استرس

استرس و تاثیرات عجیب آن بر بدن انسان که شاید نمی دانستید!

اشتهای سیری‌ناپذیر یا بی‌اشتهایی، تعریق بیش از حد، بالا رفتن فشار خون و ضربان قلب، تنها برخی از علائم ظاهری استرس هستند. استرس می تواند فراتر از این نشانه ها برود و موجب بروز بیماری ها و رفتارهای عجیبی در فرد باشد که سایت مدیکال دیلی MEDICAL DAILY در مقاله ای آنها را مورد بررسی قرار داده است:

شوخی های غیر عادی: گاهی افرادی که مضطرب هستند، با موضوعات بدی چون بیماری ها یا شرایط تهدید کننده، شوخی می کنند. دانشمندان انجمن علوم روانشناختی آمریکا، معتقدند این رفتار که در اصطلاح “طنز پای چوبه دار” خوانده می‌شود رفتار بدی به نظر می نمی رسد البته با توجه به ضرب المثل “خنده بر هر درد بی درمان دواست”. افرادی که در شرایط بد می توانند بخندند، می توانند با احساسات منفی را در موقعیت‌های استرس زا، مقابله کنند. این مکانیزم، دیدگاه منفی فرد را خنثی می کند و اثر تهدید کننده ی بیرون را بر روی فرد کاهش می دهد. از جنبه روانشناختی، توانایی فرد در استفاده از شوخی ، برای تغییر برداشت از یک موقعیت، حائز اهمیت است.

ریزش مو : استرس به سه روش می تواند موجب زیرش مو شود : در بعضی موارد موجب می شود فولیکولهای مو وارد فاز استراحت رشد شوند و در نتیجه مو به هنگام شست و شو یا شانه کردن، از سر جدا می شود. در مورد دوم استرس موجب می شود سیستم ایمنی به فولیکولهای مو حمله کند. در نوع سوم فرد دارای استرس، موهای نواحی مختلف بدن خود را می‌کند که نوعی اختلال روانی است به نام ” مو کنی “.

کابوس دیدن : استرس می تواند در خواب هم فرد را رها نکند. توهماتی که در فاصله خواب و بیداری هم اتفاق می افتد، از اثرات این عارضه است. طبق گزارشات رسیده از انجمن خواب آمریکا در هنگام توهم، فرد ممکن است در هوشیاری باشد اما به دلیل فلج شدن در خواب، نمی تواند حرکت کند.

اسهال : این عارضه در افراد مضطرب بسیار روی می دهد. به علاوه، استرس می تواند به سندرم روده تحریک پذیر منجر شود IBS. بررسی ها نشان می دهد کارکرد سیستم گوارشی، رابطه مستقیمی با استرس دارد.  به هنگام استرس، سروتونین، نقش تاثیر گذاری را در سیستم گوارشی دارد که گاه حتی منجر به یبوست می شود.

حساسیت پوستی : تنش می تواند موجب ظاهر شدن جوش و کهیر روی پوست شود که گا با خارش و سوزش همراه است. حساسیتهای پوستی زمانی می تواند خطرناک شود که نقاط دارای تورم، روی زبان یا گلو باشند زیرا هوا در این نواحی ، جریان ندارد.

دید تونلی یا احساس خفه بودن صدا : این دو علائم از پیامدهای استرس هستند. دید تونلی حالتی است که در آن میدان دید محدود می شود و انگار اشیا از درون یک تونل دیده می شوند. در اشخاص دارای استرس، حساسیت به نور و عدم هماهنگی نیز مشاهده می شود.

در جدیدترین تحقیقاتی که انجام شده است مشخص شده که علائم اضطراب و استرس در ورزشکاران با خطر آسیب دیدنشان مرتبط است!

