حرفهای تکراری می زند و یا اسم کسی را به خاطر نمی آورد و فراموش می کند که در مورد چه چیزی می خواسته است حرف بزند یا اینکه حتی فراموش می کند که ماشین خود را کجا پارک کرده است .نوروزیان با اشاره به اینکه در این مرحله از بیماری ، بیمار تمرکز کافی ندارد، تصریح می کند : بیمار وقتی در موقعیت های پیچیده قرار می گیرد یک مقدار گیج می شود مثلا نمی تواند چند کار را همزمان انجام دهد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه در این مرحله هنوز بیماری ، آلزایمر نیست، اما مرحله ای شایع است و عده ای زیادی به آن مبتلا هستند، اظهار می دارد : در مرحله بعدی از هر 100 نفری که این بیماری را دارند 5 تا 16 نفر آنها مبتلا به بیماری آلزایمر پیش رونده می شوند بنابراین باید بیماران در این مرحله بدانند که مشکل چیست آیا مشکل افسردگی و اضطراب است یا مصرف داروهای نامناسب و یا یک زندگی شلوغ و بی برنامه است. علل متنوعی برای این نوع بیماری وجود دارد و لزوما آلزایمر نیست اما ما همیشه به کسانی که به مرحله اول مبتلا هستند توصیه می کنیم که مراقب خود باشند .

این متخصص مغز و اعصاب می گوید : همانطور که کسانی که چاق هستند در خطر ابتلای به دیابت قرار دارند افرادی هم که به این مرحله اول مبتلا هستند ممکن است در معرض ابتلای به آلزایمر قرار داشته باشند بنابراین این مرحله ، مرحله قبل از آلزایمر است .
نوروزیان مرحله بعدی را مرحله خفیف آلزایمر دانسته و می افزاید : اولین علامتی که این مرحله دارد این است که فرد در محاسبات طولی خود مشکل پیدا می کند یعنی اینکه مثلا اگر خانم خانه داری خرید می کند نمی داند چقدر باید پول بدهد و چقدر باید پس بگیرد یا مردان در کارهای بانکی اشتباه پیدا می کنند و صفرها را اشتباه می کند که این یک علامت مهم بیماری آلزایمر است.
وی با اشاره به اینکه فرد در این مرحله درمسیر هایی که قبلا ً می رفته است مشکل پیدا می کند و نمی تواند مسیر خود را راحت پیدا کند تصریح می کند : علائم یاد شده علائم خفیف آلزایمر است که باید برای کسی که مبتلا است توجه شود و حتما ً به متخصص مغز و اعصاب مراجعه شود
.موسس اولین کلینیک آلزایمر در ایران مرحله بعدی را مرحله متوسط دانسته و با بیان اینکه فرد دو سه سال بعد از مرحله خفیف وارد این مرحله می شود، می گوید : در این مرحله بیمار نمی تواند لباسهایش را متناسب با هوا یا موقعیت اجتماعی تنظیم کند. به گفته نوروزیان مرحله بعدی مرحله متوسط رو به شدید است که در آن فرد لباس پوشیدنش اشکال پیدا می کند یعنی دکمه های خود را اشتباه می بندد و بند کفشش را نمی تواند ببندد ، ممکن است جوراب و کفش خود را لنگه به لنگه بپوشد یا اینکه پشت و روی لباس را تشخیص ندهد یا زیپ لباس را ببندد و تمام این مراحل بدون آن است که دست بیمار فلج باشد یا مشکلی داشته باشد .در این مرحله پیشرفت بیماری این گونه مشاهده می شود اما بعد از مدتی فرد درست نمی تواند استحمام کند و آب سرد و گرم را نمی تواند تنظیم کند و همچنین فرد بعد از دستشویی نمی داند چه باید کند و آداب دستشویی رفتن را فراموش می کند و نمی تواند خود و یا محل را تمیز نگاه دارد.
این متخصص مغز اعصاب در توصیف مراحل بعدی می گوید : فرد نمی تواند کنترلی در ادرار داشته باشد و بی اختیاری پیدا می کند البته این موضو ع با اینکه شخصی در اثر پروستات یا زایمان های متعدد ممکن است بی اختیاری کمی پیدا کند فرق دارد، همچنین بیمار بعد از بی اختیاری ادرار بی اختیاری در دفع هم پیدا می کند که مشکلات بسیاری برای خانواده بیمار به وجود می آورد
. وی در مورد مرحله شدید آلزایمر می گوید : در این مرحله بیمار نمی تواند حرف بزند و تنها کلمات خیلی کمی را، حدود 6 تا 12 کلمه می تواند بگوید . بعد از این مرحله نیز کلمات نا مفهومی را ادا می کند که بعد از آن نیز نمی تواند به تنهایی بایستد و حتما باید کسی دستش را بگیرد. این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه در مراحل بعدی و بعد از این مرحله شخص نمی تواند بنشیند و حتی توان خندیدن و گریستن را ندارد ،می افزاید : آخرین مرحله آن است که بیمار نمی تواند گردن خود را نگه دارد و گردن می افتد و این مرحله درست برعکس چیزی است از کودکی به بزرگسالی اتفاق می افتد و در واقع مراحل بیماری آلزایمر چهار مرحله خفیف ، متوسط ، رو به شدید و شدید است.

راههای به تاخیر انداختن آلزایمر

اما آیا می شود آلزایمر را به تاخیر انداخت ؟ این سوالی است که بسیاری از افرادی که در مراحل ابتدایی آلزایمر قرار دارند از پزشکان می پرسند .دکتر نوروزیان در این باره می گوید : 2 مسئله مهم در ایجاد آلزایمر وجود دارد که یکی از آنها سن فرد است که در این زمینه هیچ کاری نمی توان کرد چرا که با پیشرفت پزشکی طول عمر بشر زیاد می شود مردان تا 72 سال و زنان تا 76 سال طول عمر متوسط دارند و آلزایمر در واقع بیماری کهنسالی است.وی مساله دیگر را ژن دانسته و می افزاید : تا زمانی که مهندسی ژنتیک نتواند این مساله را تغییر دهد و داروهایی که روی ژنها اثر کنند مانع از این بیماری شوند ، ما پیشرفتی در این زمینه نداریم.

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در این باره می گوید : تمام بیماری هایی که قلب را اذیت می کند، برای مغز هم ضرر دارد از جمله فشار خون بالا ، بیماری قند ، کلسترول بالا و بیماریهای عروق قلب ، مصرف سیگار و دخانیات که این مسائل همگی در ایجاد آلزایمر دخیل هستند و با پرهیز از آنها می توان مانع از پیشرفت آلزایمر شد .نوروزیان تحصیلات و سواد را از جمله دیگر موانع آلزایمر دانسته و می افزاید : ثابت شده است که افراد بی سواد و کم سواد بیشتر در معرض ابتلا هستند و کلا بیماری آلزایمر در جوامع در حال توسعه که بی سوادی در آنها بیشتر است ، بیشتر دیده می شود . وی با اشاره به اینکه تحصیلات وقتی مهم است که از دوران کودکی شروع شده باشد، تصریح می کند : باید پیشگیری از آلزایمر را در کودکان شروع کنیم یاد گرفتن بیش از دو زبان می تواند خطر آلزایمر را 3 تا 4 برابر کمتر کند . همچنین آموختن دورسی چون ریاضیات بسیار در این زمینه موثر است.این متخصص مغز و اعصاب دوری از افسردگی و درمان آن را یکی دیگر از راههای به تاخیر انداختن آلزایمر دانسته و می گوید : شرکت در اجتماعات و ارتباطات اجتماعی و آموختن یکی از روشهای مقابله با آلزایمر است به عنوان مثال افرادی که در امور خیریه شرکت می کنند کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند . وی با بیان اینکه فعالیت ذهنی در افراد موجب دوری از آلزایمر می شود، خاطر نشان می کند : باید سعی کنیم هراز چند گاه کار جدیدی را یاد بگیریم . همچنین فعالیت فیزیکی و ورزش موجب جلوگیری از آلزایمر می شود. در عین حال جلوگیری از ضربه شدید به مغزیکی از روشهای جلوگیری از آلزایمر است و تصادفات و ضربات شدید به مغز خطر ابتلای به آلزایمر را افزایش می دهد.