با توجه به مطالعه انجام شده در مسابقات جهانی دو و میدانی سال 2015 اضطرابی که ورزشکاران در هنگام بروز علائم بیماری تجربه می کنند به خطر احتمال مجروح شدن آن ها در طول رقابت مربوط می شود و این باید جدی گرفته شود. یکی از محققان این مطالعه Toomas Timpka از مرکز تحقیقات ورزشی، گروه پزشکی و سلامت علوم در دانشگاه Linköping می گوید: ورزشکاران حرفه ای بدن خود را بسیار خوب می شناسند. اگر یک ورزشکار نگران آسیب دیدگی یا بیماری می شود، این یک شاخص قابل اعتماد از میزان وخامت است. ما این موضوع را در مطالعات قبلی نیز دیده ایم. یک ورزشکار نمی تواند به خودش دروغ بگوید.
در یک مطالعه منتشر شده در مجله انگلیسی پزشکی ورزشی، یک تیم بین المللی از محققان دانشگاه لینشوپینگ سوئد روی عواملی که خطر آسیب دیدگی یا ابتلا به بیماری در طول رقابت را پیش بینی می کند تحقیق کرده اند. مطالعه دوم این تیم در همان مجله بر روی گرمای ناشی از استرس در ورزشکاران مسابقات جهانی دو و میدانی 2015 انجام گرفته است. پنجاه کشور در رقابت ها شرکت کرده و حدود 300 ورزشکار پرسشنامه جزئیات وضعیت سلامت خود را که از یک ماه قبل از شروع مسابقات قهرمانی جهان شروع شده بود، تکمیل کردند. سپس محققان جراحات و بیماری های جدیدی که در طول دوره رقابت ها به وجود آمد را ثبت کردند.
ورزشکارانی که اظهار داشتند قبل از شروع مسابقه نگران علائم مریضی و آسیب دیدگی ها بوده اند، پنج برابر بیش تر در خطر آسیب دیدگی در طول مسابقات قرار داشتند. اما در گذشته اضطراب در مورد علائم آسیب دیدگی واضحاً با افزایش خطر آسیب دیدگی در ارتباط نبوده است. توماس می گوید “ما شگفت زده ایم که در این مطالعه روی ورزشکاران برتر نتایج تا این حد روشن شده اند. ما توصیه می کنیم که تیم ها دارای یک روانشناس بالینی شوند تا در نتیجه آن ورزشکاران قادر باشند به راحتی و علنی درباره اضطراب خود برای احتمال مریض شدن یا آسیب دیدگی هنگام آمادگی برای مسابقات صحبت کنند. این مسئله بسیار مهم است که ورزشکاران هیچ صدمه ای را از مربیان و یا پزشکان خود پنهان نکنند.”
علائمی که قبل از مسابقه به تدریج افزایش یافتند بیشتر با خطر آسیب دیدگی در طول رقابت در ارتباط بودند. خطر در این افراد سه برابر بیشتر از دیگر ورزشکاران بود.  توماس می گوید : هر ورزشکار زمان کافی برای تغییر روشی که علائم را می بیند دارد تا آن میزان افزایش اضطراب را تجربه نکند. سیگنال های نشان دهنده برانگیخته شدن اضطراب علائم قوی ای در ورزشکارانی که چنین مشکلاتی را برای یک دوره زمانی طولانی داشته اند ندارد. این امر مهم واجب می دارد تا این ورزشکاران به طور دقیق زیر نظر گرفته شوند.
در طول مسابقات قهرمانی جهان در مقایسه با ورزش های دیگر، در رقابت ورزشکاران ورزش های استقامتی ده برابر بیش تر خطر آسیب دیدگی و یا ابتلا به بیماری وجود داشته است و این یافته ها تحقیقات قبلی را تایید می کنند.
در مطالعه دوم، محققان چگونگی آماده شدن ورزشکاران را برای مسابقات، آن هم در درجه حرارت بالا و رطوبت بالا بررسی کردند و میزان تاثیر پذیری آن ها را از بیماری های حرارتی فعالیتی (EHI) مطالعه نمودند. توماس بیان می دارد که از نقطه نظر فیزیولوژیکی، انجام فعالیت های ورزشی در چنان شرایط محیطی مطلوب نیست. اما تمایز بین بیماری های ناشی از گرمای تولیدی از استرس و فعل و انفعالات طبیعی ناشی از حداکثر فعالیت بدنی در این شرایط آسان نیست. این مطالعه نشان می دهد که در طول مسابقات بزرگ روش هایی برای تشخیص EHI خطرساز نیاز است.