چگونه به مبتلایان کمک کنیم؟

اگر یکی از اعضای خانواده و یا دوستان نزدیک شما به بیماری آلزایمر مبتلا شده است و شما باید از وی مراقبت کنید، سعی کنید اطلاعات خود را در این زمینه بیشتر کنید و چیزهایی که باید بدانید را فرا بگیرید. این کار به شما کمک می کند که بتوانید به بیمار کمک کنید تا بتواند مقدار بیشتری از کارهای خود را انجام دهد. دکتر شهرام ابوطالبی پزشک متخصص مغز و اعصاب در این باره می گوید : در نظر داشته باشید که بیماران آلزایمری باید تحت نظر پزشک باشند چرا که فراموشی آنها تنها مسئله نیست بلکه باید به لحاظ پزشکی در سایر موارد نیز تحت نظر قرار داشته باشند .وی می افزاید : باید به خانواده در این زمینه آگاهی داد تا بتوانند بیمار را درک کرده و بدانند که وی در آینده چه وضعیتی پیدا می کند. به گفته ابوطالبی دارو درمانی نیز درباره بیمار باید در نظر گرفته شود چرا که در مرحله خفیف و متوسط این داروها به درمان بیمار کمک بسیاری می کند اما متاسفانه در حالت پیشرفته این داروها کمکی به بیمار نمی کند. این متخصص مغز و اعصاب می گوید : باید دانست که بیمار در مراحل پیشرفته بیماری قادر به تصمیم گیری نیست ، بنابراین بهتر است که وی را توجیه کنید تا قبل از اینکه بیماری اش بدتر شود در مورد آینده اش تصمیم بگیرد .بسیاری از کارشناسان نیز عقیده دارند نوشتن وصیت نامه و یا انتخاب وکیل و یا تصمیم در مورد روش ادامه زندگی در حالتی که خود فرد توانایی تصمیم گیری را دارد بسیار مهم است. روش های مراقبتی نیز می تواند قبل از بدتر شدن بیماری توسط خود بیمار انتخاب شود. انتخاب پرستار و کسی که می خواهد از او مراقبت کند نیز از جمله تصمیماتی است که قبل از بدتر شدن بیماری باید انجام شود. انتخاب یک وکیل برای زمانی که فرد بیمار قدرت تصمیم گیری خود را از دست می دهد نیز می تواند مفید و حتی ضروری باشد.

شبکه نورونی

بررسی مولکولی نشان دهنده ارتباط بیماری آلزایمر و قند خون بالا است!

برای اولین بار یک مطالعه جدید مولکولی نشان می دهد که قند یا گلوکز خون بالا موجب آسیب یک آنزیم مهم می شود که در چگونگی عملکرد سیستم ایمنی بدن در مراحل اولیه بیماری آلزایمر نقش دارد. محققان می گویند این یافته ها به شناخت بهتر از پیشرفت تصاعدی چنین بیماری ویرانگری کمک خواهد کرد و در نتیجه آن می توان افراد در معرض خطر را بهتر شناسایی نمود و نیز شاید بتوان راه های جدید برای درمان و یا جلوگیری از بیماری پیدا کرد. بالا بودن قند خون به طور غیر طبیعی (hyperglycemia) یک ویژگی شناخته شده از دیابت و چاقی است. با این حال جدا از این واقعیت که افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری های مربوط به آلزایمر هستند، ارتباط بین قند خون بالا و این علت شایع زوال عقل کمتر روشن و اثبات شده است. یافته های تیمی از محققان از دو دانشگاه در انگلستان که در یک مقاله در مجله گزارش های علمی منتشر شده است توصیف می کنند که در حال حاضر فکتور MIF (آنزیمی که نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی و تنظیم انسولین بازی می کند) در مراحل اولیه بیماری آلزایمر تحت تاثیر و آسیبی ناشی از قند بالا قرار می گیرد.
تغییرات سمی مغز
آلزایمر یک بیماری پیشرونده مغزی است که توانایی افراد را در به خاطر سپردن، فکر کردن، انجام اعمال روزانه و یک زندگی مستقل زوال می بخشد. در میان افراد مسن، بیماری آلزایمر شایع ترین علت زوال عقل است که 46 میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا اند. هرچه مطالعات بیشتری انجام می شود دانشمندان به تدریج تغییرات پیچیده تری را که در مغز در طول زمان شروع و توسعه این بیماری اتفاق می افتد، کشف می کنند.
بسیاری از کارشناسان معتقدند آسیب سلول های مغزی ناشی از بیماری آلزایمر 10 سال یا پیش تر از آن قبل از ظهور علائم زوال ذهنی شروع می شود. در طول مرحله ای از زمان که بيمارى از نظر بالينى قابل تشخيص نشده باشد و زمانی که علائمی قابل رویت نیست، تغییرات سمی در حال ایجاد شدن در مغز می باشند. یکی از تغییرات اصلی که در مغز رخ می دهد تجمع پروتئین های غیر طبیعی و تبدیلشان به پلاک هایی سمی است که باعث جلوگیری از کار سلول سالم، از دست دادن ارتباط آن با سلول های دیگر، و در نهایت مرگ سلول می شود.
دانشمندان از قبل می دانستند که گلوکز و تولیداتی که از سوخت و ساز آن ناشی می شوند، می توانند طی یک واکنش به نام “قندی شدن” (که خود به بیماری آلزایمر مرتبط است و یکی از ویژگی های شناخته شده از قند خون بالا ناشی از دیابت می باشد) به پروتئین ها آسیب برسانند. برای مطالعه جدید، محققان در نمونه مغز افرادی با بیماری آلزایمر و بدون بیماری آلزایمر از یک روش حساس برای شناسایی محل “قندی شدن” استفاده کرده اند.
آسیب آنزیم توسط قند می تواند یک نقطه اوج باشد
تیم محققان شواهدی باقته اند که نشان می دهد در مراحل اولیه این بیماری آنزیم MIF دچار آسیب “قندی شدن” می شود. همچنین به نظر میرسد که میزان قندی شدن MIF با پیشرفت بیماری افزایش می یابد. در طول بیماری آلزایمر، MIF در چگونگی پاسخ سلول هایی مغزی به نام glia به تجمع پروتئین های غیر طبیعی نقش دارد. تیم بررسی احتمال می دهد که آسیب وارده به MIF ناشی از قند، موجب کاهش برخی ازعملکردهای آنزیم می شود و آنزیم های دیگر را به طور کامل بلاک می کند و این می تواند نقطه اوجی باشد که اجازه می دهد آلزایمر توسعه یابد و پیشرفت کند. در حال حاضر محققان سعی در تشخیص تغییرات مشابه احتمالی در خون هستند.

منابع : خبرپو

و

ترجمه از
http://www.medicalnewstoday.com

کربوهیدرات به ریکاوری بدن پس از تمرین شدید کمک می کند

ورزش شدید و طولانی مدت برای سیستم ایمنی بدن ما چالش بر انگیز است. در واقع شواهد نشان می دهند که در یک بازه کوتاه زمانی بلافاصله پس از ورزش، بدن ما بیشتر مستعد ابتلا به بیماری است. تحقیقات جدید به بررسی بهترین استراتژی برای ریکاوری (بازیابی) پس از ورزش شدید می پردازند. در دراز مدت ورزش برای سلامتی ما بسیار مفید است. شواهد علمی به وضوح نشان می دهد که فعالیت جسمی معمولی تا شدید خطر ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی، دیابت و انواع سرطان را کاهش می دهد و به طور کلی طول عمر افراد را را بهبود می بخشد.
با این حال، بلافاصله بعد از تمرین – به خصوص در مورد ورزشکاران ورزش های استقامتی – سیستم ایمنی بدن ضعیف است. ورزش های سنگین باعث استرس های فیزیولوژیکی شدید می شوند که با خطر بالای عفونت ها و کاهش توانایی سلول های موثر در ایمنی بدن در ارتباط است. از آنجا که تغذیه تقریبا تمام جنبه های سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار می دهد، تحقیق در مورد اثرات مواد مغذی در توانایی بدن برای بازیابی بسیار قابل توجه است. یکی از این مطالعات به تازگی در مجله فیزیولوژی کاربردی منتشر شده است. این تحقیق توسط دکتر Jonathan Peake و دکتر Oliver Neubauer از موسسه بهداشت و پزشکی نوآوری دانشگاه فناوری کوئینزلند در استرالیا انجام گرفته است، و شامل یک بررسی از مطالعات موجود در ورزش و ایمنی می شود.