رابطه استرس و اشتها در جدیدترین تحقیقات سال 2017

استرس و اشتها

سوال این است که چرا استرس باعث می شود که برخی افراد اشتهای خود را از دست بدهند در حالی که دیگران با خوردن بیش تر مواد غذایی خود را تسکین می دهند؟استرس و گرسنگی به طور نزدیکی به هم مرتبط اند.یک موقعیت اضطراری در خانواده، یک جدایی سخت و یا حتی اعمال شدید رئيس جمهور جدید می توانند میل و اشتهای افراد را به غذا خوردن از بین ببرند. از سوی دیگر، می تواند بقیه افراد را مشتاق تر کنند. به وضوح، استرس و اشتها به طور نزدیکی مرتبط هستند.
اما چرا برخی از افراد زمانی که احساس استرس می کنند بیشتر غذا می خورند و بعضی کمتر؟ ممکن است یک پاسخ صریح به این سوال وجود داشته باشد: استرس کوتاه مدت منجر به کمتر غذا خوردن ما می شود، در حالی که استرس مداوم ما را به سوی بیش تر غذا خوردن متمایل می کند. این همه به چگونگی درک مغز ما از عوامل استرس زا بر می گردد.

چه چیزی موجب می شود شما کمتر بخورید؟
Mary Dallman
استاد فیزیولوژی در دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو به هافپست گفت: استرس شدید و یا قریب الوقوع باعث ایجاد جرقه ای در عکس العمل مغز شما می شود که همان پاسخ جنگ یا گریزی است که مغز شما برای هنگامی که شما زندگی خود را در معرض خطر ببینید، فعال می شود. در موقعیت های حیاتی مرگ و زندگی، مغز تولید هورمون های مربوط به اشتها را سرکوب می کند و غدد آدرنالین را پمپ می کنند تا احساس نیاز به غذا خوردن را به تعویق بیندازند به طوری که بدن بتواند انرژی خود را تنها برای زنده ماندن اختصاص دهد.
دالمن توضیح می دهد که حتی اگر شما از نظر جسمانی در خطر نباشید، مغز شما ممکن است واکنشی نشان دهند گویی که شما به طور فیزیکی در خطر هستید. و بله، این می تواند در فضای سیاسی هم اعمال شود.
دالمن به هافپست گفته است “بعضی از مردم به شدت به دلیل سلطه ترامپ، رفتارهای قبلی و بعدی احتمالی او احساس تهدید شدن دارند. آنها قادر به کنترل وضعیت نیستند و از عواقب امور می ترسند. این استرس شدید پاسخ “جنگ یا گریز” را تشدید می کند، و آن افراد اشتهای خود را از دست می دهند.”

چه چیزی موجب می شود شما بیش تر بخورید؟
دالمن گفت از سوی دیگر، مردم ممکن است در این فضای سیاسی کنونی خود را به دست غذا خوردن بیش از پیش بسپارند، چرا که آن ها به طور مستمر در مورد امور حاکم اضطراب دارند اما شخصا احساس تهدید نمی کنند.استرس در درجات پایین مثل این مسئله که در طول زمان همچنان ادامه می یابد باعث می شود تا مغز کورتیزول آزاد کند. کورتیزول هورمونی است که باعث افزایش اشتها می شود. تحقیقات نشان داده است که بیش تر غذاهای پر کالری به طور خاص، برای افراد دچار استرس وسوسه انگیز هستند. دالمن می گوید محصولات غذایی حتی می توانند به عنوان نوعی دارو عمل کنند.
او نوشت ” حیوانات (و مردم) در صورت به وجود آمدن عوامل استرس زای خفیف تر (نه به جدیت تهدید کننده حیات) برای پاداش دادن به خود به مواد غذایی روی می آورند. آن ها برای لذت غذا می خورند، نه از روی نیاز، و اذهان خود را با خوردن (یا نوشیدن یا مواد مخدر) از عوامل استرس زا منحرف می نمایند.”

پس باید چکار کنید؟
فرای این موضوع که استرس چه میزان شما را به غذا خوردن کمتر یا بیش تر سوق می دهد، راه هایی برای ایجاد احساسی بهتر وجود دارند. اطلاعات قسمت سلامت روان دانشگاه هاروارد مدیتیشن ورزش و حمایت اجتماعی را به عنوان راه های خوبی برای جلوگیری از استرس پیشنهاد می کند. ما همچنین می دانیم که مراقبت از خود، یک رژیم غذایی سالم و صحبت کردن با یک درمانگر در مورد همه چیز، عواملی هستند که می توانند کارها را نحو بهتری پیش برند.
چرا که هر چه مغز سالم تری داشته باشید سلامت تر خواهید بود.

منیع : ترجمه از

http://www.huffingtonpost.com
http://www.medicalnewstoday.com

و

ایسنا