اثر ورزش شدید بر روی سیستم ایمنی بدن
تجزیه و تحلیل ها این تصور را که ورزش شدید باعث می شود تا در دوره ریکاوری پس از ورزش یک برهه کوتاه از کاهش توانایی سلول ها در ایمنی بدن ایجاد شود، تایید می کند. و به علاوه آن، تاییدی بر این بوده است که بازه های تکرارشونده فعالیت بدنی شدید ممکن است خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد.
این تحقیق همچنین تایید می کند که ورزش می تواند تعداد گلبول های ایمنی بدن را افزایش و کاهش دهد. به طور خاص، می تواند میزان گردش نوتروفیل ها و مونوسیت ها را افزایش می دهد، اما گردش لنفوسیت ها را در دوران ریکاوری کاهش دهد. با این حال همان طور که نویسنده توضیح می دهد، مطالعات انجام شده این باور رایج را که ورزش منظم (و بدون استراحت کافی دادن در بین حرکات به بدن برای بازگشت به حالت نرمال خود) باعث تضعیف دستگاه ایمنی بدن می شود، پشتیبانی نمی کند.
دکتر پیک می گوید “اغلب مردم بعد از یک تمرین و در زمان ریکاوری ، تعداد کمتری سلول های سفید خون که کشنده طبیعی بدن هستند دارند، اما ما در حال حاضر بر این باوریم که این سلول ها به جای از بین رفتن به سایر نقاط بدن حرکت می کنند. ورزش شکلی از استرس است، و ورزش شدید تر موجب استرس های فیزیولوژیکی بیشتر می شود که باعث تغییرات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در بدن می شود.” او می افزاید که برای مقابله با تهدیدات بالقوه این تغییرات برجسته، سلول های ایمنی ممکن است به سادگی از جریان خون – به عنوان مثال به ریه ها [یا روده] – حرکت کنند.

کربوهیدرات ها موجب کاهش وقوع پایین آمدن توانایی سلول ها در وظیفه ایمنی از بدن که ناشی از ورزش است می شوند. دکتر پیک هشدار می دهد که با وجود تلاش بدن برای محافظت از خود بلافاصله پس از ورزش، فعالیت بدنی شدید بدن را بیش تر مستعد به عفونت می کند: “ورزش شدید بدن ما را بیش تر در معرض عفونت قرار می دهد و به طور کلی هر چه ورزش شدید تر باشد، زمان بیش تری طول می کشد تا سیستم ایمنی بدن به حالت عادی برگردد. بررسی های اپیدمیولوژیک حاکی از این هستند که ورزش معمولی و به طور منظم، فرد را در برابر بیماری های تنفسی فوقانی، مانند سرماخوردگی محافظت می کند، در حالی که ورزش منظم و شدید خطر ابتلا به بیماری های تنفسی فوقانی را افزایش می دهد.”
به نظر می رسد موثر ترین راه تغذیه برای جلوگیری از این تغییرات منفی در سیستم ایمنی بدن مصرف کربوهیدرات است. بررسی تحقیقات نشان می دهد که مصرف کربوهیدرات در حین یا بلافاصله بعد از ورزش میزان افت توانایی سلول ها در ایمنی از بدن را کاهش می دهد و کمک می کند تا بدن ریکاوری شود.
دکتر Neubauer توضیح می دهد که این امر به ویژه برای افرادی که فعالیت های با شدت بالا در جلسه های 90 دقیقه ای یا بیشتر انجام می دهند مفید است: “مصرف بین 30 و 60 گرم کربوهیدرات در هر ساعت در طول ورزش به حمایت از عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن کمک می کند. نمونه هایی از کربوهیدرات که می تواند در طی ورزش مصرف شوند شامل مایعات حاوی کربوهیدرات، ژل ها، و تکه های متشکل از کربوهیدرات های مختلف از جمله گلوکز و فروکتوز است. به عنوان جایگزین، موز می تواند این کار را انجام دهد.”

ترجمه از http://www.medicalnewstoday.com

خواص روغن زیتون

می توان گفت دانشمندان دلیل مفید بودن روغن زیتون را برای سلامت افراد پیدا کرده اند. روغن زیتون باعث می شود کلسترول “خوب” کار خود را در بدن موثر تر انجام دهد. یک مطالعه اسپانیایی نشان می دهد یک رژیم غذایی مدیترانه ای سنتی همراه روغن زیتون اضافه می تواند تا حدی به کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی مرتبط شود. چرا که به حفظ جریان خون سالم و پاکسازی گرفتگی های عروق کمک می کند.
دکتر Alvaro Hernáez می گوید “رژیم غذایی مدیترانه ای غنی از روغن زیتون عملکرد لیپو پروتئین های با چگالی بالا (HDL) را که به عنوان کلسترول خوب شناخته شده اند بهبود می بخشد.”
این نوع رژیم غذایی به طور معمول شامل مقدار زیادی میوه و حبوبات می شود که مانند سبزیجات، تمام غلات و روغن زیتون سرشار از آنتی اکسیدان هستند. همچنین این رژیم بر منابعی غنی از پروتئین مانند مرغ و ماهی (بیش از گوشت قرمز با چربی های اشباع شده فراوان) تکیه دارد. فرضیه ما این است که این آنتی اکسیدان های رژیمی ممکن است به ذرات HDL متصل شده و آنها را در برابر انواع حملات مصون دارند. هنگامی که HDL ها بیشتر محافظت شوند، آنها می توانند عملکرد های بیولوژیک خود را موثر تر انجام دهند و بنابراین آنها قادر خواهند بود تا کلسترول را از شریان ها حذف کنند.
سطح بالایی از لیپو پروتئین های رقیق (LDL) یا چربی یا کلسترول “بد” که به عنوان تری گلیسیریدها شناخته شده اند، با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و رگ های خونی همراه است. HDL یا کلسترول “خوب” با کاهش خطر ابتلا مرتبط است زیرا به حذف LDL اضافی از جریان خون کمک می کند.
برای این مطالعه، اطلاعات جمع آوری شده از 296 فرد مسن در معرض خطر بیماری های قلبی عروقی مورد بررسی قرار گرفت که آن ها به طور تصادفی در یکی از سه رژیم غذایی زیر قرار می گرفتند: رژیم غذایی مدیترانه ای همراه با یک لیتر در هر هفته (حدود 34 اونس مایع) روغن زیتون تازه، رژیم غذایی مدیترانه ای همراه با 30 گرم (1 اونس) آجیل در روز، یا یک رژیم غذایی کم چرب.
شرکت کنندگان به طور متوسط 66 سال سن داشتند و از آنها خواسته شده بود تا رژیم غذایی مورد نظرشان را به مدت یک سال دنبال کنند. فقط رژیم غذایی کم چرب با کاهش LDL و کلسترول همراه بود. هیچ یک از رژیم های غذایی موجب افزایش قابل ملاحظه سطح HDL نشدند. اما در گروه اختصاص یافته به رژیم غذایی مدیترانه ای با روغن زیتون تازه، آزمایش های خون و تست های آزمایشگاهی عملکرد بهتری از HDL نشان دادند. محدودیت های تحقیقات فعلی بیانگر این واقعیت است که هر سه رژیم غذایی نسبتا سالم بوده اند و لذا تشخیص تفاوت های معنادار در نتایج را دشوار می سازد. برای افرادی که علاقه مند به کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی هستند، رژیم غذایی مدیترانه ای احتمالا بهترین رژیم غذایی اثبات شده برای کاهش خطر است. اکثر افرادی که نگرانی های عمده ای در رژیم غذایی ندارند بهتر است رژیم غذایی مدیترانه ای را به عنوان یک رژیم غذایی سالم برای قلبشان دنبال کنند.

*(در مجیک بادی مقاله ای درباره خواص ترکیب روغن زیتون و لیمو ترش موجود است.)

ترجمه از www.huffingtonpost.com